บทที่ 28 - โทรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ

บทที่ 28 - โทรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ

"ผู้เข้าแข่งขันเจียงอวี่ มีคนมาขอพบ ช่วยตามผมไปหน่อยได้ไหมครับ?"

แจ๊บๆๆ

เจียงอวี่กำลังดื่มด่ำกับรสชาติข้าวผัด

ผู้กำกับใหญ่จนปัญญา ทำได้เพียงยืนรออยู่ข้างๆ จนกว่าเธอจะกินเสร็จ

เมื่อเคี้ยวข้าวคำสุดท้ายจนละเอียดและกลืนลงท้อง

เจียงอวี่ถึงยอมเงยหน้ามองผู้กำกับใหญ่ "ใครคะ? มาหาฉันทำไม?"

"ผู้จัดการส่วนตัวของลี่เยี่ยน เรื่องดีเชียวนะ คุณไปถึงเดี๋ยวก็รู้เอง"

เจียงอวี่แปลกใจเล็กน้อย ใครบ้างจะไม่รู้จักราชาจอเงินลี่เยี่ยน คนดังระดับนั้น!

แต่ทว่า เธอไม่สนิทกับลี่เยี่ยนนี่นา หน้าก็ยังไม่เคยเจอ ผู้จัดการของเขายิ่งไม่ต้องพูดถึง คนแปลกหน้าชัดๆ

"ฉันไม่รู้จักเขา ไม่ไป!"

พูดจบ เจียงอวี่ก็ยกจานเปล่าขึ้น เตรียมจะไปตักข้าวผัดเพิ่มอีกจาน

ผู้กำกับใหญ่รีบขวางเธอไว้ ยิ้มเจื่อนๆ "ไปดูสักหน่อยเถอะครับ ไม่งั้นผมลำบากใจแย่!"

ดวงตาของเจียงอวี่กลิ้งกลอกไปมา เธอกระแทกจานเปล่าลง ยิ้มเจ้าเล่ห์ "ให้ผลประโยชน์ฉันหน่อยสิ แล้วฉันจะไป"

"หา?"

เจียงอวี่ปรายตามองผู้กำกับใหญ่ "ไม่มีของแลกเปลี่ยน ไม่ไป!"

ผู้กำกับใหญ่แทบพูดไม่ออก รู้งี้ส่งคนอื่นมาแทนดีกว่า

"เอ่อ คุณอยากได้อะไรครับ?"

เจียงอวี่แบมือไปตรงหน้าผู้กำกับใหญ่ "คืนมือถือมา!"

วันที่ไม่มีมือถือ มันทรมานเหมือนหนึ่งวันนานเท่าหนึ่งปี!

ผู้กำกับใหญ่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง "คืนให้ก็ได้ แต่คุณต้องตามผมไปเจอคนก่อน"

เจียงอวี่ตอบตกลงทันที "ได้เลย ไปๆๆ รีบนำทางไปสิ"

ผู้กำกับใหญ่ "......"

สรุปว่าคำพูดของเขา ยังศักดิ์สิทธิ์ไม่เท่าโทรศัพท์เครื่องเดียวสินะ

......

เจียงอวี่เดินตามผู้กำกับใหญ่ไปจนถึงห้องห้องหนึ่ง

พอเปิดประตูเข้าไป เธอก็เห็นชายวัยกลางคน อายุประมาณสามสิบกว่าปี

เจียงอวี่กะพริบตา "คุณคือผู้จัดการของลี่เยี่ยน?"

เจิงสยงแอบสำรวจเจียงอวี่

ไม่เลว ตัวจริงสวยกว่าในจอเสียอีก

"ถูกต้อง ผมชื่อเจิงสยง คุณเรียกผมว่าพี่เจิงก็ได้"

เจียงอวี่เลิกคิ้ว "โอเคค่ะ ลุงเจิง!"

เจิงสยง "......"

ตอนนั้นเอง ผู้กำกับใหญ่ก็ถือโทรศัพท์เดินเข้ามาในห้อง แล้วยื่นให้เจียงอวี่

เจียงอวี่รับมือถือมา ยิ้มหวาน "ขอบคุณค่ะ พี่ชาย!"

เจิงสยงกัดฟันกรอดอยู่ข้างๆ ในใจรู้สึกไม่ยุติธรรมอย่างแรง "เธอเก่งมาก เธอแม่พระ เรียกผู้กำกับว่าพี่ แต่เรียกว่าฉันลุง!"

