บทที่ 12 อู๋เยว่

ครู่ต่อมา คนสี่คนก็เดินผ่านโถงทางเข้าประตูเข้ามาในห้อง พวกเขาคือโจวเฉียง หลี่เหวินหมิง หลินเยว่ และหลิวเฉิงเจ๋อ จากจงเหว่ยเรียลเอสเตท

เมื่อเข้ามาในห้องรับแขก โจวเฉียงกวาดตามองทุกคนในห้อง แอบชำเลืองมองคนของบริษัทเลี่ยนเจียเล็กน้อย ก่อนจะหันไปพูดกับจ้าวเยี่ยนลี่ว่า "พี่จ้าวใช่ไหมครับ ผมเสี่ยวโจวจากจงเหว่ยที่คุยกันทางโทรศัพท์ครับ"

"ใช่จ้ะ" จ้าวเยี่ยนลี่พยักหน้า

"นี่คือคุณหลิว ลูกค้าของผมครับ ผมพามาดูห้อง" โจวเฉียงผายมือไปทางหลิวเฉิงเจ๋อที่ยืนอยู่ข้างๆ

"กำลังรออยู่พอดีเลย" จ้าวเยี่ยนลี่ตอบรับ พลางปรายตามองหลิวเฉิงเจ๋อแวบหนึ่ง แล้วพูดว่า "เชิญดูตามสบายเลยค่ะ"

หลิวเฉิงเจ๋อพยักหน้าทักทาย เขามองประเมินจ้าวเยี่ยนลี่เล็กน้อย ก่อนจะไพล่มือไว้ข้างหลัง เดินทอดน่องสำรวจโครงสร้างและการตกแต่งภายในห้องอย่างพินิจพิเคราะห์

ระหว่างนั้น โจวเฉียงก็ไม่ได้ยืนเฉย เขาหยิบมือถือออกมาถ่ายรูปมุมต่างๆ ภายในห้อง เตรียมไว้ส่งให้ลูกค้าตัวจริงดู เพราะการมาครั้งนี้เป้าหมายหลักคือการมาดูลาดเลา คนที่จะซื้อจริงๆ คือเพื่อนของหลิวเฉิงเจ๋อต่างหาก

ส่วนหลี่เหวินหมิงกับหลินเยว่ เพราะห้องนี้ไม่ใช่ทรัพย์ที่ตัวเองหามา เลยไม่ได้สนใจอะไรมากนัก ได้แต่เดินตามหลิวเฉิงเจ๋อต้อยๆ อย่างไร้จุดหมาย

ทางด้านนายหน้าสองคนจากเลี่ยนเจีย พอเห็นกลุ่มของโจวเฉียงเข้ามา สีหน้าก็เริ่มฉายแววระแวดระวัง พวกเขาขยับเข้าไปยืนประกบลูกค้าผัวเมียวัยห้าสิบกว่าคู่นั้นแน่นขึ้น ราวกับกลัวว่าจะโดนคนของจงเหว่ย ฉกตัวลูกค้า ไป

ส่วนอู๋เยว่ยังคงนั่งนิ่งอยู่บนโซฟา แต่สายตาจับจ้องกลุ่มคนจากจงเหว่ยเขม็ง ข้อมูลห้อง 6-2503 นี้เธอเป็นคนลงในระบบบริษัท ถ้าคนของเลี่ยนเจียขายได้ เธอก็จะได้ส่วนแบ่งค่านายหน้าในฐานะเจ้าของทรัพย์

แต่ถ้าลูกค้าของจงเหว่ยเป็นคนซื้อไป เธอก็จะไม่ได้ส่วนแบ่งแม้แต่แดงเดียว ดังนั้นเธอจึงมองนายหน้าจากจงเหว่ยทั้งสามคนด้วยสายตาที่เป็นปฏิปักษ์อย่างเห็นได้ชัด

"พี่อู๋ครับ ลูกค้าดูห้องเสร็จแล้วครับ" ชายหนุ่มวัยรุ่นอายุราวๆ ยี่สิบต้นๆ ที่เป็นนายหน้าของเลี่ยนเจียเดินเข้ามารายงาน

"อ้อ"

อู๋เยว่รับคำ ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันไปบอกจ้าวเยี่ยนลี่ว่า "พี่จ้าวคะ ลูกค้าดูห้องเสร็จแล้ว พวกหนูขอตัวกลับก่อนนะคะ เดี๋ยวค่ำๆ หนูโทรหาค่ะ"

