บทที่ 13 ปะทะ ไมโตะ ไก

บทที่ 13 ปะทะ ไมโตะ ไก

ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ!

ดาวกระจายหลายเล่มพุ่งแหวกอากาศจนเห็นเป็นเงาสีดำ รุดหน้าไปยังตำแหน่งของ ไมโตะ ไก อย่างรวดเร็ว

"ฝีมือไม่เลว!"

แววตาชื่นชมฉายวาบขึ้นในดวงตาของไก

เทคนิคการขว้างดาวกระจายของเทนโย ทั้งในแง่ของความแม่นยำและความเร็ว ล้วนเหนือกว่าเท็นเท็นเมื่อครู่นี้อย่างเห็นได้ชัด และอานุภาพการทำลายล้างย่อมรุนแรงกว่ามาก

"นี่มันน่าจะเทียบเท่าระดับเกะนินได้อย่างสมบูรณ์แล้วสินะ?"

เทนโยยังเป็นเพียงเด็กอายุ 6 ขวบเท่านั้น

ในใจของไมโตะ ไก ยิ่งรู้สึกมั่นใจว่าอนาคตของเด็กคนนี้ไร้ขีดจำกัด

ทว่า ดาวกระจายระดับนี้ยังไม่เพียงพอที่จะคุกคามนินจาที่มีความแข็งแกร่งระดับโจนินชั้นแนวหน้าอย่างเขาได้

ไมโตะ ไก เพียงแค่ขยับตัววูบเดียวก็หลบพ้นวิถีของดาวกระจายเหล่านั้น

เมื่อเผชิญหน้ากับเทนโย เขาไม่เปิดช่องว่างให้โจมตีได้มากเท่ากับตอนที่สู้กับร็อค ลี และเท็นเท็น

เพื่อรีดเร้นศักยภาพสูงสุดของเทนโยออกมา การตั้งรับเพียงอย่างเดียวคงไม่เพียงพอ

ดังนั้น เขาจึงเปลี่ยนจากรับเป็นรุกทันที

เงาร่างหนึ่งพุ่งวาบ เข้าประชิดตัวเทนโยในพริบตา

"โคโนฮะ เซ็มปู! (ลูกเตะพายุหมุนแห่งโคโนฮะ)"

กระแสลมรุนแรงหมุนวนกวาดตลบ

ชั่วพริบตาเดียว ไมโตะ ไก ก็มาปรากฏตัวอยู่เหนือศีรษะของเทนโย

เขาบิดลำตัวราวกับพายุหมุน ก่อนจะฟาดลูกเตะลงมาที่ศีรษะของเด็กชาย!

"พี่จ๋า ระวัง!"

ร็อค ลี และเท็นเท็นที่ยืนดูอยู่ต่างตกตะลึงจนตัวแข็งทื่อ

หัวใจของพวกเขาแทบจะหยุดเต้น

ไม่คิดเลยว่าครูไกจะงัดท่าไม้ตายรุนแรงออกมาใช้กะทันหันขนาดนี้

ถ้าลูกเตะนั่นปะทะร่างเทนโยเข้าจังๆ เขาคงต้องนอนหยอดน้ำข้าวต้มไปครึ่งเดือนแน่!

ทันใดนั้น เสียง "ปุ้ง!" ก็ดังขึ้น ร่างของ "เทนโย" ที่ถูกเตะกลายเป็นควันขาวและหายวับไปกับตา

เหลือเพียงคุไนเล่มหนึ่งร่วงหล่นลงมาจากกลางอากาศ

"คาถาสลับร่าง?"

ดวงตาของไกเป็นประกายขึ้นมาทันที

เขาเดาได้ไม่ยากว่าคุไนที่เทนโยใช้ น่าจะมีกลไกคล้ายกับของเท็นเท็นเมื่อครู่ ซึ่งมีฟังก์ชันของคาถาร่างแยกแฝงอยู่

"นี่คืออาวุธนินจาพิเศษที่เทนโยสร้างขึ้นเองสินะ?"

"ชักจะน่าสนุกขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ!"

"เข้ามา!"

