บทที่ 3 ทหารผู้ไม่เหมือนใคร

บทที่ 3 ทหารผู้ไม่เหมือนใคร

“ให้ตายสิ! พวกนั้นใช้แทคติกเป็นด้วย?”

หวังฝานที่เห็นภาพนี้ถึงกับตาแทบถลน

สาเหตุที่ทำให้ทหารของลอร์ดคนอื่นๆ ถูกก็อบลินตีจนแตกพ่าย ก็เพราะว่านอกหมู่บ้านมีก็อบลินมากเกินไป ทันทีที่ทหารทั้ง 50 คนกรูกันเข้าไป ก็จะถูกก็อบลินฝูงใหญ่เข้าล้อม

ทหารเลเวล 1 เดิมทีก็มีค่าสถานะต่ำกว่าก็อบลินเลเวล 5 อยู่แล้ว

แถมจำนวนยังต่างกันมากขนาดนี้ การถูกตีจนแตกพ่ายจึงเป็นเรื่องที่เข้าใจได้

แต่ทว่า ทหารของเขาในตอนนี้กลับรู้วิธีล่อก็อบลินออกมาฆ่าทีละตัว ไม่เพียงแต่หลีกเลี่ยงการถูกก็อบลินจำนวนมากกว่ากดดันจนแตกพ่าย แต่ยังสามารถใช้ความได้เปรียบของทีมในการสังหารมอนสเตอร์ได้อย่างง่ายดายอีกด้วย

เจ้าพวกนี้... ฉลาดขนาดนี้ได้ยังไงกัน?

เป็นไปไม่ได้! ไม่ใช่ว่าทหารทุกคนเป็น NPC ที่ไม่มีความสามารถในการคิดไม่ใช่เหรอ? AI ระดับนี้เรียกว่าไม่มีความสามารถในการคิดงั้นเหรอ?

หวังฝานรีบเปิดช่องสนทนาโลก: ทหารของพวกคุณใช้แทคติกเป็นไหม?

【ช่องสนทนาโลก】 หมู่บ้านหนิวเจีย: แทคติก? พ่อหนุ่มนายกำลังคิดอะไรอยู่? ยังจะมาแทคติกอะไรอีก... ทหารพวกนี้ นอกจากจะกรูกันเข้าไปตีอย่างเดียวแล้ว จะมีแทคติกอะไรได้

【ช่องสนทนาโลก】 หมู่บ้านชิงเหอ: โอ๊ะ? ทหารใช้แทคติกได้ด้วยเหรอ? ขอคำชี้แนะด้วย!

【ช่องสนทนาโลก】 หมู่บ้านจูเก่อ: อย่าไปฟังมันพูดจาเหลวไหล! ทหารพวกนี้เป็น NPC ทั้งนั้น จะไปรู้เรื่องแทคติกอะไรได้ แต่พูดอีกอย่างก็คือ... ลอร์ดน่าจะสามารถจัดรูปแบบทัพ เพื่อกำหนดแทคติกได้หรือเปล่า?

【ช่องสนทนาโลก】 หมู่บ้านซือหม่า: เชี่ย นายพูดถูกว่ะ ทุกคนรีบไปลองกันเร็ว

...

หวังฝานมองข้อความที่ปรากฏบนหน้าจอ ก็ยิ่งแน่ใจว่าตามการตั้งค่าของเกมแล้ว ทหารก็คือ NPC ไม่มีทางที่จะกระทำการทางแทคติกใดๆ หรือมี AI ที่ตัดสินใจเองได้เลย

แต่ทหารของเขาเหล่านี้ กลับแสดงความสามารถในการคิดที่หลักแหลมออกมาทีละคน

นั่นหมายความว่า พวกเขาแตกต่างจากทหาร NPC ทั่วไป ไม่เพียงแต่มีความคิดเป็นของตัวเอง ยังมีสติปัญญาสูงส่งอีกด้วย

【ติ๊ง ภารกิจกำจัดก็อบลินสำเร็จ ลอร์ดได้รับค่าประสบการณ์ทหาร 50 ตำราทักษะ (ระดับ 2) *1 ค่าการก่อสร้างดินแดน +1】

