บทที่ 8: สองสาวงามพบหน้า และเทียบเชิญที่อาบด้วยคาวเลือด

บทที่ 8: สองสาวงามพบหน้า และเทียบเชิญที่อาบด้วยคาวเลือด

ณ ห้องนั่งเล่นของ คฤหาสน์ปอมเปย์หลังเก่า บรรยากาศไม่ได้ตึงเครียดอย่างที่ใครหลายคนจินตนาการ แต่มันกลับมีความกลมเกลียวที่ดูประหลาดล้ำ แสงไฟจากเตาผิงสะท้อนลงบนใบหน้าของหญิงสาวสองนาง

ฟากหนึ่ง คือบุตรสาวขุนนางผู้สูงศักดิ์ สายเลือดบริสุทธิ์แห่งแดนเหนือ—ซานซ่า สตาร์ค วันนี้เธอจงใจเลือกสวมชุดผ้าไหมสีน้ำเงินอ่อน ผมสีน้ำตาลแดงถักเป็นเปียอย่างประณีต ดูราวกับกุหลาบสีน้ำเงินที่กำลังผลิบาน เยาว์วัยทว่าเปี่ยมไปด้วยความทนง

อีกฟากหนึ่ง คือ อลิซ ปอมเปย์—หญิงสาวที่เกิดในตระกูลพ่อค้าแต่ถูกหล่อหลอมด้วยระบบ เธอสวมชุดขนสัตว์สำหรับใส่อยู่บ้านที่หลวมสบาย แม้ครรภ์จะยังไม่เริ่มนูนเด่น แต่รัศมีอันอ่อนโยนของคนกำลังจะเป็นแม่ ผสมผสานกับ "ผิวหิมะกระดูกหยก" ที่ได้รับจาก 【โอสถชำระไขกระดูกระดับต้น】 ทำให้เธอยืนหยัดอยู่ต่อหน้าบุตรสาวดาร์กได้อย่างสง่างามโดยไม่เป็นรองแม้แต่น้อย

"คุณหนูสตาร์ค เชิญจิบชาก่อนค่ะ" อลิซเลื่อนถ้วยชาดำผสมน้ำผึ้งไปข้างหน้าอย่างมีกิริยา มันเป็นมารยาทที่ วิกเตอร์ สอนเธอมา และเธอเรียนรู้ได้ไว "สามีของฉันไปทำธุระที่ เรดคีป อีกไม่นานคงกลับค่ะ"

ซานซ่าถือถ้วยชาพลางจ้องมองใบหน้าของอลิซด้วยสายตาที่ดูเหม่อลอยเล็กน้อย ก่อนหน้านี้เธอเคยได้ยินพวกสาวใช้ซุบซิบกันว่า บารอนปอมเปย์ ผู้หล่อเหลา แต่งงานกับ "ลูกสาวพ่อค้าที่เหม็นสาบเงินทอง" ซานซ่าคาดหวังว่าจะได้เจอผู้หญิงที่หยาบกระด้าง อ้วนฉะอ้อน หรือไม่ก็ขี้ขลาดตาขาว

แต่คนตรงหน้านี้... ผิวพรรณของเธอกลับละเอียดลออยิ่งกว่าซานซ่าเสียอีก และกิริยาท่าทางยังดูสูงศักดิ์กว่าขุนนางฝ่ายใต้บางคนด้วยซ้ำ โดยเฉพาะความเยือกเย็นและแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความสุข—แบบที่ "ผู้หญิงที่ถูกรักอย่างลึกซึ้ง" เท่านั้นจะมีได้—มันทำให้ซานซ่ารู้สึกขมขื่นในใจอย่างบอกไม่ถูก

"เลดี้ปอมเปย์... ท่านสวยจริงๆ ค่ะ" ซานซ่าจิบชาพลางเอ่ยชม แม้คำพูดจะฟังดูไม่ค่อยออกมาจากใจนัก "ท่านบารอนช่างเป็นชายที่โชคดีเหลือเกิน"

"เป็นเพราะสามีของฉันโปรดปรานฉันมากต่างหากค่ะ" อลิซเอ่ยพลางลูบท้องเบาๆ "Critical Hit" ที่ไร้เสียงนี้ปักเข้ากลางใจดรุณีของซานซ่าโดยตรง "อีกอย่าง เรากำลังจะมีโซ่ทองคล้องใจคนแรกของ ตระกูลปอมเปย์ ในเร็วๆ นี้ด้วยค่ะ"

มือของซานซ่าสั่นเล็กน้อยจนน้ำชาเกือบหก... มีลูกงั้นเหรอ? ชายที่สมบูรณ์แบบราวกับอัศวินคนนั้น กำลังจะเป็นพ่อคนแล้วงั้นเหรอ?

