ตอนที่ 2 ม่านแสงจุติ สะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วโลกนินจา!

ตอนที่ 2 ม่านแสงจุติ สะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วโลกนินจา!

ภายนอกหมู่บ้านอาเมะงาคุเระ

ภายในถ้ำมืดอับชื้น

สิบคนสวมชุดคลุมดำลายเมฆแดงยืนอยู่บนโขดหิน

สมาชิกองค์กรแสงอุษาทั้งสิบมารวมตัวกันอย่างพร้อมหน้า ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ยากยิ่ง

ก่อนที่เพนจะทันได้เอ่ยปาก

ฮิดัน ผู้แบกเคียว เลือดร้อนเอ่ยขึ้น "เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย! วันนี้มีเรื่องสำคัญอะไรกันวะ ถึงต้องให้พวกเราทุกคนมาปรากฏตัวด้วยตัวเอง? ใช้ร่างฉายภาพไม่ได้รึไง? ข้ายังมีเรื่องลัทธิจาชินต้องไปจัดการอีกนะเว้ย..."

เดอิดาระ: "ถ้าแกไม่มาสาย การประชุมของเราคงจบไปแล้ว!"

ฮิดัน: "เฮ้ย เฮ้ย! ข้าไม่ได้อยากจะมาสายสักหน่อย! ระหว่างทางดันเจอปัญหาเล็กน้อยเข้าน่ะสิ!"

คาคุซึ: "ปัญหาเล็กน้อย ของแกก็คือการเสียเวลาไปกับการเผยแผ่ศาสนาให้คนผ่านไปผ่านมานั่นแหละ..."

ฮิดัน: "เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย!!! ถึงแกจะเป็นคู่หูข้า แต่มาพูดถึงการเผยแผ่ศาสนาของข้าแบบนี้มันไม่ถูกนะเว้ย! มันจะเสียเวลาได้ยังไง? นี่มันภารกิจอันยิ่งใหญ่เชียวนะ!"

ซาโซริ: "หุบปากไปซะ!"

ก่อนที่ฮิดันจะทันได้พล่ามต่อ

เพน: "การประชุมวันนี้ก็เพื่อเตรียมการสำหรับแผนขั้นต่อไป..."

ก่อนที่เพนจะทันได้เริ่มพูด

ทันใดนั้น

หน้าจอยักษ์ก็พุ่งทะลุเข้ามาในถ้ำ

หน้าจอสีทองส่องสว่างให้ถ้ำมืดมิดกลายเป็นสว่างไสวราวกับกลางวัน

สมาชิกแสงอุษาต่างสะดุ้งตกใจและรีบถอยห่างจากหน้าจอทันที

แต่เห็นได้ชัดว่าสายไปเสียแล้ว

หน้าจอพุ่งผ่านไปด้วยความเร็วที่ยากจะเข้าใจ

กลุ่มแสงอุษาถึงได้รู้ตัวว่ามันเป็นเพียงแสงสีทองที่ไม่มีพลังทำลายล้างใดๆ

สีหน้าของเพนยังคงเรียบเฉย

อย่างไรก็ตาม

นางาโตะ ผู้ควบคุมเพนอยู่เบื้องหลัง รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงในจิตใจ

ตอนนี้เขาซ่อนตัวอยู่ในถ้ำอีกแห่ง

เทวรูปมารนอกรีตและร่างกายของนางาโตะเชื่อมต่อกันด้วยแท่งเหล็กสีดำ

ร่างกายของเขาซูบผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกจากการถูกเทวรูปมารนอกรีตสูบพลัง

ดูราวกับคนใกล้ตาย

แต่เนตรสังสาระสีม่วงอ่อนของเขากลับฉายแววประหลาดใจวูบไหวไม่หยุด

ผ่านเนตรสังสาระของเพน เขาเห็นการประชุมขององค์กรแสงอุษาได้อย่างชัดเจน

และเขาก็สัมผัสได้ถึงหน้าจอนี้เช่นกัน

ไม่มีความผันผวนของพลังจักระเลย!

แต่กลับสามารถสร้างปรากฏการณ์ที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ได้ มันต้องมีแหล่งพลังงานแน่ๆ!

ความคิดแรกของเขาคือ คาถาลวงตา!

แต่นั่นก็เป็นไปไม่ได้

เนตรสังสาระคือของแสลงของคาถาลวงตาทางสายตา!

