บทที่ 30 - พื้นฐานการแร็ป

บทที่ 30 - พื้นฐานการแร็ป

ทันทีที่เจียงอวี่ร้องท่อนแรกจบ สวีเหมยหยวนก็ร้องต่อทันที

เสียงของสวีเหมยหยวนยังคงเหมือนเดิม พุ่งตรงเข้ากระแทกใจคนดู

แต่เสียงร้องของเจียงอวี่ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย

ทั้งสองคนให้ความรู้สึกที่กินกันไม่ลง

ในท่อนประสานเสียงสุดท้าย เสียงของทั้งคู่เข้ากันได้อย่างแนบเนียน ไพเราะจับใจถึงขีดสุด

เพลงที่ถูกดัดแปลงเพลงนี้ ถูกทั้งคู่ขับร้องออกมาอย่างง่ายดายและไร้ที่ติ

แต่ผู้เข้าแข่งขันที่นั่งฟังอยู่ด้านล่างรู้ดีว่า เพลงที่ดูง่ายดายนั้นเป็นเพียงภาพลวงตา

หากเปลี่ยนคนร้อง ผลลัพธ์ไม่มีทางออกมาดีขนาดนี้แน่นอน

เห็นได้ชัดว่า เจียงอวี่คว้าเกรด A ในการสอบร้องเพลงไปครองอีกครั้ง

วันต่อมา เป็นคลาสของเมนเทอร์แร็ป กานโจว

เจียงอวี่นั่งเหม่ออยู่ที่มุมห้อง โดยมีฝานหมิ่นและสวีเหมยหยวนนั่งถกเถียงกันเรื่องแร็ปอยู่ข้างๆ

พอพูดถึงเรื่องแร็ป ฝานหมิ่นก็ตื่นเต้นจนหยุดไม่อยู่ พูดจาน้ำไหลไฟดับไม่มีท่าทีว่าจะหยุดพัก

จู่ๆ ฝานหมิ่นก็หันมาหาเจียงอวี่แล้วถามว่า "เจียงอวี่ เธอแร็ปเป็นไหม?"

สวีเหมยหยวนเสริมขึ้นว่า "เจียงอวี่เก่งขนาดนั้น ฉันว่าเธอต้องทำได้แน่"

เจียงอวี่ชะงัก "ฉันอาจจะ... น่าจะ... พอทำได้มั้ง?"

ใบหน้าฝานหมิ่นฉายแววยิ้มแย้ม "งั้นเรามาลองแร็ปกันดูไหม?"

"ถ้าเราสามคนจับกลุ่มกัน สอบแร็ปพรุ่งนี้ต้องผ่านฉลุยแน่"

เจียงอวี่ยังไม่ทันได้พูดอะไร สวีเหมยหยวนก็รีบรับคำทันที "เอาสิ เอาสิ!"

เนื่องจากฝานหมิ่นเป็นคนเสนอ เธอจึงเริ่มแร็ปให้ดูก่อนเป็นคนแรก

อักขระชัดเจน จังหวะจะโคนแม่นยำ

สมกับเป็นผู้เข้าแข่งขันสายรอบด้านที่เมนเทอร์เคยกล่าวถึง

สวีเหมยหยวนเป็นคนที่สอง แม้จะแร็ปสู้ฝานหมิ่นไม่ได้ แต่เนื้อเสียงของเธอก็ช่วยดึงคะแนนได้มาก

เมื่อเทียบกับผู้เข้าแข่งขันรุ่นเดียวกัน ระดับการแร็ปของเธอถือว่ายอดเยี่ยม

สุดท้าย ก็คือคิวของเจียงอวี่

ทั้งสองคนมองมาที่เธอพร้อมกัน แววตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

【ภารกิจถูกเปิดใช้งาน】

【ตัวเลือกที่ 1: ปฏิเสธที่จะลอง หันหลังเดินหนี รางวัลเมื่อสำเร็จ: แต้มพลังวิญญาณจำนวนน้อยนิด】

【ตัวเลือกที่ 2: ลองแบบขอไปที รับมือส่งๆ รางวัลเมื่อสำเร็จ: แต้มพลังวิญญาณจำนวนน้อย + ได้จั่วฮวนฮวนเป็นเพื่อนร่วมทีมหนึ่งคน】

【ตัวเลือกที่ 3: ลองอย่างตั้งใจ พยายามทำให้ดีที่สุด รางวัลเมื่อสำเร็จ: แต้มพลังวิญญาณจำนวนมาก + พื้นฐานการแร็ป】

สีหน้าของเจียงอวี่เคร่งขรึมขึ้นทันที "ให้จั่วฮวนฮวนมาเป็นเพื่อนร่วมทีมเหรอ? ไม่เอาด้วยหรอก!"