ขณะที่ซานซ่ากำลังรู้สึกหดหู่และเตรียมจะขอตัวกลับ เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและทรงพลังก็ดังมาจากภายนอก "ได้ยินว่าเรามีแขกผู้มีเกียรติมาเยือนงั้นหรือ?"

ประตูถูกผลักออก วิกเตอร์เดินเข้ามาพร้อมกับไอเย็นของปลายฤดูใบไม้ร่วงและกลิ่นกุหลาบจางๆ เขาถอดเสื้อคลุมสีม่วงเข้มส่งให้ มอร์สัน สายตากวาดมองหญิงสาวทั้งสองคน รอยยิ้มที่มุมปากช่างไร้ที่ติ

"คุณหนูสตาร์ค ไม่คิดเลยว่าจะได้พบกันอีกเร็วขนาดนี้" วิกเตอร์ก้าวไปข้างหน้า เขาไม่ได้ทำตัวห่างเหินกับซานซ่าเพียงเพราะมีภรรยาอยู่ด้วย แต่กลับนั่งลงตรงเก้าอี้ประธานระหว่างทั้งสองอย่างเป็นธรรมชาติ "การมาของท่านทำให้บ้านหลังเล็กๆ ของข้าดูสว่างไสวขึ้นมาทันที"

"ท่าน... ท่านปอมเปย์" เมื่อเห็นหน้าวิกเตอร์ ความหดหู่ก่อนหน้านี้ของซานซ่าก็ถูกแทนที่ด้วยหัวใจที่เต้นรัวทันที เธอกุลีกุจอหยิบถุงผ้าเล็กๆ ที่ปักอย่างประณีตออกมา "นี่คือ... นี่เพื่อขอบคุณที่ท่านช่วยข้าไว้เมื่อวันก่อนค่ะ ข้าได้ยินว่าท่านชอบของหวาน นี่คือลูกอมถั่วสน ของขึ้นชื่อจาก วินเทอร์เฟล และ... และนี่คือผ้าเช็ดหน้าที่ข้าปักเองค่ะ"

อลิซมองถุงผ้านั้นด้วยแววตาหวาดระแวงแวบหนึ่ง แต่ก็ถูกเก็บงำไว้ภายใต้ความเฉลียวฉลาด เธอรู้ดีว่าสามีของเธอเกิดมาเพื่อเป็นใหญ่ ในโลกใบนี้เป็นเรื่องปกติที่ชายผู้ทรงอำนาจจะมีผู้หญิงหลายคน สิ่งที่เธอต้องทำคือรักษาตำแหน่ง "เมียหลวง" และฐานะ "บุตรชายคนโต" ไว้ให้มั่น

ดังนั้น แทนที่จะโกรธ อลิซกลับยิ้มแล้วกล่าวว่า "ท่านพี่ คุณหนูสตาร์คช่างมีน้ำใจจริงๆ ค่ะ งานปักประณีตขนาดนี้ ต่อให้เป็นช่างเย็บผ้าที่เก่งที่สุดใน คิงส์แลนดิ้ง ก็ยังเทียบไม่ได้เลย"

วิกเตอร์มองอลิซด้วยสายตาชื่นชม... รู้ความดีแท้ คืนนี้ข้าต้องให้รางวัลเจ้าเป็นสองเท่าเสียแล้ว

"ขอบคุณมากครับ" วิกเตอร์รับของขวัญมา สายตามองลึกเข้าไปในดวงตาของซานซ่า "มารยาทคือการได้รับมาแล้วต้องให้ตอบแทน ในเมื่อท่านให้ของขวัญข้า ข้าก็มีบางอย่างจะให้ท่านเช่นกัน"

