ตอนที่ 9 รางวัลตราประทับสยบขุนเขา! พิธีบวงสรวงอย่างเป็นทางการ

ตอนที่ 9 รางวัลตราประทับสยบขุนเขา! พิธีบวงสรวงอย่างเป็นทางการ

เสือร้ายตายสนิท ถูกอูเจ๋อฟันตายในดาบเดียว

พวกเอ้อชิงเห็นภาพนั้น ในใจไม่อยากจะเชื่อ ก่อนจะส่งเสียงโห่ร้องด้วยความดีใจ

“เสือร้ายตายแล้ว! พี่ใหญ่อูฆ่ามันได้แล้ว!”

กลุ่มของไป๋เลี่ยงยืนอึ้ง พูดไม่ออกอยู่นาน ความตื่นตะลึงอัดแน่นเต็มอก

ผู้บ่มเพาะ... ในอำเภอเฟิงก็มี แต่พวกเขาไม่เคยเห็น ไม่เคยเห็นผู้บ่มเพาะลงมือฆ่าปีศาจ

เพราะคืนที่ปีศาจบุกเมือง ผู้บ่มเพาะหนีไวกว่าพวกเขาเสียอีก!

นั่นมันปีศาจยักษ์ระดับสาม ตอนนั้นคนที่เก่งที่สุดในอำเภอเฟิงก็แค่ผู้บ่มเพาะรับจ้างของนายอำเภอ ซึ่งอยู่แค่ระดับสอง

พอเจอปีศาจระดับสามเข้าไป ผู้บ่มเพาะระดับสองคนนั้นวิ่งไวกว่าใครเพื่อน

นายอำเภอยังไม่ทันจะตะโกนเรียกให้ช่วยคุ้มกัน ก็หายหัวไปแล้ว จนตอนหนีนายอำเภอยังด่าไล่หลัง!

ตอนนี้ได้เห็นผู้บ่มเพาะฟันปีศาจเสือตายในดาบเดียวกับตาตัวเอง ภาพที่เห็นมันช่างน่าเกรงขามเกินบรรยาย

ไป๋เลี่ยงขยี้ตา รู้สึกเหมือนตาฝาด

สหายที่เขาคิดว่าเป็นแค่คนธรรมดาไร้พรสวรรค์มาตลอด จู่ๆ ก็กลายเป็นมังกรทะยานฟ้า เป็นผู้บ่มเพาะไปซะแล้ว?

คนบางกลุ่มพอเห็นท่าไม่ดี ก็หันหลังวิ่งหนี

พวกเขาเคยปากดีใส่อูเจ๋อ พอเห็นความเก่งกาจของเขา ก็กลัวจะโดนเอาคืน เลยรีบหนีแบบไม่ลังเล

ไป๋เลี่ยงสีหน้าซับซ้อน เดินเข้าไปหา กล่าวว่า “พี่อูเจ๋อ ไม่นึกเลยว่าท่านจะซ่อนคมได้ลึกขนาดนี้ หลอกข้าซะเปื่อยเลย ข้านึกว่าท่านเป็นคนธรรมดามาตลอด!”

อูเจ๋อหันมามองไป๋เลี่ยง

“น้องไป๋เลี่ยง ข้าไม่ได้หลอกเจ้า ก่อนหน้านี้ข้าก็เป็นคนธรรมดาจริงๆ”

“แต่ตอนนี้ท่านเป็นผู้บ่มเพาะ!” ไป๋เลี่ยงแย้ง

อูเจ๋อยิ้มออกมาด้วยความปิติ หันกลับไปมองภูเขาเทพเจ้าด้วยสายตาเคารพเทิดทูน

“ทั้งหมดนี้เป็นเพราะความเมตตาของท่านเทพภูเขา ข้าถึงมีวาสนาได้เป็นผู้บ่มเพาะ!”

เขาตื่นเต้นมาก เพราะเขาสัมผัสได้

ยันต์ที่ท่านเทพประทานให้ช่างวิเศษนัก ไม่เพียงทำให้เขากลายเป็นผู้บ่มเพาะ เข้าสู่ ‘ขอบเขตกลั่นวิถี’

ในยันต์นั้นยังแฝงเคล็ดวิชา ‘วิชาก้าวย่างเทพ’ มาด้วย!

เคล็ดวิชาคือรากฐานของผู้บ่มเพาะ!

ถ้าไม่มีเคล็ดวิชา ต่อให้มีพรสวรรค์สูงส่งแค่ไหนก็เป็นผู้บ่มเพาะไม่ได้

อูเจ๋อเคยฝึก ‘คัมภีร์จิตอัคคี’ ของราชสำนัก แต่มันพาเขาไปได้แค่ระดับเริ่มต้น หรือขอบเขตกลั่นวิถีเท่านั้น

ถ้าจะฝึกให้สูงกว่านั้น ต้องมีเคล็ดวิชาชั้นสูง

แต่วิชาก้าวย่างเทพในยันต์นี้ ดูเหมือนจะไร้ขีดจำกัด!