ถ้าอย่างนั้น

หน้าจอนี้อาจจะเป็นของจริง!

นางาโตะคิดได้ดังนั้น

เขาควบคุมร่างของเพนให้บินออกจากถ้ำอย่างรวดเร็ว... ภายในถ้ำ

โทบิ ชายสวมหน้ากาก หนึ่งในสมาชิกองค์กรแสงอุษา เป็นคนแรกที่ตอบสนอง

โทบิ แท้จริงแล้วคือหนึ่งในตัวตนเบื้องหน้าของ อุจิวะ โอบิโตะ

หลังจากหน้าจอประหลาด ซึ่งไม่มีผลกระทบทางกายภาพใดๆ ปรากฏขึ้น

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

โอบิโตะมุดเข้าสู่มิติเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผา (คามุย) ทันที

วินาทีต่อมา

ร่างกายของเขาโผล่ออกมาจากมิติเนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาของเนตรวงแหวน

เขามาอยู่ที่ด้านนอกถ้ำเรียบร้อยแล้ว

ในเวลานี้

โอบิโตะเงยหน้ามองหน้าจอ

เนตรวงแหวนกระจกเงาหมื่นบุปผาบนหน้ากากจ้องเขม็งไปที่หน้าจอสีทองที่กำลังร่วงหล่นจากฟากฟ้า

ภายใต้หน้ากากคือใบหน้าตื่นตะลึง

หากองค์กรแสงอุษายังไม่ได้รวบรวมสัตว์หาง และสิบหางยังไม่ปรากฏตัว!

เขาคงจะคิดว่านี่คือปรากฏการณ์ที่เกิดจากอ่านจันทรานิรันดร์ไปแล้ว!

อ่านจันทรานิรันดร์คือขั้นตอนสุดท้ายของแผนอ่านจันทรา

โอบิโตะแอบชักใยองค์กรแสงอุษาเพื่อให้บรรลุผลของอ่านจันทรานิรันดร์

อ่านจันทรานิรันดร์สามารถทำให้ทุกคนบนโลกตกอยู่ในคาถาลวงตา

สร้างสันติภาพนิรันดร์ในโลกแห่งคาถาลวงตา

แต่ทว่า

หน้าจอสีทองยักษ์นี่!

ถ้าไม่ใช่อ่านจันทรานิรันดร์ แล้วมันจะเป็นอะไรไปได้?!

จะมีพลังอำนาจใดในโลกอีกที่สามารถสร้างผลลัพธ์แบบนี้ได้?!

แม้แต่เซียนหกวิถีก็อาจจะทำไม่ได้ด้วยซ้ำ!

ทันใดนั้น

ร่างหนึ่งบินออกมาจากถ้ำ

โอบิโตะหันกลับไปมอง

นั่นคือเพน

เขาบินออกมาจากถ้ำโดยใช้พลังของข่ายเทพพิชิตฟ้า

จากนั้นเขาก็ลอยอยู่กลางอากาศ มองดูหน้าจอยักษ์ผ่านเนตรสังสาระ

โอบิโตะไม่มีเวลามาสนใจความคิดของนางาโตะในตอนนี้

เขาเบนสายตากลับไปที่หน้าจอ

และในจังหวะนี้

ฝูงอีกาบินผ่านไป แปลงร่างเป็นรูปร่างมนุษย์

อุจิวะ อิทาจิ ก็โผล่ออกมาจากถ้ำและเงยหน้ามองหน้าจอเช่นกัน

หน้าจอดูเหมือนจะมีการเปลี่ยนแปลง

มีบางอย่างปรากฏขึ้นบนนั้น... ในเวลาเดียวกัน

บนยอดเขาสูง

หมู่บ้านคุโมะงาคุเระ

ไรคาเงะรุ่นที่ 4 เอ เห็นหน้าจอสีทองทันที

เขารีบขึ้นไปที่จุดสูงสุดของภูเขาเพื่อสังเกตการณ์

เขากังวลว่าจะเป็นการรุกรานจากศัตรู

คู่หูของเขา คิลเลอร์ บี สถิตร่างแปดหาง ก็ตามหลังเอมาด้วย

เอไม่มีเวลามาคิดเรื่องที่คิลเลอร์ บีออกจากหุบเขาเมฆโดยไม่ได้รับอนุญาตในตอนนี้

หากมีการรุกรานจากศัตรู พลังของแปดหางเป็นสิ่งจำเป็น

คนที่เขารักจะต้องไม่ตายในสงครามอีก!

