บทที่ 6: ไฮดรา

เฉินหมิงหยวนทำงานรวดเร็วมาก

สามวันต่อมา เต็นท์สภาพดีหลังหนึ่งถูกตั้งขึ้นที่มุมย่านสลัม กลายเป็น "สำนักงานการเงิน" ของเขา

ข้างในมีโต๊ะเก่าสองตัวที่กู้มาจากตลาดมืด แล็ปท็อปที่ใช้ไฟจากเครื่องปั่นไฟดีเซล และตู้เซฟขนาดเล็ก

เขานั่งอยู่ที่นั่น ตรวจสอบบัญชีอย่างละเอียดและจัดการกระแสเงินสด

ส่วนลุงโม่ก็ขลุกอยู่ใน "โรงซ่อม" ที่ดัดแปลงมาจากเพิงเก่า

เขาถอดประกอบรถกระบะและมอเตอร์ไซค์เก่าๆ หลายคันอย่างไม่หยุดหย่อน เสียงโลหะกระทบกันดังไม่ขาดสาย

เขาเป็นคนพูดน้อยแต่ทำงานมีประสิทธิภาพ ยานพาหนะที่เคยตายสนิทเริ่มกลับมาคำรามได้อีกครั้ง แม้แต่ปืนคุณภาพต่ำของพวกไอ้ถึก พอผ่านมือเขาปรับแต่งง่ายๆ ความแม่นยำก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

หลี่เหยียนมองดูรากฐานที่เพิ่งก่อร่างสร้างตัวแล้วรู้สึกอุ่นใจขึ้น

เย็นวันนั้น เขาเรียกอาไช่ ไอ้ถึก โกสต์ และเฉินหมิงหยวนมาประชุมพร้อมหน้า แสงจากตะเกียงน้ำมันส่องกระทบใบหน้าที่หลากหลายของพวกเขา

"ในที่สุดเราก็ดูเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาบ้างแล้ว" หลี่เหยียนเริ่ม น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่หนักแน่น "แต่เราจะทำงานโดยไม่มีชื่อไม่มีแซ่แบบนี้ต่อไปไม่ได้"

ทุกคนมองมาที่เขา

"ฉันตัดสินใจแล้ว" สายตาของหลี่เหยียนกวาดมองไปรอบวง "องค์กรของเราจะชื่อ 'ไฮดรา'"

ไอ้ถึกเกาหัว "ไฮดรา? แปลว่าอะไรครับ? งูเก้าหัวเหรอ? ฟังดูโหดดีแฮะ!"

เฉินหมิงหยวนขยับแว่นแล้ววิเคราะห์อย่างใจเย็น "มันเป็นอสุรกายในเทพปกรณัมกรีกโบราณครับ ตัดหัวหนึ่ง หัวใหม่จะงอกออกมาอีกสองหัว เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นอมตะ ความทรหด และความอาฆาตแค้นสุดขีด ชื่อนี้... น่าเกรงขามมากครับ"

อาไช่พยักหน้าเห็นด้วย "จริงครับ ฟังดูทรงพลังและน่ากลัวพอตัวเลย"

โกสต์ไม่พูดอะไร แต่แววตาฉายแววเห็นด้วยแวบหนึ่ง

"เอาล่ะ ตกลงตามนี้" หลี่เหยียนยืนยันการตัดสินใจ "ตั้งแต่วันนี้ เมียวดีจะมี 'ไฮดรา'!"

เขาหยุดเว้นวรรค น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นเยือกเย็น "ชื่อโหดแล้ว การกระทำต้องโหดกว่า ฉันอยากให้ใครก็ตามในถิ่นนี้ที่ได้ยินชื่อ 'ไฮดรา' ต้องนอนตาหลับข้างเดียวตั้งแต่นี้ไป!"

"รับทราบ!" ไอ้ถึกตะโกนรับเป็นคนแรก ถูมืออย่างตื่นเต้น

หลี่เหยียนมองไปที่หมิงหยวน "หมิงหยวน ร่างกฎแก๊งกับโครงสร้างองค์กรฉบับร่างมาให้เร็วที่สุด เอาแบบง่ายๆ แต่เด็ดขาด รางวัลต้องให้คนอิจฉา บทลงโทษต้องให้คนกลัวจนตัวสั่น"

"ครับบอส" เฉินหมิงหยวนรับคำ

"อาไช่ ปล่อยข่าวเรื่องชื่อออกไป แล้วก็สืบดูสถานการณ์ในเขตเหนือ ว่ามันวุ่นวายแค่ไหน ใครที่เราพอจะใช้ได้ และตัวปัญหาตัวไหนที่ต้องกำจัด"