ขณะที่หวังฝานกำลังคิดฟุ้งซ่าน ทันใดนั้นก็มีข้อความจากระบบปรากฏขึ้นตรงหน้า

【ตำราทักษะ】

ประเภท: หนังสือ

ระดับ: F

เลเวลที่เรียนได้: 2

เงื่อนไขการใช้งาน: ทหาร

คำอธิบายไอเทม: มอบเป็นรางวัลให้กับทหาร สามารถสร้างทักษะประจำอาชีพของทหารคนนั้นๆ ขึ้นมาได้โดยอัตโนมัติ

ทันใดนั้น ภารกิจบนหัวของนักเวทที่ชื่อฟาลี่อู๋เปียนก็ได้เปลี่ยนจากเครื่องหมายคำถามเป็นเครื่องหมายตกใจ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการทำภารกิจสำเร็จ

ไม่เพียงเท่านั้น ทีมอื่นๆ ในหมู่บ้านก็ได้รวมตัวกันเสร็จสิ้นแล้ว และเริ่มเรียนรู้แทคติกของกลุ่มฟาลี่อู๋เปียน โดยยืนอยู่ที่หน้าประตูหมู่บ้านเพื่อรักษาระยะห่างจากกองทัพก็อบลินด้านนอก จากนั้นจึงให้นักธนูยิงล่อมอนสเตอร์จากระยะไกล

“ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว~”

ลูกธนูสายแล้วสายเล่าพุ่งผ่านอากาศ

ฝั่งตรงข้าม ก็อบลินทีละตัวต่างก็พากันวิ่งเข้ามาสังเวยชีวิต

【ติ๊ง ภารกิจกำจัดก็อบลินสำเร็จ ลอร์ดได้รับค่าประสบการณ์ทหาร 50 ตำราทักษะ (ระดับ 2) *1 ค่าการก่อสร้างดินแดน +1】

【ติ๊ง ภารกิจกำจัดก็อบลินสำเร็จ ลอร์ดได้รับค่าประสบการณ์ทหาร 50 ตำราทักษะ (ระดับ 2) *1 ค่าการก่อสร้างดินแดน +1】

พร้อมกับการล้มลงเป็นจำนวนมากของเหล่าก็อบลิน การแจ้งเตือนจากระบบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหวังฝานอย่างต่อเนื่อง

ในไม่ช้า ก็อบลินหนึ่งร้อยตัวก็ถูกสังหารลง

ในขณะเดียวกัน ข้อความหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าหวังฝานอีกครั้ง

【ติ๊ง ทหารของท่านสังหารก็อบลินไปแล้ว 100 ตัว ได้รับรางวัลพิเศษ แบบแปลนเตาหลอม *1】

【แบบแปลนเตาหลอม】

ประเภท: แบบแปลนก่อสร้าง

ผลการใช้งาน: หลังจากใช้งาน จะสามารถปลดล็อกแบบแปลนเตาหลอมได้

คำอธิบายไอเทม: ไอเทมสำคัญในการเปิดโรงตีเหล็ก

“อ่า... เป็นแบบแปลนเตาหลอมนี่เอง!!”

เมื่อเห็นข้อมูลของแบบแปลนตรงหน้า หวังฝานก็อดที่จะตื่นเต้นไม่ได้

สำหรับทหารแล้ว อะไรคือสิ่งที่สำคัญที่สุด?

ทักษะ! อุปกรณ์สวมใส่!

โดยเฉพาะอุปกรณ์สวมใส่ นั่นเป็นไอเทมที่ช่วยเพิ่มค่าสถานะโดยตรงเลยทีเดียว

ในเกม《ดินแดนไร้เจ้าของ》อัตราการดรอปอุปกรณ์จากมอนสเตอร์ทั่วไปนั้นต่ำมาก หากต้องการได้อุปกรณ์มาครอบครอง ก็มีเพียงสองวิธีคือล่าบอสโดยตรง หรือรวบรวมวัตถุดิบเพื่อนำไปสร้างจำนวนมากที่โรงตีเหล็ก

และสิ่งก่อสร้างที่สำคัญที่สุดในการปลดล็อกโรงตีเหล็ก ก็คือเตาหลอมนี่เอง!!

คลิก เรียนรู้

【แจ้งเตือนระบบ: ท่านได้ปลดล็อกการสร้างเตาหลอมแล้ว】

【เตาหลอม】

ประเภท: สิ่งก่อสร้าง

ระดับ: พื้นฐาน

วัตถุดิบที่ต้องการ: ไม้ *50 หิน *50 เหรียญทองแดง *500

‘ไม้ หิน...’