คิลเลอร์ บี เห็นว่าเอไม่ดุด่า ก็ดีใจจนอยากจะแร็ปออกมา

แต่เมื่อเผชิญกับสถานการณ์ที่ไม่รู้เหนือรู้ใต้นี้ การทำตัวรื่นเริงคงไม่ดีนัก

ทันใดนั้น ทั้งสองก็มองไปที่หน้าจอพร้อมกัน... ในทะเลทราย

หมู่บ้านซึนะงาคุเระ

ตึกคาเสะคาเงะ

คาเสะคาเงะรุ่นที่ 4 ราสะ มองออกไปข้างนอก

"หน้าจอนั่น..."

ลานฝึกซ้อม

กาอาระ สถิตร่างหนึ่งหาง เดิมทีกำลังฝึกซ้อมอยู่กับเทมาริและคันคุโร่

ในเวลานี้ เขาเห็นหน้าจอบนท้องฟ้า

กาอาระแบกน้ำเต้าใบใหญ่ เงยหน้าขึ้นมอง

เทมาริและคันคุโร่ก็เงยหน้าขึ้นมองด้วยเช่นกัน

"นี่มันคืออะไร?"

"ไม่รู้สิ แต่ต้องมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นในโลกนินจาแน่..."

พูดจบ เทมาริก็จ้องเขม็งไปที่หน้าจอ

พยายามแกะรอยข้อมูลที่เป็นประโยชน์

อิวะงาคุเระ, หมู่บ้านคิริงาคุเระ

สึจิคาเงะ โอโนกิ และ มิซึคาเงะ ยากุระ ต่างก็เห็นหน้าจอนี้

และ

หมู่บ้านนินจาขนาดเล็กและใหญ่อื่นๆ ต่างก็กำลังให้ความสนใจกับหน้าจอยักษ์นี้

รวมถึง

หมู่บ้านโอโตะงาคุเระ ที่ก่อตั้งโดยโอโรจิมารุ ผู้แปรพักตร์จากโคโนฮะ

ยาคุชิ คาบูโตะ, จูโกะ, คิมิมิโร่, คาริน... หมู่บ้านเคมูริ, ทาคิงาคุเระ, คุซางาคุเระ, ทาคุมิงาคุเระ, ยูกิงาคุเระ...

ผู้แข็งแกร่งที่สุดในห้าหมู่บ้านนินจาใหญ่ หมู่บ้านโคโนฮะ

หน่วยราก

ชิมูระ ดันโซ พลิกดูข้อมูลการทดลองเซลล์ฮาชิรามะหน้าแล้วหน้าเล่า

นับตั้งแต่นินจาผู้ใช้คาถาไม้รหัส "ยามาโตะ" ซึ่งปัจจุบันรู้จักกันในชื่อ ยามาโตะ ถูกรุ่นที่ 3 พาตัวไป

ชิมูระ ดันโซ ก็เฝ้าค้นหาคนที่จะมาแทนที่ยามาโตะมาตลอด

ทันใดนั้น หน้าจอสีทองก็กวาดผ่านห้องลับนี้ไป

สัมผัสจักระไม่ได้เลย

แสดงว่าไม่ใช่ความสามารถของนินจา!

ดันโซเก็บข้อมูลการทดลองและเดินออกจากประตูหน่วยราก

ด้านนอกประตู นินจาหน่วยรากจำนวนมากยืนอยู่

แม้จะมองไม่เห็นสีหน้า แต่รูม่านตาที่ขยายกว้างแสดงให้เห็นถึงความตกตะลึงของนินจาหน่วยราก

ดันโซเงยหน้าขึ้นมองเช่นกัน... โรงเรียนนินจา

ที่หน้าประตู

หลังจากเห็นหน้าจอ ท่านรุ่นที่ 3 ก็ใช้วิชาเคลื่อนย้ายชั่วพริบตามาปรากฏตัวใต้ชิงช้าทันที

นารูโตะ: "ปู่รุ่นสาม?"