"ไว้ใจผมได้เลยครับ" อาไช่รับปาก

"ไอ้ถึก รีบฝึกคนให้เข้าที่ ทั้งยิงปืน ต่อสู้ และความกล้า ฉันต้องการหมาป่าที่กัดเป็น ไม่ใช่หมาเฝ้าบ้าน"

"ไม่ต้องห่วงครับลูกพี่! ผมจะรีดความโหดออกมาจากกระดูกพวกมันให้หมด!" ไอ้ถึกทุบอกเสียงดัง

สุดท้าย หลี่เหยียนมองไปที่โกสต์ "ส่วนนาย เป็นหน่วยเคลื่อนที่เร็ว โผล่ไปทุกที่ที่จำเป็น"

โกสต์พยักหน้าเล็กน้อย

การประชุมสั้นๆ จบลง และไฮดราก็ได้ชูธงขึ้นอย่างเป็นทางการ

ข่าวแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็วในวันรุ่งขึ้น

"ได้ยินไหม? ไอ้หลี่เหยียนคนนั้นตั้งชื่อแก๊งแล้วนะ!"

"พวกมันเรียกตัวเองว่าไฮดรา! ทะเยอทะยานไม่ใช่เล่น!"

"เป๋หรงโดนมันกวาดเรียบ อสรพิษดำโดนมันเล่นจนพิการ ตอนนี้มาชูธงอีก... หรือว่ามันจะงัดข้อกับราชาทรายและเจ้าอื่นๆ?"

"ชู่ว... เบาเสียงหน่อย! พวกนั้นมันโหด..."

บทสนทนาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น แต่ส่วนใหญ่คือความหวาดหวั่น

ผลของการประกาศตัวเริ่มปรากฏให้เห็นอย่างรวดเร็ว

บ่ายวันนั้น อดีตลูกน้องอสรพิษดำสองคนแอบมาหาอาไช่ แสดงความจำนงอยาก "ย้ายค่าย" และขอเข้าร่วมกับไฮดราพร้อมกับลูกน้องของตัวเอง

ตามคำสั่งของหลี่เหยียน อาไช่ไม่ได้ตอบรับทันที แต่ซักไซ้ไล่เลียงภูมิหลัง จำนวนลูกน้อง และวีรกรรมในอดีตอย่างละเอียด

"ลูกพี่ครับ ผมเช็กประวัติแล้ว คนหนึ่งชื่อ 'ซัวเหวิน' เคยคุมการทวงหนี้อยู่สองถนน มีลูกน้องเจ็ดแปดคน ใจไม่ถึงเท่าไหร่ แต่คุ้นเคยกับพื้นที่เขตเหนือดี

อีกคนชื่อ 'อู๋ไน่' เคยดูแลแหล่งผลิตยาเล็กๆ ให้อสรพิษดำ มีลูกน้องห้าคน พอมีความรู้ทางเทคนิคบ้างครับ" อาไช่รายงานหลี่เหยียน

"ประวัติขาวสะอาดไหม? เกี่ยวข้องกับราชาทรายหรือก๊กอื่นหรือเปล่า?"

"ยังไม่เกี่ยวครับ อสรพิษดำล้ม พวกมันขาดที่พึ่ง กลัวโดนกลืน เลยต้องหาที่เกาะใหม่"

หลี่เหยียนครุ่นคิดครู่หนึ่ง "บอกซัวเหวินว่าเข้าร่วมได้ แต่ต้องไปทวง 'สิทธิ์การดูแล' ถนนสองสายนั้นกลับมาด้วยตัวเอง เป็นค่าผ่านทาง

ส่วนอู๋ไน่... ให้ลุงโม่ไปดูแหล่งผลิตยาที่มันว่า ถ้าเทคนิคพอใช้ได้ ก็เก็บคนไว้ แต่เราจะไม่แตะแกนหลักของธุรกิจนั้น แค่เอาไว้บังหน้าหรือเปลี่ยนผ่าน"

"รับทราบครับ" อาไช่เข้าใจความหมาย นี่คือการทดสอบความกล้าและฝีมือของซัวเหวิน และประเมินค่าตัวของอู๋ไน่

ไม่กี่วันต่อมา ซัวเหวินและคนของเขาก็ยึดถนนสองสายนั้นคืนมาจากพวกอันธพาลกระจอกที่ฉวยโอกาสยึดไปช่วงโกลาหลได้จริงๆ แม้จะเจ็บตัวกันบ้าง แต่ก็พิสูจน์แล้วว่าไม่ได้ไร้น้ำยาเสียทีเดียว