เขาราวกับเล่นกล วิกเตอร์หยิบขวดแก้วใบเล็กออกมาจากกระเป๋าเสื้อ มันคือ "ตัวอย่างทดลอง" ของน้ำหอมที่เขายังไม่ได้มอบให้ใครในเรดคีป ความเข้มข้นจะต่ำกว่าของ เซอร์ซี กลิ่นจะสดชื่นกว่า โดยมีชื่อว่า 【First Love (รักแรก)】

"นี่คือของเล่นใหม่ที่ข้าเพิ่งพัฒนาขึ้นมาครับ" วิกเตอร์วางขวดน้ำหอมลงบนฝ่ามือของซานซ่า ปลายนิ้วสัมผัสฝ่ามือเธอเบาๆ จนเธอสะดุ้ง "กลิ่นของดอกมะลิและไฮอาซินธ์ ข้าคิดว่ามันเหมาะกับชุดสีน้ำเงินของท่านในวันนี้มาก"

ซานซ่าเปิดจุกขวดออกแล้วดมเบาๆ ทันใดนั้นดวงตาของเธอก็เป็นประกาย กลิ่นหอมสดชื่นของมวลบุปผาทำให้เธอรู้สึกราวกับย้อนกลับไปในเรือนกระจกที่วินเทอร์เฟล—บริสุทธิ์ งดงาม และไร้ซึ่งกลิ่นสาบของคิงส์แลนดิ้ง

"มันล้ำค่าเกินไป..." ซานซ่าถือมันไว้อย่างทะนุถนอม

"มวลบุปผาย่อมคู่กับสาวงาม" วิกเตอร์ยิ้ม "หากท่านชอบ ข้าจะให้คนส่งผลิตภัณฑ์ใหม่ทุกชิ้นไปที่ หอคอยหัตถ์ราชา ทันทีที่มันทำเสร็จ"

ในวินาทีนี้ ซานซ่าตกหลุมรักเขาอย่างสมบูรณ์แบบ จอฟฟรีย์เอย เจ้าชายคนอื่นๆ เอย เมื่อเทียบกับชายผู้ใหญ่โต ใจกว้าง และโรแมนติกคนนี้แล้ว พวกนั้นมันก็แค่กองขี้หมาดีๆ นี่เอง

ขณะที่บรรยากาศกำลังเริ่มหวานซึ้ง หน่วยองครักษ์เงา ด้านนอกก็เคาะขอบประตู "นายท่าน มีคนจากวังหลวงมาขอพบครับ" "พวกเขาบอกว่าเป็นพระราชโองการจาก กษัตริย์โรเบิร์ต"

วิกเตอร์ลุกขึ้นยืน แววตาเปลี่ยนจากอ่อนโยนเป็นคมปลาบทันที ผู้ส่งสารในชุด ผ้าคลุมทอง (Gold Cloak) เดินเข้ามาพร้อมกับม้วนกระดาษหนังประทับตราทอง

"บารอนปอมเปย์ รับราชโองการ!" วิกเตอร์ค้อมตัวลงเล็กน้อย

"เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองการเข้ารับตำแหน่งหัตถ์ราชาของ เอ็ดดาร์ด สตาร์ค องค์เหนือหัวโรเบิร์ตประกาศให้มีการจัดงาน 'ทัวร์นาเมนต์หัตถ์ราชา' อย่างยิ่งใหญ่ในอีกหนึ่งสัปดาห์ข้างหน้า! ในตอนนั้น อัศวินจากทั่วทุกสารทิศใน เวสเทรอส จะมารวมตัวกันที่คิงส์แลนดิ้งเพื่อชิงเกียรติยศและเงินรางวัลมหาศาล!"

ผู้ส่งสารยื่นเทียบเชิญประทับครั่งสีแดงให้วิกเตอร์ สายตาแฝงไปด้วยความอิจฉาและยำเกรง เพราะข่าวที่ว่า ตระกูลปอมเปย์ มี นักรบสปาร์ตัน หนุนหลังได้แพร่กระจายไปทั่วเมืองแล้ว

"ฝ่าบาทยังฝากข้อความปากเปล่ามาด้วยว่า: 'ไอ้หนูปอมเปย์ พวกชายฉกรรจ์ผ้าคลุมแดงที่เจ้าพามาวันก่อนถูกใจข้ายิ่งนัก! เจ้าต้องเข้าร่วมทัวร์นาเมนต์นี้ด้วย! อย่าทำให้ข้าขายหน้าล่ะ!'"