ท่านรุ่นที่ 3 ไม่มีเวลาตอบและใช้วิชาเคลื่อนย้ายชั่วพริบตาอีกครั้ง

เขาพานารูโตะที่กำลังงุนงงเข้าไปในฝูงชน

เขามีเหตุผลอันสมควรที่จะสงสัยว่านี่อาจเป็นแผนการร้ายของหมู่บ้านนินจาอื่นที่เล็งเป้าไปที่เก้าหาง

ก่อนหน้านี้ ฮิวกะ ฮินาตะ เคยถูกคนจากหมู่บ้านคุโมะงาคุเระลักพาตัวไป

แม้เขาจะไม่รู้ว่าหน้าจอนี้ใช้วิธีการอะไร

แต่ในเวลาแบบนี้ การระมัดระวังตัวไว้ก่อนย่อมถูกต้องเสมอ

โฮคาเงะรุ่นที่ 3: "นารูโตะ เธอจะเป็นโฮคาเงะในสักวันหนึ่ง จะมานั่งเศร้าอยู่คนเดียวตรงนั้นได้ยังไง?"

นารูโตะสวนกลับเสียงดัง "ตาแก่รุ่นสาม! เห็นตรงไหนว่าผมเศร้า!? ผมแค่กำลังใช้ความคิดต่างหาก!"

อิรุกะ: "นารูโตะ!! อย่าเสียมารยาทกับท่านรุ่นที่ 3 นะ!"

นารูโตะเกาหัว: "อ้าว ฮะฮะ? ครูอิรุกะก็อยู่ด้วยเหรอ!"

โฮคาเงะรุ่นที่ 3: "ดูเหมือนว่าจะมีอะไรบางอย่างปรากฏขึ้นบนหน้าจอนะ..."

ทุกคนเบนสายตาไปที่หน้าจอ

ร้านเหล้าแห่งหนึ่งในโลกนินจา

ซึนาเดะยืนถือแก้วเหล้าอยู่ที่ทางเข้า เช่นเดียวกับคนอื่นๆ บนถนน

เงยหน้ามองหน้าจอ

ชิซึเนะยืนอยู่ข้างๆ เธออย่างเงียบๆ

โรงอาบน้ำแห่งหนึ่งในโลกนินจา

จิไรยะกำลังแช่น้ำอย่างสบายอารมณ์

เขาไม่กลับโคโนฮะเพราะกำลังตามหาเด็กในคำทำนายที่ท่านเซียนกบยักษ์กามามารุกล่าวถึง

ในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่ 3 จิไรยะได้พบกับนางาโตะ, ยาฮิโกะ และโคนัน

เขาคิดว่านางาโตะคือเด็กในคำทำนาย

เพราะนางาโตะครอบครองเนตรสังสาระและมาจากตระกูลอุซึมากิ

เขาจึงรับทั้งสามเป็นลูกศิษย์ สอนวิชานินจาให้พอป้องกันตัวได้ แล้วก็จากมา

น่าเสียดายที่ต่อมาเขาได้รับข่าวการตายของนางาโตะ

เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องออกเดินทางต่อ ตามหาเด็กในคำทำนายในอนาคตอย่างไร้จุดหมาย

เพราะเด็กในคำทำนายคนนี้

คือกุญแจสำคัญที่จะกำหนดว่าโลกนินจาจะพบกับสันติภาพหรือความพินาศ

ทันใดนั้น หน้าจอก็ปรากฏขึ้น

หลังจากตกใจในตอนแรก จิไรยะก็แช่น้ำต่ออย่างใจเย็น

ยังหาเด็กในคำทำนายไม่เจอ โลกก็ยังปลอดภัยดีอยู่

เขาก็เงยหน้ามองหน้าจออย่างสบายอารมณ์เช่นกัน... นอกจากโลกนินจาบนพื้นดิน

ตระกูลโอซึซึกิบนดวงจันทร์ก็เห็นหน้าจอยักษ์นี้เช่นกัน

ชื่อเรื่องค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

ความเร่าร้อนที่ถูกจุดประกายอีกครั้ง การต่อสู้สุดคลาสสิกและเรียกน้ำตาของนารูโตะ!

ทันใดนั้น ทุกคนในโคโนฮะต่างตกตะลึงกันถ้วนหน้า

นารูโตะ?

ใช่นารูโตะคนนั้น อุซึมากิ นารูโตะ รึเปล่า!?

เด็กซวยคนนั้นน่ะนะ!?

ความเร่าร้อนที่ถูกจุดประกายอีกครั้ง? การต่อสู้สุดคลาสสิก!

เป็นไปไม่ได้!

ตอนนี้มันเพิ่งจะสิบสองขวบเองนะ!

จะมีฉากต่อสู้ได้สักกี่ฉากกันเชียว!?

จบตอนที่ 2