ตอนที่ 25 เข้ามาและจากไปอย่างเงียบๆ(ฟรี)
ตอนที่ 25 เข้ามาและจากไปอย่างเงียบๆ(ฟรี)
แม้ว่าเขาจะเคยเห็นภาพเบื้องหน้ามาหลายครั้งแล้ว
แต่มันก็ยังทำให้เจียงมู่ตกตะลึงอยู่ดี
ในห้องน้ำ ติงหนานหรงเอนหลังลงอ่างอาบน้ำโดนหันหน้าไปหาเจียงมู่
‘เสียงน้ำกระเซ็น’
หลังจากช่วงเวลาที่ยาวนาน
‘ติงๆ’ เสียงน้ำหยด
ติงหนานหรง ยืนขึ้น
แต่นางหันหลังให้เจียงมู่
มือขาวของติงหนานหรงทำท่ามุทรา
น้ำในอ่างราวกับมีชีวิตขึ้นมาและรวมตัวกันเป็นเสาน้ำหลายต้นในทันที
เสาน้ำตกลงมานอกอ่าง เปียกโชกทั่วพื้นห้องน้ำ ล้นออกมาจนท่วมข้อเท้าของเจียงมู่
พื้นเต็มไปด้วยน้ำ
นางทำท่ามุทราอีกครั้ง
เสาน้ำใหม่จำนวนมากพุ่งออกมาจากภายในแหสนมิติและไหลลงสู่อ่างอาบน้ำ
เจียงมู่สามารถบอกได้ว่านางกำลังเปลี่ยนน้ำ
เฮ้อ ไม่มีอะไรให้ดูแล้ว
เจียงมู่รู้สึกเบื่อดังนั้นเขาจึงหันหลังกลับ
เมื่อเขาก้าวเท้า จู่ๆ เท้าของเขาก็ลื่นไถลไปข้างหน้า
ข้าลืมเรื่องเมือก!
‘ปัง’เจียงมู่ล้มลงแขนขาทั้งสี่แผ่นราบกับพื้น
การเคลื่อนไหวที่รุนแรงนี้ ทำให้ติงหนานหรงในอ่างอาบน้ำตกใจ
"ใคร!!!"
แรงกดดันวิญญาณอันทรงพลังพุ่งออกมาจากร่างกายของนาง
แรงกดดันวิญญาณครอบคลุมทั้งห้อง ทำให้เจียงมู่ที่ล่องหนรู้สึกแน่นหน้าอกและหายใจไม่ออก จนเกือบหมดสติ
โชคดีที่เขามี 'ร่างกายแกล้งทำเป็นโดนทุบตี' ซึ่งลดความเสียหายลง 50%
มิฉะนั้น เขาอาจจะสลบไปทันที และผลลัพธ์ที่น่ากลัวตามมาในภายหลัง
เขานอนนิ่งอยู่บนพื้นไม่กล้าส่งเสียง ไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัวแม้แต่น้อย
เขาวางแผนรอให้ติงหนานหรงลดความระมัดระวังลงก่อนจากไป
ต่อมา
เขาก็เห็นว่า
ติงหนานหรงซึ่งถูกห่อด้วยเสื้อคลุมอาบน้ำสีม่วง เรียกกระบี่บงกชวารีออกมา ยืนเท้าเปล่าอยู่กลางห้อง มองไปรอบ ๆ ด้วยสีหน้าเย็นชา
นางเฝ้าระวังเป็นเวลานาน
แต่ก็ไม่พบสัญญาณที่น่าสงสัย นางขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ภาพลวงตา?”
“แต่ทำไมข้าไม่รู้สึกถึงแรงกดขี่?”
“มันเหมือนกับว่า… มีใครบางคนกำลังใช้แรงกดดันวิญญาณที่มีความแข็งแกร่งเท่ากับเขา….”
“เป็นเพราะพิษธาตุน้ำ?”
นางไม่เข้าใจและคิดว่ามันเป็นผลจากพิษของธาตุน้ำที่ทำให้ประสาทของนางอ่อนไหวเกินไป
ดังนั้นนางจึงคลายแรงกดดันวิญญาณและใส่กระบี่กลับเข้าไปในแหวนของนาง
แล้วกลับเข้าห้องน้ำไปบรรเทาอาการพิษธาตุน้ำต่อ
"สาด!" เสียงน้ำกระเซ็น
ติงหนานหรงกลับเข้าไปอยู่ในอ่างอาบน้ำแล้ว
ฟิ้ววว~
เจียงมู่แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก
เขารีบสงบร่างกายและจิตใจและถือโอกาสยืนขึ้น
ามือและเท้าของเขาเดินไปที่ประตูห้องอย่างราบรื่น
เขาจากไปอย่างเงียบ ๆ
เงียบสงบเช่นเดียวกับตอนเข้ามา.
หัวใจของเขาสลบและเขาสูดกลิ่นอากาศสดชื่นเข้าปอด
***
[หลังจากตรวจสอบแล้ว ติงหนานหรงไม่ได้มีปัญหาอะไร]
[บุคลิกของนางก็ไม่บิดเบี้ยวเช่นกัน]
หลังลงจากเรือบินส่วนตัว.
เจียงมู่เก็บบันทึกกลับ
และออกเดินทางไปยังหุบเขาไร้คน