ตอนที่ 27 ทาส(ฟรี)

เช่นเดียวกับที่ เจียงมู่ ตกอยู่ในภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ฉะ–!

ข้างหน้าที่ห่างไกลออกไป ก็มีเสียงกรีดร้องที่แหบพร่าและหยาบกร้านดังขึ้น

มันยังเจือด้วยรัศมีปีศาจที่ทรงพลังและยุ่งเหยิง

“นั่นคือ..”

“เสียงกรีดร้องของ ชา หวู่เหวิน!”

“เขายังไม่ตาย!”

หัวใจของ เจียงมู่สั่นไหวเมื่อปริศนาที่เขาเผชิญได้รับการแก้ไขโดยเขาไม่ได้ทำอะไร

ในการเกิดใหม่ครั้งก่อนๆ

เขาเคยเห็นเผ่าหนอนทรายกลืนวิญญาณมาก่อน ดังนั้นเขาจึงทราบดีถึงเสียงกรีดร้องที่แหบพร่าและหยาบกร้านของพวกมัน

และพึ่งพาจากรัศมีปีศาจที่ทรงพลังนี้

มันง่ายที่จะบอกได้ว่ามันมาจากผู้ฝึกตนปีศาจขอบเขตแปลงลักษณ์

และผู้ฝึกตนปีศาจขอบเขตแปลงลักษณ์ทีอยู่หุบเขาไร้คนมีเพียงคนเดียวเท่านั้น ก็คือ ชา หวู่เหวิน!

“โชคดี โชคดี ที่เส้นทางการแก้แค้นไม่ถูกทำลาย”

เจียงมู่เช็ดเหงื่อเย็น ๆ

แต่เขาก็ยังไม่สบายใจ เขาขมวดคิ้วด้วยความกังวลอย่างจริงจัง

“ตอนนี้เส้นเรื่องได้เบี่ยงเบนไปอย่างมาก”

“ดังนั้น ข้ายังต้องเฝ้าดูต่อไป”

“ถ้าโครงเรื่องออกมาผิดพลาด มันก็จะยิ่งเลวร้ายและข้าต้องรีบแก้ไข”

หลังจากที่คิด

เขาวิ่งไปยังทิศทางของเสียงกรีดร้องที่น่าสังเวชชา หวู่เหวิน

เมื่อเข้าใกล้ เฮยสุยชาในระยะสิบกว่าเมตร

เขาชะลอฝีเท้าลง

“โชคดีที่ข้าได้รับรางวัล สุญญาเทพซ่อนเร้น' จากเจ้าระบบอันธพาล”

“มิฉะนั้น หากเฮยสุยชารู้เข้าข้าคงถูกตบกระเด็น”

เจียงมู่ยินดีในใจอย่างลับๆ ก้าวเท้าข้ามเฮยสุยชาอย่างระมัดระวังและเดินไปอย่างเงียบๆ

“ดีมาก ราบรื่น-….”

โดยทันที

เฮยสุยชาที่กำลังทำสมาธิอยู่ ลืมตาขึ้นและหันมองไปทางเขา

รูม่านตาสีทองแทงเข้ากับดวงตาของเขาราวกับคมมีด

“เชี่ย…. ไม่มีทาง!”

“ยายแก่จมูกยาวสัมผัสได้ถึงข้างั้นเหรอ!”

ขนลุกขึ้นทั่วร่างกายของ เจียงมู่

สุญตาเทพซ่อนเร้น ที่ทำให้เขารู้สึกปลอดภัยกว่าเดิมสองเท่า… มันอาจจะล้มเหลว?

และคำพูดต่อไปของเฮยสุยชาก็เป็นคำตอบให้กับเขา

“เป็นเพียงมดขอบเขตรวบรวมวิญญาณกลับกล้าพยายามใช้วิชาล่องหนเพื่อปกปิดสัมผัสเทพของเทพองค์นี้งั้นหรือ?”

สัมผัสเทพ?

สุญตาเทพซ่อนเร้นไม่สามารถปกปิดสัมผัสเทพได้?

WTF?

จิตใจของเจียงมู่ตอนนี้ ราวกับมีกลุ่มของสัตว์เทพนับร้อยวิ่งวุ่นอยู่ภายใน

(神识 คำนี้มี 2 ความหมาย แปลตรงตัวคือ สัมผัสเทพ อีกความหมายคือ จิตสำนึก )

ทันใดนั้น ระลอกคลื่นมิติก็ปรากฏขึ้นรอบๆ เฮยสุยชา

ในช่วงพริบตา

ร่างของนางก็หายไปจากตรงนั้น

วินาทีถัดมา นางก็ปรากฏตัวด้านหน้าเจียงมู่

นางยกแขนเล็ก ๆ ของนางขึ้นและคว้าคอของ เจียงมู่อย่างแม่นยำ

“ปล่อย! แค่กๆ….”

