บทที่ 14 คำชี้แนะของไมโตะ ไก

บทที่ 14 คำชี้แนะของไมโตะ ไก

เมื่อเผชิญกับคำชมของไมโตะ ไก เทนโยเพียงแค่ยิ้มบางๆ แล้วกล่าวตอบว่า

"ความแข็งแกร่งของรุ่นพี่ไกเปิดหูเปิดตาผมจริงๆ ครับ แค่พลังกระบวนท่าที่แสดงออกมาจากร่างแยกเงาก็ทรงพลังเหลือเชื่อแล้ว!"

ไมโตะ ไกพยักหน้าเล็กน้อย แฝงความภาคภูมิใจในน้ำเสียง "จุดสูงสุดของกระบวนท่านั้น ไม่ด้อยไปกว่าวิชานินจาแขนงอื่นเลยแม้แต่น้อย!"

"อ้อ จริงสิ"

จู่ๆ ไมโตะ ไกก็ฉุกคิดถึงดาบยาวที่เทนโยใช้ในการต่อสู้เมื่อครู่

ดาบเล่มนั้นไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน มันสามารถปล่อยคมมีดวายุที่รุนแรงออกมาได้ในพริบตา หากเขาไม่ใช่นินจาสายกระบวนท่าที่มีปฏิกิริยาตอบสนองรวดเร็ว ก็อาจจะเพลี่ยงพล้ำไปแล้ว

และความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเทนโย ก็คงปฏิเสธไม่ได้ว่าส่วนหนึ่งได้รับการส่งเสริมมาจากดาบยาวเล่มนั้น มิฉะนั้นลำพังเพียงกระบวนท่าของเทนโยคงไม่อาจต้านทานร่างแยกเงาของเขาได้นานขนาดนี้

ไมโตะ ไกเอ่ยถามเทนโย "เทนโย ดาบยาวเล่มนี้เธอเป็นคนตีขึ้นมาเองด้วยรึเปล่า?"

เทนโยพยักหน้า "ครับ รุ่นพี่ไก"

ไกอุทานออกมา "ดาบเล่มนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ! มันสามารถปล่อยการโจมตีที่คล้ายกับวิชานินจาออกมาได้โดยตรง สุดยอดไปเลย!"

เท็นเท็นและร็อค ลี ต่างพากันเข้ามามุงดู จ้องมองดาบยาวในมือของเทนโยด้วยสายตาอิจฉา พวกเขาเห็นอานุภาพของดาบเล่มนี้เต็มสองตาในระหว่างการต่อสู้ มันเป็นอาวุธที่น่าครอบครองจริงๆ

เทนโยยิ้มและอธิบาย "รุ่นพี่ครับ ดาบยาวเล่มนี้ผมตีขึ้นโดยอิงจากกรรมวิธีของดาบคุซานางิ แต่อนุภาพของมันยังเทียบกับดาบคุซานางิของจริงไม่ได้ครับ ถือว่าเป็นเพียงรุ่นพื้นฐานเท่านั้น"

"ดาบคุซานางิงั้นรึ? มิน่าล่ะ!"

ใบหน้าของไมโตะ ไกฉายแววเข้าใจแจ่มแจ้ง บันทึกเก่าแก่มากมายที่เขาเคยผ่านตาผุดขึ้นมาในความทรงจำ

ตามบันทึกในโคโนฮะ เทนโยไม่ใช่คนแรกที่สร้างอาวุธนินจาทรงพลังขึ้นมา

ในยุคสงครามแคว้น ก่อนที่จะมีการก่อตั้งหมู่บ้านโคโนฮะ มีตระกูลหนึ่งในแคว้นแห่งไฟที่มีความเชี่ยวชาญด้านการตีอาวุธนินจาเป็นเลิศ รู้จักกันในนาม 'ตระกูลคุซานางิ'

พวกเขาเป็นตระกูลที่ทรงอำนาจและแปลกประหลาด ครอบครองพรสวรรค์และทักษะในการตีอาวุธที่หาใครเทียบเทียมได้ยาก

ดาบยาวสิบเอ็ดเล่มที่ทรงพลังที่สุดที่พวกเขาสร้างขึ้น ล้วนมีความสามารถที่น่าสะพรึงกลัวแตกต่างกันไป พวกเขาตั้งชื่อดาบเหล่านั้นตามชื่อตระกูล และดาบทั้งสิบเอ็ดเล่มนี้ต่างถูกเรียกว่า 'ดาบคุซานางิ'

ชื่อเสียงของดาบคุซานางิโด่งดังไปทั่วโลกในยุคนั้น กลายเป็นตำนานดั่งศาสตราวุธเทพเจ้า!

