บทที่ 10 รายงานการประเมินผลกับ “ช่วงสังเกตการณ์” สามเดือน

ชีวิตการ “สังเกตการณ์” ของตุลาการเหยียนหมิงใน “ที่ปรึกษาจูเทียน” ผ่านไปเกือบหนึ่งเดือนในชั่วพริบตา ตุลาการผู้ตรวจสอบที่เคยหัวโบราณและปฏิเสธผู้คนผู้นี้ แม้จะยังคงความเคร่งขรึมไว้ แต่กลิ่นอายเย็นชาไร้มนุษยธรรมในตัว ดูเหมือนจะถูกบรรยากาศอันแปลกประหลาดของอพาร์ตเมนต์บ้านผีสิงแห่งนี้ ที่ผสมปนเปไปด้วยกลิ่นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป กลิ่นชาดเขียนยันต์ และคลื่นพลังเทพที่ลอยวนเวียนอยู่จางๆ ขัดเกลาจนความแข็งกร้าวลดลงไปบ้าง

เขายังคงมา “ทำงาน” ตรงเวลาทุกวัน พร้อมสมุดโน้ตปกกระดาษคราฟต์และปากกาหมึกเจลที่เริ่มใช้คล่องมือขึ้นเรื่อยๆ สิ่งที่ต่างออกไปคือ ตอนนี้เขามักจะเป็นฝ่ายเอ่ยปากขอต้นฉบับข้อมูลรายงานผลการปฏิบัติงาน หรือแม้กระทั่งร่วมถกเถียงกับจางมั่วอย่างทุลักทุเลเกี่ยวกับรายละเอียดของโมเดลคำนวณอัตราการแปลงพลังงาน (ฝ่ายหนึ่งใช้ศัพท์เทคนิคเซียน อีกฝ่ายใช้พารามิเตอร์วิทยาศาสตร์)

ยามที่หลงยวนฝึกวิชาควบคุมน้ำที่ระเบียงเป็นครั้งคราว เขาก็จะยืนดูเงียบๆ และจดบันทึกในสมุดว่า “ความแม่นยำในการควบคุมพลังเทพเพิ่มขึ้นประมาณร้อยละสามจุดห้า อัตราการสูญเสียไอน้ำลดลง”

ความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นอย่างค่อยเป็นค่อยไป แต่ทุกคนล้วนสัมผัสได้

เย็นวันนั้น ตุลาการเหยียนหมิงเรียกเฉินมั่ว หลงยวน จางมั่ว และหงหลวน มารวมตัวกันที่ห้องนั่งเล่น สิ่งที่วางอยู่ตรงหน้าเขาไม่ใช่แล็ปท็อปอีกต่อไป แต่เป็นแผ่นหยกที่แสดงถึงสถานะข้าราชการสวรรค์ และ... รายงานปึกหนึ่งที่พิมพ์ออกมาพร้อมตารางและรูปภาพประกอบ

“ระยะเวลาสังเกตการณ์ยี่สิบเจ็ดวันครบกำหนดแล้ว” ตุลาการเหยียนหมิงเปิดประเด็นไม่อ้อมค้อม น้ำเสียงกลับมาแข็งกระด้างเหมือนตอนแรก แต่หากฟังให้ดี จะพบว่าความรู้สึกจับผิดลดลงไป แต่แทนที่ด้วยความรู้สึกแบบ “ว่ากันไปตามเนื้องาน” มากขึ้น

“อ้างอิงตาม ‘ระเบียบว่าด้วยบรรทัดฐานพฤติกรรมและการประเมินค่าสัมฤทธิ์ผลสำหรับเทพเจ้านอกราชการในโลกเบื้องล่าง (ฉบับทดลอง)’ ประกอบกับบันทึกการสังเกตการณ์ภาคสนาม การตรวจสอบข้อมูลทางธุรกิจ และการสัมภาษณ์หลายฝ่าย บัดนี้ได้ข้อสรุปเป็นรายงานการประเมินเบื้องต้นดังนี้”

เขาหยิบรายงานฉบับนั้นขึ้นมา กระแอมเบาๆ แล้วเริ่มอ่านประกาศ

“หนึ่ง การประเมินความสามารถทางธุรกิจ: ในระหว่างการสังเกตการณ์ ‘ที่ปรึกษาจูเทียน’ ได้จัดการเหตุการณ์เหนือธรรมชาติทั้งสิ้นเก้ารายการ รวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียง ‘การกำจัดวิญญาณตกค้างในภาพสะท้อนอพาร์ตเมนต์ในกระจก’, ‘การสืบหาและกำจัดต้นตอฝันร้ายหมู่บ้านหยุนติ่งหยวน’, ‘การปลอบประโลมเจ้าที่ในชุมชนเก่า’ เป็นต้น อัตราการแก้ไขปัญหาสำเร็จอยู่ที่ร้อยละร้อย ความพึงพอใจของลูกค้าจากการสุ่มสำรวจอยู่ในเกณฑ์ดีเยี่ยม การประยุกต์ใช้พลังเทพโดยรวมมีความแม่นยำและมีประสิทธิภาพ ไม่พบการใช้อำนาจในทางที่ผิดหรือการแทรกแซงโลกมนุษย์เกินขอบเขต”

