บทที่ 14 ข้าขอสัมผัส... ของท่านได้หรือไม่?

บทที่ 14 ข้าขอสัมผัส... ของท่านได้หรือไม่?

ความเงียบงันปานป่าช้าปกคลุมไปทั่วอาณาบริเวณ สายตาทุกคู่พุ่งตรงไปยังซิ่วเพื่อรอคอยคำตอบ เพราะคำกล่าวของนางเพียงประโยคเดียว อาจสั่นคลอนดุลอำนาจ และเปลี่ยนชะตากรรมของทุกสรรพสิ่งในที่นี้

แขกส่วนใหญ่ในโถงนี้ล้วนมาจาก อาณาจักรฮ่าวเยว่ แม้แต่ผู้ที่มาจากแดนไกลก็ยังลอบกลั้นหายใจรอฟัง เพราะอนาคตของพวกเขาขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของนางเพียงผู้เดียว

แม้แต่เอกอนเองก็ยังสงสัยว่านางจะตอบเช่นไร ส่วนเรื่องที่กษัตริย์ถึงกับเสนอจะยกบัลลังก์ให้นางง่าย ๆ เช่นนี้ เขาได้แต่ปลอบใจตัวเองว่า ท่านอาของเขานั้นเป็นผู้ยิ่งใหญ่เหนือชั้นเกินกว่าจะใช้ตรรกะธรรมดาสามัญมาตัดสินได้

"เสด็จลุง... ข้าต้องบอกท่านอีกกี่คราว่าข้ามิได้มีคุณสมบัติในการปกครองแผ่นดิน?" ซิ่วถอนหายใจยาว นางมิอาจโกรธบุรุษผู้นี้ได้ลง "ท่านปรารถนาจะเห็นอาณาจักรถึงกาลอวสานนักหรือ?"

"แผ่นดินนี้เป็นของท่านโดยชอบธรรมแต่เดิม ย่อมต้องเป็นท่านที่ขึ้นปกครอง นี่คือเจตจำนงของราษฎรทุกผู้ในอาณาจักรของเรา" เบลิชเอ่ยด้วยน้ำเสียงนอบน้อม "อีกทั้งพวกเราทุกคนพร้อมจะถวายตัวเป็นขุนพลคอยเกื้อหนุน อาณาจักรย่อมต้องรุ่งโรจน์เป็นแน่"

"คำตอบของข้ายังคงเป็นคำเดิม... คือไม่" ซิ่วกลอกตาพลางเอ่ย "การปกครองแผ่นดินจะพรากเวลาอันล้ำค่าที่ข้ามีให้แก่ดวงตะวันน้อยไป นั่นนับเป็นข้อตกลงที่เลวร้ายที่สุดเท่าที่จะจินตนาการได้"

เบลิชจ้องมองนางก่อนจะส่ายหน้าอย่างจนใจ เขาเดาไว้อยู่แล้วว่านางต้องปฏิเสธ แต่ถึงกระนั้นก็ยังอยากจะลองเสี่ยงดูสักครา หลังจากซิ่วส่งสัญญาณให้ลุกขึ้น เขากับครอบครัวจึงหยัดยืนขึ้นอย่างสง่างาม

จากนั้น กษัตริย์เบลิชก็หันมาทางเอกอนที่กำลังมองเขาด้วยความฉงน "นายน้อยเอกอน ครอบครัวของข้าขออวยพรให้ท่านมีความสุขในวันเกิดยิ่ง ๆ ขึ้นไป ขอให้ดวงจันทร์สาดแสงส่องประกายคุ้มครองดวงวิญญาณของท่านตลอดกาล!"

"ขอบพระคุณครับ... เอ่อ ท่านปู่ทวด?" เอกอนชะงักไปครู่หนึ่ง พลางคิดว่าควรเรียกขานอีกฝ่ายอย่างไรดี

"เรียกเขาว่าตาเฒ่าก็พอ เขาไม่ถือสาหรอก" ซิ่วพูดแทรกขึ้นมา เพราะปกติคราใดที่นางคุยกับเขาก็เรียกเช่นนั้นเสมอ

เอกอนขยับตัวในอ้อมแขนพลางหันไปมองนาง "ท่านอา... ท่านกำลังสอนสิ่งไม่ดีให้ข้าอีกแล้วนะ"

"ใช่แล้ว... บรรพบุรุษตัวน้อยของข้า แต่สิ่งไม่ดีบางอย่างก็จำเป็นต้องรู้นะ เรียนรู้จากอาของเจ้านี่แหละ!" ซิ่วแย้มยิ้มกว้างจนเห็นฟัน ทำเอาผู้คนในโถงอดสงสัยมิได้ว่า สตรีผู้นี้คือคนที่พวกเขาอยากเชิญขึ้นเป็นราชินีจริง ๆ หรือ?

