บทที่ 6 – แผนการทำลายล้างเผ่าพันธุ์

บทที่ 6 – แผนการทำลายล้างเผ่าพันธุ์

"ใช่ นานมากแล้วจริงๆ..." เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเฟิง คิ้วที่ขมวดแน่นของเพียร์ซก็คลายออกในทันที "คุณกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่?"

"กลับมาได้สองสามเดือนแล้วล่ะ—มาใช้ชีวิตแบบคนธรรมดานิดหน่อย" หลินเฟิงยิ้ม "แล้วพอดีเห็นลูกชายของสตาร์คถูกจับตัวไป ก็เลยแวะไปช่วยดึงตัวออกมา"

"คุณหลิน หลายปีมานี้..." ฟิวรีขมวดคิ้ว เพราะไพ่ตายที่แกร่งที่สุดของเขาคือ กัปตันมาร์เวล หรือแครอล แดนเวอร์ส ผู้ท่องไปทั่วจักรวาลเพื่อผดุงความยุติธรรม จากบทสนทนาดูเหมือนว่าหลินเฟิงเองก็ท่องไปในอวกาศเช่นกัน

"วางใจเถอะ ฉันไม่เหมือนแม่สาวแครอลของนายหรอก ฉันไม่ใช่พวกอัศวินพเนจรท่องดวงดาว" หลินเฟิงหัวเราะพลางส่ายหน้า "แต่ที่ที่ฉันไปถือเป็นความลับสุดยอด นายยังไม่มีสิทธิ์รู้ตอนนี้"

"เอาเถอะ ฟิวรี" เพียร์ซตบไหล่ฟิวรี "นายวางใจได้ เราเชื่อใจคุณหลินได้เสมอ"

"ฉันใช้ความสามารถบางอย่างไปช่วยโทนี สตาร์ค บอกได้แค่นี้ ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัว" หลินเฟิงโบกมือแล้วหยุดชะงัก "อ้อ จริงด้วย เพิ่งกลับมาทั้งที ควรมีของขวัญให้คนรุ่นหลังเสียหน่อย"

"ลองไปตรวจสอบใต้ชั้นน้ำแข็งที่แอนตาร์กติกาดูสิ นายอาจจะเจออะไรที่คาดไม่ถึง" พูดจบหลินเฟิงก็พาเพียร์ซเดินออกจากห้องทำงานของฟิวรีไปโดยไม่หันกลับมามอง... "ไฮดราจงเจริญ!" ในจุดที่เงียบสงบและไร้กล้องวงจรปิด เพียร์ซผ่อนลมหายใจออกมา "บอกผมที—คุณคือตัวอะไรกันแน่?"

"ฉันน่ะรึ? ฉันคือจุดประสงค์ดั้งเดิมที่ไฮดราถูกก่อตั้งขึ้นมายังไงล่ะ" หลินเฟิงใช้เทคโนโลยีนาโนเปลี่ยนร่างเป็นอสุรกายที่มีรยางค์ยุบยับ ก่อนจะค่อยๆ กลับคืนสู่ร่างเดิม เขาได้ตรวจสอบตำนานของไฮดรามาแล้ว ความเชื่อของพวกเขาฝังรากอยู่กับอินฮิวแมนที่ถูกเนรเทศไปสู่อวกาศนั่นคือ ไฮฟ์ ตอนนี้เขาจะสวมรอยเป็นไฮฟ์เพื่อเข้าควบคุมไฮดราที่มีเทคโนโลยีไม่เลวนี้อย่างเงียบเชียบ

"ท่าน... ท่านคือไฮฟ์!" สายตาของเพียร์ซว่างเปล่าไปชั่วขณะ สาขาของไฮดราส่วนใหญ่ถือว่าไฮฟ์เป็นเพียงความเชื่อทางศาสนา ไม่ใช่เรื่องจริง การได้เห็นตำนานที่พวกเขายกย่องดั่งพระเจ้าตัวเป็นๆ ทำให้เพียร์ซถึงกับตกตะลึง

"จักรวาลมาร์เวล... ความแข็งแกร่งโดยรวมของมนุษยชาติยังอ่อนแอเกินไป" หลินเฟิงลูบคางพลางใช้ความคิด

"ท่านไฮฟ์ ท่านมีคำสั่งประการใด..." เพียร์ซถามอย่างระมัดระวัง

"อย่างแรก ไฮฟ์เป็นเพียงชื่อเก่าของฉัน" กลิ่นอายของหลินเฟิงเฉียบคมขึ้น อาชญากรรมสงครามตัวเอ้แห่งอารยธรรมมนุษย์ ผู้สั่งกวาดล้างเผ่าพันธุ์มานับไม่ถ้วนปลดปล่อยแรงกดดันออกมาเต็มพิกัด "ในจักรวาลอันไร้ก้นบึ้ง ฉันได้บรรลุการวิวัฒนาการอันยิ่งใหญ่ นามใหม่ของฉันคือ: หมู่มวลดารา!"

"นับจากวินาทีนี้ ฉันคือศรัทธาของไฮดรา..." หลินเฟิงวางมือลงบนศีรษะของเพียร์ซ "ในฐานะสาวกผู้ภักดีที่สุดของฉัน ผู้นำสูงสุดแห่งไฮดรา ฉันจะมอบพลังแห่งเทวะจากหมู่มวลดาราให้แก่เจ้า!"