นั่นหมายความว่าถ้าพรสวรรค์เขาถึง เขาสามารถฝึกฝนไปได้ไกลกว่านี้ อาจถึงระดับแปด ระดับเก้า เป็นยอดคนได้เลย!

ยันต์เทพยังช่วยยกระดับพรสวรรค์ของเขาทางอ้อม ดังนั้นไม่ต้องกลัวว่าจะติดแหง็กอยู่ที่ขอบเขตกลั่นวิถี เขาไปต่อได้อีก!

นี่แหละคือสิ่งที่ทำให้อูเจ๋อตื่นเต้นที่สุด

ไป๋เลี่ยงอิจฉาตาร้อน เทียบกับผู้บ่มเพาะแล้ว ตำแหน่งซิ่วไฉของเขามันก็แค่กระดาษเปื้อนหมึก

“ท่านเทพเมตตา... พี่อูเจ๋อหมายถึงภูเขาเทพเจ้าลูกนี้น่ะรึ?” ไป๋เลี่ยงจับประเด็นได้

ตั้งแต่เจอกัน อูเจ๋อก็พูดถึงแต่เทพภูเขา ตอนแรกเขาไม่เชื่อ แต่ตอนนี้เริ่มเชื่อแล้ว

“ถูกต้อง ภูเขาเทพเจ้านี่แหละ!” อูเจ๋อตอบเสียงหนักแน่น ก่อนเสริมว่า “ไป๋เลี่ยง ฟังคำแนะนำข้าเถอะ อย่าไปถ้ำหลิงคูเลย อยู่ที่นี่แหละ มีท่านเทพภูเขาคุ้มครอง ไม่มีที่ไหนปลอดภัยไปกว่าที่นี่อีกแล้ว”

ไป๋เลี่ยงลังเล แต่ใจเขาก็เชื่ออูเจ๋อไปแล้ว

ไม่งั้นจะอธิบายเรื่องที่เพื่อนเขาจู่ๆ ก็กลายเป็นยอดฝีมือได้ยังไง

คิดอยู่ครู่หนึ่ง ไป๋เลี่ยงก็ตัดสินใจเชื่ออูเจ๋อ อยู่ที่ภูเขาเทพเจ้าต่อ

ยังมีคนที่สนิทกับไป๋เลี่ยงอีกไม่กี่คน ปรึกษากันแล้วก็ขออยู่ด้วย

“พวกเจ้ามันโง่! ถ้ำหลิงคูปลอดภัยกว่าเห็นๆ มือปราบเฉินก็เป็นผู้บ่มเพาะ พวกเจ้าอยู่ที่นี่ก็เท่ากับหาที่ตาย!”

มีคนพูดด้วยความโมโหที่เห็นคนอื่นไม่ได้ดั่งใจ พยายามเกลี้ยกล่อมพวกไป๋เลี่ยงให้ไปถ้ำหลิงคูด้วยกัน

ราวกับว่าถ้ำหลิงคูคือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่ปลอดภัยที่สุดในใจพวกเขา!

แต่พวกไป๋เลี่ยงตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว ใครจะพูดยังไงก็ไม่สน

สุดท้ายกลุ่มคนก็แยกย้าย พวกไป๋เลี่ยงอยู่ต่อ ส่วนคนกลุ่มใหญ่เดินทางต่อไปยังถ้ำหลิงคู

“แปลกๆ คนพวกนั้นดูมีพิรุธ?”

หลี่เยว่ที่เฝ้าดูอยู่ในความมืดขมวดคิ้ว ด้วยจิตสัมผัสของเขา เขารู้สึกว่าคนที่พยายามเกลี้ยกล่อมให้ไปถ้ำหลิงคูคนนั้นดูแปลกๆ

แต่คนคนนั้นยืนอยู่นอกเขตภูเขา จิตสัมผัสเขาเลยตรวจสอบได้ไม่ชัดเจน

“ถ้ำหลิงคูนั่น... เกรงว่าจะไม่ปลอดภัยเหมือนกันกระมัง”

หลี่เยว่คาดเดา แต่ก็ไม่ฟันธง เผื่อเขาจะมองพลาด

ยังไงซะเรื่องนั้นก็ไม่เกี่ยวกับเขา ดูละครฉากนี้จบก็พอ

เก็บความคิดกลับมาดูที่หน้าต่างสถานะ เมื่อกี้มีอะไรเด้งขึ้นมาเขาไม่ได้สังเกต

พอดูดีๆ... มีรางวัลอีกแล้ว!

