บทที่ 29: เครือข่ายคบเพลิง

ทำไมถึงไม่ขับเรือรบไป?

"ขออภัยครับ เนื่องจากถูกโจมตีโดยเผ่าปีกขาวระดับหนึ่ง ชางฉยงของซ่งฉือได้รับความเสียหายอย่างหนัก และกำลังอยู่ในกระบวนการซ่อมแซมตัวเองอย่างช้าๆ ภายในคบเพลิงบรรพกาล ไม่แนะนำให้ขัดจังหวะกระบวนการนี้ครับ"

อันที่จริง หากส่งไปที่โรงงานซ่อมบำรุงเรือรบคบเพลิงโดยเฉพาะ ก็สามารถซ่อมเสร็จได้ภายในไม่กี่ชั่วโมง แต่ซ่งฉือไม่เต็มใจจะทำเช่นนั้น เพราะช่างซ่อมจะต้องขึ้นไปบนเรือ และความลับทุกอย่างเกี่ยวกับชางฉยงจะถูกเปิดเผยต่อสายตาคนนอก ซึ่งเป็นสิ่งที่กัปตันเรือรบคบเพลิงที่มีความลับทุกคนต่อต้านอย่างรุนแรง

ดังนั้น ชางฉยงจึงทำได้เพียงฟื้นฟูตัวเองอย่างช้าๆ ภายในคบเพลิงบรรพกาลเท่านั้น

โชคดีที่เวลาผ่านไปครึ่งเดือนแล้ว อีกเพียงไม่กี่วันการซ่อมแซมก็จะเสร็จสมบูรณ์ หากไปขัดจังหวะตอนนี้ จะต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะฟูมฟักขึ้นมาใหม่ได้ ซึ่งไม่จำเป็นเลย

...

สำนักงานคบเพลิงเมืองเจียงหยวนตั้งอยู่ใจกลางเมืองเจียงหยวน ไม่ไกลจากชุมชนตงเจียงมากนัก หลังจากขับรถบินได้พลังจลน์รุ่นทอร์เรนต์ 3 ประมาณสิบนาที พวกเขาก็มาถึงจุดหมาย

มองจากด้านบน สำนักงานคบเพลิงเมืองเจียงหยวนดูเหมือนฐานปฏิบัติการอเนกประสงค์ทรงกลมที่วางผังไว้อย่างสมบูรณ์แบบ มีทั้งอาคารสำนักงาน ท่าจอดเรือรบ ลานจอดรถบินได้ สนามฝึกซ้อมร่างกาย และอื่นๆ อีกมากมาย เพียบพร้อมด้วยอุปกรณ์ครบครัน

หลังจากจอดรถตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่ ซ่งเฉาก็พาซ่งฉือตรงไปยังอาคารสำนักงานเจ้าหน้าที่ของสำนักงานคบเพลิง

ทันใดนั้น ชายวัยกลางคนในชุดเครื่องแบบคบเพลิงก็เดินยิ้มเข้ามาทักทายขณะที่พวกเขาเดินเข้าอาคาร

"ลุงเสิน!"

เมื่อเห็นชายคนนั้น ซ่งฉือก็เป็นฝ่ายเอ่ยทักทายอย่างสุภาพก่อน "สวัสดีครับคุณลุง"

เสินเหวินเจี๋ย หนึ่งในหัวหน้าทีมตรวจสอบของสำนักงานคบเพลิง และยังเป็นกัปตันเรือรบคบเพลิงระดับสอง ผู้บัญชาการเรือรบเงาภูตชั้นผู้พิทักษ์ เขามีอิทธิพลพอสมควรในเมืองเจียงหยวน

แน่นอนว่าจุดที่สำคัญที่สุดคือเขามีความสัมพันธ์ที่ดีเยี่ยมกับซ่งเฉา พ่อของซ่งฉือ ทั้งสองเป็นเพื่อนเก่าแก่กัน ครอบครัวทั้งสองไปมาหาสู่กันบ่อยครั้งตั้งแต่เด็ก ซ่งฉือจึงคุ้นเคยกับเสินเหวินเจี๋ยเป็นอย่างดี

เสินเหวินเจี๋ยทักทายซ่งเฉาตามมารยาทก่อน แล้วจึงหันมาสนใจซ่งฉือ

"ไอ้หนู ยอดเยี่ยมมากที่ปลุกพลังสำเร็จ เรื่องอื่นไม่สำคัญหรอก อีกไม่กี่วันแวะมาที่บ้านลุงนะ เดี๋ยวลุงกับป้าจะจัดงานฉลองให้"

