ตอนที่ 12 คาถาที่ทรงพลังที่สุดของนารูโตะ ทำซาบุสะหลั่งน้ำตา!

ตอนที่ 12 คาถาที่ทรงพลังที่สุดของนารูโตะ ทำซาบุสะหลั่งน้ำตา!

บนหน้าจอ

ซาบุสะที่สูญเสียฮาคุไป ดูเหมือนจะสูญเสียจิตวิญญาณในการต่อสู้ไปด้วย

คาคาชิจึงเอาชนะซาบุสะได้อย่างง่ายดาย

นารูโตะยังคงจ้องมองร่างไร้วิญญาณของฮาคุด้วยความไม่อยากเชื่อ

เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าคนจิตใจดีแบบนั้นจะตายไปง่ายๆ แบบนี้

ตายเพื่อคนชั่วพรรค์นั้น

ทันใดนั้น กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งก็กรูขึ้นมาบนสะพาน

คือกาโต้และลูกสมุนนินจาของเขา

กาโต้เป็นคนจ้างวานซาบุสะ

เขาควบคุมการขนส่งทางทะเลของแคว้นนามิโนะคุนิ และพยายามจะยึดครองแคว้นทั้งหมด

เขาไม่มีวันยอมให้สะพาน นารูโตะ สร้างเสร็จเด็ดขาด

กาโต้เคยประหารชีวิต ความกล้าหาญ ของแคว้นนามิโนะคุนิต่อหน้าสาธารณชน

ตั้งแต่นั้นมา อินาริ หลานชายของดาซึนะ ก็ไม่ไว้ใจใครอีกเลย

เขาตกอยู่ในความเศร้าโศก

และนารูโตะ

นอกจากภารกิจของตัวเองแล้ว

ยังต้องทำให้อินาริกลับมาเชื่อมั่นอีกครั้ง

ว่าในโลกนี้ยังมีฮีโร่อยู่จริง!

กาโต้และพรรคพวกขึ้นมาบนสะพาน

นอกจากจะมาจัดการกับพวกนารูโตะแล้ว ยังมาเพื่อฆ่าซาบุสะด้วย

ในสายตาของเขา

นินจาถอนตัวอย่างซาบุสะมีค่าตัวถูกกว่านินจาทางการตั้งเยอะ

ตอนนี้ซาบุสะหมดประโยชน์แล้ว ก็กำจัดทิ้งซะดีกว่า

จะได้ไม่ต้องเสียเงินเพิ่ม

ดูเหมือนจะเป็นความแค้นจากการที่ถูกหักแขนก่อนหน้านี้

กาโต้จึงเหยียบย่ำลงบนร่างไร้วิญญาณของฮาคุ

นารูโตะโกรธจัด พุ่งเข้าไปจะจัดการกาโต้ แต่ถูกคาคาชิห้ามไว้

นารูโตะตะโกนใส่ซาบุสะ

พูดอะไรหน่อยสิ หมอนั่นเป็นเพื่อนของนายนะ!

ซาบุสะจ้องไปทางกาโต้

แววตายังคงเย็นชาเหมือนเดิม

หุบปากซะเจ้าหนู ฮาคุตายไปแล้ว

นารูโตะรู้สึกเจ็บใจแทนฮาคุ

ศพของเขาถูกกระทำย่ำยีขนาดนั้น นายไม่รู้สึกอะไรเลยรึไง?

กาโต้: ก็เหมือนกับที่กาโต้ใช้ฉัน ฉันก็แค่ใช้ฮาคุเท่านั้น

ฉันน่าจะเคยบอกไปแล้วนะ ว่านินจาก็เป็นแค่เครื่องมือ

สิ่งที่ฉันต้องการคือความสามารถของมัน ไม่ใช่ตัวมัน

ฉันไม่เสียใจหรอก

นารูโตะ: ไอ้สารเลว นายพูดแบบนั้นออกมาได้ยังไง!

หมอนั่นน่ะ หมอนั่นน่ะ เขาชอบนายมากเลยนะ!!

เขาชอบนายมากขนาดนั้น!!!

แต่นายกลับไม่รู้สึกอะไรเลยงั้นเหรอ!

นาย นายไม่รู้สึกอะไรเลยจริงๆ เหรอ...

