บทที่ 004 - สังหาร

บทที่ 004 - สังหาร

"ฮิฮิ... ข้าน้อยก็นึกไม่ถึงเหมือนกันว่า นายกองธงองครักษ์เสื้อแพรในอำเภอเล็กๆ จะมีสายตาเฉียบแหลมปานนี้ สงสัยจะมาจากตระกูลใหญ่สินะเจ้าคะ"

เสียงหัวเราะเบาๆ ดังแว่วมา ราวกับดอกท้อผลิบานในเดือนสาม เหล่าองครักษ์เสื้อแพรต่างพากันเหม่อลอย จ้องมองเรือนร่างอรชรภายใต้ผ้าคลุมบางเบาตาเป็นมัน ด้วยความหลงใหลเคลิบเคลิ้ม

ส่วนชายสองคนนั้น ในเวลานี้ก็นั่งเงียบกริบ สีหน้าหมองคล้ำ แววตาเหม่อลอย แตกต่างจากท่าทีปกติเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง

"จะ!"

ซ่างกวนอู๋ตี้ขบฟันเบาๆ ตวัดลิ้นดีดเสียงดังกึกก้องราวกับสายฟ้าฟาด

เหล่าองครักษ์เสื้อแพรนอกห้องโถงสะดุ้งโหยง พอได้สติกลับมาต่างก็หน้าตาตื่นตระหนก

เมื่อครู่อีกฝ่ายแค่หัวเราะเบาๆ พวกเขาก็ตกอยู่ในภวังค์จนโงหัวไม่ขึ้นแล้ว น่ากลัวจริงๆ!

"ถอยออกไปให้หมด! ปิดล้อมกำแพงเอาไว้!"

"ขอรับ!"

เมื่อได้รับคำสั่ง องครักษ์กว่ายี่สิบนายก็รีบก้มหน้าถอยร่นออกไปอย่างรวดเร็ว พวกเขารู้ดีว่าขืนอยู่ต่อไปก็ไร้ประโยชน์ รังแต่จะเป็นตัวถ่วงท่านนายกองธงเปล่าๆ

แม่นางน้อยผู้นั้นไม่รู้ว่าวางแผนอะไรไว้ ถึงได้ไม่ขัดขวางแม้แต่น้อย

"คุณชายช่างใจกล้าจริงๆ นะเจ้าคะ ที่กล้าอยู่ต่อตามลำพัง หรือว่าอยากจะร่วมอภิรมย์เสพสมกับข้าน้อยกันแน่? ฮิฮิ~"

ชาวโลกมักกล่าวว่านางจิ้งจอกมีมนต์เสน่ห์โดยกำเนิด เพียงขยับกายก็สามารถช่วงชิงจิตใจผู้คน แต่ต่อหน้าผีดิบคนเถื่อนเก้าสราญรมย์ตนนี้ เทียบกันไม่ได้เลย

เพราะนางเพียงแค่ยิ้ม ก็ทำให้คนเสียสติได้แล้ว

ซ่างกวนอู๋ตี้โคจรพลังคัมภีร์เจดีย์สวรรค์อย่างเต็มกำลัง เพื่อปกป้องจิตใจ แม้ภายนอกจะดูผ่อนคลายสบายๆ แต่ภายในกลับไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย

"ที่ผู้คนหวาดกลัวผีดิบคนเถื่อนเก้าสราญรมย์ ก็เพราะวิธีการอันลึกลับยากคาดเดาของพวกเจ้า แต่ข้ารู้ไส้รู้พุงเจ้าหมดแล้ว มีหรือจะต้องกลัว?"

แม่นางน้อยทำหน้าสงสัย สองแขนเท้าคาง วางใบหน้าสวยหยาดเยิ้มลงบนหลังมือ ดวงตาฉ่ำน้ำเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เหมือนไม่กังวลอะไรเลยสักนิด

"ติ๊ง! ตรวจพบพลังงานแปลกปลอมรุกล้ำ เริ่มทำการสลายและดูดซับ!"

"ติ๊ง! สลายสำเร็จ! ดูดซับเรียบร้อย!"