ซ่งฉือยิ้มกว้าง

"ขอบคุณครับลุงเสิน... ว่าแต่ โยวหรานก็น่าจะใกล้ปลุกพลังแล้วใช่ไหมครับ? ไม่เจอเธอนานเกือบสองปีแล้ว เฮ้อ"

ได้ยินเสียงถอนหายใจแผ่วเบาในคำพูดของซ่งฉือ เสินเหวินเจี๋ยและซ่งเฉามองหน้ากัน แล้วหัวเราะร่า

"เจ้าหนูนี่ ยังโกรธลุงกับป้าอยู่เหรอ? ถ้าคิดถึงโยวหราน ก็ไปหาที่เมืองเจียงหยวนเองสิ อายุสามสิบแล้วยังขี้อายลังเลอยู่อีก"

เจอการแซวซึ่งๆ หน้าแบบนี้ แม้แต่ซ่งฉือที่มีอายุจิตวิญญาณเก่อบหกสิบปี ก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดงเล็กน้อยด้วยความเขินอาย

เมื่อเห็นดังนั้น แววขบขันในดวงตาของเสินเหวินเจี๋ยและซ่งเฉาก็วูบไหว ทั้งสองเลิกแซวซ่งฉือและหันมาคุยสัพเพเหระกันแทน

ระหว่างคุยกัน ทั้งสามก็เดินมาถึงหน้าห้องทางด้านซ้ายของชั้นสาม ซ่งฉือเหลือบมองป้ายหน้าห้องที่มีตัวอักษรห้าตัว

"ห้องเครือข่ายคบเพลิง"

เสินเหวินเจี๋ยเคาะประตู ไม่นานชายคนหนึ่งในชุดเครื่องแบบสำนักงานคบเพลิงก็เปิดประตูออกมา เมื่อเห็นเสินเหวินเจี๋ย ชายคนนั้นเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจครู่หนึ่ง ก่อนที่รอยยิ้มจะกว้างขึ้นกว่าเดิม

"หัวหน้าทีมเสิน"

เสินเหวินเจี๋ยพยักหน้าเล็กน้อย แล้วกวักมือเรียกซ่งฉือ

เมื่อเห็นดังนั้น ซ่งฉือจึงก้าวเข้าไปในห้อง

ห้องพิเศษนี้มีหน้าที่รับผิดชอบในการเปิดใช้งานเครือข่ายคบเพลิงโดยเฉพาะ หลังจากซ่งฉือเข้ามาในห้อง รอยยิ้มของชายที่ปิดประตูตามหลังเขายังคงไม่เปลี่ยนแปลง

การที่เสินเหวินเจี๋ยพามาด้วยตัวเองย่อมมีความหมาย เขาเข้าใจดี หากขาดไหวพริบแค่นี้ เขาคงไม่สามารถรักษาตำแหน่ง "ผู้ช่วยเปิดใช้งานเครือข่ายคบเพลิง" ที่มีการแข่งขันสูงนี้ไว้ได้หลายปี

ในฐานะตำแหน่งงานที่ง่าย ปลอดภัย และให้เงินเดือนสูงลิ่ว โควตาสำหรับ "ผู้ช่วยเปิดใช้งานเครือข่ายคบเพลิง" ในสาขาคบเพลิงของแต่ละเมืองจึงเป็นที่ต้องการอย่างมาก ความประมาทเพียงเล็กน้อยอาจทำให้ถูกคนอื่นแย่งเก้าอี้ไปได้

"ซ่งฉือ นั่งตรงนี้" เขาบอก

ตามคำแนะนำของชายคนนั้น ซ่งฉือนั่งลงในห้องโลหะประหลาดที่คล้ายกับแคปซูลแปลงสภาพพลังงานภูต

ขณะที่ซ่งฉือกำลังสงสัย เสียงนุ่มนวลของชายคนนั้นก็ดังขึ้น

"นี่คือห้องช่วยเปิดใช้งานเครือข่ายคบเพลิง พยายามผ่อนคลายและอย่าต่อต้าน"

"เนื่องจากหัวหน้าทีมเสินพาคุณมาด้วยตัวเอง เครือข่ายคบเพลิงที่คุณกำลังจะเปิดใช้งานจะมีระดับสิทธิ์สูงกว่ากัปตันเรือรบคบเพลิงทั่วไป ฟังก์ชันที่เฉพาะเจาะจงกว่านี้คุณต้องลองสัมผัสด้วยตัวเองหลังเปิดใช้งาน ผมบอกคุณตอนนี้ แต่เมื่อคุณออกไปแล้ว ห้ามพูดถึงเรื่องนี้ และผมก็จะปฏิเสธว่าไม่รู้เรื่อง"