ในเวลานี้ สิ่งที่นารูโตะคิดถึงคือฉากการต่อสู้กับฮาคุก่อนหน้านี้

ทุกคำพูดที่ฮาคุพูดออกมา

แทบทุกประโยคเกี่ยวข้องกับซาบุสะ

'ฉันอยากสานฝันของคุณซาบุสะให้เป็นจริง'

'ฉันอาจจะไร้ประโยชน์สำหรับเขาแล้ว'

'ฆ่าฉันซะ'

ดูเหมือนว่าทั้งชีวิตของฮาคุจะมีอยู่เพื่อซาบุสะ!

แต่ซาบุสะ ตอนนี้หลังจากเขาตาย กลับทิ้งศพเขาได้ลงคอ!

เสียงของนารูโตะเริ่มสั่นเครือ แต่ยังคงทรงพลัง

ถ้าฉันเก่งเท่านาย ฉันจะกลายเป็นคนเลือดเย็นแบบนั้นไหม?

หมอนั่นยอมสละชีวิตเพื่อนายนะ

พูดจบ น้ำตาก็เอ่อล้นออกมาจากดวงตาของนารูโตะจนกลั้นไม่อยู่

ด้วยสายตาที่พร่ามัว นารูโตะสะบัดหัวอย่างแรง พยายามสลัดความรู้สึกนั้นออกไป

แม้แต่ความฝันของตัวเองก็ยังไม่มี

ต้องมาตายในฐานะเครื่องมือ

แบบนี้ แบบนี้ แบบนี้มันเจ็บปวดเกินไปแล้ว!!!

ในเวลานี้

หยดน้ำค่อยๆ ตกลงมาตรงหน้าซาบุสะ

เจ้าหนู

ซาบุสะค่อยๆ เงยหน้าขึ้น

ชายผู้เห็นความตายนับไม่ถ้วน บัดนี้ท่อน้ำตาได้แตกออกแล้ว

เลิกพูดได้แล้ว

ฮาคุ ไม่ได้ทำเพื่อฉันคนเดียวหรอก

เขาต่อสู้กับแกด้วยความมุ่งมั่นเช่นกัน

ฉันรู้ หมอนั่นน่ะใจดีเกินไป

ในวาระสุดท้าย ที่ได้สู้กับแก มันยอดเยี่ยมจริงๆ

ซาบุสะฉีกหน้ากากผ้าพันแผลที่ปิดหน้าออก เผยให้เห็นใบหน้าเต็มๆ

ใช่แล้วเจ้าหนู ผลลัพธ์มันก็เป็นอย่างที่แกพูดนั่นแหละ

นินจาก็เป็นคนเหมือนกัน บางทีอาจจะไม่สามารถเป็นเครื่องมือที่ไร้ความรู้สึกได้อย่างสมบูรณ์

ฉันแพ้แล้ว

เจ้าหนู ขอยืมคุไนหน่อย!

นับตั้งแต่วินาทีที่เขาฉีกหน้ากากผ้าพันแผลออก

ซาบุสะก็กลับมามีสิ่งที่ต้องปกป้องอีกครั้ง

เขาไม่ใช่นินจาเลือดเย็นคนนั้นอีกต่อไป

ในการต่อสู้กับคาคาชิ

กล้ามเนื้อแขนของซาบุสะเสียหาย จนแม้แต่จะถือคุไนก็ยังทำไม่ได้

โชคดีที่เขายังมีฟันอยู่

กัดคุไนไว้แน่น

ซาบุสะเปรียบเสมือนใบมีดคมกริบ พุ่งเข้าใส่กลุ่มของกาโต้อย่างบ้าคลั่ง

น่าเสียดาย

ที่ไม่เหมือนกับนิยายวีรบุรุษทั่วไป

ซาบุสะมีดาบของศัตรูนับสิบเล่มปักอยู่เต็มหลัง

ในที่สุดเขาก็ล้มลงกับพื้นด้วยความหมดแรง

แต่เป้าหมายของซาบุสะบรรลุแล้ว

กาโต้ที่เคยเหยียบย่ำศพของฮาคุ

ถูกเขาปาดคอไปเรียบร้อยแล้ว

สุดท้าย ชาวบ้านแห่งแคว้นนามิโนะคุนิ นำโดยอินาริ ก็มารวมตัวกัน

ร่วมมือกับนารูโตะ

ขับไล่ลูกน้องของกาโต้ออกไป

ด้วยความช่วยเหลือของคาคาชิ

ร่างของซาบุสะถูกนำไปวางข้างศพของฮาคุ

ราวกับว่าฮาคุกำลังร้องไห้

หิมะเริ่มโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า

เหมือนกับวันนั้นที่มีหิมะตกหนัก

'คนอย่างแก ที่ไม่มีใครต้องการ สุดท้ายก็ต้องไปนอนตายข้างถนน'