เจียงมู่ถูกบีบคอจนหายใจไม่ออก สติของเขาะค่อย ๆ อ่อนแอลง และพลังงานวิญญาณในร่างกายของเขาก็เริ่มยุ่งเหยิง

ทำให้ สุญตาเทพซ่อนเร้น ถูกยกเลิกทันที

ในท้ายที่สุด.

ร่างกายของเขาถูกเปิดเผยอย่างสมบูรณ์ต่อหน้า เฮยสุยชา!

“เป็นเจ้านี่เอง! ไอ้สารเลว!!!”

รูม่านตาของเฮยสุยชาหดลง ทันใดนั้นความโกรธก็พวยพุ่งออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจของนาง

นางจำได้อย่างชัดเจนว่าคนสกุลเจียงเรียกนางว่ายายแก่จมูกยาวในบันทึกประจำวันของเขา

ถ้าเขาไม่เรียกนางว่ายายแก่จมูกยาว

นางจะไม่อารมณ์เสียและระเบิดแรงกดดันวิญญาณจนทำให้ ชา หวู่เหวินหวาดกลัวและซ่อนตัว

และนางก็คงไม่ต้องถูกบังคับให้ใช้กำลังทั้งหมดของนางในการใช้ อสรพิษทมิฬอัสนีศักดิ์สิทธิ์ เพื่อขุด ชา หวู่เหวิน ออกมา

และนางคงจะไม่อ่อนแอลงขนาดนี้จนพลังลดลงถึงขอบเขตทะเลปราณขั้นแรก!

“คนที่กล้าเรียกเทพองค์นี้ว่ายายแก่จมูกยาวยังไม่เกิดเลยด้วยซ้ำ!”

เดิมที เฮยสุยชาต้องการพูดวลีดังกล่าวกับ เจียงมู่

แต่กลับพบว่านางถูกห้ามโดยพลังที่มองไม่เห็นและไม่สามารถพูดออกมาได้!

ก่อนหน้านี้นางได้ลองบอก หลิงอ่าวเทียนถึงข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับเนื้อหาในบันทึกประจำวัน

แต่ก็ไม่สามารถพูดได้

สิ่งนี้ทำให้นางยิ่งเชื่ออีกครั้งว่านี่คือโลกนิยายจริงๆ

"ไปลงนรกซะ!"

เฮยสุยชาต่อยท้องเจียงมู่อย่างแรงเพื่อเอาคืนที่เขากล้าเรียกนางว่า ยายแก่จมูกยาว

แม้ปากจะบอกว่า ไปลงนรกซะ.

แต่สุดท้ายนางก็ยังถอนกำลังออกเพื่อไม่ให้เขาถูกต่อยจนตาย

อย่างไรก็ตาม นางยังคงต้องพึ่งพาบันทึกประจำวันของเจียงมู่ในการสอดแนมทิศทางของแผนการ เพื่อที่นางจะได้รู้ชะตากรรมของนางเอง และท้ายที่สุดต้องมั่นใจได้ว่าเป้าหมายของนางกลายเป็นจริง

ปัง!!!

กำปั้นถูกต่อยเข้าที่ท้องของ เจียงมู่

“แค่ก!”

เจียงมู่ถูกต่อยจนสำลักก่อนถูกส่งบินกลับหลัง

"แค่ก!"

ทันใดนั้น เฮยสุยชาก็ไออย่างรุนแรง

ทันทีที่ต่อยเจียงมู่ นางก็รู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ท้องอย่างรุนแรง

ราวกับว่ามีคนชกนางเข้าที่ท้องด้วยกำปั้นเดียวกัน!

“เจ้า… เจ้าโต้กลับเทพองค์นี้ได้อย่างไร?”

เฮยสุยชาจับท้องของนาง ใบหน้าของนางดูเจ็บปวดเล็กน้อย

แม้ว่านางจะเป็นเพียงวิญญาณและครอบครองร่างงูธรรมดา ส่วนพลังของนางตอนนี้ก็อยู่เพียงระดับแรกของขอบเขตทะเลปราณเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม นางก็มีฐานการฝึกตนในขอบเขตเทพปีศาจ ะประสบการณ์การต่อสู้ของนางนั้นดีกว่าเจียงมู่ที่เป็นเพียงผู้ฝึกตนรวบรวมวิญญาณแน่นอน

และตอนนี้.

นางมองไม่เห็นว่า เจียงมู่สามารถโต้กลับนางได้อย่างไร!

มันช่าง…. เกินสามัญสำนึกของนาง!

“อย่าเข้ามา!”