“สอง การประเมินผลกระทบทางสังคม: กิจกรรมของกลุ่มได้ช่วยรักษาความมั่นคงของระเบียบเหนือธรรมชาติในเขตรับผิดชอบได้ระดับหนึ่ง ขจัดภัยคุกคามความปลอดภัยในสังคมที่ซ่อนเร้น การเปิดเผยข้อมูลผ่านสื่อโลกมนุษย์ (การถ่ายทอดสดออนไลน์, โซเชียลมีเดีย) แม้รูปแบบจะ... แปลกใหม่ แต่มีการควบคุมเนื้อหาที่เหมาะสม ไม่ก่อให้เกิดความตื่นตระหนกในวงกว้าง ในทางกลับกันยังช่วยเผยแพร่ความรู้พื้นฐานในการป้องกันตนเอง ผลกระทบเชิงบวกมีมากกว่าเชิงลบ”

“สาม การประเมินการจัดการภายใน: ระบบการจัดการที่นำมาใช้ภายในกลุ่ม เช่น ‘ดัชนีชี้วัดความสำเร็จ (KPI)’, ‘การจูงใจด้วยหุ้นส่วน’ และ ‘งบการเงิน’ แม้จะมีที่มาจากทางโลก แต่มีผลสัมฤทธิ์จริงในด้านการเพิ่มประสิทธิภาพ ความชัดเจนในอำนาจหน้าที่ และการจัดสรรทรัพยากร โดยเฉพาะอย่างยิ่งการบริหารจัดการเชิงปริมาณต่อการสิ้นเปลืองพลังเทพและรายได้จาก ‘ธูปหอม’ (ชื่อชั่วคราว) ถือเป็นสิ่งที่หาได้ยากในบันทึกที่ผ่านมา”

อ่านถึงตรงนี้ ตุลาการเหยียนหมิงหยุดเล็กน้อย กวาดตามองทั้งสี่คนที่ดูตึงเครียด (โดยเฉพาะหงหลวนกับจางมั่ว) แล้วอ่านต่อ

“สี่ การประเมินความเสี่ยงและการปฏิบัติตามกฎระเบียบ: พบจุดเสี่ยงดังต่อไปนี้ ประการแรก พึ่งพาเทคโนโลยีโลกมนุษย์มากเกินไป มีความเสี่ยงที่จะถูกแกะรอยย้อนกลับหรือเทคโนโลยีขัดข้อง ประการที่สอง ธุรกิจบางส่วน (เช่น ที่ปรึกษาบุพเพ) มีความเสี่ยงที่จะแทรกแซงกฎแห่งกรรมลึกเกินไป ประการที่สาม โมเดลธุรกิจแตกต่างจากวิถีการรวบรวมธูปหอมแบบดั้งเดิมมากเกินไป ผลลัพธ์ระยะยาวและความเสถียรยังต้องรอดูกันต่อไป”

“การประเมินโดยรวม” ตุลาการเหยียนหมิงปิดรายงานลง สายตาจับจ้องไปที่เฉินมั่ว “‘ที่ปรึกษาจูเทียน’ และสมาชิก แม้พฤติกรรมช่วงหลังจะแตกต่างจากกฎเกณฑ์ดั้งเดิมไปมาก แต่เจตนาเริ่มแรกคือการแก้ปัญหาความอยู่รอด การกระทำไม่ล่วงละเมิดเส้นต้องห้าม ผลงานเป็นที่ประจักษ์ รูปแบบการจัดการ... มีคุณค่าควรแก่การอ้างอิง”

ห้องนั่งเล่นเงียบกริบจนได้ยินเสียงเข็มตก หงหลวนกำชายเสื้อแน่นด้วยความลุ้น จางมั่วกลั้นหายใจ แม้แต่หลงยวนยังยืดตัวตรงขึ้นเล็กน้อย

“ดังนั้น ความเห็นเบื้องต้นของข้าคือ” ตุลาการเหยียนหมิงเน้นทีละคำ “ไม่เรียกตัวกลับทันที ไม่ลงโทษ อนุญาตให้ขยายเวลาสังเกตการณ์ออกไปอีก... สามเดือน”

สามเดือน!

เฉินมั่วรู้สึกเหมือนยกภูเขาออกจากอก! เขาเดิมพันชนะแล้ว! ไม่เพียงไม่ถูกสั่งปิด แต่ยังได้รับอนุญาตให้ดำรงอยู่ต่อไป แม้จะเป็น “ช่วงสังเกตการณ์” ที่ต้องระมัดระวังตัวแจก็ตาม!