'พี่ชาย แววตาพี่เหมือนผมมากเลย'

นินจาต้องสวมหน้ากากอยู่เสมอ

ซาบุสะสวมหน้ากากผ้าพันแผลมาตลอด

จนกระทั่งวินาทีสุดท้ายนี้

ซาบุสะหันไปมองใบหน้าที่สงบนิ่งตลอดกาลของฮาคุ

'เธออยู่เคียงข้างฉันมาตลอด'

'อย่างน้อยในวาระสุดท้าย ขอให้ฉันได้อยู่เคียงข้างเธอเถอะนะ'

'ถ้าเป็นไปได้'

'ฉันอยากจะ'

'ไปที่เดียวกันกับเธอ'

'ฉันก็อยากจะ...'

หิมะละลายบนดวงตาของฮาคุ ทิ้งรอยน้ำตาไว้

เมื่อเห็นฉากนี้ ผู้คนนับไม่ถ้วนในโลกนินจาต่างหลั่งน้ำตา

เกิดในวันที่หิมะตก

ได้พบกับซาบุสะในวันที่หิมะตก

และในที่สุดก็ตายในวันที่หิมะตก

จริงอย่างที่คาคาชิพูด

เขาเป็นเด็กหนุ่มที่ขาวบริสุทธิ์ดุจหิมะ!

แคว้นนามิโนะคุนิ

ในป่า

ฮาคุจ้องมองร่างสองร่างที่นอนเคียงคู่กันบนหน้าจออย่างเหม่อลอย

คุณซาบุสะ... ก็ร้องไห้เป็นเหมือนกันสินะ

ฮาคุหันไปมองซาบุสะ

ซาบุสะดูเหมือนจะรู้สึกตัว หันหน้าหนีไปอีกทาง

คุณซาบุสะครับ?

ปีศาจซาบุสะ ผู้มาจากหมู่บ้านคิริงาคุเระ ผู้สังหารเพื่อนร่วมรุ่นจนหมดสิ้น

ในเวลานี้ เขากลับไม่กล้าสู้หน้าฮาคุ

เขาย่อตัวลง รวบรวมแรง แล้วกระโดดหนีไปจากต้นไม้

ทิ้งไว้เพียงคำพูดขอไปที

ฉันจะไปหาอะไรกิน...

โคโนฮะ

โรงเรียนนินจา

นารูโตะร้องไห้เหมือนกับ นารูโตะ ในหน้าจอไม่มีผิด

ซาสึเกะ: เจ้านารูโตะงี่เง่า ร้องไห้ทำไม!? ปัญญาอ่อนชะมัด!

นารูโตะ: ฉันแค่ดื่มน้ำมากไปหน่อยต่างหาก!!

ซาสึเกะ: งั้นเจ้าหัวทองในหน้าจอนั่นก็ไม่ใช่นายสินะ?

นารูโตะ: ไม่มีทาง!! คนละคนกัน!

ซาสึเกะ: ดูท่า ท่านรุ่นที่ 7 ในหน้าจอนั่นก็คงจะเป็นของปลอมเหมือนกัน

นารูโตะเช็ดหน้าเช็ดตาแล้วตะโกน: ซาสึเกะ จะเป็นไปได้ยังไง!

ฉัน อุซึมากิ นารูโตะ ถูกกำหนดให้เป็นโฮคาเงะรุ่นที่ 7 ในอนาคตนะเว้ย!!!

ซากุระ: ...

เธอมองดูทั้งคู่เถียงกัน

ซากุระรู้สึกเหมือนกับว่าซาสึเกะคุงอาจจะกำลัง อิจฉา อยู่รึเปล่านะ?!

เพราะตอนที่ซาสึเกะแกล้งตายในหน้าจอ นารูโตะไม่ได้ร้องไห้

แต่พอฮาคุตาย นารูโตะร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร!

พอคิดได้ดังนั้น ซากุระก็รีบตบหน้าผากตัวเอง

เธอจะคิดลึกไปกว่านี้ไม่ได้แล้ว!!!

จบตอนที่ 12