ซ่างกวนอู๋ตี้รู้สึกหัวใจบีบตัววูบหนึ่ง แต่พริบตาเดียวก็กลับเป็นปกติ ความกังวลที่ค้างคาใจพลันมลายหายไป

"ผีดิบคนเถื่อนเก้าสราญรมย์ก็เป็นแค่ชื่อเรียกเผ่าพันธุ์ผีดิบของพวกเจ้า ตัวเลขนั้นบ่งบอกถึงระดับพลัง

หนึ่งสราญรมย์เทียบเท่าขอบเขตกายา สองสราญรมย์ก็คือขอบเขตทะเลปราณ เพียงแต่ผีสราญรมย์อย่างพวกเจ้าไม่ได้บำเพ็ญเพียรด้วยพลังปราณ แต่ใช้ตัณหาราคะและเลือดเนื้อวิญญาณเป็นหนทางแห่งพลัง

วิชาฝังผีลงใจ ฟังดูน่าเกรงขามจริงๆ แต่ขอแค่ไม่ถูกฝังเมล็ดพันธุ์ผีลงในใจ ต่อให้เจ้ามีฝีมือแค่ไหนก็สำแดงออกมาไม่ได้!"

พอได้ยินคำว่า "วิชาฝังผีลงใจ" สีหน้าของแม่นางน้อยก็ดำทะมึนลงทันที โดยเฉพาะเมื่อขาดการติดต่อกับเมล็ดพันธุ์ผี สีหน้าของนางก็ยิ่งแปรเปลี่ยนไปมาไม่หยุด

"ส่วนความแข็งแกร่งในการต่อสู้ซึ่งหน้า แค่จอมยุทธ์ระดับเดียวกันทั่วไปก็จัดการเจ้าได้แล้ว!

หึ ดูจากรอยประทับรูปดอกไม้สองกลีบที่ปรากฏขึ้นจางๆ ตรงหว่างคิ้วตอนที่เจ้าลอบใช้วิชาเมื่อครู่ เจ้าก็เป็นแค่ผีดิบคนเถื่อนระดับสองสราญรมย์เท่านั้น ข้าพูดถูกไหม?"

"คิกคิกคิก... แหม เจ้าพูดถูกทุกอย่างเลย มาเจอเจ้าที่นี่นับว่าเป็นคราวซวยของข้าจริงๆ

แต่ว่านะ เจ้าคิดว่าทำไมข้าถึงยอมเสียเวลาคุยกับเจ้าล่ะ?

หึ! อาหารอันโอชะสิบกว่าคนในห้องนี้ ข้าย่อยสลายไปหมดแล้ว ยิ่งถ้าดูดซับสองคนสุดท้ายนี้เข้าไปอีก ข้าก็จะกลายเป็นสามสราญรมย์แล้วนะจ๊ะ~"

แม่นางน้อยที่เดิมทีหน้าตาบูดบึ้ง จู่ๆ ก็ยกมือปิดปากหัวเราะร่า ในขณะเดียวกัน ร่างกายของเหยียนซั่วและเจียวเจ๋อที่อยู่ข้างๆ ก็เริ่มเหี่ยวแห้งลงอย่างช้าๆ ราวกับมีบางอย่างกำลังดูดกลืนเลือดเนื้อและไขกระดูกของพวกเขาไป

"ฝันไปเถอะ!"

ดวงตาซ่างกวนอู๋ตี้ฉายแววอำมหิต ร่างพุ่งทะยานออกไปดุจสายฟ้าแลบ

ฉัวะ!

"อ๊าก!"

สิ้นเสียงกรีดร้อง แขนขวาของแม่นางน้อยก็ร่วงหล่นลงพื้น รอยตัดมีประกายสายฟ้าสีดำแลบแปลบปลาบ

ใบหน้าสวยงามบัดนี้บิดเบี้ยวราวกับเกลียวเชือก ดวงตาปูดโปนเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

"เป็นไปไม่ได้! วิชาของเจ้ามีพลังปราบมารงั้นรึ!"

"หึ! นับล้านปีมานี้ สัตว์อสูรและผีดิบคนเถื่อนของพวกเจ้าอาละวาดไปทั่ว สังหารเผ่าพันธุ์มนุษย์ไปไม่รู้กี่ล้านล้านชีวิต สุดยอดวิชาของเผ่าพันธุ์มนุษย์เราจะมีพลังปราบมารบ้างไม่ได้หรือไง!

วันนี้ ข้าจะใช้คัมภีร์เจดีย์สวรรค์สังหารวิญญาณเจ้า ขจัดภัยร้ายให้แก่โลกมนุษย์!"

ซ่างกวนอู๋ตี้แค่นเสียงเย็นชา พุ่งเข้าโจมตีต่อเนื่อง ทุกก้าวย่างเกิดภาพมายาดอกบัวเก้าดอก ดาบที่ตวัดออกไปแฝงไว้ด้วยเงาห่านป่าเหินเวหา

"เจ้าบีบข้าเองนะ!"

เสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว ร่างของเหยียนซั่วและเจียวเจ๋อกลายเป็นโครงกระดูกทันที ร่างกายของหลิวเนี่ยนชินที่ผีดิบคนเถื่อนเก้าสราญรมย์สิงสู่ก็ละลายหายไป เหลือเพียงโครงกระดูกสีชมพูใสแวววาว

กลิ่นอายอันทรงพลังเริ่มแผ่ซ่านออกมาจากโครงกระดูก และกำลังพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

ซ่างกวนอู๋ตี้รูม่านตาหดเกร็ง สถานการณ์คับขันไม่รอช้า รีบโคจรพลังปราณไปที่แขนขวา ฟาดฟันกระบวนท่าสังหารที่ต้องสำเร็จวิชาดาบจิงหงขั้นสมบูรณ์เท่านั้นถึงจะใช้ได้

"จิงหง! ตู๋หลิง (พรากวิญญาณ)!"

ห้องโถงที่เละเทะอยู่แล้วพลันเงียบสงัดลง ผ่านไปไม่กี่อึดใจ ก็มีเสียง "ตุบ" ดังขึ้น โครงกระดูกที่ไฟวิญญาณในเบ้าตาดับลง ร่วงลงกองกับพื้นอย่างหมดสภาพ

"อั่ก..."

ซ่างกวนอู๋ตี้แน่นหน้าอก กระอักเลือดออกมาคำโต แต่สีหน้ากลับดูผ่อนคลายลง

แม้จะได้รับบาดเจ็บภายใน เส้นชีพจรที่แขนเสียหายไปเจ็ดแปดเส้น แต่ผลลัพธ์ก็น่าพอใจ

"นายน้อย ท่านเป็นอย่างไรบ้าง?"

เงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นเงียบๆ เป็นซ่างกวนเฟิงที่มีสีหน้าเป็นห่วง

ติดที่กฎตระกูล นายน้อยไม่มีอันตรายถึงชีวิต เขาจึงลงมือไม่ได้ ได้แต่ยืนดูตาปริบๆ

"ลุงเฟิง ข้าไม่เป็นไร แค่บอบช้ำภายในนิดหน่อย ลุงไปเถอะ"

"ขอรับ!"

เมื่อซ่างกวนเฟิงหายตัวไป เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นทันเวลา

"ติ๊ง! ยินดีด้วย โฮสต์ทำภารกิจจำกัดเวลา 1 สำเร็จ มอบวิชาเนตรสัจธรรมเรียบร้อยแล้ว รางวัลอื่นๆ ถูกเก็บเข้ามิติระบบโดยอัตโนมัติ"

ซ่างกวนอู๋ตี้ลอบยินดี จู่ๆ ก็รู้สึกคันที่ดวงตา หลับตาขยี้เบาๆ พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง ก็พบความเปลี่ยนแปลง

เห็นเพียงโครงกระดูกของผีดิบคนเถื่อนเก้าสราญรมย์มีไอสีชมพูพันรอบ และมีข้อมูลปรากฏขึ้นตรงหน้า

"วัตถุ: ซากผีดิบคนเถื่อนสองสราญรมย์ระดับสูงสุด

สรรพคุณ: สามารถสกัดไอผีดิบเพื่อสร้างของวิเศษ, สกัดกระดูกเพื่อสร้างอาวุธระดับสูง"

ซ่างกวนอู๋ตี้ครุ่นคิด ที่สัตว์อสูรและผีดิบคนเถื่อนน่ากลัว ก็เพราะพวกมันสามารถปะปนอยู่ในฝูงคนได้ หากไม่มีอุปกรณ์พิเศษก็ยากจะแยกแยะ

วิชาเนตรสัจธรรมนี้จะช่วยให้เขาแยกแยะผีดิบคนเถื่อนและสัตว์อสูรได้อย่างง่ายดายเลยไม่ใช่หรือ?

"ระบบ เจ้าสกัดไอผีดิบนี้ได้ไหม?"

"ติ๊ง! เนื่องจากข้อจำกัดด้านความแข็งแกร่งและอิทธิพลของโฮสต์ ฟังก์ชันนี้ยังไม่เปิดใช้งาน"

ซ่างกวนอู๋ตี้อดผิดหวังไม่ได้ ดูท่าของดีคงต้องส่งเข้าหลวงไปก่อน

แต่ทว่า การกำจัดผีดิบคนเถื่อนเก้าสราญรมย์ได้ ผลงานชิ้นนี้เพียงพอให้เขาข้ามขั้นลองไป่ฮู้ เลื่อนยศเป็นไป่ฮู้ (นายกองร้อย) ได้อย่างสบายๆ!

