ตอนที่ 26 เฮยสุยชาบิดเบี้ยวไปแล้วจริงๆ!(ฟรี)
ตอนที่ 26 เฮยสุยชาบิดเบี้ยวไปแล้วจริงๆ!(ฟรี)
หุบเขาไร้คน
ภายในถ้ำที่เต็มไปด้วยอากาศที่เป็นพิษและกลิ่นเหม็นเน่า
“อาจารย์ ศิษย์ได้ฆ่าสัตว์ปีศาจทั้งหมดในฐานนี้แล้ว เหตุใดชาหวู่เหวินถึงยังไม่โผล่หัวออกมา”
หลิงอ่าวเทียนมองดูศพหนอนทรายที่เกลื่อนทั่วพื้นอย่างงงงวย
อาจารย์ไม่ได้บอกว่า ชาหวู่เหวินอยู่ในฐานลับนี้หรือ
แต่สัตว์ปีศาจที่อยู่ที่นี่ทั้งหมดตายไปแล้ว และเขายังพลิกฐานลับทั้งหมดทั้งข้างในและข้างนอก
ทำไมเขาถึงไม่เห็นแม้แต่เงาของอีกฝ่าย?
เฮยสุยชา ไม่ตอบ
ในความเป็นจริง นางได้รับรู้แล้วผ่านสัมผัสวิญญาณของนางว่า ชาหวู่เหวินซ่อนตัวอยู่ลึกลงไปใต้ดินหนึ่งร้อยเมตร
แต่นางไม่ได้บอกหลิงอ่าวเทียน
ภายในแหวน นางกำลังมองที่บันทึกด้วยสีหน้าไม่พอใจ
[หากคำนวณเวลาดูแล้ว หลิงอ่าวเทียนกำลังน่าจะเอาชนะชาหวู่เหวินได้ในเร็วๆนี้]
[โชคดีที่เขาได้รับความช่วยเหลือจากเฮยสุยชา และยกระดับขอบเขตของเขาจากรวมรวมวิญญาณไปยังหวนคืนสู่ต้นกำเนิดอย่างกระทันหัน]
[ไม่เช่นนั้นเขาคงถูกปีศาจหนอนทรายขอบเขตรู้แจ้งกับเบิกปัญญาทุบตีจนตาย]
จะโดนนอนทรายทุบตี?
แต่ตอนนี้อีกฝ่ายยังไม่โผล่หัวออกมาด้วยซ้ำ!
ใบหน้าของ เฮยสุยชา มืดมนอย่างมาก
นางควรจะรู้ว่าเมื่อนางใช้แรงกดดันวิญญาณข้างนอก ชาหวู่เหวินภายในฐานที่มั่นจะต้องระวังตัวขึ้นอย่างแน่นอน
แต่ในเวลานั้น เจียงมู่ได้เรียกนางว่ายายแก่จมูกยาว
มีชีวิตอยู่มาเกือบพันปี และในฐานะผู้ฝึกตนเทพปีศาจที่ยืนอยู่บนสุดของโลก นางจะเคยโดนเหยียดหยามเช่นนี้ได้อย่างไร?
ดังนั้นมันจึงทำให้นางโกรธ และไม่สามารถควบคุมอารมณ์ได้ นางจึงระเบิดแรงกดดันวิญญาณอันทรงพลังออกมา
ด้วยแรงกดดันวิญญาณนี้ทำให้ ชาหวู่เหวิหวาดกลัวจนซ่อนตัวอยู่ใต้พื้นดิน
สิ่งนี้ทำให้เนื้อเรื่องผิดไปจากที่บันทึกกล่าวถึง 'กำลังจะเอาชนะ ชาหวู่เหวิน'
เฮยสุยชา กำลังครุ่นคิดหาวิธีนำเนื้อเรื่องกลับสู่เส้นทางเดิม
เพราะนางต้องการทำตามเนื้อเรื่อง
ในเมื่อนางคือนางเอก อาจารย์ของพระเอก นางเชื่อว่าตราบใดที่พระเอกดำเนินเนื้อเรื่องอย่างราบรื่นจนจบ จุดประสงค์ของนางก็จะต้องสำเร็จเช่นกัน!