เครื่องแบบทหารของหลินเฟิงสั่นไหว เส้นสายพลังงานปฐมกาลเจเนซิสไหลผ่านมือขวาเข้าสู่สมองของเพียร์ซ ปรับโครงสร้างระบบประสาทของเขาใหม่ ขณะที่หุ่นยนต์นาโนเข้าซ่อมแซมจุดบกพร่องในร่างกาย ครั้งหนึ่งในระหว่างการกวาดล้างอารยธรรมบรรพกาล รัฐบาลโลกสั่งห้ามใช้อาวุธทำลายล้างสูง หลินเฟิงจึงก่อตั้งสิ่งที่เรียกว่า ลัทธิแห่งหมู่มวลดารา และใช้เทคโนโลยีนาโนเปลี่ยนคนพื้นเมืองระดับสูงให้กลายเป็นสาวกผู้บ้าคลั่ง

สิ่งที่ตามมานั้นเรียบง่าย ภายในครึ่งปีลัทธิแห่งหมู่มวลดาราก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งอารยธรรม คนพื้นเมืองทุกคนกลายเป็นผู้ศรัทธา เมื่ออารยธรรมตกอยู่ภายใต้การควบคุมอย่างเบ็ดเสร็จ หลินเฟิงก็ออกคำสั่งที่อารยธรรมมนุษย์มิอาจเข้าใจได้

"เหล่าผู้ศรัทธาของฉัน จงจบชีวิตของพวกเจ้าเดี๋ยวนี้—เมื่อนั้นพวกเจ้าจึงจะได้เข้าสู่สรวงสวรรค์ที่ฉันสถิตอยู่!"

คนพื้นเมืองบนดาวเคราะห์หายสาบสูญไปในชั่วข้ามคืน และหลินเฟิงถูกลากตัวขึ้นศาลทหาร

"ทำไมต้องกวาดล้างอารยธรรมที่ไม่ได้เป็นภัยคุกคามอีกต่อไป และยังจงรักภักดีต่อคุณอย่างที่สุดด้วย?" ผู้พิพากษาเคาะค้อนแห่งกฎหมายสูงสุดของสหพันธรัฐลงบนบัลลังก์

"จักรวาลนี้ต้องการเพียงอารยธรรมเดียวเท่านั้น นั่นคืออารยธรรมมนุษย์" หลินเฟิงเผชิญหน้ากับผู้พิพากษาอย่างไม่ลดละ "ตอนนี้พวกเขาวัวเคารพฉัน แต่เมื่อชีวิตฉันสิ้นสุดลงและรหัสพลังงานปฐมกาลเจเนซิสของฉันเลือนหายไป มนุษยชาติจะสูญเสียการควบคุมพวกเขาอย่างเด็ดขาด"

"ถ้าอย่างนั้นพวกเขาก็สามารถหลอมรวมกับเราได้"

"นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันกลัวที่สุด" สายตาของหลินเฟิงเด็ดเดี่ยว "อารยธรรมมนุษย์สามารถรองรับสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาได้เพียงชนิดเดียว คือมนุษย์ จำเรื่องการปนเปื้อนของยีนลิงไร้ขนสีดำที่เกือบทำให้เราสูญสิ้นเผ่าพันธุ์ในยุคก่อนอวกาศได้ไหม?"

"จะว่าไป โลกนี้ก็ดูเหมือนกำลังเผชิญกับเรื่องนั้นอยู่พอดี..." ความทรงจำของเขาหยุดลง "เหตุการณ์ปนเปื้อนทางพันธุกรรมต้องไม่เกิดขึ้นซ้ำรอย มนุษย์ต้องยังคงเป็นมนุษย์ ไม่ว่าเราจะผ่านการอัปเกรดพันธุกรรมไปมากเพียงใด เราก็ยังคงเป็นมนุษย์ ไม่ใช่เผ่าพันธุ์ที่วิวัฒนาการครึ่งๆ กลางๆ"

"ดูตัวเองตอนนี้สิ" ไม่กี่วินาทีต่อมาหลินเฟิงก็ปล่อยมือและยื่นกระจกให้เพียร์ซ

"ผมดูหนุ่มขึ้น!" ประกายความตื่นเต้นฉายชัดในแววตาของเพียร์ซ

"อย่างแรก ไฮดราจะต้องทำบางอย่างให้ฉัน" หลินเฟิงแบมือออก ยาเม็ดหนึ่งปรากฏขึ้นมา "ทำวิศวกรรมย้อนกลับเจ้ายานี่ ผลิตมันออกมาจำนวนมาก และใส่มันลงในแหล่งน้ำดื่มของโลก"

"มันคืออะไรครับ?" เพียร์ซรับยาเม็ดนั้นไป

"อาวุธพันธุกรรม" แสงเย็นเยียบวาบขึ้นในดวงตาของหลินเฟิง "สิ่งมีชีวิตที่มีรหัสพันธุกรรมเฉพาะเจาะจงจะสูญเสียความสามารถในการสืบพันธุ์และจะถูกลบเลือนไป"

"ไฮดราไม่ได้ต้องการกวาดล้างมนุษยชาติ ในทางตรงกันข้าม เราต้องการปกครองพวกเขา" เพียร์ซลังเล แม้จะถูกเปลี่ยนไปแล้ว แต่ความรู้มหาศาลที่มีทำให้เขาไม่ได้กลายเป็นสาวกที่ตาบอด

"วางใจเถอะ อาวุธพันธุกรรมนี้ไม่ได้พุ่งเป้าไปที่มนุษย์" หลินเฟิงยิ้มบางๆ "มันจะแค่กำจัดพวกพันธุ์ทางชั้นต่ำจำนวนมากออกไป... ไม่สิ สิ่งพวกนั้นเรียกมนุษย์ไม่ได้ด้วยซ้ำ พวกมันก็แค่ลิงไร้ขนสีดำที่วิวัฒนาการไม่สุดเท่านั้นเอง"