บทที่ 14 【อาบิส】

สภาพของเครือข่ายในปัจจุบัน ต้องย้อนกลับไปดูเมื่อเก้าสิบปีก่อน

"สงครามเจ็ดดินแดน" เมื่อเก้าสิบปีก่อน คือสงครามโลกในทางปฏิบัติ

สงครามระหว่างขั้วอำนาจต่างๆ ลุกลามจากพื้นดินสู่ท้องฟ้า และจากท้องฟ้าลงสู่มหาสมุทร——แน่นอนว่าโลกเครือข่ายก็หนีไม่พ้น

กลับกัน ในยุคที่เทคโนโลยีเจริญถึงขีดสุด "เครือข่ายอินเทอร์เน็ตสากล" ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของมนุษย์จนแยกไม่ออก

ด้วยเหตุนี้ ในช่วง "สงครามเจ็ดดินแดน" มหาอำนาจต่างๆ จึงเปิดฉากสงครามไซเบอร์ที่รุนแรงและยาวนาน สร้างความเสียหายให้กับโลกเครือข่ายจนแทบจะกู้คืนไม่ได้

ไวรัสมีม, โปรแกรมมุ่งร้าย, ปัญญาประดิษฐ์ที่บ้าคลั่ง, เศษเสี้ยวความรู้ที่บิดเบี้ยว...

"โลกเครือข่าย" จากดินแดนแห่งเสรีภาพที่เกิดจากการปฏิวัติเทคโนโลยี กลายสภาพเป็นนรก

เพียงแค่เชื่อมต่อเข้าสู่เครือข่าย ก็อาจถูกปัญญาประดิษฐ์บ้าคลั่งที่เร่ร่อนอยู่เข้ายึดร่าง; แค่เข้าเว็บเว็บหนึ่ง ไวรัสที่ซ่อนอยู่ก็อาจย้อนรอยกลับมาทำให้เครื่องพังหรือระเบิดใส่อุปกรณ์ล็อกอิน——ในยุคที่คนส่วนใหญ่ใช้อินเทอร์เน็ตผ่านพอร์ตเชื่อมต่อสมอง นี่คือการโจมตีที่ถึงตาย

เมื่อใช้บริการโลกเสมือนจริงล็อกอินเข้าเครือข่าย อาจไปเหยียบ "กับดัก" หรือเจอ "เศษเสี้ยวความรู้ที่บิดเบี้ยว"

อย่างแรกที่พบบ่อยสุดคือ "กับดักกรงขัง" ที่จะขังจิตสำนึกของผู้ใช้ไว้ในห้องปิดตาย ไม่สามารถล็อกเอาท์ได้ ร่างกายในโลกความเป็นจริงจะกลายเป็นเจ้าชายนิทรา

อย่างหลังคือมีมร้ายแรงชนิดหนึ่ง ที่สามารถบิดเบือนและส่งผลกระทบต่อการรับรู้ส่วนบุคคล——เบาะๆ ก็นิสัยเปลี่ยน บุคลิกแตกแยก ความทรงจำสับสน หนักหน่อยก็กลายเป็น "โรคไซเบอร์ไซโคซิส"

เมื่อ "สงครามเจ็ดดินแดน" ที่ยืดเยื้อมา 20 ปีจบลง ผู้ชนะสงครามจึงมีเวลามาเก็บกวาดโลกที่พังยับเยิน

เพื่อกอบกู้โลกเครือข่ายที่แตกสลาย และเพื่อประโยชน์ในการใช้งานของตนเองในอนาคต พวกเขาจึงร่วมมือกันแบ่งเขตและชำระล้างพื้นที่เครือข่ายบริสุทธิ์ส่วนหนึ่ง พร้อมทั้งสร้างสิ่งมหัศจรรย์ขนาดยักษ์ที่เรียกว่า 【ไฟร์วอลล์มิติเครือข่าย】 เพื่อกันพื้นที่เครือข่ายที่เน่าเฟะ (Corrupted) ออกไป กู้คืนโลกเครือข่ายในปัจจุบันกลับมาได้

——ทั้งหมดนี้ คือสิ่งที่ทางการของมหาอำนาจต่างๆ ประกาศออกมา

【สันนิบาตองค์กร】 ก็เช่นกัน

"ชิ... มันจะง่ายขนาดนั้นได้ยังไง?"