ไม่มีทางออกที่ดีกว่านี้แล้ว
ดูเหมือนว่านางจพทำได้เพียงบังคับให้ชาหวู่เหวินออกมาด้วยพลังเท่านั้น!
นางปิดบันทึกส่วนตัวของ เจียงมู่
ร่างของนายกลายเป็นหมอกสีดำลอยออกจากแหวน
"อาจารย์? ท่านออกมาเพราะเหตุใด?”
หลิงอ่าวเทียนรู้สึกประหลาดใจ
เบื้องหน้าเขา ปรากฏเด็กหญิงตัวน้อย ๆ ที่สวมชุดสีดำ ผมตรงสีดำ และรูม่านตาแนวตั้งสีทอง
นั่นคืออาจาร์ของเขา เฮยสุยชา
เนื่องจากอาจารย์ของเขาอยู่ในสภาพวิญญาณไร้ร่าง นางจึงค่อนข้างอ่อนแอ
ดังนั้นนางจึงต้องอยู่ในแหวนมิติเป็นเวลานานเพื่อพักฟื้น
นางออกมาทำไม?
“เทพองค์นี้ตรวจพบว่าชาหวู่เหวินซ่อนตัวอยู่ใต้ดินหนึ่งร้อยเมตร”
รูม่านตาแนวตั้งสีทองคู่ของ เฮยสุยชา มองไปที่พื้นใต้เท้าของพวกเขา
"ใต้ดิน?!"
หลิงอ่าวเทียนมองลงใต้เท้า ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น
อาจารย์ต้องการบังคับอีกฝ่ายให้ขึ้นมาใช่ไหม?
จู่ๆกระโปรงของเฮยสุยชาขยับโดยไร้ลม
“อยู่ให้ห่างจากหลุมนี้ เทพองค์นี้จะขุดสัตว์ร้ายตัวนี้ออกมา”
"ขอรับ!"
หลิงอ่าวเทียนรีบถอนตัวออกจากถ้ำ
เวลาถัดไป
ปราณอันแกร่งกล้าของพลังวิญญาณก็แผ่ออกมาจากภายในถ้ำ
ทันใดนั้น ท้องฟ้าเหนือถ้าก็ปรากฏเมฆทะมึน ตามมาด้วยแสงและเสียงอัสนีบาต
“อสรพิษทมิฬอัสนีศักดิ์สิทธิ์!”
เสียงของสาวน้อยที่ไร้ความปราณีดังขึ้น
อัสนีบาตสีดำขนาดใหญ่ร่วงหล่นลงมาจากท้องนภา ราวกับเทพอสรพิษมาเยือนยังโลกมนุษย์
บูม–!!!
ภูเขาทั้งลูกถูกอสรพิษสายฟ้าฟาดเข้าใส่และระเบิดแตกกระจาย
ก้อนหินและโคลนกระเซ็นปกคลุมทั่วท้องฟ้า ราวกับฉากภูเขาไฟระเบิด
ในที่สุด ภูเขาทั้งลูกก็พังทลายกลายเป็นปล่องภูเขาไฟที่มีความลึกนับร้อยเมตร!
หัวใจของหลิงอ่าวเทียนสั่นสะท้านเมื่อเห็นสิ่งนี้
แข็งแกร่ง!
พลังของท่า ‘อสรพิษทมิฬอัสนีศักดิ์สิทธิ์’ ของอาจารย์ของเขาย่อมอยู่ในระดับ ‘หลอมสุญตา’เป็นอย่างน้อยเมื่อควันและฝุ่นจางหายไป
เขาเห็นว่าสัตว์ปีศาจรูปร่างคล้ายมนุษย์ค่อยๆ โผล่ออกมาจากภายในหลุม
ใบหน้าของมันคล้ายกับใบหน้ามนุษย์ มีหนวดสีดำ 2 เส้นงอกออกมาจากหน้าผาก ร่างของมันถูกปกคลุมด้วยเกราะแมลงสีดำ แขนขาเรียวยาวเหมือนข้อของสัตว์ขาปล้อง และดวงตาสีดำที่ยื่นออกมาคู่หนึ่งกำลังมองไปทางหลิง อ้าวเทียน
“ในที่สุดข้าก็พบเจ้า! ชา หวู่ เหวิน !!!”