【ผู้รับยันต์ทะลวงเข้าสู่ขอบเขตกลั่นวิถีเป็นครั้งแรก, ได้รับอาวุธวิเศษ * ตราประทับสยบขุนเขา】

【ตราประทับสยบขุนเขา: บรรจุพลังแห่งขุนเขานับล้านลูก สยบภูตผีปีศาจทั่วหล้า มีผลสะกดข่มพวกปีศาจมารร้ายโดยเฉพาะ หลังจากสะกดข่มแล้วสามารถกลั่นเป็นพลังงานบริสุทธิ์ได้】

“ของดี!”

อ่านคำอธิบายจบ หลี่เยว่ก็รู้ทันทีว่านี่คือของวิเศษ

แต่ไม่รู้ว่าตราประทับนี้อยู่ระดับไหน จะสยบปีศาจระดับไหนได้บ้าง?

【หมายเหตุ: ตราประทับสยบขุนเขาแปรผันตามพลังของผู้ถือครอง ยิ่งผู้ถือครองแกร่ง ตราประทับยิ่งแกร่ง!】

เยี่ยม! แถมยังอธิบายเพิ่มอีก

ยิ่งเลเวลเยอะยิ่งเก่ง นี่แหละของดีของแท้!

แต่แปรผันตามพลังผู้ถือครอง... ปัญหาคือหลี่เยว่ไม่รู้ว่าตัวเองเก่งแค่ไหนนี่สิ

หน้าต่างสถานะบอกว่า ‘ภูเขาวิญญาณขั้น 1’ แต่เขาเป่าลมหายใจทีเดียวปีศาจระดับหนึ่งก็ตายแล้ว

อูเจ๋อที่เป็นผู้บ่มเพาะระดับหนึ่ง ในสายตาเขา ก็แค่เป่าลมสองทีก็ปลิว

ดังนั้นหลี่เยว่คิดว่า ระดับของเขาน่าจะต่างจากระบบผู้บ่มเพาะหรือปีศาจในโลกนี้

ก็เขาไม่ใช่คนนี่หว่า เขาเป็นภูเขาเทพเจ้า!

......

อีกด้านหนึ่ง หลังจากไป๋เลี่ยงตกลงอยู่ต่อ อูเจ๋อก็พาเขาไปจัดการซากเสือ

นี่คือของดี แม้จะยังไม่กลายเป็นปีศาจสมบูรณ์ แต่ก็มีลักษณะกลายสภาพแล้ว

เลือดเนื้อและกระดูกเสือนั้นเป็นยาบำรุงชั้นยอด

ตอนแรกไป๋เลี่ยงนึกว่าอูเจ๋อจะลากกลับไปกิน แต่พอรู้ความจริง ถึงได้รู้ว่า... เสือตัวนี้จะเอาไปเป็นเครื่องเซ่นไหว้!

ตั้งแต่วินาทีที่ฆ่าเสือ อูเจ๋อก็วางแผนไว้แล้ว

จริงๆ เขาอยากจับเป็นมากกว่า ของเป็นๆ กับของตายมันต่างกัน

แต่สุดท้ายก็ต้องฟันมันทิ้ง

ถ้าบูชายัญด้วยสิ่งมีชีวิต เขากลัวท่านเทพภูเขาจะไม่ชอบ เพราะพวกบูชายัญด้วยเลือดสดๆ มักเป็นพวกมารนอกรีต

ท่านเทพภูเขามีพระคุณไพศาล คุ้มครองสรรพสัตว์ เป็นเทพฝ่ายธรรมะ!

จะไปรับเครื่องเซียนไหว้แบบพวกมารได้ยังไง?

ชั่งใจดูแล้ว เขาเลยเลือกที่จะไม่บูชายัญด้วยสิ่งมีชีวิต

เสือตัวนี้ตัวใหญ่มาก ขนาดเท่าควาย

เครื่องเซ่นไหว้ใหญ่ขนาดนี้ โต๊ะตัวเดิมวางไม่พอ ต้องทำโต๊ะใหม่ให้ใหญ่ขึ้น

พอทำโต๊ะเสร็จ วางกระถางธูป หัวเสือวางตรงกลาง ร่างเสือวางด้านหลัง

คนทั้งหมู่บ้านมารวมตัวกัน รวมถึงพวกไป๋เลี่ยงสมาชิกใหม่ด้วย

“จุดธูป เริ่มพิธี!”

อูเจ๋อยืนอยู่ตรงกลาง สีหน้าเคร่งขรึม กล่าวเสียงดัง