บทที่ 28 สตูดิโอหยุนเมิ่ง

เช้าวันนั้น หลินโหยวตื่นแต่เช้าออกไปจดทะเบียนสตูดิโอ

ก่อนออกจากบ้าน เขานึกถึงคำของลู่เว่ยจากสำนักเทคโนโลยีสิทธิบัตรลับพิเศษ จึงโทรแจ้งอีกฝ่ายไว้ด้วย

จากนั้นเขาก็ได้รู้ซึ้งว่า “มีเส้น” กับ “ช่องทางด่วนสำหรับบุคลากรชั้นนำ” เป็นยังไงกันแน่

ตลอดทางมีแต่วิ่งเซ็นชื่อ ประทับตรา แทบไม่ต้องรออะไรเลย เจ้าหน้าที่พาไล่ขั้นตอนจนเสร็จสิ้น

กระทั่งเขารู้สึกว่า ตัวเองยังไม่ทันเข้าใจขั้นตอนดีนัก เรื่องก็เรียบร้อยแล้ว

เงินกู้ปลอดดอกของธนาคารเซี่ยจิงจะโอนเข้าบัญชีในตอนบ่าย ต่อให้หลินโหยวไม่ค่อยรู้เรื่องสินเชื่อ ก็ยังอดคิดไม่ได้ว่าเร็วผิดปกติ

เงินก้อนที่มนุษย์สามัญหาแทบตายทั้งชาติก็ไม่แน่ว่าจะได้ ที่นี่กลับเหมือนแค่ขยับปาก คนอื่นจัดการให้หมด

“วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีนี่แหละ กำลังการผลิตอันดับหนึ่ง!”

พอพร่ำพอใจ เขาหยิบมือถือขึ้นมาจัดการอย่างอื่นต่อ

อย่างแรก แก้โปรไฟล์ในหลิงซี ใส่ชื่อสตูดิโอใหม่

สตูดิโอหยุนเมิ่ง

ชื่อนี้เขาเลือกเป็นที่สุดให้สตูดิโอเกมของตัวเอง

มีทั้งรสโบราณของ “บึงใหญ่หยุนเมิ่ง” และภาพฝันร่วมสมัยของ “แดนฝันบนเมฆ”

ท้ายที่สุด ยังเป็นการระลึกถึงวันแรกที่เขาพบเสี่ยวเมิ่ง บนเรือธงอากาศ–อวกาศท่ามกลางมหาสมุทรเมฆ

“เพอร์เฟ็กต์!”

ต่อมา เขาปล่อยเดโมแบบหลายแพลตฟอร์มของ “นักเดินทางแห่งสายลม” แม้มีเพียงสองด่านแรก แต่อย่างน้อยก็ช่วยดึงความสนใจของผู้เล่น ไม่ต้องมาจ้องเขาอยู่เรื่อย

ไปกางเต็นท์ในเมือง นึกยังไงก็เว่อร์ ไม่ใช่วันวางขายเครื่องใหม่ที่ต้องไปตีตั๋วคิว

แถมพอขายจริงก็ขายออนไลน์ล้วน ลุ้นกันที่ดวงกับความไว มือใครมือมัน วิธีอื่นไม่ช่วย

คนพวกนี้คลั่งเกมก็จริง แต่ “คลั่งเกินเหตุ” ไม่ได้แปลว่า “ผู้เล่นที่ดี” เสมอไป

ลองดูเจ้าหนุ่มน้อยเมื่อวันก่อนที่พุ่งไปเคาะถึงหน้าบ้านหลินโหยวก็ได้ คลั่งนักใช่ไหม? แล้วไงต่อ นอกจากลากความเกลียดชังไปให้หวังหลงแบบชุดใหญ่ ก็ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์อะไร แถมชื่อยังถูกจดลงแบล็คลิสต์ของหลินโหยวอีก

ตอนนี้เจ้าหนูคนนั้นจะเสียใจหรือยังนะ ช่างเถอะ เขาไม่คิดจะใส่ใจมากไปกว่านี้แล้ว หลินโหยวปัดความคิดจุกจิกทิ้งไป และนั่งรถของเยว่เผิงจวี่ออกไปเพื่อฝึกยิง

