บทที่ 12 การประลองฝีมือ

บทที่ 12 การประลองฝีมือ

เทนโยเองก็เปี่ยมไปด้วยความคาดหวังสำหรับการประลองฝีมือกับ ไมโตะ ไก ในครั้งนี้

เขาเพียรพยายามฝึกฝนขัดเกลาตนเองมาเป็นเวลานาน จึงอยากรู้เหลือเกินว่าความสามารถในการต่อสู้จริงของตนจะอยู่ในระดับใด

การได้มีโอกาสประมือกับนินจาระดับโจนินชั้นแนวหน้าอย่าง ไมโตะ ไก แม้จะเป็นเพียงร่างแยกเงาที่มีพลังแค่หนึ่งในสิบของร่างต้น แต่ก็นับว่าเป็นประโยชน์อย่างมหาศาลสำหรับเทนโย

"พร้อมกันหรือยัง? ใครอยากจะประเดิมเป็นคนแรก?" ไมโตะ ไก เอ่ยถามพลางหัวเราะร่า

"ผมเองครับ!"

ร็อค ลี ก้าวออกมาเป็นคนแรก เขาชกหมัดใส่อากาศตรงหน้าอย่างต่อเนื่อง ท่าทางเต็มไปด้วยความฮึกเหิม

"เยี่ยมมาก! ลี เข้ามาเลย!"

"ครูไก ผมมาแล้วนะ!"

สิ้นเสียง ร็อค ลี ก็พุ่งตัวเข้าใส่ร่างแยกเงาของ ไมโตะ ไก ทันที

"ย้าก!"

ลีซัดหมัดออกไป แต่ ไมโตะ ไก กลับหลบหลีกได้อย่างง่ายดาย

ในขณะที่สังเกตการเคลื่อนไหวของ ร็อค ลี เขาก็เอ่ยแนะนำไปด้วย "อืม แรงดีใช้ได้ แต่ทิศทางยังไม่แม่นยำพอ"

"เอาใหม่ ลี!"

"หลบได้เหรอ? เอาใหม่!"

แววตาของลีไม่มีความท้อถอยแม้แต่น้อย เขาตะโกนก้องและเตะซ้ำเข้าไปอีกครั้ง

"ครูไก! รับมือ! ผมขอพิสูจน์หน่อยเถอะว่าพลังของผมตอนนี้ไปถึงระดับไหนแล้ว!"

ปัง ปัง ปัง!!!

ร็อค ลี ระดมหมัดใส่ต่อเนื่องราวกับห่าฝน

ทว่าในสายตาของ ไมโตะ ไก การโจมตีเหล่านี้ไม่ต่างอะไรกับการละเล่นของเด็กน้อย

ทุกท่วงท่าของลีถูก ไมโตะ ไก หลบหลีกได้ทั้งหมด

"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก~~~"

ผ่านไปกว่าสิบกระบวนท่า ลีเริ่มหอบหายใจจนตัวโยน

เขาปาดเหงื่อออกจากใบหน้า และอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา "แฮ่ก~ ครูไกแข็งแกร่งเกินไปแล้วจริงๆ!"

เขาโจมตีใส่ ไมโตะ ไก มาตั้งนาน แต่กลับไม่แม้แต่จะแตะชายเสื้อของครูไกได้เลย อย่าว่าแต่จะสร้างความเสียหายให้ร่างแยกเงาเลยด้วยซ้ำ

"ลี ครูประเมินความสามารถในการต่อสู้ของเธอได้แล้ว การฝึกของเธอวันนี้จบแค่นี้แหละ~" ร่างแยกของ ไมโตะ ไก กล่าวอย่างสบายๆ

วินาทีถัดมา ณ จุดที่เขายืนอยู่ เหลือเพียงภาพติดตาจางๆ

อะไรกัน?! เร็วมาก!

ร็อค ลี ยืนแข็งค้างอยู่กับที่ทันที

ในชั่วพริบตาต่อมา เมื่อเขารู้สึกตัว ร่างของ ไมโตะ ไก ก็มาปรากฏอยู่ด้านหลังเขาแล้ว ขาของไกย่อลงครึ่งหนึ่งพร้อมกับกระแทกฝ่าเท้าลงสู่พื้นดินอย่างรุนแรง

"ตู้ม!"