ฮือๆๆ จิตใจพังทลาย!

เจียงอวี่รีบเปิดเครื่อง แล้วลากเก้าอี้มานั่ง

"ลุงเจิง มีธุระอะไรกับฉันเหรอ?"

มือของเจิงสยงเริ่มสั่นระริก "......คุณอยากย้ายค่ายไหม?"

เจียงอวี่หยุดเล่นมือถือทันที เงยหน้าขึ้นมองเจิงสยงด้วยความสนใจ

"คุณพูดจริงเหรอ?"

เจิงสยงหยิบสัญญาที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมา "แน่นอน ถ้าคุณสนใจ เรื่องค่าฉีกสัญญาไม่ต้องกังวล ทางบริษัทเราจะ..."

เจียงอวี่วางมือถือไว้บนเข่า ยกมือทั้งสองข้างขึ้นทำท่าปางห้ามญาติกลางอากาศ

"เดี๋ยวก่อนนะลุง ขอฉันโทรศัพท์ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญแป๊บนึง"

เจิงสยงนึกว่าเธอจะโทรหาทนายเพื่อถามเรื่องกฎหมาย จึงไม่ได้ขัดขวาง

ไม่นาน ปลายสายก็กดรับ

เจียงอวี่ยกมือถือแนบหู

"เจียงอวี่ มือถือเธอโดนกองถ่ายยึดไปแล้วไม่ใช่เหรอ?"

เจียงอวี่ตีหน้านิ่ง น้ำเสียงเป็นธรรมชาติ "ตาแก่เฉียน พอดีฉันมีเรื่องอยากจะปรึกษาหน่อย นายเป็นผู้เชี่ยวชาญ นายต้องเข้าใจมากกว่าฉันแน่ๆ"

ณ ห้องทำงานประธาน หลานเทียนมีเดีย เฉียนตัวตัวถือโทรศัพท์ด้วยความงุนงง

"เธอเล่นบ้าอะไรเนี่ย? เกิดเรื่องอะไรขึ้น?"

เจียงอวี่หัวเราะ "แหม ตาแก่เฉียน นายถ่อมตัวเกินไปแล้ว ความเป็นมืออาชีพของนาย ฉันวางใจร้อยเปอร์เซ็นต์!"

เฉียนตัวตัวเอามือถือมาจ้องดูแล้วดูอีก "ตกลงเธอคุยกับใครอยู่?"

"อื้มๆ เป็นปัญหาเรื่องสัญญาว่าจ้างจริงๆ นั่นแหละ ไม่เหมือนกับคราวที่แล้ว ครั้งนี้สถานการณ์ค่อนข้างพิเศษ ฉันถึงต้องปรึกษานายไง"

เจียงอวี่พูดเป็นตุเป็นตะ

เฉียนตัวตัวจับคำว่า "สัญญาว่าจ้าง" ได้ทันที

เดี๋ยวนะ เรื่องนี้มีกลิ่นทะแม่งๆ มีปัญหาใหญ่แน่!

เจียงอวี่พูดต่อ "เดี๋ยวฉันจะเปิดลำโพงนะ ตาแก่เฉียน นายช่วยฟังหน่อยว่ามีช่องโหว่อะไรไหม รบกวนด้วยนะ"

พูดจบ เจียงอวี่ก็กดเปิดลำโพง

"ลุงเจิง เชิญพูดต่อได้เลย"

หัวใจของเฉียนตัวตัวกระตุกวูบ ลุงเจิง? ลุงเจิงไหน?

เจิงสยงยิ้ม พลางกางสัญญาออก แล้วพูดว่า

"อายุยังน้อย แต่รอบคอบดีนี่นา"

เจียงอวี่โบกมือ "ช่วยไม่ได้นี่นะ ระวังไว้ก่อนย่อมดีกว่า"

เฉียนตัวตัวลุกพรวดขึ้นยืน เสียงนี้เขาคุ้นเคยดี จะเป็นใครไปได้นอกจากเจิงสยง?

