บทที่ 46 - ยาดีสู้ภักษาหารเลิศรสไม่ได้

บทที่ 46 - ยาดีสู้ภักษาหารเลิศรสไม่ได้

เมื่อสไตล์การตกแต่งที่ผสมผสานยุคหลังปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน

แม้ว่าคนเหล่านี้จะเคยเห็นโลกมามากเพียงใด ก็ยังต้องตกตะลึง

“โรงเตี๊ยมและโรงน้ำชาหลายพันหลายหมื่นแห่งทั่วฉางอัน ไม่มีที่ไหนเทียบเทียนหรันจวีได้เลย”

ทุกคนมองไปรอบๆ โดยไม่รู้ตัวเลยว่าท่าทางของพวกเขาเหมือนกับชาวบ้านที่เพิ่งเข้าเมืองใหญ่เป็นครั้งแรก

ในเมื่อได้เข้ามาในโรงเตี๊ยมที่หรูหราอย่างเทียนหรันจวีแล้ว ได้ชมระบำสวรรค์และฟังดนตรีสวรรค์ไปแล้ว อาหารและสุรานี้จะไม่ใช่อาหารทิพย์หรอกหรือ

ทุกคนต่างก็อยากจะลิ้มลอง

ท้ายที่สุดแล้ว ตอนนี้ยังสามารถเพลิดเพลินกับส่วนลดครึ่งราคาได้อยู่

ภายในห้องส่วนตัว

บัณฑิตวัยกลางคนหลายคนกำลังจิบชาหอม ขณะที่ชมภาพเขียนและภาพอักษรบนผนังโดยรอบ เสียงอึกทึกครึกโครมจากภายนอกไม่ได้เล็ดลอดเข้ามาแม้แต่น้อย ทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนได้หลุดพ้นจากโลกิยะ

“สงบในความวุ่นวาย ห้องส่วนตัวนี้ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ”

ขงอิ่งต๋าลูบไล้สมุดเล่มเล็กที่เรียกว่า "เมนู" พลางชื่นชมไม่หยุด บนนั้นเต็มไปด้วยรายการอาหารมากมาย ล้วนเป็นเมนูที่เขาไม่เคยได้ยินมาก่อน

“‘หัวสิงโตตุ๋นซีอิ๊ว’ นี่คืออะไรกัน” เขาเห็นชื่อนี้ก็รู้สึกสนใจเป็นอย่างยิ่ง

“นี่คือการใช้เนื้อหมูสามชั้นผสมกับแห้วและเห็ดหอม ปั้นเป็นก้อน แล้วนำไปทอดก่อนตุ๋น เมื่อยกออกจากเตาจะมีกลิ่นหอมฟุ้ง แค่ได้กลิ่นก็ชวนให้น้ำลายสอแล้ว เนื้อที่นุ่มชุ่มฉ่ำและน้ำแกงที่เข้มข้น อร่อยถูกปากมากขอรับ”

บริกรแนะนำด้วยรอยยิ้ม

แต่คิ้วของขงอิ่งต๋ากลับขมวดเข้าหากัน “เนื้อหมูหรือ...”

น้ำเสียงเต็มไปด้วยความรังเกียจ

“หมูที่เทียนหรันจวีของเราเลี้ยง ล้วนใช้อาหารสูตรพิเศษเลี้ยงอย่างดี สะอาดหมดจดขอรับ”

“เนื้อสดอร่อย และยังบำรุงร่างกายได้เป็นอย่างดี สำหรับท่านที่ใช้สมองมากเช่นนี้ ข้าขอแนะนำเมนู ‘ซุปกระเพาะหมูไก่ยาจีน’ จานนี้ขอรับ เมนูนี้ช่วยบำรุงไตเสริมพลัง บำรุงพลังหยวน ทำให้ร่างกายกระปรี้กระเปร่า และยังสามารถป้องกันโรคหลอดเลือดสมองได้อีกด้วย”

“และยาบำรุงนี้ผ่านการปรุงอย่างพิถีพิถันจากเชฟใหญ่ของเรา บำรุงอย่างอ่อนโยนไม่ร้อนใน... หากทานยา ย่อมมีพิษเจือปนอยู่บ้าง แต่ยาบำรุงของเรานี้แตกต่างอย่างสิ้นเชิง เข้ากับร่างกายอย่างเป็นธรรมชาติขอรับ”

บริกรคนนี้นำทฤษฎี “ยาดีสู้ภักษาหารเลิศรสไม่ได้” ของยุคหลังมาอธิบาย

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่านี่เป็นฝีมือของอีกวน

ทุกคนในห้องส่วนตัว เมื่อได้ฟังคำพูดของเขา ใบหน้าก็แสดงความสนใจออกมา

“เช่นนั้นลองสั่งเมนูนี้มาชิมดู...” บัณฑิตที่สวมผ้าโพกศีรษะสี่เหลี่ยมคนหนึ่งเอ่ยขึ้น เขายังทุบขาตัวเองเบาๆ สองที “ต้องบำรุงเสียหน่อยแล้วจริงๆ ช่วงนี้ความจำไม่ค่อยดีเลย”

“ท่านเหอ ท่านนี่ช่างไม่รู้จักอายเลยจริงๆ เห็นได้ชัดว่าเพิ่งรับอนุภรรยามาคนหนึ่ง ท่านคงจะอ่อนเปลี้ยเพลียแรงแล้วสินะ” คนข้างๆ ที่เป็นเพื่อนสนิทกันได้ทีก็พูดแทงใจดำความคิดของเขา