เอกอนปรายตาเคือง ๆ ก่อนจะหันหนี มิใช่ว่าเขาไม่เรียนรู้จากนาง เขาเรียนรู้แทบทุกอย่างมาจากนางนั่นแหละ แต่เขามิได้ปรารถนาจะมีนิสัยมุทะลุ และรักสนุกจนเกินพอดีแบบนั้น

ไฉนจึงเป็นเช่นนั้น? เพราะในชาติก่อนเขาอ่านนิยายมานับไม่ถ้วน พวก "คุณชายเจ้าสำราญ" ในเรื่องมักมีจุดจบไม่สวย มิใช่ว่าสถานการณ์ของเขากับพวกนั้นช่างคล้ายคลึงกันหรอกหรือ? มีเบื้องหลังอันทรงพลัง และถูกครอบครัวตามใจจนเสียคน

สิ่งเหล่านั้นมักเปลี่ยนคนให้กลายเป็นพวกโอหังพองขน ซึ่งเอกอนเกลียดชังคนประเภทนั้นเข้ากระดูกดำ เขาจึงคอยย้ำเตือนตนเองเสมอให้รักษาจุดสมดุลระหว่างความถ่อมตน และความทะนงตัว

หากเขารับนิสัยท่านอามาทั้งหมด ในอนาคตเขาอาจถูกผู้คนรุมสหบาทาทุกวันก็เป็นได้ อนิจจา... ความรักที่เขามีต่อนางนั้นลึกซึ้งยิ่งนัก นิสัยบางอย่างจึงเริ่มซึมซับเข้าสู่จิตสำนึกของเขาโดยไม่รู้ตัว

"นายน้อยช่างเฉลียวฉลาดนัก" ซันซ่า มเหสีของกษัตริย์เบลิชเอ่ยพลางยิ้มหวานให้เอกอน "ไฉนไม่ให้เด็ก ๆ ไปเล่นด้วยกันเล่า? ข้ามั่นใจว่าเจ้าพวกตัวน้อยของข้าคงจะยินดีไม่น้อยที่จะได้เป็นเพื่อนกับเขา"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เอกอนลอบมองลงไปเบื้องล่าง พบดวงตาสามคู่ที่กำลังจ้องมองเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น แม้เขาจะไม่เข้าใจอารมณ์ที่สื่อออกมานัก แต่เขาสัมผัสได้ว่าพวกเด็ก ๆ ก็อยากเล่นกับเขาเช่นกัน

"เรากำลังรอแขกอีกกลุ่มหนึ่ง" อาร์โนลด์เอ่ยพลางปรายตามองไปที่ประตูทางเข้าบ่อยครั้ง "แต่ข้าเชื่อว่าพวกเขามาถึงแล้ว"

ทันใดนั้น คู่สามีภรรยาคู่หนึ่งก็ย่างเท้าเข้ามาในโถง สายตาทุกคู่พลันจับจ้องไปที่พวกเขา และเป็นไปตามคาด... ทุกคนตกอยู่ในอาการตะลึงลาน

แม้แต่เอกอนเองก็ตกตะลึง สายตาของเขาจดจ้องไปยังคู่รักอันสง่างามที่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า

ฝ่ายชายนั้นดูเยาว์วัย และหล่อเหลา เส้นผมสีทองสว่าง และดวงตาสีเขียวมรกต ส่วนสตรีข้างกายนั้นเล่า... ความงามของนางโดดเด่นเหนือใครในห้องโถงแห่งนี้

ดวงตาสีมรกตของนางจับจ้องมาที่เอกอนพลางยิ้มอย่างอ่อนโยน ข้างกายของนางมีเด็กหญิงวัยราวห้าขวบเดินกุมมือนางอยู่ แม้ก้าวเดินของเด็กน้อยจะสั้นทว่าก็นพยายามก้าวตามผู้ใหญ่ให้ทัน

ทว่าลักษณะเด่นที่สุดที่ทั้งสามคนมีร่วมกัน คือใบหูที่ยาวแหลม... เอกอนย่อมจำแนกเผ่าพันธุ์นี้ได้ทันที เพราะมันคือเผ่าพันธุ์ยอดนิยมในนิยายแฟนตาซีนับพันเรื่อง

เผ่าเอลฟ์

เอกอนหันไปสบตาอาร์โนลด์ พบว่ามีรอยยิ้มพึงพอใจประดับอยู่บนใบหน้าของชายชรา เขาจำได้ว่าครั้งหนึ่งเคยเปรยว่าอยากพบเจอเผ่าเอลฟ์สักครั้ง