ไมโตะ ไก เริ่มเครื่องร้อนเต็มที่ ร่างกลายเป็นภาพติดตาพุ่งเข้าใส่เทนโยอีกครั้ง

เขาเคลื่อนไหวรวดเร็วปานสายลม ขาหวดฟาดราวกับแส้ พายุหมุนกวาดทำลาย เรียบง่ายแต่ดุดัน

"โคโนฮะ ไดเซ็มปู! (พายุหมุนยักษ์แห่งโคโนฮะ)"

พริบตานั้น จักระสีฟ้าอันทรงพลังปะทุออกจากร่างของไก ห่อหุ้มช่วงน่องและเท้า ดูน่าเกรงขามยิ่งนัก

"จักระของครูไกมหาศาลมาก! ถึงขนาดควบแน่นออกมานอกร่างกายได้เลยเชียวหรือ!"

ร็อค ลี ตะลึงงันจนตาค้าง

นี่เป็นพลังที่ครูไกไม่เคยแสดงให้เห็นตอนสู้กับเขา

"หนูรู้สึกว่าครูไกกำลังรังแกพี่ชายชัดๆ! เล่นแรงชะมัดเลย!" เท็นเท็นบ่นอุบ แก้มป่องด้วยความงอน แอบเป็นห่วงพี่ชายจับใจ

ในขณะเดียวกัน บนสนามประลอง เทนโยไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย

ดวงตาของเขาจ้องเขม็งไปที่ร่างของไก พยายามอ่านการเคลื่อนไหว

'โคโนฮะ ไดเซ็มปู' คือหนึ่งในท่าไม้ตายที่ไกถนัดที่สุด

ต่างจากลูกเตะพายุหมุนธรรมดา ท่านี้มีการผนึกจักระเข้าไป ทำให้เร็วกว่าและรุนแรงกว่า!

หลักการใช้จักระเสริมพละกำลังของไก คล้ายคลึงกับ 'หมัดแรงช้างสาร' ของซึนาเดะ ที่ระเบิดพลังมหาศาลด้วยจักระ

มวยแข็ง (Goken) ก็เป็นเช่นนี้ คือการใช้จักระกระตุ้นเซลล์เฉพาะจุด เร่งความเร็วและเพิ่มพละกำลัง เพื่อให้หมัดและเท้าสร้างความเสียหายได้รุนแรงที่สุด

"ดูเหมือนว่าก่อนจะเรียน 'แปดด่านพลัง' จากไก ฉันควรจะเรียนรู้วิธีใช้โคโนฮะ ไดเซ็มปูนี่ก่อน"

"ถ้าฉันสามารถรวบรวมพละกำลังไปไว้ที่มือได้ เทคนิคการตีดาบของฉันจะก้าวข้ามไปอีกขั้นหรือไม่?"

ขณะที่ความคิดแล่นผ่าน แสงสีขาวก็วาบขึ้นที่มือขวาของเทนโย

ดาบยาวเล่มหนึ่ง เปล่งประกายสีเงินยวง ปรากฏขึ้นในมือของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่มีใครทราบ

คราวนี้ เขาจะไม่หลบอีกต่อไป!

"คมมีดวายุ!"

โดยไม่ต้องประสานอิน เทนโยถ่ายเทจักระลงสู่ดาบยาวในมือ

จากนั้นตวัดดาบไปเบื้องหน้า คมมีดสายลมสีขาวขนาดยาวครึ่งเมตร พุ่งเข้าใส่ไมโตะ ไก อย่างรวดเร็ว

"ยอดเยี่ยม!" ไกตะโกนอย่างตื่นเต้น

หลังจากเห็นกระบวนท่าของเทนโย ความกระหายในการต่อสู้ของเขาก็พุ่งพล่าน

"วิชานินจางั้นรึ?"

"ไม่สิ เมื่อกี้เทนโยไม่ได้ประสานอินเลย"

"งั้นความพิเศษนี้... อยู่ที่ดาบในมือเขาสินะ!"

"นี่ก็เป็นอาวุธที่เขาสร้างเองด้วยเหรอ?"

"เทนโย เธอมีเรื่องให้ฉันเซอร์ไพรส์ไม่หยุดเลยจริงๆ!"

"แต่ฉันขอทดสอบหน่อยเถอะ... ว่าอานุภาพของท่านี้จะแค่ไหนกันเชียว?"

