บทที่ 29 - พื้นฐานการขับร้อง

บทที่ 29 - พื้นฐานการขับร้อง

คืนนั้น เจียงอวี่ได้รับสัญญาฉบับอัปเกรดตามที่ตกลงกันไว้จริงๆ

เหมือนเดิม มีสองชุด

ผู้ช่วยของเฉียนตัวตัวเป็นคนนำสัญญามาส่ง เจียงอวี่ส่งสัญญาชุดหนึ่งที่เซ็นชื่อเรียบร้อยแล้วคืนให้เขานำกลับไปให้เฉียนตัวตัว

ส่วนอีกชุดหนึ่งเธอยัดใส่กระเป๋าเป้ แล้วส่งด่วนแบบ Same Day กลับไปที่คอนโด

ขืนทิ้งไว้ในหอพัก กลัวว่าจะทำหาย

คอนโดที่เธออยู่ถึงจะเก่าไปหน่อย แต่ก็มีตู้พัสดุอัตโนมัติ

ฝากฟรี 12 ชั่วโมง เกิน 12 ชั่วโมงคิดชั่วโมงละ 0.5 หยวน สูงสุด 3 หยวน

หลังจากเจียงอวี่วางสาย เจิงสยงก็ตั้งใจจะกล่อมให้เธอย้ายค่ายต่อ

แต่พอได้ยินส่วนแบ่งห้าห้า เขาก็หน้าถอดสีเดินจากไปทันที

เฉียนตัวตัวเล่นทุ่มหมดหน้าตักให้ห้าห้าแบบนี้ เขาจะมีอะไรไปสู้ ยังไง Tencent Entertainment ก็ไม่มีทางให้ราคานี้ได้

ติ๊งต่อง คำขอเพิ่มเพื่อนเด้งขึ้นมาบนหน้าจอมือถือ

【ฉีสวิน ผู้จัดการมือทองแห่งหลานเทียนมีเดีย ขอเพิ่มคุณเป็นเพื่อน】

โอโห้ เร็วทันใจดีแท้

เจียงอวี่เพิ่งกดรับเพื่อนปุ๊บ มือถือก็โดนผู้กำกับใหญ่ยึดกลับไปปั๊บ

เจียงอวี่เดินหน้ามุ่ยออกจากห้องเล็ก กลับไปยังหอพักของตัวเอง

ทว่า ฉีสวินผู้น่าสงสารไม่รู้เรื่องนี้ เขายังคงส่งข้อความมาอย่างไม่ย่อท้อ

"เจียงเจี่ย ผมคือผู้จัดการที่ประธานเฉียนจัดให้มาดูแลคุณครับ"

"ผมชื่อฉีสวิน"

"เจียงเจี่ย อยู่ไหมครับ?"

"เจียงเจี่ย......"

......

วันต่อมา สิบโมงตรง

เจียงอวี่เดินเข้าห้องซ้อมตรงเวลาเป๊ะเหมือนเดิม

สวีเหมยหยวน เมนด้านการร้องเพลงเดินเข้ามาหาเธอทันที "เจียงอวี่ ฉันเต้นไม่เก่ง เธอสอนฉันหน่อยได้ไหม?"

"ฉันสอนร้องเพลงให้เธอเป็นการแลกเปลี่ยน!"

เรื่องยุ่งยากเจียงอวี่มักจะขอผ่านเสมอ เธอกำลังจะอ้าปากปฏิเสธ ระบบก็เด้งภารกิจขึ้นมา

【ภารกิจถูกเปิดใช้งาน】

【ตัวเลือกที่ 1: ปฏิเสธทันควัน และบอกว่าเธอกากเกินไป ไม่คู่ควรให้ฉันสอน รางวัลเมื่อสำเร็จ: แต้มพลังวิญญาณจำนวนน้อยนิด + ความเคียดแค้นจากสวีเหมยหยวน】

【ตัวเลือกที่ 2: ไม่รับปากแต่ก็ไม่ปฏิเสธ อ้างว่าช่วงนี้ไม่ว่าง ไว้ว่างๆ ค่อยสอน รางวัลเมื่อสำเร็จ: แต้มพลังวิญญาณจำนวนน้อย + ความประทับใจจากสวีเหมยหยวนลดลง】

【ตัวเลือกที่ 3: ตอบตกลงอย่างตรงไปตรงมา และเริ่มสอนทันที รางวัลเมื่อสำเร็จ: แต้มพลังวิญญาณจำนวนมาก + พื้นฐานการขับร้อง】

รู้สึกเหมือนระบบจงใจยังไงชอบกล แต่เธอไม่มีหลักฐาน

แต่ว่า มีรางวัลเป็นพื้นฐานการขับร้องแบบนี้ ใครไม่เลือกข้อสามก็โง่แล้ว

"ได้สิ ฉันจะสอนเธอเอง"

"ว่ามาเลย ท่าไหนที่ทำไม่ได้?"

