ตอนที่ 7 พลังของทุกสิ่ง

ตอนที่ 7 พลังของทุกสิ่ง

เมื่อพลังแห่งราชาได้ถูกเรียกใช้แล้ว ภาพสามมิติก็ปรากฎอยู่ด้านหน้าของฉินยี่

ดาวหกแฉกสีม่วงกระพริบพร้อมกับฉายภาพออกมา

ฉินยี่สามารถรับรู้ได้ทันที

เขาเห็นภาพของการฝึกวิถีนินจา การหมุนเวียนจักระ พลังจักรหมุนไหวอยู่ในร่างกายของเขา แม้แต่จิตวิญญาณก็ด้วย

“วิธีฝึกจักระ ระบบภาษา และคาถานินจาอีกจำนวนนึง”

ภาพและรายละเอียดทุกชนิดถูกฉายในสายตาฉินยี่เขาเข้าใจทุกสิ่งอย่างรวดเร็ว

พลังของการช่วงชิง ดักเก็บวิญญาณของหมู่บ้านโคโนฮะได้ และเห็นความรู้ทั้งหมดในจิตวิญญาณของเขา

ไม่กี่นาทีผ่านมาฉินยี่รู้สึกวิงเวียนหัว และปวดหัวราวกับมันจะระเบิดออกมา

“ฝ่าบาท”

แกนดัลฟ์ตรวจดูอาการของฉินยี่ทันที

“พลังแห่งการช่วงชิงไม่สามารถใช้มันได้โดยตรง  มันจะสร้างแรงกดดันให้แก่จิตใจ และสุดท้ายมันก็จะทำร้ายจิตวิญญาณของท่าน”

แกนดัลฟ์เหมือนจะรู้ว่าฉินยี่ทำอะไร

“นี้มันต่างโลก แกนดัลฟ์ ข้าต้องรีบเร่งกว่านี้”

ฉินยี่พูดด้วยความเจ็บปวด

แกนดัลฟ์เงียบและช่วยเหลือให้ฉินยี่ได้พักพ่อน

สองชั่วโมงต่อมาดวงอาทิตย์ก็ส่องแสงในยามเช้าที่ปกคลุมป่าทึบ

“ฝ่าบาท มีอะไรเช่นนั้นหรือ?”

แกนดัลฟ์รู้สึกเป็นกังวลเมื่อเห็นฉินยี่เปิดตาของเขา

ชายชราไม่เคยพลังแห่งการช่วงชิงด้วยตนเอง แต่เขาเห็นบรรพบุรุษของฉินยี่ใช้ มันทำให้เกิดภาระทางใจหลังจากทุกการใช้งาน หลังจากผ่านไปครู่หนึ่งมันจะสร้างความเสียหายและความเจ็บปวดให้กับวิญญาณ

“รู้สึกดีขึ้น ในด้านร่างกายนะ แต่สมองของข้าไม่ค่อยเท่าไหร่” ฉินยี่พูดออกมา

หลังจากออกเดินทางกับแกนดัลฟ์เมื่อคืนพวกเขาพบสถานที่หลบซ่อนและพักผ่อนเพราะอาการปวดหัว ตอนนี้อาการปวดหัวนี้ดูเหมือนจะบรรเทาลงได้มาก

“การไหลเวียนของจักระ ภาษาญี่ปุ่น คาถานินจาระดับ B ง่ายๆ คาถาระดับ A และเทคนิคการรักษา”

เมื่อคืนฉินยี่มีความเข้าใจในความสามารถที่เขาพึ่งช่วงชิงมาเล็กน้อย

ความสามารถของราชานั้นแตกต่างจากนวนิยายในโลกก่อนหน้านี้ พวกเขาส่วนใหญ่ลึกลับและมีอำนาจประเภทหนึ่ง เป็นการยากที่จะอธิบายและยากที่จะเรียนรู้ แต่พลังของฉินยี่นั้นแตกต่างกันมันก็เหมือนกับเทคนิคอวตารในการ์ตูนอวตารที่ยิ่งใหญ่

ในไม่ช้าเขาก็พบว่าหว่างคิ้วของเขามีแสงสีฟ้าอ่อนกว่าและเป็นดาวหกแฉก

“นี้มันจักระ!”

ฉินยี่ช่วงชิงจักระมาจากร่างของนินจาที่ตายไป ตอนนี้จักรในร่างกายของเขาไหลพล่านไร้การควบคุม

เขาพยายามควบคุมวิถีของจักระซํ้าไปซํ้ามา

และทุกครั้งที่หมุนเวียนจักร เขารู้สึกว่าพลังจักระของเขาแข็งแกร่งขึ้น

ฉินยี่รู้สึกดีใจจนแทบจะกระโดดโลดเต้น

“แกนดัลฟ์ ข้าทำได้แล้ว!” เขาพูดอย่างตื่นเต้นกับแกนดัล์ฟ

“ฝ่าบาทโปรดสงบใจ มันไม่ได้วิเศษนักหรอก ท่านสามารถเรียนรู้พวกนี้ได้ง่ายเพราะมันเป็นพลังแห่งราชา ราชาสามารถฝึกฝนทุกอย่างได้อย่างง่ายดาย!”