แทบไม่ต้องลังเล เจียงอวี่ล็อกเป้าไปที่ตัวเลือกที่ 3 ทันที

เจียงอวี่ลุกขึ้นยืนจากพื้นด้วยสีหน้าจริงจัง

ฝานหมิ่นและสวีเหมยหยวนถูกแรงกดดันฉับพลันของเธอสะกดไว้ ทั้งคู่กลั้นหายใจ ไม่กล้าส่งเสียงดัง กลัวว่าจะไปรบกวนการแสดงของเจียงอวี่

เจียงอวี่กระแอมไอเคลียร์คอ ก่อนจะเริ่มแร็ป

การออกเสียงสมบูรณ์แบบ คีย์เสียงไร้ที่ติ การลงจังหวะก็เยี่ยมยอด ทุกสิ่งทุกอย่างช่างสมบูรณ์แบบไปหมด

ฝานหมิ่นอ้าปากค้าง จ้องมองเจียงอวี่อย่างตะลึงงัน จนไม่รู้จะพูดอะไรดี

สวีเหมยหยวนเห็นท่าทางตะลึงงันของเพื่อน ก็หัวเราะร่าอยู่ข้างๆ

"ฮ่าๆๆ ฉันบอกแล้วว่าเจียงอวี่ต้องแร็ปเป็นแน่ๆ เธอเก่งจะตาย รู้สึกเหมือนไม่มีอะไรที่เธอทำไม่ได้เลย"

ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ฝานหมิ่นก็ยังตกใจไม่หาย

เธอถามหยั่งเชิงว่า "เจียงอวี่ เธอไปหัดแร็ปมาตั้งแต่เมื่อไหร่?"

เจียงอวี่มองเธออย่างไม่เข้าใจ ตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ดูเป็นเรื่องปกติธรรมดาว่า "ก็เมื่อกี้ไง ฟังเธอร้องรอบเดียว ฉันก็ทำเป็นแล้ว"

"มีปัญหาอะไรเหรอ?"

มุมปากฝานหมิ่นกระตุกยิก ยังจะถามอีกเหรอว่ามีปัญหาอะไร?

ปัญหาใหญ่มากเลยนะย่ะ!

ถึงเธอจะรู้อยู่แล้วว่าเจียงอวี่ฉลาด แต่ไม่คิดว่าจะฉลาดได้ขนาดนี้

ฉลาดถึงขนาดที่ฟังแค่รอบเดียว ก็สามารถแร็ปสิ่งที่เดิมทีทำไม่เป็น ให้ออกมาสมบูรณ์แบบได้

นี่มันข้ามขั้นจากการฝากตัวเป็นศิษย์ ไปสู่ขั้นปรมาจารย์เลยนะเนี่ย!

ต้องยอมรับเลยว่า เจียงอวี่ในตอนนี้ คือคนที่รอบด้านยิ่งกว่าเธอเสียอีก

ฝานหมิ่นถอนหายใจ น้ำเสียงเจือความปลงตกกล่าวว่า "เจียงอวี่ ยินดีด้วย เธอเดบิวต์ตำแหน่งเซ็นเตอร์ได้เลย"

ถ้าระดับนี้ยังไม่ได้เป็นเซ็นเตอร์ เธอคงต้องสงสัยแล้วว่ารายการนี้มีเส้นสายหรือไม่

เสียงของทั้งสามคนดังพอสมควร ผู้เข้าแข่งขันส่วนใหญ่จึงสังเกตเห็น

พอเห็นเจียงอวี่แร็ปจบได้อย่างสมบูรณ์แบบ เสียงโอดครวญก็ดังระงมไปทั่วห้องซ้อม

"ช่วยด้วย ฉันไม่อยากอยู่แล้ว ทำไมช่องว่างระหว่างคนเราถึงได้ห่างชั้นขนาดนี้!"

"รู้สึกว่าเจียงอวี่โซโล่เดี่ยวได้เลย ฮือๆๆๆ"

"ฉันซึมแล้ว!"

"ฉันแค่ประโยคแรกยังท่องไม่ชัดเลย แต่เจียงอวี่กลับทำได้ทันทีเนี่ยนะ?!"

"นอกจากอิจฉา ก็ได้แต่อิจฉา ถ้าฉันมีความสามารถในการเรียนรู้ระดับปีศาจแบบนั้นบ้างก็คงดี"

"ไปนอนเถอะ ในฝันมีทุกอย่าง"

......