ซ่งสือส่ายหน้าในใจ

ระหว่างที่ค้นหาที่อยู่ทางเข้า 【นครพันดารา】 เขาก็หวนนึกถึงอดีต

ชาติก่อนเขาก็เคยเชื่อเรื่องพวกนี้สนิทใจ จนกระทั่งก้าวเข้าสู่พลังจิตระดับวงแหวนที่สาม เขาถึงได้รู้ความจริง

ข้อมูลที่ทางการของแต่ละฝ่ายให้มาไม่ได้ผิด——แต่พวกเขาก็พร้อมใจกันปกปิดความจริงข้อหนึ่ง

นั่นคือส่วนที่เกี่ยวกับ 【พลังจิต】

แก่นแท้ของพลังจิตคืออะไร น้อยคนนักที่จะอธิบายได้ชัดเจน

แต่มีสิ่งหนึ่งที่ยืนยันได้ "พลังจิต" คือพลังที่เป็นตัวแทนของ "ตัวตน"

ในทางทฤษฎี ทุกคนมีความเป็นไปได้ที่จะปลุกพลังจิตให้ตื่นขึ้น แน่นอนว่าด้วยเหตุผลร้อยแปด ปัจจุบันสัดส่วนของผู้มีพลังจิตอยู่ที่หนึ่งในสามพันเท่านั้น

เพราะอยากแข็งแกร่งขึ้น เอาชนะคู่ต่อสู้ทุกคน วิถี 【ก้าวข้าม】 ที่ "เสริมแกร่งตนเองไม่หยุดยั้ง" จึงถือกำเนิด; เพราะปรารถนาจะเข้าใจจิตใจผู้อื่น ฟังเสียงกระซิบของสรรพสิ่ง วิถี 【มติร่วม】 ที่ "เจาะลึกสู่แดนจิตวิญญาณ" จึงปรากฏ; เพราะมักใหญ่ใฝ่สูงอยากควบคุมฟ้าดินธรรมชาติ วิถี 【มหาต้นกำเนิด】 ที่ "ควบคุมพลังแห่งต้นกำเนิด" จึงเกิดขึ้น——

【วิวรณ์】, 【สมดุล】, 【สัจธรรม】 ก็ใช้หลักการเดียวกัน

——และการพังทลายของเครือข่ายในอดีต สาเหตุหลักก็มาจาก 【พลังจิต】 นี่แหละ!

โดยหลักการแล้ว ทุกคนมีพลังจิตแฝงอยู่ในตัว มีแค่บางคนที่สามารถ "ปลุก" ให้ตื่นมาใช้งานได้ แต่คนส่วนใหญ่จะฝังมันไว้ในใจจนวันตายโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ

ส่วนเครือข่าย

คนโบราณคงจินตนาการไม่ออกว่า วันหนึ่งจะมีสิ่งที่เรียกว่า "อินเทอร์เน็ต" เชื่อมโลกทั้งใบเข้าด้วยกัน มีการรับส่งข้อมูลมหาศาลทุกวินาที

ในขณะเดียวกัน สภาพแวดล้อมของเครือข่ายก็เสื่อมโทรมลงอย่างแก้ไขไม่ได้

จากการสำรวจและอยากรู้อยากเห็นในช่วงแรก สู่ความเชี่ยวชาญ และวิวัฒนาการเป็นวัฒนธรรมเฉพาะของชาวเน็ต "ความไม่เปิดเผยตัวตน" ทำให้ผู้ใช้ไร้ความเกรงกลัว เมื่อคนแรกเริ่มด่าทอ คนอื่นๆ ก็จะร่วมวงผสมโรงโดยไม่รู้ตัว

ไม่ใช่แค่นั้น

ภาพสยดสยองชวนคลื่นไส้, ข่าวลือร้ายแรงที่แพร่สะพัด, ข่าวปลอมที่สร้างมาเพื่อปั่นอารมณ์เรียกยอดวิว, ปรากฏการณ์ห้องแห่งเสียงสะท้อน, ความบันเทิงประโลมโลก , ความคิดสุดโต่ง, ลัทธิความคิดที่แตกเป็นเสี่ยงๆ...