คิดได้ดังนั้น วินาทีต่อมา ไกก็พุ่งเข้าปะทะกับคมมีดวายุ ใช้ร่างกายรับมันตรงๆ

เสียง "ปัง!" ดังสนั่น คมมีดสายลมสีขาวปะทะเข้ากับน่องของไกที่ห่อหุ้มด้วยจักระ

คมมีดนั้นแตกกระจายเป็นสี่ส่วนและสลายไปในอากาศทันที

ทว่า จังหวะการโจมตีของไกที่กำลังจะฟาดลงมาก็ชะงักงัน และถูกแรงปะทะผลักให้ถอยหลังไปหนึ่งก้าว

เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง แววตาของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างที่สุด ราวกับกำลังมองสัตว์ประหลาดตัวน้อย

คมมีดวายุที่ปล่อยออกมาเมื่อครู่ มีอานุภาพเทียบเท่าวิชานินจาระดับ C เลยทีเดียว!

"รุ่นพี่ไก! รับมือ!"

เทนโยไม่หยุดแค่นั้น

เขาตวัดดาบยาวอีกครั้ง ใช้คมมีดวายุเป็นตัวล่อ แล้วพุ่งตัวตามเข้าไปตะลุมบอนกับร่างแยกเงาของไกอย่างดุเดือด

กลางอากาศ เทนโยในชุดสีขาวเปรียบเสมือนพายุหมุนสีขาว ส่วนไกในชุดเขียวก็แปลงร่างเป็นพายุหมุนสีเขียว

หนึ่งขาว หนึ่งเขียว หนึ่งลม หนึ่งพายุ ปะทะกันไม่หยุดยั้ง รุกรับสลับกันไปมา

เพียงชั่วพริบตา ทั้งคู่แลกหมัดแลกดาบกันไปกว่าร้อยกระบวนท่า!

"พี่ชายเก่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?!"

"พี่ชายของหนูแข็งแกร่งที่สุด! โตขึ้นพี่ต้องเป็นเหมือนโฮคาเงะได้แน่ๆ!" ดวงตาของเท็นเท็นเป็นประกายวิบวับ ราวกับกำลังจ้องมองดวงดาวบนท้องฟ้า

"เทนโยคุงสามารถสู้กับครูไกได้อย่างสูสีขนาดนี้เชียวหรือ?!"

"นี่คือช่องว่างระหว่างฉันกับเทนโยคุงสินะ?"

"ดูเหมือนฉันต้องฝึกให้หนักกว่าเดิมสองเท่าเพื่อตามเทนโยคุงให้ทัน"

"ไม่สิ ไม่ใช่แค่สองเท่า ต้องสามเท่า!"

ในดวงตาของร็อค ลี ไฟแห่งความมุ่งมั่นลุกโชนขึ้นเช่นกัน

ทันใดนั้น ความคิดของลีและเท็นเท็นก็ถูกดึงกลับเข้าสู่การต่อสู้เบื้องหน้าอีกครั้ง

เพราะการดวลครั้งนี้มันดุเดือด ตื่นเต้น และน่าติดตามเหลือเกิน!

เวลาค่อยๆ ผ่านไป

หลังจากเทนโยและร่างแยกเงาของไกผลัดกันรุกผลัดกันรับ วนเวียนอยู่เช่นนั้นนานถึงครึ่งชั่วโมง เสียง "ปุ้ง!" ก็ดังขึ้น ร่างแยกของไกกลายเป็นควันขาวและหายไปต่อหน้าต่อตาเทนโย

ในขณะนั้น ร่างต้นของไกก็เดินเข้ามา ตบไหล่เทนโยเบาๆ และกล่าวชื่นชมด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยการยอมรับ

"เอาล่ะ การฝึกภาคปฏิบัติจบลงแค่นี้"

"จักระในร่างแยกเงาหมดเกลี้ยงแล้ว เทนโย... พรสวรรค์และความแข็งแกร่งของเธอ เหนือกว่าจินตนาการของฉันจริงๆ"

"การมีฝีมือขนาดนี้ด้วยอายุเพียงเท่านี้... ช่างน่าเลื่อมใสยิ่งนัก!"