"เสี่ยวอู๋ แล้วลูกค้าสองคนนั้นเขาสนใจจะซื้อไหม?" จ้าวเยี่ยนลี่รีบถาม

"พี่จ้าวไม่ต้องใจร้อนนะคะ สองคนนี้เป็นลูกค้าของน้องในทีมหนู เดี๋ยวขากลับหนูจะให้น้องเขาลองถามดูค่ะ ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง จะรีบแจ้งพี่ทันทีค่ะ" อู๋เยว่กระซิบตอบ

ตอนนี้ลูกค้าเพิ่งดูห้องเสร็จ ยังไม่รู้อารมณ์ความรู้สึก จะไปถามต่อหน้าคนของจงเหว่ยกับเจ้าของห้องก็คงดูไม่ดี สู้พาออกมาข้างนอกก่อน พอรู้ความต้องการลูกค้าและเตรียมคำพูดได้แล้ว ค่อยกลับไปเจรจากับจ้าวเยี่ยนลี่ทีหลังจะดีกว่า

"ก็ได้จ้ะ ขายบ้านสักหลังนี่มันยุ่งยากจริงๆ" จ้าวเยี่ยนลี่บ่นพึมพำ

"พี่จ้าวคะ งั้นหนูไปก่อนนะคะ" อู๋เยว่พยักหน้าลา แล้วเดินออกจากห้องไปพร้อมกับเพื่อนร่วมงาน

ในลิฟต์ อู๋เยว่ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห ทั้งที่เป็นทรัพย์ Exclusive ของเธอแท้ๆ ขอแค่คนในเลี่ยนเจียขายได้ เธอก็ได้เงินกินเปล่าแล้ว ใครจะไปคิดว่าจู่ๆ จงเหว่ยเรียลเอสเตทจะโผล่มาเป็นมารผจญแบบนี้ เท่ากับมาทุบหม้อข้าวเธอกันชัดๆ

"หยางตง พวกเธอออกไปก่อนเลยนะ ระหว่างทางก็ลองหยั่งเชิงถามลูกค้าดูว่าสนใจไหม พี่มีธุระต่อ คงไม่ได้กลับพร้อมพวกเธอ"

"ได้ครับพี่อู๋" ชายหนุ่มที่ชื่อหยางตงรับคำ สองสามีภรรยาที่มาดูห้องเมื่อกี้เป็นลูกค้าของเขา แต่เพราะทรัพย์นี้เป็นของอู๋เยว่ และอู๋เยว่สนิทกับเจ้าของห้อง เขาเลยต้องให้อู๋เยว่ช่วยมาดูแล

หลังจากส่งเพื่อนร่วมงานกลับไป อู๋เยว่ก็ไม่ได้ไปไหนไกล เธอเดินไปนั่งที่ม้านั่งไม้ไม่ไกลจากทางเข้าตึก แสร้งทำเป็นก้มหน้าเล่นมือถือ แต่หางตาคอยชำเลืองมองทางออกตึก 6 อยู่ตลอดเวลา

...

หมู่บ้านจิงซิน ตึก 6 ห้อง 2503

โจวเฉียงถ่ายรูปเสร็จก็เดินเข้าไปกระซิบถามหลิวเฉิงเจ๋อ "พี่หลิวครับ พี่ว่าห้องนี้เป็นยังไงบ้าง?"

"ไม่เลวเลย นายตาถึงนะเนี่ย" หลิวเฉิงเจ๋อพยักหน้าเบาๆ แล้วถามต่อ "เจ้าของจะขายเท่าไหร่?"

"เมื่อกี้ตอนโทรนัดผมลองถามดูแล้ว เขาตั้งราคาไว้ที่ 3.6 ล้านครับ" โจวเฉียงตอบ

"แรงไปหน่อยนะ" หลิวเฉิงเจ๋อบ่นอุบ

"เดี๋ยวผมจะลองคุยกับเจ้าของดูครับ ว่าพอลดได้อีกไหม"

"อืม" หลิวเฉิงเจ๋อรับคำ แล้วถามต่อ "ถ่ายรูปไว้หรือยัง?"

"นี่ครับ" โจวเฉียงยื่นมือถือที่เปิดอัลบั้มรูปให้หลิวเฉิงเจ๋อดู

"ฝีมือถ่ายรูปนายงั้นๆ มาก ต้องไปฝึกมาใหม่นะ แล้วกล้องมือถือนายพิกเซลก็ต่ำ ภาพไม่ชัดเลย เดี๋ยวฉันถ่ายเองดีกว่า" หลิวเฉิงเจ๋อมองรูปแล้วส่ายหน้า ก่อนจะล้วงไอโฟน 6 สีทองเครื่องหรูออกมาจากกระเป๋า แล้วเริ่มเดินหามุมถ่ายรูปในห้องอย่างคล่องแคล่ว