“ในระหว่างนี้” ตุลาการเหยียนหมิงเสริม น้ำเสียงแฝงอำนาจที่ไม่อาจโต้แย้ง “พวกเจ้าต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบอย่างเคร่งครัด ห้ามเกียจคร้าน ห้ามกระทำโดยพลการ ข้าจะทำการสุ่มตรวจเป็นระยะ และเมื่อสิ้นสุดช่วงสังเกตการณ์ จะส่งรายงานประเมินผลฉบับสมบูรณ์ให้ผู้บังคับบัญชากรมอาลักษณ์เป็นผู้ตัดสิน”

“ขอบคุณท่านตุลาการเหยียน! ขอบคุณท่านตุลาการเหวิน!” เฉินมั่วได้สติ รีบกล่าวขอบคุณ ใบหน้าเปื้อนยิ้มที่เก็บไม่อยู่ หลงยวนพยักหน้าเล็กน้อย จางมั่วถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก ส่วนหงหลวนกระโดดตัวลอย ร้องเชียร์ออกมา “เยี่ยมไปเลย! พวกเราเปิดร้านต่อได้แล้ว!”

ตุลาการเหยียนหมิงมองหงหลวนที่กำลังดีใจ คิ้วขยับเล็กน้อยจนแทบไม่สังเกตเห็น แต่สุดท้ายก็ไม่พูดอะไร เขาหันไปหาเฉินมั่ว ยื่นรายงานฉบับนั้นให้ “นี่คือสำเนารายงาน พวกเจ้าเอาไปอ่านกันเอง จุดเสี่ยงที่ระบุไว้ ต้องเร่งแก้ไขและปรับปรุง”

“ครับ! พวกเราจะปรับปรุงอย่างจริงจัง ไม่ทำให้ท่านตุลาการผิดหวังแน่นอน!” เฉินมั่วรับรายงานมาด้วยสองมือ ราวกับรับเอกสารการลงทุนอันล้ำค่า

ตุลาการเหยียนหมิงพยักหน้า ไม่พูดอะไรอีก เขามองอพาร์ตเมนต์ที่ผสมผสานความทันสมัยกับความโบราณ วิทยาศาสตร์กับความลึกลับไว้อย่างแปลกประหลาดเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ร่างจะวูบไหวและสลายกลายเป็นควันสีจางหายไปในอากาศอย่างเงียบเชียบ เหมือนตอนที่เขามา

เขาจากไปแล้ว แต่แรงกดดันที่มองไม่เห็นของสวรรค์ยังไม่ได้จางหายไปทั้งหมด เพียงแต่เปลี่ยนจากภัยคุกคามที่จ่อคอหอย กลายเป็นดาบเดโมคลีสที่แขวนอยู่เหนือศีรษะ

“สามเดือน...” เฉินมั่วมอง “รายงานการประเมิน” จากสวรรค์ในมือ แววตาเป็นประกายร้อนแรง “เพียงพอแล้ว! สามเดือนนี้ เราจะทำให้ที่ปรึกษาจูเทียน ผงาดขึ้นมาอย่างแท้จริง!”

เขาหันไปหาเพื่อนร่วมห้องและหุ้นส่วนทั้งสามที่กำลังเลือดร้อนพลุ่งพล่านไม่แพ้กัน โบกรายงานในมือไปมา “ทุกท่าน เป้าหมายเฟสแรก ‘เพื่อความอยู่รอด’ เราทำได้เกินเป้า! ตอนนี้ เริ่มต้นเฟสสอง—‘การพัฒนา’ เราจะทำให้ชื่อของเราดังก้องไปทั่วเมืองนี้ จนกระทั่ง... เข้าหู ‘คน’ (และอมนุษย์) จำนวนมากขึ้น!”

นัยน์ตาหลงยวนจุดประกายแห่งการต่อสู้ จางมั่วกำหมัดแน่นเงียบๆ หงหลวนชูมือขึ้นอย่างตื่นเต้น “ขั้นต่อไปต้องรับงานใหญ่ที่ตื่นเต้นกว่าเดิม ค่าจ้างแพงกว่าเดิมใช่ไหม?”

เฉินมั่วยิ้ม รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและความทะเยอทะยาน

“แน่นอน! แถมผมมีเป้าหมายแล้วด้วย”

เขาเดินไปที่ไวท์บอร์ด ลบข้อความเก่าออก แล้วเขียนตัวอักษรขนาดใหญ่ลงไป:

ตำนานเมือง — รถเมล์เที่ยงคืน

เรื่องราวใหม่ที่ท้าทายกว่าเดิมกำลังจะเริ่มขึ้น และเส้นทางการผงาดของที่ปรึกษาจูเทียน ก็ได้ก้าวเข้าสู่เลนด่วนอย่างเป็นทางการแล้ว