เจิงสยงต่อบทสนทนาเดิม "Tencent Entertainment เป็นบริษัทระดับท็อปของวงการบันเทิงจีน ถ้าคุณสนใจจะย้ายมา ทางเราจะจัดการค่าฉีกสัญญาให้ทั้งหมด แถมยังจะจัดหาที่พักใหม่ รถรับส่ง และอื่นๆ ให้ด้วย"

"ส่วนเรื่องส่วนแบ่ง ทางเราเสนอราคาด้วยความจริงใจ สามเจ็ด คุณคิดว่ายังไง?"

"นี่เป็นข้อเสนอที่ดีมากแล้วนะ คุณลองพิจารณาดู!"

เฉียนตัวตัวทนไม่ไหวอีกต่อไป ตะโกนลั่นโทรศัพท์ "ฉันว่าไม่โอเค!"

"เจิงสยง ไอ้าบ้าเอ๊ย แกกล้าดียังไงมาขุดเด็กในสังกัดฉัน? อยากตายหรือไง!"

เจิงสยงหน้าเอ๋อไปเลย

จะมีช่วงเวลาไหน น่าอึดอัดไปกว่าตอนนี้อีกไหม?

เจียงอวี่หัวเราะตัวงอ "ฮ่าๆๆๆๆ ขำจะตายแล้ว!"

เหงื่อเย็นไหลซึมเต็มหน้าผากเจิงสยง "เจ๊เงิน (เฉียนเจี่ย) อย่าเพิ่งโกรธ เข้าใจผิด เรื่องเข้าใจผิดทั้งนั้น!"

เฉียนตัวตัวด่ากราด "เข้าใจผิดพ่องสิ!"

"ลี่เยี่ยนสั่งแกมาใช่ไหม? ถ้าเขาไม่สั่ง แกไม่มีทางกล้า!"

"ฉันจะโทรไปเคลียร์กับลี่เยี่ยนเดี๋ยวนี้แหละ โมโหโว้ย!"

เจิงสยงแทบจะร้องไห้อยู่รอมร่อ "เจ๊เงิน มีอะไรค่อยๆ พูดค่อยๆ จา อย่าโทรเลยนะขอร้อง?"

ถ้าโทรไป ลี่เยี่ยนต้องบอกว่าเขาทำงานไม่ได้เรื่อง เงินเดือนเดือนหน้าปลิวแน่!

เจิงสยงส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปทางเจียงอวี่ น่าสงสารสุดขีด

เจียงอวี่ปิดลำโพงด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เดินเลี่ยงไปคุยกับเฉียนตัวตัวอีกทาง

เจิงสยงมองแผ่นหลังของเจียงอวี่ รู้สึกปวดหัวตุบๆ

นังหนูนี่ร้ายลึก หลอกให้เขาตกลงหลุมพรางโดยไม่รู้ตัว

ต้องอยู่ให้ห่าง ต้องอยู่ให้ห่างเข้าไว้

"ตาแก่เฉียน ฉันว่าข้อเสนอเขาดีจริงๆ นะ หรือฉันจะลองย้ายค่ายดูดี?"

เจียงอวี่ยิ้มเจ้าเล่ห์เหมือนจิ้งจอก

เฉียนตัวตัวร้อนรนทันที "ไม่ได้!"

"ฉันอัปเกรดสัญญาให้เธอได้!"

เจียงอวี่ยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ "อัปเกรดยังไง?"

"จัดหาที่พักให้ มีรถรับส่ง มีผู้ช่วย มีผู้จัดการส่วนตัว ฯลฯ"

เฉียนตัวตัวร่ายยาวเหยียด

เจียงอวี่แกล้งทำเสียงลังเล "ขอคิดดูก่อนนะ"

"ส่วนแบ่งหกสี่!"

เฉียนตัวตัวโยนระเบิดลูกใหญ่ลงมา

เจียงอวี่มึนไปหนึ่งวินาที แต่ก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว "อืม ฉันขอดูสัญญาของลุงเจิงก่อนดีกว่า"

เฉียนตัวตัวบีบโทรศัพท์แน่น กัดฟันพูด "ส่วนแบ่งห้าห้า! นี่ให้สุดๆ แล้วนะ!"

ในใจเจียงอวี่จุดพลุฉลองไปแล้ว แต่น้ำเสียงยังคงนิ่งเรียบ "งั้นสัญญา..."

เฉียนตัวตัวเข้าใจทันที "จะรีบพิมพ์เดี๋ยวนี้ วันนี้ส่งถึงมือเธอแน่นอน"

"ดีล!"

(จบแล้ว)