ซ่งฉือพยักหน้า รู้สึกประหลาดใจอยู่ลึกๆ เขาคิดเสมอว่าสิทธิ์ในเครือข่ายคบเพลิงหลังปลุกเมล็ดพันธุ์คบเพลิงนั้นเหมือนกันทุกคน ไม่คิดว่าจะมีธรรมเนียมปฏิบัติแบบนี้ด้วย

ไม่ว่าจะอย่างไร เขาอยู่ในกลุ่มพิเศษนั้น โดยธรรมชาติแล้ว เขาคงไม่คิดแบบตัวเอกในนิยายเว็บชาติก่อนอย่างหลงอ้าวเทียน ที่คิดว่าจะเปลี่ยนกฎเกณฑ์หรือเรียกร้องความยุติธรรมเพื่อมวลชนได้ง่ายๆ นั่นเป็นพฤติกรรมของคนที่ไม่เคยผ่านความโหดร้ายของสังคมมา

ที่ใดมีคน ที่นั่นมียุทธภพ ที่ใดมีขาว ที่นั่นย่อมมีดำ สัจธรรมง่ายๆ นี้—หากไม่เข้าใจ—ย่อมนำไปสู่จุดจบที่น่าเศร้า เมื่อคิดได้ดังนี้ เขาจึงพึมพำเบาๆ

"มิน่า พ่อถึงยืนกรานจะพาผมมาที่นี่..."

จากนั้นเขาก็กล่าวขอบคุณเสินเหวินเจี๋ยในใจอย่างเงียบๆ และหลับตาลง

พลังงานภูตที่คุ้นเคยไหลเวียนภายในแคปซูลเปิดใช้งาน และสุดท้ายก็มารวมกันที่หว่างคิ้วของเขา

ซ่งฉือรู้สึกเพียงกระแสพลังงานเย็นยะเยือกไหลเข้าสู่คบเพลิงบรรพกาลจากหว่างคิ้วอย่างต่อเนื่อง จากนั้นค่อยๆ รวมตัวกันรอบเมล็ดพันธุ์คบเพลิงภายในจุดชีพจรบรรพกาล ราวกับพยายามสร้างจุดเชื่อมโยงลึกลับบางอย่าง

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร จนกระทั่งเขารู้สึกตัวและพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงเดี่ยวข้างห้องเปิดใช้งาน แคปซูลช่วยเปิดใช้งานเครือข่ายคบเพลิงถูกปิดลงอีกครั้ง และมีคนอื่นกำลังพยายามเปิดใช้งานอยู่

เห็นได้ชัดว่าการเปิดใช้งานเครือข่ายคบเพลิงในส่วนของเขาสำเร็จแล้ว แม้ว่าจะต้องรอ 24 ชั่วโมง—หรือก็คือพรุ่งนี้—ถึงจะล็อกอินเข้าใช้งานได้อย่างเป็นทางการ

เมื่อฟื้นตัวเต็มที่ ซ่งฉือกล่าวขอบคุณผู้ช่วยเบาๆ แล้วออกจากห้องเปิดใช้งาน

หน้าประตู พ่อและลุงเสินไม่อยู่แล้ว อาศัยความทรงจำ ซ่งฉือมุ่งหน้าไปยังชั้นสี่ซึ่งเป็นที่ตั้งสำนักงานของเสินเหวินเจี๋ย และเป็นไปตามคาด ทั้งสองกำลังคุยกันอย่างสบายๆ ในห้องทำงาน นั่งอยู่ข้างเสินเหวินเจี๋ยคือชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา

เสินชิง ลูกชายของพี่ชายเสินเหวินเจี๋ย และเป็นลูกพี่ลูกน้องของเสินโยวหราน มักจะไปไหนมาไหนกับซ่งฉือในวัยเด็ก เขาปลุกเมล็ดพันธุ์คบเพลิงไร้สีได้เมื่อสองปีก่อน และปัจจุบันทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ทั่วไปในสำนักงานคบเพลิง แน่นอน ซ่งฉือเดาว่าอีกไม่นานเขาคงได้เลื่อนตำแหน่ง—ด้วยเส้นสายที่มี การไต่เต้าไม่ใช่เรื่องยาก

"อาฉือ!"

"พี่ชิง!"

เมื่อได้ยินชื่อเล่นที่ห่างหายไปนาน ทั้งสองก็ยิ้มให้กันอย่างรู้ใจ ส่วนที่มาของชื่อเล่นนี้ ต้องย้อนกลับไปในวัยเด็กของพวกเขา