ระดับความดีความชอบขององครักษ์เสื้อแพรแบ่งออกเป็น ความชอบเล็ก, ความชอบกลาง, ความชอบใหญ่, ความชอบชั้นยอด, ความชอบชั้นขุนนาง, ความชอบชั้นบรรดาศักดิ์, ความชอบชั้นเสาหลัก ฯลฯ ความชอบระดับต่ำห้าครั้งสามารถแลกเป็นความชอบระดับสูงขึ้นหนึ่งขั้นได้

เช่น ความชอบเล็กห้าครั้ง แลกเป็นความชอบกลางหนึ่งครั้ง

ขอเพียงฝีมือถึงเกณฑ์ ได้ความชอบเล็กหนึ่งครั้งก็เลื่อนเป็นนายกองธงเล็กได้, ความชอบกลางหนึ่งครั้งเลื่อนเป็นนายกองธง, ความชอบใหญ่หนึ่งครั้งเลื่อนเป็นลองไป่ฮู้, ความชอบใหญ่สองครั้งเลื่อนเป็นไป่ฮู้, ความชอบชั้นยอดหนึ่งครั้งเลื่อนเป็นลองเชียนฮู้, ความชอบชั้นยอดสองครั้งเลื่อนเป็นเชียนฮู้ ไล่ไปเรื่อยๆ...

ผีดิบคนเถื่อนเก้าสราญรมย์มีภัยคุกคามสูงมาก ดังนั้นในบัญชีแลกเปลี่ยนความดีความชอบ ผีดิบหนึ่งสราญรมย์มีค่าเท่ากับความชอบใหญ่หนึ่งครั้ง, สองสราญรมย์อย่างน้อยสามความชอบใหญ่

ดูจากความแข็งแกร่งระดับสูงสุดของสองสราญรมย์ตัวนี้ ถ้าโชคดีหน่อยเขาอาจจะได้ความชอบชั้นยอดหนึ่งครั้งเลยด้วยซ้ำ!

น่าเสียดายที่ตอนนี้ระดับพลังของเขายังไม่ถึงเกณฑ์ เพราะไม่ว่าจะเป็นลองไป่ฮู้หรือไป่ฮู้ ขั้นต่ำต้องมีระดับขอบเขตของเหลวลึกลับ ขั้นหนึ่ง

ส่วนลองเชียนฮู้และเชียนฮู้ ขั้นต่ำต้องเป็นขอบเขตของเหลวลึกลับ ขั้นหก

ซ่างกวนอู๋ตี้กวาดตามองมิติระบบ นำของรางวัลอื่นๆ ออกมาตรวจสอบทีละชิ้น

ระดับความสำเร็จของวิชาและเคล็ดวิชามีสี่ระดับ ได้แก่: ขั้นต้น, ขั้นกลาง, ขั้นสูง และ ขั้นสมบูรณ์

อานุภาพของวิชาจะแตกต่างกันไปตามระดับความสำเร็จ และท่าไม้ตายก้นหีบบางอย่างต้องฝึกให้ถึงขั้นสูงหรือขั้นสมบูรณ์เท่านั้นถึงจะใช้ได้

ส่วนระดับของเคล็ดวิชาจะส่งผลต่อความเร็วในการบำเพ็ญเพียร หากขั้นต้นมีความเร็ว 5 ส่วน, ขั้นกลางคือ 10 ส่วน, ขั้นสูงจะเร็วขึ้น 2-3 เท่า และขั้นสมบูรณ์อาจเร็วถึง 5-7 เท่า

การ์ดบรรลุธรรมคือของวิเศษที่ช่วยให้ฝึกวิชาในระดับที่กำหนดจากขั้นศูนย์ไปสู่ขั้นสมบูรณ์ได้ในเวลาอันสั้น!

ความน่าสะพรึงกลัวของมันเห็นได้ชัดเจน!

ส่วนยาอีกสองชนิด ก็ทำให้ซ่างกวนอู๋ตี้ตื่นตะลึงไม่แพ้กัน ยาทุกขวดมี 10 เม็ด และทุกเม็ดล้วนเป็นระดับสุดยอด!