ไม่สิ เรียกว่าออกภาคสนามเพื่อเก็บข้อมูลต่างหาก

อย่างที่คาด ผู้เล่นเลิกจับตาเขาแล้ว

เมื่ออินฟลูเอนเซอร์หน้าใหม่ระดับล้าน ยี่สิบล้านฟอลโลเวอร์แห่งหลิงซีประกาศข่าวสำคัญ ก็พุ่งติดเทรนด์ทันทีแบบไม่ต้องสงสัย

ฝูงผู้เล่นที่เกาะอยู่หน้าหมู่บ้านจัดสรรเก่าของเขากระเจิง เต็นท์ถูกเก็บว่างเปล่า ต่างกรูกลับบ้าน ล็อกอินเข้า “หยุนเมิ่งเน็ต” เว็บทางการที่เขากับเสี่ยวเม่งเพิ่งเปิดเมื่อคืน เพื่อดาวน์โหลดเดโม

ใช่แล้ว เว็บเปิดข้ามคืนก็เพราะ “ช่องทางด่วนสำหรับบุคลากรชั้นนำ” นี่แหละ ใครใช้ใครรู้!

ทราฟฟิกสดๆ ใครๆ ก็อยากได้ เหล่าสตรีมเมอร์เกมจึงรีบโหลด รีบเข้าเกม แย่งข่าวมือหนึ่ง

เช้าวันทำงานมีไม่ใช่ทุกคนจะได้เล่นทันที ผู้ชมส่วนใหญ่เลยแอบดูไลฟ์ระหว่างงาน นี่จึงเป็นโอกาสทองของสตรีมเมอร์

ใครช้าหน่อย พอเห็นยอดคนดูร่วงก็สายไปเสียแล้ว

ยกเว้นช่องของเซี่ยอี๋ เธอยังดาวน์โหลดช้า ๆ แถมโหลดแค่เวอร์ชันพีซี ทัดเทียมสตรีมเมอร์ชุดใหญ่ที่มีอุปกรณ์ VR ครบได้ยาก

ทว่าผู้ชมช่องเธอกลับไม่หายไปไหน กลับเพิ่มเรื่อยๆ ด้วยซ้ำ

เหตุผลง่ายมาก เมื่อวานเธอได้ลองเวอร์ชันฟูลไดฟ์ของ “นักเดินทางแห่งสายลม” ไปแล้ว เพียงแค่นี้ก็ดึงดูดผู้คนได้อย่างมหาศาล

แม้เธอจะพยายามเลี่ยงสปอยล์ พูดชมจนหมดคำพูดแล้ว ก็ยังมีคนรอปักหลักอยู่ที่นี่จนแน่นช่อง

สำนัก “เกมเบส” ก็เร่งปั่นต้นฉบับทั้งคืน ปล่อยรีวิวเบื้องต้นแต่เช้า

เพราะห้ามสปอยล์ จึงได้แต่พูดเลียบเคียงไปมาเท่านั้น

ในบทความนั้น สำนักที่ถือคติ “เคร่งขรึม เป็นกลาง และหลายมิติ” อย่างเกมเบส กลับใช้คำอย่าง “พลิกยุคสมัย แบบที่ไม่เคยมีมาก่อน และหาที่เปรียบมิได้” แบบจัดหนักไม่บ่อยครั้งนัก

ยก “นักเดินทางแห่งสายลม” ขึ้นฟ้าจนแทบจะเป็นของล้ำค่าไปแล้ว

ผู้เล่นจำนวนไม่น้อยมองว่า น่าจะมีคะแนนพิเศษเพราะเป็น “เกมฟูลไดฟ์เกมแรก” แต่อย่างไรเสีย ค่า ‘คาดหวัง’ ของผู้เล่นก็พุ่งจนเต็มหลอด

ไม่ใช่เพียงแค่ผู้เล่นเท่านั้น คนทำเกมในอุตสาหกรรมส่วนใหญ่ก็โหลดมาเล่นกันทันที

ทว่าใจพวกเขาไม่ผ่อนคลายเหมือนผู้เล่น เพราะรู้ดีว่าคลื่นลูกใหม่กำลังมา รูปแบบเกมใหม่ถือกำเนิด ย่อมกระแทกของเดิมอย่างหนัก