เจียงอวี่ทำหน้ายินดีปรีดา ตอบตกลงอย่างรวดเร็ว

สวีเหมยหยวนได้ยินเจียงอวี่ตอบตกลงก็ดีใจเนื้อเต้น

ผ่านการสอบเมื่อวานมา เธอเชื่อมั่นในฝีมือการเต้นของเจียงอวี่แบบหมดใจ

"ตอนฉันหมุนตัว ช่วงสุดท้ายจะยืนไม่มั่นคงตลอดเลย ซ้อมมาตั้งนานก็แก้ไม่ได้!"

เจียงอวี่เกาหัว ถอยหลังออกมาหนึ่งก้าว "เธอลองหมุนให้ฉันดูรอบหนึ่งซิ"

สวีเหมยหยวนเริ่มหมุนตัวทันที

เป็นอย่างที่เธอพูดจริงๆ ตอนจบยืนไม่อยู่

เจียงอวี่เดินไปข้างหลังสวีเหมยหยวน ตบที่เอวด้านหลังของเธอเบาๆ

"ที่ยืนไม่มั่นคงเพราะการทรงตัวของเธอไม่ดี เธอไม่สังเกตเหรอว่าจุดศูนย์ถ่วงของเธอมันผิด?"

"ต้องทำแบบนี้ ทิ้งน้ำหนักไปข้างหน้า ไม่ใช่ทิ้งไปข้างหลัง"

"พอจุดศูนย์ถ่วงเทไปข้างหลัง เธอก็ต้องก้าวถอยหลัง แล้วมันจะไปยืนอยู่ได้ยังไง"

หลังจากได้รับคำแนะนำจากเจียงอวี่ สวีเหมยหยวนก็พบว่าตัวเองยืนได้มั่นคงแล้วจริงๆ

เธอจ้องมองเจียงอวี่ด้วยสายตาเทิดทูน ตาไม่กะพริบเลย

"เจียงอวี่ เธอเก่งมากจริงๆ!"

สวีเหมยหยวนถามเรื่องท่าเต้นอีกสองสามท่า เจียงอวี่แค่แนะนำไม่กี่คำ เธอก็พัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว

สวีเหมยหยวนตื่นเต้นจนโผเข้ากอดเจียงอวี่ "ฉันว่าเธอเก่งกว่าเมนเทอร์อีก!"

เจียงอวี่ถ่อมตัว "ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก"

"ไม่เกินจริงเลยสักนิด!"

สวีเหมยหยวนปล่อยเจียงอวี่ เดินไปหยิบโน้ตเพลงที่มุมห้องแล้วเดินกลับมา

"เจียงอวี่ ฉันจะสอนเธอร้องเพลงนะ!"

เจียงอวี่เพิ่งได้สกิลพื้นฐานการขับร้องมา ได้ยินดังนั้นก็สนใจ "เอาสิ"

"งั้นเรามาเริ่มที่การออกเสียงกันก่อนดีไหม?"

พูดจบ สวีเหมยหยวนก็สาธิตให้เจียงอวี่ดูหนึ่งรอบ

"อา——"

เจียงอวี่ทำตามหนึ่งรอบ

สวีเหมยหยวนชะงัก เธอพบว่าเจียงอวี่ทำได้ดีกว่าเธอเสียอีก

"เธอออกเสียงเป็นอยู่แล้วเหรอ?"

เจียงอวี่ "เมื่อก่อนไม่ค่อยเป็นหรอก แต่พอเธอสาธิตให้ดูรอบนึง ฉันก็เหมือนจะเข้าใจขึ้นมา"

"ฉันมีแนวคิดบางอย่าง ไม่รู้ว่าถูกไหม เธอลองฟังดูนะ"

"การออกเสียงคือการวัดการใช้และการควบคุมลมหายใจ"

"เปิดคอให้กว้าง ตรึงกล่องเสียงให้นิ่ง"

"ใช้การสั่นพ้องของเสียงอย่างเหมาะสม เพื่อให้เสียงส่งไปได้ไกล"

"ผ่านการเปลี่ยนรูปสระ ตรึงกล่องเสียง เปิดช่องปาก ให้เสียงสั่นสะเทือนในตำแหน่งโพรงศีรษะที่อยู่เหนือโพรงจมูกขึ้นไป เพื่อเพิ่มความดัง ขยายช่วงเสียง ทำให้สีเสียงไพเราะ รวมโซนเสียงให้เป็นหนึ่งเดียวกัน ทำให้เสียงในย่านสูง กลาง ต่ำ ประสานกันอย่างกลมกลืน"

สวีเหมยหยวนยืนฟังจนเอ๋อไปแล้ว จู่ๆ เธอก็นั่งยองๆ กอดเข่าตัวเอง

ทำท่าเหมือนโลกทัศน์พังทลาย

เจียงอวี่ลูบหัวเธอ "สวีเหมยหยวน เป็นอะไรไป?"