ไม่ใช่ว่าหลิวเฉิงเจ๋อเรื่องมาก แต่การปิดการขายในวงการนี้มันยาก การแข่งขันก็สูง ถ้าพลาดรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ไป อาจจะทำให้เสียลูกค้าไปเลยก็ได้

"จิ๊ๆ" โจวเฉียงเดาะลิ้นในใจ ถ้าฉันมีไอโฟน 6 บ้าง ฉันก็ถ่ายสวยไม่แพ้พี่หรอกน่า เขาแอบหมายมั่นปั้นมือว่าถ้าปิดจ็อบนี้ได้ จะถอยไอโฟน 6 มาใช้บ้าง จะได้ไม่โดนลูกค้าหรือเจ้าของบ้านมองเหยียดเอาได้

อาศัยจังหวะที่หลิวเฉิงเจ๋อกำลังถ่ายรูป โจวเฉียงเดินไปที่โซฟาเพื่อชวนจ้าวเยี่ยนลี่คุย สร้างความสนิทสนมเผื่อไว้ต่อรองราคาในอนาคต

"พี่จ้าวครับ เมื่อเช้าโทรหาพี่ ฟังเสียงดูยุ่งมากเลย พี่ทำงานด้านไหนเหรอครับ?" โจวเฉียงถามหยั่งเชิง

"หัวหน้าพยาบาล" จ้าวเยี่ยนลี่ตอบสั้นๆ ห้วนๆ

"พี่จ้าวครับ ก่อนหน้านี้พี่บอกว่าจะขาย 3.6 ล้าน ราคานี้ผมว่าตึงไปนิด ยังพอลดได้อีกไหมครับ?" โจวเฉียงเริ่มเข้าประเด็น

"ลูกค้านายยังดูห้องไม่ทันเสร็จเลย จะรีบต่อราคาไปไหน เขาจะซื้อแน่เหรอ? ถ้าจะซื้อจริงๆ ค่อยมาคุยเรื่องราคาก็ยังไม่สาย" จ้าวเยี่ยนลี่แค่นเสียงตอบ

ฟังจากน้ำเสียง โจวเฉียงก็รู้ทันทีว่ามีหวัง ราคา 3.6 ล้านไม่ใช่ราคาขาดตัว น่าจะกดลงได้อีกหน่อย เขาคิดว่าเดี๋ยวคืนนี้ค่อยโทรมากล่อมจ้าวเยี่ยนลี่อีกทีเพื่อเช็คราคาในใจของเธอ

ครู่ต่อมา หลิวเฉิงเจ๋อถ่ายรูปเสร็จ โจวเฉียงจึงบอกลาจ้าวเยี่ยนลี่ แล้วทั้งสี่คนก็เดินออกจากห้อง 6-2503

ที่โถงทางเดิน หลิวเฉิงเจ๋อยื่นมือมาตบไหล่โจวเฉียง "เสี่ยวโจว ห้องนี้ใช้ได้เลยนะ นายลองไปสืบราคาต่ำสุดในใจเจ้าของมาให้ได้ ส่วนเรื่องลูกค้าไม่ต้องห่วง เดี๋ยวฉันส่งรูปให้เขาดู ถ้าเขาถูกใจ ฉันจะนัดเวลามาดูของจริงอีกที"

"ได้ครับพี่หลิว คืนนี้ผมจะโทรคุยกับเจ้าของห้องให้ครับ" โจวเฉียงรับคำ

"ดี" หลิวเฉิงเจ๋อพยักหน้า แล้วหันไปมองหลี่เหวินหมิงกับหลินเยว่ "ต่อไปไปดูห้องไหน?"

"ไปดูห้องที่ผมหามาเถอะครับ อยู่ตึก 7 ข้างๆ นี้เอง" หลี่เหวินหมิงรีบเสนอหน้า

"โอเค ไปสิ" หลิวเฉิงเจ๋อพยักหน้าเรียบๆ

จากนั้น ทั้งสามคนก็ลงลิฟต์ ออกจากตึก 6 มุ่งหน้าไปยังตึก 7 ที่อยู่ทางฝั่งตะวันออก

ไม่ไกลจากทางออกตึก 6 สายตาคมกริบคู่หนึ่งกวาดมองคนทั้งสี่ ก่อนจะไปหยุดอยู่ที่แผ่นหลังของหลิวเฉิงเจ๋อ สายตานั้นจ้องเขม็งราวกับเสือร้ายที่กำลังซุ่มรอเหยื่อ!

เสียงเย็นชาดังลอดไรฟันออกมาว่า "กล้ามาล้วงลูกแย่งทรัพย์ฉัน ฉันก็จะฉกตัวลูกค้าพวกแกให้ดู!"