ยิ่งครั้งนี้เป็นการก้าวกระโดด ก็เหมือนกดระเบิดเข้ามาโถมใส่

ดังนั้นพวกเขาจึงให้ความสำคัญกันถ้วนหน้า

แต่จะไปถึงขั้น “ฟ้าถล่มดินทลาย” ก็ไม่ใช่

แก่นของปัญหาคือโครงสร้างสังคมอันผิดรูป ที่เคยอุ้มชูการเติบโตแบบพุ่งพรวดซึ่งทิ้งร่องรอยเอาไว้

สำหรับคนทำเกม การเปลี่ยนรูปแบบเกม โดยเฉพาะรอบอัปเกรดอุปกรณ์ มันไม่ใช่เรื่องใหม่เลย

จาก 16/32 บิตในห้องแล็บ สู่ 64 บิตวางตลาด แล้วลมเปลี่ยนรุ่นไล่มาถึงเจเนอเรชันสอง สาม สี่

แต่ละก้าวคือการอัปฮาร์ดแวร์ครั้งใหญ่ทั้งนั้น

จากคีย์บอร์ด เมาส์มาเป็นจอย นั่นก็ “เปลี่ยนรูปแบบ” ใหญ่โตเช่นกัน

ยังไม่นับชุดเฮดริงแบบจอโค้ง คอนโทรลเลอร์ ลู่วิ่ง ที่รวมร่างเป็นเซ็ต VR ครบเครื่อง ประสบการณ์ดื่มด่ำเมื่อเทียบกับพีซีหรือคอนโซล จะไม่เรียกว่าโยนระเบิดลงได้อย่างไร

แต่ผลลัพธ์เล่า กระแทกตลาดได้แรงก็จริง ทว่าจะให้พูดว่าจะทำให้รูปแบบดั้งเดิม “พินาศย่อยยับ” งั้นหรือ ก็ฟังดูเกินจริงไปหน่อย

สัญชาตญาณของคนในวงการจึงคิดว่า—นี่คือคลื่นลูกใหม่อีกรูปแบบ

แน่นอน มันจะต้องสั่นสะเทือนภาพรวมทั้งหมด แต่คงไม่ถึงขั้นเปลี่ยนโลกขนาดนั้น

เพราะในอดีตก็เป็นสิ่งที่คอยพิสูจน์ให้เห็นซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่แล้วไม่ใช่หรือ ดังนั้นพวกเขาจึงให้ความสำคัญกับอีกฝ่าย แต่ไม่ได้ถึงขั้นยกให้เป็นศัตรูคู่ชีวิต ขอเพียงได้ดูว่า หลินโหยวทำ “เกมแบบไหน” ออกมา เพื่อคาดเดากันคร่าวๆ ว่า “เกมฟูลไดฟ์” จะเป็นอย่างไรกันแน่

แต่หวังหลง…ไม่คิดแบบนั้น

“อย่าพูดถึงบทเรียน อย่าพูดถึงครั้งก่อน หนนี้คือศัตรูคู่ชีวิต! แบน—ต้องแบน!”

ต่อหน้าสายตายอมจำนนของจางเหออิง ผู้บริหารและบอสต่างลงความเห็นกันทันควัน: อุปกรณ์จากตระกูลหวังหลงทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นเฮดริงซีรีส์ “เฟยหลง” ที่เพิ่งออกใหม่ หรือคอนโซลรุ่นก่อนที่ยังอัปเดตอยู่ล้วน “ปฏิเสธ” การติดตั้งและรัน “นักเดินทางแห่งสายลม” ทั้งสิ้น

ผู้เล่นจำนวนมากที่ใช้อุปกรณ์หวังหลง บางคนเพิ่งเข้าเกม ชำเลืองมองไปรอบ ๆ ยังไม่ทันได้ดูอะไร ก็ถูกดีดออก

จากนั้นอุปกรณ์ก็เด้งกล่องแจ้งเตือนว่า “ตรวจพบซอฟต์แวร์ไม่ทราบชนิด อาจคุกคามความปลอดภัยของอุปกรณ์ จึงยุติการทำงาน”

แล้วก็เปิดไม่ขึ้นอีกต่อไป

ส่วนใครที่ช้ากว่านั้น ยังไม่ทันได้ติดตั้ง ก็ลงไม่ได้ไปเลย

ผู้เล่นเหล่านั้นหันมองหน้ากัน งงเป็นไก่ตาแตก

อะไรเนี่ย คุกคามความปลอดภัย?

หรือว่าหลินโหยวส่งไวรัสมาให้เรา?