และท่านปู่ของเขาก็พาพวกเขามาที่นี่จริง ๆ เพื่อเขา

เขารู้สึกตื้นตันใจในการกระทำนี้จนอยากจะกระโดดเข้าสู่อ้อมกอดของอาร์โนลด์แล้วมอบกอดอันอบอุ่นให้ ครอบครัวนี้ย้ำเตือนเขาเสมอถึงสิ่งที่เขาขาดหายไปในชาติแรก และสิ่งที่เขาสามารถเสพสุขได้ในชาตินี้

‘เฮ้อ... ข้าต้องคุมสติให้ดี ความรักที่มากล้นเช่นนี้อาจทำให้ข้ากลายเป็นคนโอหังเข้าจริง ๆ’

"ขอน้อมคารวะท่านลอร์ดอาร์โนลด์ ท่านหญิงซิ่ว และนายน้อยเอกอน"

เอกอนมองกลุ่มเอลฟ์อีกครั้ง ก่อนจะได้ยินท่านอาของเขาเอ่ยขึ้น "พวกท่านมาช้าเกินไปแล้ว ข้าเกือบจะเริ่มงานโดยไม่มีพวกท่านเสียแล้ว"

"ไอหยา! อย่าเพิ่งโกรธไปเลย ซิ่วน้อย" เอลฟ์สาวแย้มยิ้ม ทว่าสายตายังคงจับจ้องที่เอกอน "วันเกิดปีแรกของหลานชายข้าทั้งที ข้าจะพลาดได้อย่างไร?"

"ดี! ข้าไม่อยากให้ดวงตะวันน้อยของข้ามีท่านอาที่นิสัยไม่ดี" ซิ่วพยักหน้าพลางแนะนำ "นี่คืออาของเจ้าอีกคน นางเปรียบเสมือนพี่สาวของข้า นางมีนามว่า ออเรเลีย ซิลวาริส ส่วนนั่นสามีของนาง ธีออน และบุตรสาวของพวกเขา เอลาร่า ซิลวาริส"

"สวัสดีครับ!" เอกอนยิ้มตอบ และก่อนที่เขาจะทันรู้ตัว เขาก็โพล่งออกไปว่า "ข้าขอสัมผัสหูของท่านได้หรือไม่?"

บรรยากาศในงานเลี้ยงเปลี่ยนไปอีกครา แขกเหรื่อที่ตกตะลึงกับการปรากฏตัวของเอลฟ์อยู่แล้ว ยิ่งต้องช็อกซ้ำสองกับคำขอนี้

พวกเขาคาดหวังว่าจะเกิดเรื่องบาดหมางขึ้น แต่ทว่า...

"ฮ่า ๆ ๆ! เขาช่างเหมือนเจ้าไม่มีผิดเลยนะซิ่ว" ออเรเลียหัวเราะร่า บรรยากาศรอบตัวนางดูสว่างไสวขึ้นมาทันตาตามอารมณ์ของนาง

มันเป็นความรู้สึกที่ประหลาดนัก แต่เอกอนสัมผัสได้ว่าบรรยากาศรอบตัวธีออน และออเรเลียนั้น ดูเหมือนจะเปลี่ยนแปลงไปตามอารมณ์ความรู้สึกของพวกเขาจริง ๆ

"เขาสืบทอดเชื้อสายมาจากข้านี่นา" ซิ่วเอ่ยอย่างภาคภูมิใจพลางก้มมองหลานชาย "เจ้าอยากสัมผัสหูของพวกเขาจริง ๆ หรือ?"

ในเมื่อความลับแตกไปแล้ว และดูเหมือนพวกเขาจะมิได้ถือสา เอกอนจึงพยักหน้า "ข้าอยากรู้ว่าความรู้สึกยามสัมผัสมันจะเป็นเช่นไร"

"เจ้าสัมผัสหูของข้าก็ได้นะ"

น่าประหลาดที่เสียงนั้นมาจากเด็กหญิงตัวน้อยที่ยืนข้างออเรเลีย เอลาร่านั่นเอง คำพูดของนางทำให้ทุกคนประหลาดใจ โดยเฉพาะออเรเลีย และธีออนที่รู้จักนิสัยบุตรสาวของตนดีกว่าใคร

จบตอนแล้วนะครับ ขอบคุณที่ยังติดตามกันอยู่นะครับ หลังจากนี้จะพยายามอัพให้ได้ทุก ๆ วันนะครับ

ติดตามพวกเราเพิ่มเติมได้ที่ facebook : MysteryBox

https://www.facebook.com/share/17XxkhHdQg/?mibextid=wwXIfr