“อย่าพูดมั่วๆ ข้าปีนี้เพิ่งจะสี่สิบกว่า ยังหนุ่มยังแน่น ถ้าข้าทิ้งพู่กันจับอาวุธ สามารถบุกตะลุยฝ่าวงล้อมทัพศัตรูได้เจ็ดครั้งเจ็ดคราอย่างสบายๆ เลยนะ”

แม้จะพูดเช่นนั้น แต่ทุกคนต่างก็สนใจเมนูนี้ อายุมากขึ้นแล้วก็ต้องบำรุงร่างกายกันหน่อย

บริกรมีรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้า แล้วเสริมอีกหนึ่งประโยค

“หากแขกท่านใดรู้สึกว่าอาหารไม่อร่อย เทียนหรันจวีของเรา ไม่เก็บเงินแม้แต่แดงเดียวขอรับ”

ทุกคนสามารถสัมผัสได้ถึงความมั่นใจในรสชาติอาหารของเทียนหรันจวีจากน้ำเสียงของบริกร

ดังนั้น ทุกคนในห้องส่วนตัวจึงสั่งอาหารมาเต็มโต๊ะเพื่อลิ้มลอง

ไม่นานนัก

อาหารก็ถูกยกมาเสิร์ฟ

ทั่วทั้งห้องส่วนตัวอบอวลไปด้วยกลิ่นหอม ทำให้ทั้งห้าคนอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย

อาหารบนโต๊ะถูกจัดวางในจานกระเบื้องสีขาวขนาดใหญ่ วาดลวดลายปลาคาร์พหยอกล้อใบบัว ดูสวยงามยิ่งนัก

อาหารที่อยู่บนนั้นทั้งสีสัน กลิ่น และรสชาติล้วนน่ารับประทาน ควันสีขาวลอยอ้อยอิ่ง เหมือนกับตะขอที่เกี่ยวเอาหนอนความอยากอาหารในท้องของทุกคนออกมา

ภายใต้กลิ่นหอมเช่นนี้ พวกเขาต่างก็หยิบตะเกียบขึ้นพร้อมกัน คีบอาหารบนโต๊ะ

ขงอิ่งต๋าคีบหัวสิงโตตุ๋นซีอิ๊วชิ้นหนึ่งเข้าปากแล้วค่อยๆ ลิ้มลองอย่างระมัดระวัง

ท้ายที่สุดแล้ว แนวคิดเรื่องเนื้อชั้นต่ำนั้นฝังรากลึก...

“อืม” เมื่อก้อนเนื้อแสนอร่อยกำลังถูกเคี้ยวอยู่ในปาก ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้นทันที

ก้อนเนื้อนี้ละลายในปาก นุ่มละมุนแต่ก็ยังคงความเด้ง ผสมผสานรสชาติความสดใหม่ของหน่อไม้และเห็ดหอมเข้าไว้ด้วยกันอย่างลงตัว กลิ่นหอมอบอวล ชุ่มฉ่ำอร่อย ชวนให้น้ำลายสอ

“หอม หอมจริงๆ”

ขงอิ่งต๋าอุทานออกมาด้วยความชื่นชม ไม่สนใจเรื่องความสง่างามอีกต่อไป ตะเกียบขยับอย่างรวดเร็ว กินอย่างเอร็ดอร่อย

อาหารเต็มโต๊ะหมดเกลี้ยงภายในเวลาไม่ถึงสองเค่อ

ทุกคนในห้องส่วนตัวลูบท้อง รู้สึกอบอุ่นไปทั้งตัว

พวกเขามองหน้ากัน แล้วอุทานออกมาว่าสะใจจริงๆ

“พ่อครัวในวังหลวง ยังไม่มีฝีมือขนาดนี้เลย”

...

เช่นเดียวกับคนทั้งห้าในห้องส่วนตัวนี้ คนอื่นๆ ก็ถูกกระตุ้นด้วยคำว่า “บำรุงร่างกาย” และ “เสริมสมรรถภาพทางเพศ” ประกอบกับการรับประกันว่าไม่อร่อยไม่คิดเงิน

พวกเขาจึงสั่งอาหารจานนี้มาลองด้วยความกึ่งเชื่อกึ่งไม่เชื่อ

แล้วก็ต่างอุทานออกมาว่า “อร่อยจริงๆ” แทบจะกินจานเข้าไปด้วย

อย่าว่าแต่เนื้อหมูเลย ถ้าบอกว่านี่คือเนื้อมังกรจากสวรรค์ พวกเขาก็เชื่อว่าเป็นเรื่องจริง

เทียนหรันจวีทั้งร้านคึกคักอย่างยิ่ง ลูกค้าจำนวนมากต่างก็สั่งอาหารเพิ่ม หญิงรับใช้และบริกรชายต่างก็ยุ่งวุ่นวายเหมือนกังหันลม แทบจะดูแลไม่ทั่วถึง

ในครัวหลังบ้านเสียงกระทบกันดังเกรียวกราวต่อเนื่องกันเป็นแถว

อีกวนผู้เป็นเถ้าแก่ แน่นอนว่ายิ้มจนตาหยี

ขณะเดียวกัน ก็ต้องลงมือช่วยผัดอาหารด้วย

ธุรกิจดีเป็นเทน้ำเทท่า ไม่อย่างนั้นครัวหลังบ้านคงจะยุ่งจนรับมือไม่ไหว

[จบแล้ว]