หวังฝานเปิดกระเป๋าดู... วัตถุดิบทุกอย่างเป็น 0 แถมการสร้างสิ่งนี้ยังต้องใช้เหรียญทองแดงจำนวนมากอีกด้วย

พอพูดถึงเรื่องเงิน หวังฝานก็ปวดหัวขึ้นมาทันที

ในเกม《ดินแดนไร้เจ้าของ》 มีแต่เรื่องที่ต้องใช้เงิน แต่กลับไม่มีช่องทางหาเงินเลย

การสร้างดินแดนต้องใช้เงิน การรักษาทหารต้องใช้เงิน แม้กระทั่งการอัญเชิญทหารก็ยังต้องใช้เงิน หวังฝานเดิมทีมีเหรียญทองแดงอยู่ 500 เหรียญ แต่เมื่อครู่ตอนอัญเชิญทหารก็ใช้ไปหมดแล้ว เหรียญทองแดง 200 เหรียญในตัวนี้ยังเป็นเงินที่ขูดรีดมาจากจ้งเฮิงเทียนเชี่ยด้วยซ้ำ

พอพูดถึงจ้งเฮิงเทียนเชี่ย ทันใดนั้นหวังฝานก็ตาเป็นประกายขึ้นมา จากนั้นก็ลองสำรวจดู ก็เห็นว่าเจ้านั่นยังคงเดินวนเวียนอยู่ในหมู่บ้าน

ภารกิจที่จ้งเฮิงเทียนเชี่ยได้รับคือการตัดไม้

และการตัดไม้ก็ต้องใช้อุปกรณ์

ดาบไม้ในมือของนักรบนั้น แน่นอนว่าไม่สามารถใช้ตัดไม้ได้

ดังนั้นจ้งเฮิงเทียนเชี่ยจึงทำได้เพียงเดินเตร็ดเตร่อยู่ในหมู่บ้าน เพื่อดูว่าจะหาขวานเจอได้หรือไม่

“พี่จ้งเฮิง ทำอะไรอยู่น่ะ?”

ขณะที่จ้งเฮิงเทียนเชี่ยกำลังเดินวนไปวนมาในหมู่บ้าน ฟาลี่อู๋เปียนก็ได้พาทีมของเขากลับมาจากนอกหมู่บ้านพอดี และเดินสวนกับจ้งเฮิงเทียนเชี่ย

บนหัวของคนทั้งห้าล้วนมีเครื่องหมายตกใจอยู่ ดูเหมือนว่าทุกคนจะทำภารกิจสำเร็จแล้ว และกำลังจะมาส่งภารกิจ

เมื่อเห็นจ้งเฮิงเทียนเชี่ยยังคงเดินวนไปวนมา ฟาลี่อู๋เปียนก็ทักทายด้วยรอยยิ้ม

“นี่มันน้องอู๋เปียนนี่เอง” จ้งเฮิงเทียนเชี่ยเห็นนักเวทตรงหน้า ก็ยิ้มตอบกลับไป “พี่ชายค่อนข้างจะซวยหน่อย ได้รับภารกิจตัดไม้จากท่านลอร์ด นี่ก็กำลังหาอุปกรณ์อยู่เนี่ย”

“อุปกรณ์ตัดไม้เหรอ?” ฟาลี่อู๋เปียนได้ยินก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มแล้วพูดว่า “ผมมี!”

“จริงเหรอ?”

เมื่อได้ยินคำพูดของฟาลี่อู๋เปียน จ้งเฮิงเทียนเชี่ยก็ดีใจอย่างมาก “นายไปเอามาจากไหน?”

“ในมือของก็อบลินก็มีขวานไม่ใช่เหรอ...” ฟาลี่อู๋เปียนหยิบขวานหินออกมาจากเอวด้านหลังพลางกล่าว “นี่ผมไปค้นมาจากศพก็อบลิน แต่ว่าของชิ้นนี้ไม่มีค่าสถานะอะไรเลย คงจะเป็นพวกอุปกรณ์ทำนองนั้นแหละ หนึ่งร้อยทองแดง ขายให้นายเลย”

‘ขวานหิน?’