สวีเหมยหยวนพึมพำเสียงเครือ "ฉันรู้สึกว่าฉันมันขยะชัดๆ"

"ทำไมคิดงั้นล่ะ?"

สวีเหมยหยวนลุกพรวดขึ้นมาอย่างตื่นเต้น "ฉันเรียนมาเป็นปี กว่าจะเข้าใจว่าต้องออกเสียงยังไง แต่เธอฟังแค่รอบเดียวก็ทำได้แล้ว!"

"ที่สำคัญคือเธอยังอธิบายทฤษฎีได้อีกต่างหาก อ๊ากกกก!"

หมี่เหวินเหยียนเดินเข้ามาถามอย่างสงสัย "พวกเธอเป็นอะไรกัน?"

สวีเหมยหยวนเงยหน้าเล่าเรื่องคร่าวๆ ให้ฟัง

หมี่เหวินเหยียนยิ่งฟังยิ่งตกใจ "เจียงอวี่ ตอนนี้เธอลองร้องเพลงสักท่อนได้ไหม?"

เจียงอวี่ฮัมเพลงออกมามั่วๆ สองสามประโยค

ดวงตาของหมี่เหวินเหยียนเบิกกว้างทันที

มันไพเราะมาก ต่างจากตอนประเมินผลรอบแรกราวกับเป็นคนละคน!

"เธอไม่ต้องเรียนร้องเพลงแล้ว ไปจับคู่กับสวีเหมยหยวนดัดแปลงเพลง เหมือนที่จับคู่ดัดแปลงท่าเต้นเมื่อวานเลย"

"การสอบร้องเพลงพรุ่งนี้ พวกเธอสองคนขึ้นแสดงพร้อมกัน!"

หมี่เหวินเหยียนพูดรวดเดียวจบ ไม่เปิดโอกาสให้เจียงอวี่ปฏิเสธเลยสักนิด

เจียงอวี่หน้ามุ่ย แต่สวีเหมยหยวนกลับดีใจมาก

เธอหยิบโน้ตเพลงขึ้นมา แล้วเริ่มขีดๆ เขียนๆ อย่างกระตือรือร้น

......

วันรุ่งขึ้น การสอบดนตรี

"เธอไปจับฉลาก"

เจียงอวี่หันไปบอกสวีเหมยหยวน

สวีเหมยหยวนพยักหน้า ขึ้นไปจับฉลากอย่างว่าง่าย

"ได้ลำดับที่เท่าไหร่?"

สวีเหมยหยวนชูนิ้วขึ้นมาสามนิ้ว

เจียงอวี่กุมขมับ ทำไมได้เลขต้นๆ อีกแล้วเนี่ย?

ช่างเถอะ รีบร้องรีบพัก

เวลาของเพลงสองเพลงผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เจียงอวี่และสวีเหมยหยวนเดินขึ้นเวที ถือไมค์คนละตัว

ดนตรีที่ดัดแปลงใหม่ดังขึ้น

เจียงอวี่ร้องเข้าจังหวะได้อย่างแม่นยำ

การแบ่งท่อนร้องเป็นแบบนี้ เธอร้องท่อนแรก สวีเหมยหยวนร้องท่อนสอง ท่อนที่สามร้องประสานกัน

ดนตรีที่ดัดแปลงแล้วมีความสนุกสนานขึ้น ให้ความรู้สึกสดใหม่

เสียงของเจียงอวี่หวานใส เข้ากับเพลงที่ดัดแปลงใหม่อย่างลงตัว ส่งเสริมซึ่งกันและกัน

เสียงร้องของเจียงอวี่ทำเอาทุกคนเซอร์ไพรส์

คอมเมนต์

"ที่แท้ตอนเจียงเจี่ยตั้งใจร้องเพลง ก็เพราะขนาดนี้!"

"รักเลย รักเลย เจียงเจี่ย yyds (ยอดเยี่ยมตลอดกาล)!"

"คลั่งรักเจียงเจี่ย ยอมเอาหัวโขกกำแพงเพื่อเธอ!"

"แม่จ๋า หนูเหมือนจะมีความรัก!"

"ชาวเวินอวี่รวมพล รีบไปโซนโหวตด่วน!"

"เทคะแนนให้เจียงเจี่ยหมดหน้าตัก ฮือๆๆ เพราะเกินไปแล้ว!"

(จบแล้ว)