ณ ห้องทำงานของประธาน Tencent Entertainment

ลี่เยี่ยนกำลังเซ็นเอกสารอย่างใจลอย

เขาเงยหน้ามองไปนอกประตูเป็นพัก ๆ ราวกับกำลังรอใครบางคน

เวลาผ่านไปทีละนาที

เสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากทางเดินด้านนอก

ลี่เยี่ยนวางเอกสารในมือลง

ไม่นานนัก ก็เห็นผู้จัดการเจิงสยงผลักประตูเข้ามาอย่างรีบร้อน

ลี่เยี่ยนมองเจิงสยง ขมวดคิ้วเล็กน้อย "ว่ามา"

ดูจากสภาพของเจิงสยง ลี่เยี่ยนก็เดาได้แล้วว่าคงไม่ใช่ข่าวดี

และก็เป็นไปตามคาด เจิงสยงเอ่ยขึ้นว่า "เจียงอวี่ปฏิเสธข้อเสนอย้ายค่ายครับ"

แววตาของลี่เยี่ยนเข้มขึ้น "เหตุผลคืออะไร?"

เจิงสยงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ไม่รู้จะเริ่มพูดยังไง "เจ๊เงินรู้เรื่องที่ผมไปดึงตัวคน แถมยังยื่นข้อเสนอส่วนแบ่งห้าห้าตัดหน้าครับ"

ลี่เยี่ยนไม่เข้าใจ "เฉียนตัวตัว?"

"เธอรู้ได้ยังไงว่านายกำลังดึงตัวคน? เธอก็ไม่ได้ไปที่นั่นนี่"

เจิงสยงอึกอักและพูดจาติดขัดอยู่นาน

ลี่เยี่ยนโบกมือ "ช่างเถอะ เธอไม่อยากมาก็ไม่ต้องมา"

เจิงสยงชะงัก "งั้นไม่ไปคุยกับเธออีกรอบเหรอครับ?"

เมื่อกี้ยังดูให้ความสำคัญอยู่เลย ทำไมบทจะถอดใจก็ถอดใจง่ายจัง?

ลี่เยี่ยนปรายตามองเขาอย่างเย็นชา "คุยอีกรอบแล้วจะได้อะไร? นายมีความสามารถดึงคนมาได้หรือไง?"

เจิงสยงพูดไม่ออกทันที เอาจริงๆ เขาก็ไม่มีความมั่นใจเลย

แม่สาวเจียงอวี่คนนั้นเจ้าเล่ห์จะตาย เขาเดาทางเธอไม่ถูกจริงๆ

แต่ว่า คนเก่งๆ อย่างเจียงอวี่ ถ้าต้องปล่อยมือไป ก็รู้สึกเสียดายอยู่ดี

ลี่เยี่ยนจ้องมองสาวงามบนหน้าจอมือถือ สายตาลุกโชน "ใกล้จะเริ่มการแสดงต่อหน้าผู้ชมรอบแรกแล้วใช่ไหม?"

ถ้ามีใครยืนอยู่ข้างหลังเขา จะพบว่าสาวงามบนหน้าจอมือถือไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นเจียงอวี่ที่กำลังร่ายรำในรอบประเมินผลครั้งแรกนั่นเอง

เจิงสยงพยักหน้า "ใช่ครับ"

ลี่เยี่ยนใช้นิ้วโป้งลูบไล้ใบหน้าของเจียงอวี่บนหน้าจอมือถือ

อีกไม่นานก็จะได้เจอเจียงอวี่แล้ว ไม่รู้ว่าการแสดงรอบแรกเธอจะโชว์อะไร

รู้สึกสังหรณ์ใจว่าจะต้องยอดเยี่ยมแน่ๆ

เพราะมีเจียงอวี่อยู่ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจทั้งนั้น

......

การสอบแร็ป เจียงอวี่คว้าเกรด A มาครองได้ตามคาด

สำหรับการแสดงอันเหนือชั้นของเจียงอวี่ ผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ เริ่มจะชินชากันเสียแล้ว

อัจฉริยะได้เกรด A มันใช่เรื่องน่าตกใจตรงไหนเหรอ?

ในบรรดาผู้เข้าแข่งขัน 101 คน เจียงอวี่เป็นคนเดียวที่ได้ 3A

สวีเหมยหยวนเต้นไม่ผ่าน แต่ร้องกับแร็ปได้ A

ส่วนฝานหมิ่นร้องเพลงด้อยไปหน่อย ได้เกรด B

เสียงของเธอแหบเสน่ห์ เหมาะกับแร็ป แต่เพลงที่ใช้สอบไม่เข้ากับเสียงเธอ

(จบแล้ว)