หลิงอ่าวเทียนจำได้อย่างรวดเร็วว่านั่นคือศัตรูที่ทำลายหมู่บ้านของเขา
หนอนทรายกลืนวิญญาณ ชาหวู่เหวิน!
ก่อนที่ หลิงอ่าวเทียนจะเคลื่อนไหวได้
ชาหวู่เหวินกุมท้องของมันและวิ่งหนีอย่างกะโผลกกะเผลกไปในทิศทางตรงกันข้ามด้วยความหวาดกลัว
ดูเหมือนว่ามันจะได้รับบาดเจ็บจากแรงระเบิดเมื่อกี้
“ไอ้สารเลว หยุดเดี๋ยวนี้!!!”
เมื่อเห็นศัตรูที่กวาดล้างหมู่บ้านหนีไป หลิง อ้าวเทียนก็ไล่ตามเขาด้วยความบ้าคลั่ง
“เขาไม่ได้รับบาดเจ็บ…”
เฮยสุยชา พยายามเตือนหลิงอ่าวเทียนที่ไล่ตามเขาไปไกลแล้ว
อย่างไรก็ตามเสียงที่ออกมานั้นแผ่วเบาเป็นอย่างมาก
เนื่องจากนางใช้คาถาวิญญาณที่ทรงพลัง นางจึงใช้พลังวิญญาณและพลังของวิญญาณจำนวนมากจนทำให้นางอ่อนแอลง
นางต้องทำสมาธิ
ในเวลาเดียวกัน นางได้สร้างเขตอาคมที่ว่างเปล่าที่เรียบง่าย และฝากสัมผัสวิญญาณของนางไว้ในเขตอาคมที่ว่างเปล่า ทำให้เขตอาคมนี้มีหน้าที่เป็นเหมือนสัมผัสวิญญาณเพื่อตรวจจับการเคลื่อนไหวทั้งหมดรอบตัวนาง
จากนั้นนางก็นั่งในสมาธิและพักผ่อนอย่างสงบ
ในขณะเดียวกัน.
ปากหุบเขาไร้คน
“อะไร?”
“ข้ามองไม่ผิดใช่ไหม!?”
“เมื่อกี้ คือ อสรพิษทมิฬอัสนีศักดิ์สิทธิ์ ใช่ไหม?”
เจียงมู่ตกตะลึง
หลังจากเกิดใหม่หลายสิบครั้ง เขาก็จำได้ทันทีว่างูสายฟ้าสีดำขนาดใหญ่ที่อยู่บนท้องฟ้าตอนนี้เป็นผลมาจากาถาลับของ เผ่าอสรพิษวารีทมิฬ
นั่นเป็นสิ่งที่มีเพียง เฮยสุยชา เท่านั้นที่สามารถปลดปล่อยออกมาได้!
“บ้าอะไร!”
“ให้ตายเถอะ เฮยสุยชาบิดเบี้ยวไปแล้ว!”
“ดูจากสถานการร์แล้ว นางระเบิดฐานที่มั่นของกลุ่มหนอนทรายเหรอ!”
“นั่นไม่ได้อยู่ในเนื้อเรื่องเดิม!!!”
หัวใจของเจียงมู่รู้สึกเย็นเฉียบ
เขาเพิ่งเห็นภูเขาเล็ก ๆที่ซ่อนฐานที่มั่นของหนอนทรายถูกงูสายฟ้าพัดหายไป
ใจเย็นๆ ใจเย็นๆ …. เขารีบสงบสติอารมณ์และเริ่มคิดถึงเนื้อเรื่องเดิม
ในเนื้อเรื่องเรื่องเดิม
หลิงอ่าวเทียนเข้าสู่ฐานที่มั่นและด้วยความช่วยเหลือจากวิชาลับของเฮยสุยชาทำให้เขาสามารถฝืนบังคับยกระดับการฝึกตนของตัวเองเข้าสู่ขอบเขตหวนคืนได้สำเร็จ และเอาชนะ ชาหวู่เหวินมาได้
เป็นผลให้ ชาหวู่เหวินใช้วิชาต้องห้ามและรอดมาได้อย่างหวุดหวิด ก่อนจะหนีกลับไปยังแดนปีศาจใต้ได้สำเร็จ
เป็นเพราะการหลบหนีของชาหวู่เหวิน แผนการแก้แค้นจึงขยายออกไปอีก ซึ่งทำให้ หลิงอ่าวเทียนสามารถตามรอยและค้นพบปีศาจที่อยู่เบื้องหลัง ชาหวู่เหวินได้ในที่สุด
และปีศาจตนนั้นคือเป้าหมายการล้างแค้นที่แท้จริงของหลิงอ่าวเทียน!