สิ่งเหล่านี้ล้วนกระตุ้น "อารมณ์ด้านลบ" ที่มาจากสัญชาตญาณดิบของผู้คน

ควบคู่กับ "อารมณ์ด้านลบ" จำนวนมหาศาลที่นับไม่ถ้วน ในการใช้งานเครือข่ายวันแล้ววันเล่า ตามการส่งผ่านข้อมูลมหาศาล "อารมณ์ด้านลบ" เหล่านี้ก็ถูกเทลงสู่เครือข่ายอย่างเงียบเชียบ——ในโลกที่มี 【พลังจิต】 ภายใต้การนำพาของ "อารมณ์ด้านลบ" พลังจิตที่แฝงอยู่ในตัวทุกคนก็ถูกกระตุ้น และถูกเทลงสู่เครือข่ายเช่นกัน

แม้ว่าพลังจิตเพียงเล็กน้อยนี้จะดูไร้ค่า

แต่ปริมาณที่มากพอก็ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ

——นี่คือสาเหตุที่แท้จริงของการล่มสลายของเครือข่ายในอดีต

ผู้คนนับล้านใช้งานเครือข่ายทั้งวันทั้งคืน เทสิ่งต่างๆ ที่มี "อารมณ์ด้านลบ" เป็นแกนหลักลงไป ทำให้เครือข่ายค่อยๆ กลายเป็น "ก้อนรวมพลังจิตส่วนเกิน" ที่ไม่เคยมีมาก่อน และเป็นชนิดที่ซับซ้อนยุ่งเหยิงที่สุด

สงครามไซเบอร์ในยุค "สงครามเจ็ดดินแดน" เปรียบเสมือนการจุดชนวนระเบิดใส่ "พื้นที่เครือข่าย" ที่แบกรับภาระเกินขีดจำกัดมานานแล้ว

ด้วยเหตุผลเรื่อง 【พลังจิต】 หากปล่อยให้ "พื้นที่เครือข่าย" เน่าเฟะต่อไป มันอาจจะส่งผลกระทบย้อนกลับมาที่โลกความจริง——ไม่ใช่แค่การแทรกแซงทางอ้อมผ่านระบบเครือข่าย

แต่จะเป็นสึนามิจากโลกเครือข่ายที่ถาโถมเข้าใส่ ทำลายกำแพงกั้นระหว่างเครือข่ายและความจริง กลายเป็น "มหาภัยพิบัติพลังจิต" ที่กวาดล้างสติสัมปชัญญะของมนุษยชาติ!

ดังนั้น ผู้ชนะสงครามเจ็ดดินแดนจึงต้องรวมตัวกันอย่างเร่งด่วน แบ่งเขตเครือข่ายบริสุทธิ์ ร่วมมือกันสร้างสิ่งมหัศจรรย์ยักษ์ 【ไฟร์วอลล์มิติเครือข่าย】 เพื่อปิดผนึกและแยกเครือข่ายส่วนที่เน่าเฟะออกไป

ปัจจุบัน

ผู้คนเรียกเครือข่ายชั้นล่างที่เน่าเฟะนอกไฟร์วอลล์ว่า 【อาบิส】ซึ่งหมายถึงดินแดนในตำนานโบราณที่มนุษย์มิอาจย่างกราย เต็มไปด้วยไอซัลเฟอร์และแผ่นดินเกรียมที่ลาวาไม่เคยดับมอด

• ·····

ณ ช่วงเวลาหนึ่ง

"——เจอแล้ว"

ซ่งสือถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก เผยรอยยิ้มออกมา

พื้นที่เครือข่ายเมื่อยี่สิบปีก่อน ดูไม่ต่างจากอีกยี่สิบปีข้างหน้าเท่าไหร่นัก

แม้เทคโนโลยีเครือข่ายในอีกยี่สิบปีข้างหน้าจะก้าวหน้าไปอีกขั้น แต่ในความทรงจำของซ่งสือ ไม่ได้มีเทคโนโลยีปฏิวัติวงการอย่าง "พอร์ตเชื่อมต่อสมอง" หรือ "โลกเสมือนจริง" เกิดขึ้นใหม่ นักวิจัยเพียงแค่ทำให้กิ่งก้านสาขาของต้นไม้เดิมงอกงามขึ้น ไม่ได้ปลูกต้นไม้ต้นใหม่

ดังนั้น วิธีหาทางเข้าในความทรงจำจึงยังใช้ได้ผล หลังจากใช้เวลาสักพัก ในที่สุดเขาก็เจอจุดเชื่อมต่อที่ 【นครพันดารา】 ทิ้งไว้ในเครือข่ายชั้นบน