วิกเตอร์รับเทียบเชิญ นิ้วมือลูบไล้ตราประทับที่เย็นเยียบ และในวินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่รอคอยมานานก็ดังขึ้น!

【ติ๊ง! เริ่มภารกิจหลัก: สร้างชื่อให้เลื่องลือ!】

ภูมิหลังภารกิจ: งานทัวร์นาเมนต์คือเวทีของผู้แข็งแกร่ง ในช่วงเวลานี้สายตาของขุมอำนาจใหญ่จะจับจ้องมาที่นี่ นี่คือโอกาสดีที่สุดที่คุณจะแสดงแสนยานุภาพให้โลกเห็นและข่มขวัญศัตรู

เป้าหมายภารกิจ 1 (การแข่งประลองทวนบนหลังม้า):

ติดอันดับ 1 ใน 4

รางวัล: ชื่อเสียงตระกูล +500, สุ่มอาวุธระดับดีเยี่ยม x1

เป้าหมายภารกิจ 2 (การตะลุมบอน Melee):

นำเหล่านักรบสปาร์ตันคว้าชัยชนะอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด

รางวัล: ปลดล็อกยูนิตใหม่—【พลสลิงชาวโรดส์ x 100】 (หน่วยจู่โจมระยะไกล)!

ภารกิจลับ (ทางเลือก): การล่มสลายของยักษ์

เอาชนะ "เดอะ เมาน์เทน" เกรเกอร์ เคลเกน ในการต่อสู้ซึ่งๆ หน้า

รางวัล: หนังสือทักษะระดับ S—【ปรมาจารย์การประลองทวน】! ไอเทมพิเศษ—【ตราประทับแห่งความภักดี (สามารถบีบบังคับให้คู่ต่อสู้ที่พ่ายแพ้มาเป็นผู้ติดตามได้)】!

”

เมื่อเห็นชื่อของ "เดอะ เมาน์เทน" แววตากระหายเลือดก็วาบขึ้นในส่วนลึกของดวงตาวิกเตอร์ เดอะ เมาน์เทน สุนัขบ้าของ แลนนิสเตอร์ หนึ่งในขีดสุดของพลังรบในโลกใบนี้ และเป็นสัญลักษณ์ของความโหดเหี้ยม ถ้าเขาสามารถสยบสุนัขบ้าตัวนี้ลงได้ต่อหน้าผู้คน... ชื่อเสียงของตระกูลปอมเปย์จะสะเทือนไปทั่วทั้งเจ็ดราชอาณาจักรทันที!

"ฝากทูลฝ่าบาทด้วย" วิกเตอร์เงยหน้าขึ้น กำเทียบเชิญในมือจนข้อนิ้วขาวซีด "ตระกูลปอมเปย์จะไปร่วมงานแน่นอน" "และข้าจะนำ 'การแสดงที่แท้จริง' มาให้คิงส์แลนดิ้งได้ชม"

ซานซ่านั่งมองวิกเตอร์ที่กำลังฮึกเหิม แววตาของเธอเต็มไปด้วยความชื่นชมจนแทบล้นปรี่ นี่คืออัศวินของเธอ... ไม่เพียงแต่อ่อนโยนและร่ำรวย แต่ยังเป็นวีรบุรุษที่กำลังจะก้าวเข้าสู่สนามรบ!

ขณะที่อลิซกำถ้วยชาไว้เงียบๆ เธอไม่เข้าใจเรื่องงานประลอง แต่เธอรู้ว่าสามีของเธอต้องไปเสี่ยงชีวิตอีกแล้ว "ลูกรัก..." เธอพึมพำในใจ "...เจ้าต้องปกป้องพ่อของเจ้านะ ขอให้เขาไร้พ่ายในทุกศึก"

ภายนอกหน้าต่าง สายลมเริ่มพัดแรงและหมู่เมฆเริ่มก่อตัว เทียบเชิญใบเล็กๆ นี้เปรียบเสมือนหินที่ถูกโยนลงไปในทะเลสาบที่เงียบสงบ และมันกำลังจะสร้างคลื่นยักษ์ที่ซัดสาดไปทั่วอาณาจักร!