เสียงทึบหนักหน่วงดังสนั่น พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

ทันใดนั้น คลื่นกระแทกจากพื้นดินก็แผ่ขยายออกไปตามจังหวะการสั่นสะเทือน

ลีซึ่งอยู่ใกล้ ไมโตะ ไก ที่สุด ถูกแรงอัดจากด้านหลังส่งร่างลอยละลิ่วกระเด็นออกไปทันที!

การต่อสู้จบลงแล้ว!

นับตั้งแต่วินาทีที่ ไมโตะ ไก เริ่มโจมตี จนกระทั่งลีถูกกระแสลมซัดกระเด็น กระบวนการทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึง 3 วินาที!

ยิ่งไปกว่านั้น ไมโตะ ไก ยังออมมือโดยเลือกโจมตีใส่พื้นดินเท่านั้น

หากหมัดนั้นเล็งเป้าไปที่ลี เพียงหมัดเดียวก็เพียงพอที่จะพรากชีวิตของ ร็อค ลี ได้เลย!

นี่หรือคือพลังของกระบวนท่า? นี่คือความแข็งแกร่งของโจนินชั้นแนวหน้าแห่งหมู่บ้านโคโนฮะอย่างนั้นหรือ?!

ช่างทรงพลังเหลือเกิน!

ไม่ใช่แค่ลีเท่านั้น แม้แต่เทนโยที่เฝ้าดูอยู่ด้านข้างก็ยังรู้สึกตกตะลึงอย่างสุดซึ้ง

ปุ้ง! ไมโตะ ไก คลายคาถาร่างแยกที่ใช้สู้กับลี จากนั้นจึงเดินไปดึงตัวลีที่ล้มคว่ำอยู่ไกลๆ ให้ลุกขึ้นพร้อมกับปลอบโยน

"ลี เธอมีพรสวรรค์ด้านกระบวนท่าที่ยอดเยี่ยมมาก และผลการฝึกในช่วงนี้ก็น่าประทับใจ! อย่าลืมสิว่าพวกเธอยังไม่ได้เป็นแม้แต่เกะนิน ผลงานในวันนี้ถือว่าดีมากแล้ว! จงฝึกฝนอย่างหนักต่อไป! ความพยายามสามารถเอาชนะพรสวรรค์ได้!"

หลังจากซึมเซาไปครู่หนึ่งจากการพ่ายแพ้ ลีก็รีบปรับอารมณ์และความคิดของตนอย่างรวดเร็ว

"ครับ! ครูไก! จากนี้ไปผมจะทุ่มเทฝึกซ้อมให้หนักขึ้นเป็นสองเท่า!"

"อืม"

ไมโตะ ไก พยักหน้า พลางคิดในใจว่าเขาดูคนไม่ผิดจริงๆ เด็กคนนี้มีทั้งจิตใจและความมุมานะที่เหนือกว่าคนทั่วไป

ด้วยเหตุนี้เขาจึงเต็มใจที่จะชี้แนะเด็กกลุ่มนี้ต่อไป

"เอาล่ะ คนต่อไป ใครเอ่ย?" ไมโตะ ไก ถามขึ้นอีกครั้ง

"หนู! หนูเอง!"

ก่อนที่เทนโยจะทันได้เอ่ยปาก เท็นเท็นก็พุ่งตัวออกไปก่อน

เธอเริ่มเปิดฉากต่อสู้กับร่างแยกเงาอีกร่างของ ไมโตะ ไก

รูปแบบการโจมตีของเท็นเท็นเน้นไปที่การใช้อาวุธนินจาและอาวุธลับนานาชนิด เธอขว้างทั้งคุไน ดาวกระจาย เข็มพิษ และอื่นๆ ออกมาราวกับว่าเป็นของแจกฟรี

ร็อค ลี ที่มองดูอยู่ข้างสนามถึงกับตาค้างด้วยความอิจฉา

นี่สินะวิถีการต่อสู้ของนินจาบ้านรวย? ช่างฟุ่มเฟือยเหลือเกิน!