ในเวลานั้นเอง เทนโยได้เอ่ยถามไมโตะ ไก ด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"ครูไกครับ ช่วยสอนสองกระบวนท่าที่ครูเพิ่งใช้เมื่อกี้ 'พายุหมุนแห่งโคโนฮะ' และ 'พายุหมุนรุนแรงแห่งโคโนฮะ' ให้ผมได้ไหมครับ? ผมอยากเรียนจริงๆ"

สายตาของเขามั่นคงแน่วแน่ขณะกล่าวต่อ "แม้ผมจะมีอาวุธอย่างดาบคุซานางิอยู่ในมือ ซึ่งสามารถปล่อยพลังเทียบเท่าวิชานินจาได้ในการต่อสู้ แต่ผมเชื่อว่าความแข็งแกร่งทางกระบวนท่าของตัวเองก็สำคัญไม่แพ้กัน สิ่งที่ผมต้องการคือการที่ทั้งตัวผู้ใช้และอาวุธแข็งแกร่งไปพร้อมๆ กันครับ"

ไมโตะ ไกถึงกับชะงัก พึมพำออกมาอย่างไม่รู้ตัว

"คนและอาวุธแข็งแกร่งไปพร้อมกันงั้นรึ?"

คนส่วนใหญ่เมื่อได้ครอบครองอาวุธวิเศษอย่างดาบคุซานางิ มักจะหลงระเริงและเข้าใจผิดว่าตนเองเก่งกาจขึ้น ซึ่งความคิดเช่นนี้มักจะนำพาให้หลงทางจากวิถีนินจาได้ง่าย

พลังของอาวุธไม่ได้หมายความว่าตัวผู้ใช้จะเก่งกาจเสมอไป ทั้งสองสิ่งนี้เกื้อหนุนซึ่งกันและกันโดยธรรมชาติ

มีเพียงผู้ที่มีความแข็งแกร่งเหนือกว่าเท่านั้น ที่จะสามารถดึงศักยภาพที่แท้จริงของอาวุธออกมาได้!

"ตกลง! ฉันจะสอนสองท่านี้ให้เธอเอง!"

ไมโตะ ไกหัวเราะร่าและพยักหน้าอย่างเบิกบาน

"ทั้งสองท่านี้เป็นกระบวนท่าที่ฉันคิดค้นขึ้นเอง ตั้งแต่วันนี้ไป ฉันจะถ่ายทอดให้เธอ!"

เทนโยรู้สึกประหลาดใจระคนดีใจ รีบกล่าวขอบคุณ "ขอบคุณครับ รุ่นพี่ไก!"

"ยังจะเรียกฉันว่ารุ่นพี่ไกอยู่อีกเหรอ?" ไกแซว

ความหมายของไมโตะ ไกก็คือ นี่ไม่ใช่เพียงแค่รุ่นพี่ให้คำแนะนำรุ่นน้องในการฝึกซ้อมอีกต่อไป แต่เขายอมรับเทนโยเป็นศิษย์ในใจแล้ว และตั้งใจจะถ่ายทอดเคล็ดวิชาเฉพาะตัวให้

"เอ่อ... ครูไกครับ!"

เทนโยตอบสนองอย่างรวดเร็วและรีบแก้ไขคำเรียกขานทันที

"เยี่ยมมาก เยี่ยมมาก ฮ่าๆๆๆ! ได้รับลูกศิษย์ที่มีพรสวรรค์และขยันขันแข็งแบบนี้ คาคาชิต้องอิจฉาตาร้อนแน่นอน!" ไมโตะ ไกกล่าวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

ในขณะเดียวกัน เท็นเท็นและร็อค ลี ที่เห็นว่าเทนโยได้รับการยอมรับเป็น 'ศิษย์เอก' ของไมโตะ ไก ก็ยิ่งรู้สึกอิจฉามากขึ้นไปอีก

การที่มีนินจาระดับโจนินชั้นแนวหน้าเต็มใจสอนวิชาให้ก่อนที่จะจบการศึกษาจากโรงเรียนนินจา... โอกาสเช่นนี้ช่างหาได้ยากยิ่ง!