ต้องรู้ว่าคุณภาพของยาเม็ดแบ่งเป็น ระดับต่ำ, ระดับกลาง, ระดับสูง และ ระดับสุดยอด ระดับสูงนั้นหายากยิ่งแล้ว ระดับสุดยอดยิ่งยากจะหลอมออกมาได้

มีเพียงคนระดับซ่างกวนอู๋ตี้เท่านั้นที่มีโอกาสได้ใช้ยาระดับสุดยอด คนส่วนใหญ่ใช้แค่ระดับต่ำกับกลางเท่านั้น

"หรือว่ายาที่ระบบให้มาจะเป็นระดับสุดยอดทั้งหมด?"

ขณะที่ซ่างกวนอู๋ตี้กำลังเดาไปเรื่อย เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"ติ๊ง! สร้างภารกิจใหม่เรียบร้อย โปรดตรวจสอบ"

ซ่างกวนอู๋ตี้ชะงัก รีบเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมาดู

"ภารกิจเลื่อนยศ: เลื่อนตำแหน่งเป็นไป่ฮู้แห่งองครักษ์เสื้อแพร

หนองน้ำเล็กๆ จะเลี้ยงมังกรได้อย่างไร โปรดรีบเลื่อนตำแหน่งเป็นไป่ฮู้โดยเร็ว เพื่อก้าวเข้าสู่โลกที่กว้างใหญ่กว่า

ทางเลือกที่ 1: ภายในหนึ่งเดือน รางวัล: ตัวละคร • หลิวเสวียนอู่, ท่าเท้าท่องคลื่น (ระดับปฐพี ขั้นกลาง), ยาเพาะเลี้ยงลมปราณ 3 ขวด, ยารวมลมปราณ 10 ขวด, ยาเสริมกายา 100 ขวด

ทางเลือกที่ 2: ภายในสามเดือน รางวัล: ดัชนีวชิระทรงพลัง (ระดับนิลกาฬ ขั้นกลาง), ยารวมลมปราณ 1 ขวด, ยาเสริมกายา 10 ขวด

ทางเลือกที่ 3: ภายในครึ่งปี รางวัล: ฝ่ามือทรายเหล็ก (ระดับเหลือง ขั้นกลาง), ยาเสริมกายา 3 ขวด

...

ภารกิจสถานการณ์: ควบคุมกองทัพรักษาเมืองอำเภอผูหยาง

คนไม่มองการณ์ไกล ย่อมมีภัยมาถึงตัว! กำลังทหารคือรากฐานของการดำรงอยู่ ขณะนี้กองทัพรักษาเมืองผูหยางไร้ผู้นำ จงฉวยโอกาสควบคุม เพื่อนำมาใช้ประโยชน์

ทางเลือกที่ 1: ควบคุมจากเงามืด รางวัล: ตัวละคร • ถานเส้ากวง, การ์ดบรรลุธรรมระดับปฐพี 1 ใบ, ยาเพาะเลี้ยงลมปราณ 2 ขวด, ยารวมลมปราณ 5 ขวด, ยาเสริมกายา 50 ขวด

ทางเลือกที่ 2: เสนอตัวอย่างเปิดเผย รางวัล: ดาบร้องมรกต (ระดับนิลกาฬ ขั้นสูง), ชุดเกราะทหารราบระดับเหลือง ขั้นต่ำ 100 ชุด

...

ภารกิจปั้นคน: ยอดคนเนืองแน่น

ภายในหนึ่งเดือน จงครอบครองลูกน้องสังกัดองครักษ์เสื้อแพรระดับขอบเขตทะเลปราณให้ได้มากที่สุด

ทางเลือกที่ 1: 55 คน รางวัล: ตัวละคร • นักพรตไร้ธุลี, คัมภีร์ลับมีดบินเซียวลี้ (ระดับปฐพี ขั้นกลาง), ยาเพาะเลี้ยงลมปราณ 3 ขวด, ยารวมลมปราณ 10 ขวด, ยาเสริมกายา 100 ขวด

ทางเลือกที่ 2: 35 คน รางวัล: สารานุกรมโอสถระดับต้นฉบับสมบูรณ์, ถุงเอกภพขนาด 3 ลูกบาศก์เมตร, ยารวมลมปราณ 3 ขวด, ยาเสริมกายา 20 ขวด

ทางเลือกที่ 3: 20 คน รางวัล: สารานุกรมอาวุธระดับต้นฉบับสมบูรณ์, ยาเสริมกายา 10 ขวด"

[จบแล้ว]