อย่างไรก็ตาม รูปแบบการโจมตีของเท็นเท็นยังคงตายตัวเกินไป

การพึ่งพาเพียงการโจมตีระยะไกลด้วยอาวุธลับทำให้เธอพอจะยื้อกับ ไมโตะ ไก ได้เพียงชั่วครู่

แต่เมื่อไหร่ที่ ไมโตะ ไก หาช่องว่างเข้าประชิดตัวได้ เธอก็จะตกเป็นฝ่ายพ่ายแพ้อย่างรวดเร็ว

แน่นอนว่าเนื่องจากเท็นเท็นเป็นเด็กผู้หญิง ไมโตะ ไก จึงไม่ลงมือหนักเหมือนกับลี เขาเพียงแค่หยุดยั้งเธอเมื่อถึงจุดที่เหมาะสม

"จบแล้วล่ะ" ไมโตะ ไก กล่าวพร้อมรอยยิ้ม ในมือถือคุไนที่เท็นเท็นเพิ่งขว้างมา จ่ออยู่ที่ลำคอของเธอ

"ครูไกเก่งเกินไปแล้ว! แบบนี้จะไปชนะได้ยังไงกันเล่า!" เท็นเท็นทำแก้มป่องพลางถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

"อย่าเพิ่งท้อใจไปเท็นเท็น ผลงานเมื่อกี้ของเธอก็ยอดเยี่ยมมาก สักวันหนึ่งเธอจะต้องกลายเป็นนินจาที่เก่งกาจเหมือนครูแน่นอน!" ไมโตะ ไก กล่าวปลอบโยนด้วยรอยยิ้ม

จากนั้นสายตาของเขาก็เลื่อนลงไปจับจ้องที่คุไนในมือ

ระหว่างการประมือกับเท็นเท็นเมื่อครู่ เขาได้สังเกตเห็นความพิเศษของคุไนเล่มนี้แล้ว

เท็นเท็นในวัยนี้เพิ่งจะเข้าโรงเรียนนินจา เธอน่าจะยังไม่ได้เรียนคาถาพื้นฐานอย่างคาถาแยกเงาไม่ใช่หรือ?

แต่เมื่อดูจากกระบวนท่าเมื่อครู่ คาถาร่างแยกที่ถูกปลดปล่อยออกมาโดยอาศัยคุไนเล่มนี้ ทำเอาเขาตกใจไม่น้อย และเกือบจะเผยจุดอ่อนออกมาตอนรับมือการโจมตีระลอกต่อมาของเธอ

"เท็นเท็น คุไนเล่มนี้ของเธอ..." ไมโตะ ไก เอ่ยถามด้วยความสงสัย

"พี่ชายหนูเป็นคนตีขึ้นมาค่ะ!" เท็นเท็นตอบตามตรง

"โอ้?"

ประกายตาของ ไมโตะ ไก วูบไหวขึ้นเล็กน้อยขณะหันไปมองเทนโย

"เทนโย นี่คือคุไนที่เธอบอกว่าตีเองงั้นหรือ? มันดูไม่ธรรมดาเลยนะ!"

"ครับ ครูไก" เทนโยพยักหน้า "ผมค้นพบกรรมวิธีการตีเหล็กแบบพิเศษที่สามารถสร้างคุไนที่แข็งแกร่งกว่าเดิมสำหรับการต่อสู้ครับ"

"ส่วนคุณสมบัติเฉพาะของอาวุธนินจาที่ผมสร้าง... ครูไก ลองประมือกับผมดู แล้วเดี๋ยวครูก็จะทราบเองครับ" เทนโยกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

"โห?"

ความอยากรู้อยากเห็นของ ไมโตะ ไก ถูกกระตุ้นขึ้นมาอย่างเต็มที่

เขาสัมผัสได้อยู่แล้วว่าอาวุธนินจาชิ้นนี้ไม่ธรรมดา และยิ่งพอรู้ว่าเทนโยเป็นคนสร้างมันขึ้นมาเอง เขาก็ยิ่งสนใจมากขึ้นไปอีก

เด็กหนุ่มเทนโยคนนี้ มีทั้งพรสวรรค์และความแข็งแกร่งที่เหนือกว่าทั้ง ร็อค ลี และ เท็นเท็น

แถมบุคลิกและอารมณ์ยังสุขุมเยือกเย็นที่สุดในบรรดาทั้งสามคน

"เข้ามาเลย เทนโย! ขอครูดูหน่อยซิว่าตอนนี้ฝีมือของเธอพัฒนาไปถึงขั้นไหนแล้ว!" แววตาของ ไมโตะ ไก ฉายแววคาดหวัง

"งั้น... ครูไก ช่วยชี้แนะด้วยครับ!"

สิ้นเสียงคำพูด ดาวกระจายหลายเล่มในมือของเทนโยก็ถูกซัดพุ่งตรงไปยังตำแหน่งที่ร่างแยกเงาของ ไมโตะ ไก ยืนอยู่ทันที