"พวกเธอสองคนก็อย่าเพิ่งท้อใจไป!"

ไมโตะ ไกตบไหล่เท็นเท็นและลีเบาๆ

"เมื่อพื้นฐานของพวกเธอแน่นและไล่ตามระดับของเทนโยทัน ฉันก็จะสอนวิชาของฉันให้พวกเธอด้วยเช่นกัน!"

หา??

ดวงตาของเท็นเท็นและร็อค ลี เบิกกว้างทันที

รุ่นพี่ไกหมายความว่าถ้าพวกเขาขยันฝึกซ้อม ครูไกก็จะรับพวกเขาเป็นศิษย์ด้วยงั้นหรือ?!

ใบหน้าของเท็นเท็นและร็อค ลี สว่างไสวไปด้วยความตื่นเต้นและดีใจ พวกเขารีบโค้งคำนับไมโตะ ไก และกล่าวว่า

"ขอบคุณมากครับ/ค่ะ รุ่นพี่ไก!"

"พวกเราจะพยายามให้หนักขึ้นเป็นสองเท่า และจะทำให้รุ่นพี่ยอมรับให้เร็วที่สุดครับ!"

"อืม" ไกพยักหน้า

"เท็นเท็น ลี พวกเธอสองคนฝึกซ้อมตามแผนเดิมต่อไปเพื่อเสริมสร้างสมรรถภาพทางกายให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น"

เมื่อได้ยินคำสั่งของไมโตะ ไก ร็อค ลี ก็ตอบรับแทบจะในทันทีโดยไม่ลังเล "ครับ! รุ่นพี่ไก! ผมจะไปวิ่งรอบหมู่บ้านโคโนฮะสามรอบครับ!"

เห็นปฏิกิริยาของร็อค ลี เท็นเท็นก็รีบตามไป "รุ่นพี่ไกคะ หนูจะไปวิ่งด้วยค่ะ"

หลังจากร็อค ลี ออกวิ่ง เท็นเท็นก็รีบวิ่งตามไปติดๆ

ส่วนเทนโยถูกไมโตะ ไกรั้งตัวไว้ตามลำพัง

"เทนโย การฝึกร่างกายพื้นฐานไม่เหมาะกับเธออีกต่อไปแล้ว การฝึกขั้นต่อไปของเธอต้องมีการปรับเปลี่ยน"

"ปรับเปลี่ยนยังไงหรือครับ?"

"การฝึกแบบถ่วงน้ำหนัก!"

เมื่อพูดถึงการฝึกกระบวนท่า สีหน้าของไมโตะ ไกก็ดูจริงจังขึ้นมาเป็นพิเศษ

"ฉันจำได้ว่าบ้านเธอเปิดร้านขายอาวุธนินจาใช่ไหม? เมื่อกลับไปถึงบ้าน ให้เริ่มฝึกแบบถ่วงน้ำหนักซะ เริ่มที่สามสิบปอนด์ และเพิ่มทีละสิบปอนด์ทุกครั้งที่ร่างกายปรับตัวได้"

"ครับ ครูไก" เทนโยพยักหน้า

เขาเคยคิดจะถามเรื่องการฝึกถ่วงน้ำหนักของไกมาก่อนหน้านี้ แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยปาก ไมโตะ ไกก็เป็นฝ่ายเสนอขึ้นมาก่อน สมกับที่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกระบวนท่าจริงๆ

"เอาล่ะ ตอนนี้ฉันจะเริ่มสอนกระบวนท่าบางส่วนให้ก่อน" ไมโตะ ไกเดินไปที่กลางลานฝึก ส่งสัญญาณให้เทนโยทำตามท่าทางของเขาเพื่อเรียนรู้

"'พายุหมุนแห่งโคโนฮะ' คือรากฐานของชุดกระบวนท่านี้ หัวใจสำคัญของการฝึกท่านี้คือการใช้เอวเป็นแกนกลาง ระดมพละกำลังทั้งหมดของร่างกาย และรวบรวมจักระไว้ที่ขาในเวลาเดียวกัน"

"ในขณะที่ใช้จักระเพื่อเพิ่มพละกำลังและความเร็ว เธอต้อง..."