เจียงมู่กุมท้องของอดทนตอเจ็บปวดอย่างรุนแรงและบังคับตัวเองให้ลุกขึ้น มองนางราวกับกำลังเผชิญหน้าศัตรูที่น่าสะพรึง

ให้ตายเถอะ ยายแก่จมูกยาวนางนี้ยังโจมตีได้รุนแรงมาก

โชคดีที่ข้ามี 'แกล้งทำเป็นว่าถูกทุบตี' ซึ่งยกเลิกความเสียหาย 50%

ไม่อย่างนั้น ข้าคงถูกนางชกกระเด็นจนสลบด้วยหมัดเดียว และผลที่ตามมาจะน่ากลัว

“ตอบข้ามา! เจ้าโต้กลับได้อย่างไร!”

เฮยสุยชาตะคอกอีกครั้งถามด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม

“ข้าไม่รู้ว่าเจ้ากำลังพูดถึงอะไร”

เจียงมู่แสร้งทำเป็นสับสน

แน่นอนว่าเขารู้ว่าเขาโต้กลับอย่างไร

เนื่องจากร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นโดย 'กายาบุรุษเหล็ก' เป็นร่างกายที่สามารถสะท้อนความเสียหาย 100% ให้กับคู่ต่อสู้เมื่อเขาถูกโจมตี

ดังนั้น.

ตอนที่นางต่อยเขา นางต้องได้รับความเสียหายสะท้อนกลับ 100%

“ในเมื่อเจ้าไม่ยอมพูด เทพองค์นี้จะทุบตีเจ้าจนกว่าจะยอมเปิดปากเอง!”

เฮยสุยชาพุ่งเข้าหา เจียงมู่

นางยกกำปั้นเล็ก ๆ ของนางอีกครั้งและชกท้องเจียงมู่อย่างรุนแรง

เวลานี้.

นางปลดปล่อยสัมผัสเทพของนางเพื่อทำการตรวจจับเส้นทางการโต้กลับของเจียงมู่รอบด้าน

ปัง!!!

กำปั้นทุบเข้าที่ท้องของเจียงมู่

"อั๊ก!"

เจียงมู่ถูกต่อยจนกระเด็นอีกครั้ง และหลังจากกระอักเลือดออกมากลางอากาศ เขาก็ร่วงลงพื้นอย่างแรง

"แค่ก!!!"

ทันใดนั้น เฮยสุยชาก็ไออย่างรุนแรง ใบหน้าของนางซีดขาว และร่างงของนางถึงกับผงะถอยหลังไปสองก้าวจนเกือบจะล้มลง

ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงบังเกิดที่ช่องท้องของนางในเวลาเดียวกันกับที่นางต่อยเจียงมู่จนกระเด็นอีกครั้ง!

ราวกับว่ามีคนชกนางเข้าที่ท้องด้วยกำปั้นเดียวกัน!

“เจ้า… เจ้าข… เจ้าตอบโต้เทพองค์นี้ได้อย่างไร!”

นางกุมท้องด้วยใบหน้าบิดเบี้ยว

นางใช้สัมผัสเทพแล้วชัดๆ

แต่นางไม่สามารถจับเส้นทางการโต้กลับของ เจียงมู่ได้เลย!

เป็นไปได้ยังไง?!

นางไม่สามารถเข้าใจได้เลย

เจียงมู่เช็ดเลือดรอบปากของเขาและพยายามยืนขึ้นอย่างสิ้นหวัง

ให้ตายเถอะ ข้าต้องหาทางหนีไม่งั้นข้าอาจถูกนางฆ่าตายจริงๆ

ทันใดนั้นเอง

เสียง“ท่านอาจารย์ ช่วยข้าด้วย!” ก็ดังมาจากระยะไกล

นั่นก็คือ …. เสียงกรีดร้องที่น่าสังเวชของหลิงอ่าวเทียน?

เจียงมู่และเฮยสุยชาหันศีรษะมองไปยังทิศทางของแหล่งที่มาของเสียงพร้อมกัน

ทิศทางนั้นเป็นที่ที่ หลิงอ่าวเทียนและ ชา หวู่เหวิน อยู่

หลังจากนั้นก็มีเสียง “อาจารย์ช่วยข้าด้วย!” ดังขึ้นอีกครั้ง

หลิงอ่าวเทียนตกอยู่ในอันตราย!

นี่คือข้อสรุปที่เจียงมู่และเฮยสุยชามาถึงในเวลาเดียวกัน

เฮยสุยชาขมวดคิ้ว

แม้ว่านางจะมีฐานการฝึกตนขอบเขตเทพปีศาจ

อย่างไรก็ตาม อสรพิษทมิฬอัสนีศักดิ์สิทธิ์ ก่อนหน้านี้กินพลังงานมากเกินไป

ผลก็คือ พลังที่นางสามารถใช้ได้ตอนนี้เทียบได้กับขอบเขตทะเลปราณระดับแรกเท่านั้น หรืออย่างดีที่สุดคือในระดับที่สอง!