ซ่งสือเดินหลบโปรแกรมลาดตระเวนและกับดักป้องกันอย่างระมัดระวัง เข้าสู่ระเบียงยาว

ที่ปลายสุดของระเบียง เมื่อซ่งสือร่ายรหัสลับออกมา กำแพงด้านหน้าก็กระพริบวูบวาบ ปรากฏเป็นบานประตู

ซ่งสือปัดหน้าต่างแจ้งเตือน "คำเตือน คำเตือน——" ที่เด้งขึ้นมาจากอุปกรณ์ดำดิ่งทิ้งไป แล้วจับลูกบิดประตู

เนื่องจากอุปกรณ์ดำดิ่ง "เมล็ดพันธุ์แห่งแจ็ค" เป็นสินค้าระดับกลางถึงล่างรุ่นเก่า ขีดความสามารถจำกัด ความสมจริงของบริการโลกเสมือนจึงไม่สูงนัก ประมาณ 15% เท่านั้น

แต่ในวินาทีนี้

ทันทีที่ซ่งสือจับลูกบิดประตู "ความรู้สึกสมจริงแบบเบลอๆ" ที่หยาบจนน่ารำคาญก็หายไป แทนที่ด้วยสัมผัสที่สมจริงขึ้นอย่างชัดเจน

——ดูเหมือนจะมาถูกที่แล้ว

ซ่งสือคิดในใจ

ที่ตั้งของ 【นครพันดารา】 อยู่ในเครือข่ายชั้นล่างที่เน่าเฟะ 【อาบิส】

หลังจากผ่านการกระหน่ำโจมตีด้วยไวรัสมีม, โปรแกรมมุ่งร้าย, ปัญญาประดิษฐ์บ้าคลั่ง และอิทธิพลของพลังจิต ทุกคนที่ก้าวเข้าสู่ 【อาบิส】 จะถูกปรับระดับความสมจริงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้

แม้ในทางทฤษฎี อุปกรณ์ของคนคนนั้นจะไม่รองรับความสมจริงระดับสูงขนาดนี้ก็ตาม

แต่ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ พลังจิตมันไม่สนเหตุผลอยู่แล้ว

ซ่งสือรวบรวมสมาธิ ไม่ลังเลอีกต่อไป ผลักประตูเปิดออกทันที

จากนั้น ซ่งสือก็เริ่มร่วงหล่น——

พื้นผิวผนังรอบด้านปรากฏรอยร้าวเหมือนกระจกแตก เศษคริสตัลนับไม่ถ้วนหลุดร่อนออกจากผนัง ปลิวว่อนระเริงระบำในอากาศ

ไร้ที่หยัดยืน ซ่งสือร่วงลงจากพื้นห้องที่แตกสลาย ความรู้สึกไร้น้ำหนักอย่างรุนแรงโอบล้อมมาจากทุกทิศทาง

ลมแรงหวีดหวิวข้างหู

ซ่งสือลืมตาขึ้น พบว่าตัวเองกำลังดิ่งลงกลางอากาศ

สีฟ้าครามด้านบนหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว แสดงว่าเขากำลังห่างออกจาก 【ไฟร์วอลล์มิติเครือข่าย】

ซ่งสือเงยหน้ามองไปรอบๆ

ราวกับหลุดเข้าไปในความฝันอันพิศวง

เหมือนมีใครสาดสีน้ำมันใส่ท้องฟ้าอย่างบ้าคลั่ง บนผืนผ้าใบที่ห่มคลุมโลกเต็มไปด้วยสีสันนับไม่ถ้วน สร้างแรงกระแทกทางสายตาจนเวียนหัว

และภายใต้ผืนผ้าใบนั้น โครงร่างของเมืองที่ถูกครอบด้วยโดมแสงก็ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่งในที่สุด

ลำแสงที่ร่วงหล่นจากฟากฟ้าก็จมดิ่งลงสู่เมืองแห่งแสงสีเบื้องล่างอย่างเงียบเชียบ เหมือนกับแขกผู้มาเยือนนับหมื่นพันจากอดีตและอนาคต ที่ไม่สร้างแรงกระเพื่อมใดๆ

เครือข่ายชั้นล่างที่เน่าเฟะ · 【อาบิส】

——ระดับความลึก 1, 【นครพันดารา】

(จบบท)