หวังฝานเห็นดังนั้นก็อดที่จะตะลึงไม่ได้ ก่อนจะเข้าใจขึ้นมาในทันที

ที่แท้ภารกิจตัดไม้ต้องไปแย่งขวานหินมาจากก็อบลินก่อนถึงจะทำได้... บ้าเอ๊ย ทหารที่ชื่อฟาลี่อู๋เปียนนี่มันฉลาดเกินไปแล้ว

“พี่ชาย ผมมีเงินแค่สองร้อยทองแดง แถมยังต้องจ่ายค่าปรับไปแล้ว จะมีเงินที่ไหนเหลืออีกล่ะ?” จ้งเฮิงเทียนเชี่ยพูดอย่างจนปัญญา

“ไม่เป็นไร! ทำสัญญาเงินกู้ก็ได้” ฟาลี่อู๋เปียนพูดด้วยรอยยิ้ม “หนึ่งร้อยทองแดง... ดอกเบี้ยวันละ 10 ทองแดง ทบต้นทบดอก... นายมีเงินเมื่อไหร่ค่อยมาคืนผมก็ได้”

‘บ้าเอ๊ย!! นี่มันเป็น NPC แน่เหรอ? มันไม่ใช่คนจริงๆ ใช่ไหม’ เมื่อได้ยินคำพูดของฟาลี่อู๋เปียน หวังฝานก็แทบจะกระอักเลือดออกมา

ดูจากสีหน้าเจ้าเล่ห์ของฟาลี่อู๋เปียนแล้ว ไม่เหมือน NPC เลยสักนิด อย่างน้อยหวังฝานก็ไม่เคยเห็น NPC ปล่อยเงินกู้ดอกเบี้ยโหดมาก่อน อย่างน้อยก็ไม่น่าจะเป็นไปได้

ถึงแม้จ้งเฮิงเทียนเชี่ยจะไม่ค่อยเต็มใจ แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่น จึงต้องเซ็นสัญญาเงินกู้แล้วหยิบขวานเดินออกจากหมู่บ้านไป

ฟาลี่อู๋เปียนก็พาลูกทีมมาอยู่ตรงหน้าหวังฝาน “ท่านลอร์ด พวกผมมาส่งภารกิจครับ”

“ทหารผู้กล้าหาญของข้า! พวกเจ้าทำภารกิจได้ดีมาก”

หวังฝานท่องบทพูดที่ระบบให้มา จากนั้นก็เหลือบมองรางวัลภารกิจ

【ค่าประสบการณ์ 50 แต้ม ตำราทักษะ (ระดับ 2) *1】

เมื่อเห็นข้อมูลรางวัล หวังฝานก็กลอกตาไปมา

ทหารของเขาเหล่านี้แตกต่างจากทหาร NPC ของผู้เล่นคนอื่นอย่างเห็นได้ชัด

หากเป็นทหาร NPC ที่ไม่มี AI ของผู้เล่นคนอื่น รางวัลเหล่านี้จะต้องมอบให้ครบ 100% อย่างแน่นอน เพราะสำหรับหุ่นยนต์ที่ไม่มีความคิดเหล่านั้น กฎที่โปรแกรมระบบเขียนไว้ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

แต่ทหารของเขาเหล่านี้... กลับมีความคิดที่ไม่ด้อยไปกว่าผู้เล่นเลย เสมือนว่าหลุดพ้นจากขอบเขตของ NPC ไปแล้ว

และก่อนหน้านี้ตอนที่เขาปรับเงินจ้งเฮิงเทียนเชี่ย ก็ไม่ได้กระตุ้นให้จ้งเฮิงเทียนเชี่ยแสดงอารมณ์ผิดปกติออกมา ราวกับว่าเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว ในเมื่อเป็นเช่นนั้น การมอบรางวัลในครั้งนี้ก็น่าจะมีช่องให้เล่นแร่แปรธาตุได้บ้าง

อืม ลองดูก็ไม่เสียเงินนี่นา ถ้ามันไปกระตุ้นอารมณ์ผิดปกติของทหารเข้า อย่างมากก็แค่บอกว่าตัวเองลืม... แต่ถ้าสามารถตบตาไปได้จริงๆ ตำราทักษะพวกนี้ก็จะเป็นของเขาทั้งหมดไม่ใช่เหรอ? ถ้าหากนำไปขายต่อให้ทหารอีกที นั่นก็จะเป็นเงินก้อนโตเลยทีเดียว

[จบตอน]