ไม่เหมาะสมกับชาหวู่เหวินที่อยู่ในขอบเขตแปลงลักษณ์!

ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับนางที่จะใช้วิชาวิญญาณมิติและพาหลิงอ่าวเทียนหลบหนี?

แต่นั่นจะขัดกับเนื้อเรื่อง

ตอนนี้ข้าควรทำอะไรดี.

และในขณะที่เฮยสุยชากำลังกังวลและครุ่นคิด

เจียงมู่ใช้โอกาสนี้ใช้ สุญตาเทพซ่อนเร้น และผสมผสานตัวเองเข้ากับความว่างเปล่า

จากนั้นเขาก็เริ่มออกวิ่งอย่างรวดเร็วด้วยความสิ้นหวัง

ให้ตายเถอะ ไม่ว่ายังไงก็ตาม ชีวิตน้อยๆ ของข้าสำคัญที่สุด ดังนั้นข้าต้องหนีจากยายแก่จมูกยาวที่ชั่วร้ายนางนี้ให้ได้ก่อน

อย่างไรก็ตาม.

เขาหนีไปไม่ได้กี่เมตร ระลอกคลื่นมิติปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

ในชั่วพริบตา โลลิตัวน้อยในชุดกระโปรงสีดำ ผมสีดำ ตาสีทองก็ปรากฏตัวขึ้นจากอากาศตรงหน้าเขา

แขนเล็กจิ๋วของ เฮยสุยชาบีบคอของ เจียงมู่อีกครั้ง

“ปล่อยข้านะ! ไอ ไอ ไอ….”

เวรเอ้ย ทำไมนางชอบบีบคอคนนักหนา!

เจียงมู่รู้สึกหายใจไม่ออกจาก สติของเขาค่อยๆอ่อนแอลง และพลังงานวิญญาณในร่างกายของเขาก็เริ่มยุ่งเหยิง

และผลที่ตามมาก็คือสุญตาเทพซ่อนเร้นถูกยกเลิกอีกครั้ง!

ในท้ายที่สุด.

ร่างของเขาก็ปรากฏตรงหน้าเฮยสุยชาอีกครั้ง

เฮยสุยชาขว้าง เจียงมู่ลงกับพื้นด้วยหลังมือของนาง

จากนั้นคร่อมร่างของเขา นางใช้วิชาวิญญาณมิติกักขังการเคลื่อนไหวของเขาไว้ชั่วคราว

“คิดที่จะหลบหนีจากสายตาของเทพเจ้องค์นี้งั้นเหรอ? ใครให้ความกล้าหาญแก่เจ้า”

“ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้!”

เจียงมู่ไม่สามารถขยับได้แม้แต่นิ้วเดียวเนื่องจากร่างกายของเขาถูกผนึกไว้

"ปล่อยเจ้าไป? เจ้าพูดอะไรโง่ๆ เช่นนี้ออกมาได้ยังไง”

เฮยสุยชาตะคอกอย่างเย็นชา รูม่านตาแนวตั้งสีทองของนางจ้องมองไปที่เขาอย่างดุเดือด

“แม้ว่าข้าจะไม่รู้ว่าเจ้าโต้กลับเทพองค์นี้ได้อย่างไร”

“แต่นั่นก็ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว”

“ตราบใดที่เจ้ากลายเป็นทาสของเทพองค์นี้ เจ้าก็ทำได้แค่ก้มหน้ารับใช้เทพองค์นี้ไปตลอดชีวิต!”

นางเหยียดแขนที่บอบบางของนางออกและกำนิ้วทั้งห้าของนางไว้เป็นกำปั้น

พลังวิญญาณหนาแน่นรวมตัวกันที่กำปั้น

“สลักวิญญาณวารีทมิฬ!”

ฟู่~

กำปั้นกลายเป็นรูปหัวงูไร้ดวงตาแต่มีปากราวกับหุบเหวลึกไร้สิ้นสุด

"เปิดปากของเจ้า."

เปิดปากของเจ้า?

“มมมม”

เจ้ากำลังพูดเรื่องอะไร!?

เจียงมู่เม้มปากแน่นด้วยความหวาดกลัว

เฮยสุยชาหัวเราะเยาะ

“เจ้าเป็นคนแรกที่ทำให้เทพองค์นี้ต้องสละอายุขัยหลายสิบปีเพื่อแสดงวิชาต้องห้าม!”

นางเอนตัวลงและจับแก้มของ เจียงมู่ด้วยมืออีกข้างของนาง บังคับให้เขาเปิดปาก

“จงกลายเป็นทาสผู้ภักดีต่อเทพองค์นี้ซะเถอะ!”

นางผลักกำปั้นราวกับงูของนางเข้าไปในปากของเจียงมู่