แกนดัล์ฟพูดพร้อมกับหัวเราะ

ฉินยี่พยักหน้ารับรู้

เมื่อจักระอยู่ในร่างกายจะปรากฏเป็นสีฟ้าอ่อน แต่เมื่อเขาโฟกัสมันจะรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว แสงระหว่างคิ้วมันเปลี่ยนเป็นสีม่วงเพื่อกลายเป็นส่วนหนึ่งของพลังของราชา แต่มันเพิ่มพื้นผิวสีฟ้าอ่อนบางซึ่งแตกต่างกับพลังที่สร้างขึ้นโดย พลังงานทั่วไปจากร่างกาย

“เป็นความสามารถที่ยอดเยี่ยมยิ่งนัก!”

เขาพูดด้วยความตื่นเต้น เขาสามารถรู้ถึงความสามารถนี้ได้โดยธรรมชาติ เขารู้สึกว่าการเดินทางข้ามไปยังมิติต่างๆนั้น สามารถเป็นไปได้อย่างแน่นอน

พลังที่ช่วงชิงมานั้นก็มีอยู่มากมาย เมื่อรวมกับพลังแห่งราชาแล้ว จะทำให้การเดินทางครั้งนี้สบายยิ่งขึ้น

ไม่นานเขาก็สังเกตว่าจักระในร่างกายของเขานั้นเริ่มคงที่แล้ว

“ดูเหมือนความสามารถในการช่วงชิงนั้นจะพอทำได้แค่นี้ละนะ”

แต่มันไม่สำคัญสำหรับฉินยี่

หลังจากที่สามารถสงบใจได้เรียบร้อยแล้ว ฉินยี่ก็พบว่าไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เขาก็ต้องสามารถแข็งแกร่งพอที่จะอยู่ในโลกนี้ให้ได้

ถ้าหากเขาซํ้ารอยเดิมกับบรรพบุรุษเขาจะเป็นเรื่องที่น่าตายเป็นอย่างมาก

“ฉันต้องตามหาน้องสาวฉันให้เร็วที่สุด” ฉินยี่จินตนาการถึงใบหน้าที่เย็นชาของเธอ ก่อนที่เขาจะหายใจเข้าลึกๆ

แม้ว่าเธอจะอายุน้อยกว่าเขา แต่ก็สามารถจับเขาโยนได้สบายๆ ก่อนที่เขาจะไป น้องสาวของเขาเป็นคนเดียวที่คัดค้านไม่ให้ฉินยี่ไปยังมิติอื่น อย่างไรก็ตามด้วยความโง่เขลาของบรรพบุรุษทำให้สูญเสียนักรบเป็นจำนวนมาก

ในสงครามระหว่างหมู่บ้านโคโนฮะและซึนะงากุเระ พวกเขาใช้อาวุธระยะประชิดในการฟาดฟันกันเท่านั้น

“แกนดัลฟ์ เราต้องหากองทัพของอาณาจักร ต้องหาน้องสาวข้าให้เร็วที่สุด” ฉินยี่พูดกับแกนดัลฟ์

เขารู้ว่าแกนดัลฟ์จะต้องมีวิธี นี้คือเหตุผลที่เขาพาแกนดัลฟ์มาด้วย

“ข้าเห็นด้วย สิ่งที่เราควรทำตอนนี้คือการรวมพล”

แกนดัลฟ์ออกความเห็น

หลังจากนั้นแกนดัลฟ์ก็ทำการอิญเชิญนกยักษ์ในทันที

พวกเขาเกาะไปยังนกยักษ์แล้วทำการบินขึ้นอย่างรวดเร็ว

“คนบนโลกใบนี้ต่างก็มีความสามารถอันน่าทึ่ง พวกเขาสามารถใช้ ไฟ ไฟฟ้า สายลม หรือแม้กระทั่งฝุ่น เพื่อเริ่มการโจมตี”

แกนดัล์ฟกล่าว

“มันยากมากสำหรับฝ่าบาทที่จะสร้างอาณาจักรในโลกแห่งนี้”

อาจกล่าวได้ว่าแกนดัล์ฟไม่รู้ถึงตัวตนของ มาดาระ และตระกูลอุจิวะ ที่ทรงพลังเป็นอย่างมาก

เขาชื่นชมความโชคดีของบรรพบุรุษของเขาเป็นครั้งแรก แต่หลังจากคิดไปซักพักเขาสรุปว่านี่ไม่ใช่สถานการณ์ที่ดี

“เราอยู่เหนือพื้นดินกว่าหนึ่งกิโลเมตรแล้ว น่าจะปลอดภัย”

“ถ้าจากมุมนี้สามารถมองได้มุมกว้าง ไม่ยากเลยที่จะหาองค์หญิงจากมุมนี้” แกนดัล์ฟพูด

“เร็วกว่านี้แกนดัล์ฟ พวกเราไม่มีเวลาแล้ว” ฉินยี่กล่าว

“โอ้!”

ปีกของนกอินทรียักษ์กระพือปีกอย่างรวดเร็วและพวกมันก็บินข้ามป่าอย่างรวดเร็วจนมองไม่เห็น

เมื่อมองลงไป เขาสามารถมองเห็นร่างของคนสองคนกำลังหํ่าหั่นด้วยวิชานินจาและจักระ

หลังจากที่เห็นฉากนี้แล้ว ความแข็งแกร่งไม่ใช่แค่เรื่องในอนิเมะแล้ว ฉินยี่ที่อยู่ใจกลางของทั้งคู่ที่เป็นศัตรูกันและสร้างแรงกดดันที่ยิ่งใหญ่

เมื่อนักรบของอาณาจักรมาเจอกับเครื่องจักรสังหารเช่นนี้ พวกเขาก็ไม่ต่างอะไรกับการเอาไข่ไปกระเทาะหิน