ส่วนแหล่งผลิตยาของอู๋ไน่ ลุงโม่ประเมินว่า "เทคนิคหยาบ แต่พอมีพื้นฐานให้ดัดแปลงได้"

หลี่เหยียนพยักหน้าและรับทั้งสองกลุ่มเข้ามา สมาชิกของไฮดราเพิ่มขึ้นเป็นเกือบสามสิบคนในทันที

อาณาเขตของพวกเขาก็ขยายเข้าไปในเขตเหนือเล็กน้อย

หลี่เหยียนกระจายคนใหม่พวกนี้ ผสมเข้าไปในทีมของไอ้ถึกเพื่อฝึกรวมกัน กฎง่ายๆ คือ เชื่อฟังคำสั่ง กล้าสู้ แล้วจะได้เงินและอาหาร ทรยศ ขี้ขลาด หรือกัดกันเอง จะโดนลงโทษอย่างหนัก

ร่างกฎแก๊งของเฉินหมิงหยวนก็เสร็จสมบูรณ์ มีใจความสำคัญแค่สามข้อ:

หนึ่ง: ทรยศ ตาย

สอง: ขี้ขลาดในสนามรบ เฉือนเนื้อตาย

สาม: ทำดีมีรางวัล ทำผิดต้องลงโทษ

เรียบง่าย นองเลือด และตรงไปตรงมา

หลี่เหยียนอ่านแล้วเพิ่มไปอีกแค่ประโยคเดียว: "ช่วยเหลือเพื่อนร่วมชาติเมื่อทำได้ เว้นแต่พวกเขาจะเป็นฝ่ายเริ่มลงมือกับคนของเราก่อน"

ส่วนเติมนี้ดูโดดๆ ไปหน่อย แต่ไม่มีใครคัดค้าน

โครงสร้างของไฮดราเริ่มแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ แม้จะยังดูร้อยพ่อพันแม่ แต่ตอนนี้พวกเขามีชื่อ มีกฎ และมีความกระหายที่จะขยายอำนาจอย่างต่อเนื่อง

คืนนั้น หลี่เหยียนยืนอยู่ลำพังที่ขอบย่านสลัม มองออกไปทางเขตเหนือที่มืดมิดและวุ่นวายกว่า ที่นั่นมีอาณาเขตและผู้คนอีกมากรอให้ถูกกลืนกิน หรือไม่ก็... ผนวกรวม

บนหน้าจอระบบ แต้มระบบค่อยๆ เพิ่มขึ้นอย่างช้าๆ แต่มั่นคงภายใต้การบริหารเงินทุนของเฉินหมิงหยวน ตอนนี้ทะลุ 800 แต้มไปแล้ว

【ติ๊ง! ภารกิจสังกัดถูกกระตุ้น: งูใหญ่กลืนช้าง】

【รายละเอียดภารกิจ: ควบคุมอาณาเขตหลักของอดีตกลุ่มอสรพิษดำให้ได้ทั้งหมด (มากกว่าหนึ่งในสามของเขตเหนือ) และกำจัดหรือผนวกรวมกองกำลังต่อต้านหลักที่เหลืออยู่】

【รางวัลภารกิจ: แต้มระบบ x 1000, บัตรรับสมัครระดับสูง x 1, พิมพ์เขียวสิ่งปลูกสร้างพิเศษ "ค่ายฝึก" x 1】

【บทลงโทษเมื่อล้มเหลว: บารมีของสังกัดลดลงอย่างมาก อาณาเขตหดตัว และความภักดีของสมาชิกลดลง】

หลี่เหยียนมองดูแต้มระบบ 1000 แต้มและบัตรรับสมัครระดับสูงในรางวัลภารกิจ แววตาของเขาลุกโชนด้วยความปรารถนา

ขอแค่ทำภารกิจนี้สำเร็จ เขาจะจ้างราชาแฮกเกอร์ได้ทันที!

เขาสูดอากาศที่หนาหนักไปด้วยกลิ่นควันปืนและความทะเยอทะยานเข้าปอดลึกๆ แล้วกดเชื่อมต่อเครื่องสื่อสารหาโกสต์

"เตรียมตัวให้พร้อม ถิ่นของ 'งูตายซาก' ในเขตเหนือนั่นพวกเรา 'ไฮดรา' จะเข้าไปยึดครอง"

คำตอบของโกสต์จากปลายสายยังคงสั้นกระชับ:

"รับทราบ"