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้….
เนื้อเรื่องบิดเบี้ยวไปแล้ว!
ชาหวู่เหวินไม่ควรถูกฆ่าในทันที…..
เจียงมู่ใช้ สุญตาเทพซ่อนเร้น ทันที ทำให้ร่างกายของเขาโปร่งใสกลายเป็นความว่างเปล่าและวิ่งตรงไปยังฐานลับ
เมื่อเขามาถึงเบื้องหน้าก็ปรากฏขอบหลุมขนาดใหญ่
ภาพตรงหน้าทำให้มุมปากของเขากระตุก
“เยี่ยมมาก!”
“ฐานที่มั่นทั้งหมดถูกทำลายล้างจนสิ้นซาก ดังนั้น ชาหวู่เหวิควรถูกพัดหายไปราวกับขยะไปแล้ว?”
เบื้องหน้าของเขาคือหลุมขนาดใหญ่ลึกหนึ่งร้อยเมตรและมีขนาดเท่ากับสนามฟุตบอล
หัวใจของเจียงมู่รู้สึกเย็นยะเยือก
เมื่อชาหวู่เหวินตาย เส้นทางแห่งการแก้แค้นภายหลังของหลิงอ่าวเทียนก็จะพังทลายลงอย่างสมบูรณ์
กล่าวอีกนัยหนึ่ง เนื้อเรื่องจะล้มเหลว!
แต่ เจียงมู่ยังคงปรารถนาให้เขามีโชคอยู่เล็กน้อย
เขาวิ่งไปตามขอบหลุมเพื่อดูว่าเขาสามารถหาหลิงอ่าวเทียนและชาหวู่เหวินเจอหรือไม่
"หึ?"
“ทำไมยายแก่จมูกยาวถึงนั่งอยู่ตรงนั้น”
“นางไม่ได้กลับเข้าไปในแหวนของหลิงอ่าวเทียนเหรอ?”
หลังเจียงมู่วิ่งได้ประมาณครึ่งวงกลม เขาก็เห็นโลลิตัวน้อยสวมชุดสีดำอยู่ตรงหน้าเขา
โลลิตัวน้อยไม่ใช่ใครอื่นนอกจาก เฮยสุยชา
นางนั่งสมาธิโดยหลับตา พักฟื้น และปรับลมหายใจ
แล้วหลิง อ่าวเทียนล่ะ?
เจียงมู่รีบมองไปรอบ ๆ บริเวณ แต่ไม่เห็นวี่แววของ หลิงอ่าวเทียน
เขากำลังไล่ตามชาหวู่เหวินอยู่ใช่ไหม?
ความหวังผุดขึ้นในใจ
หากเป็นเช่นนั้น ก็ยังมีโอกาสที่โครงเรื่องจะกลับไปสู่เส้นทางเดิม!
ข้าควรไปถามยายแก่จมูกยาวคนนี้ว่าหลิงอ่าวเทียนอยู่ที่ไหนดีไหม?
แต่นางโหดเหี้ยมและเจ้าอารมณ์ ถ้าเขาพูดผิด เขาอาจถูกนางฆ่าตายทันที
ยิ่งไปกว่านั้น ข้ายังมีความขัดแย้งกับ หลิงอ่าวเทียน
ตามแนวคิดของยายแก่จมูกยาวคนนี้ที่ว่า 'ตัดรากถอนโคน' นางอาจจะฆ่าเขาจริงๆ
ในกรณีนั้น เขาก็ยังล้มเหลวอยู่ดี!
เจียงมู่เจอปัญหา
แต่ถ้าข้าไม่ไปถามนาง...ข้าก็ไม่รู้ว่า หลิงอ่าวเทียนอยู่ที่ไหน ข้าจะหาเขาเจอได้ยังไง?
ทำยังไงดี?
จะถามหรือไม่ถาม?
เจียงมู่อยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก