บทที่ 3: ตราตลาดซากดารา

หลังจากขั้นตอนการผสานเรือรบเสร็จสิ้น แต่ละห้องเรียนก็เริ่มแยกย้ายและกลับมารวมกลุ่มกัน

ณ จุดนัดพบของห้อง 5 แววตาของหยางหมิงฮุยสั่นไหวเล็กน้อยขณะมองดูใบหน้าที่คุ้นเคยทั้ง 16 คนที่เขาอยู่ร่วมกันมาหลายปี คำพูดนับพันที่อยากจะเอื้อนเอ่ยจุกอยู่ในลำคอ แต่ท้ายที่สุดแล้ว ทั้งหมดก็กลั่นกรองออกมาเป็นคำเตือนอย่างเคร่งขรึมเพียงสองประโยค

“พรุ่งนี้เช้าแปดโมง ทุกคนมารวมตัวกันที่ลานกว้างของสถาบัน วันนี้กลับบ้านไปเตรียมตัวให้พร้อม” เขาเอ่ยขึ้น

“แม้จะเป็นการสำรวจเพื่อสวัสดิการ แต่มันก็มีคนเจ็บคนตายทุกปี ดังนั้นอย่าประมาทเด็ดขาด”

“รับทราบครับ/ค่ะ!”

…

หลังจากแยกกับซุนฮ่าว ซ่งฉือก็เรียกยานพาหนะพลังงานที่ริมถนน บ้านของเขาอยู่ในตัวเมือง ไม่ไกลจากสถาบันนัก ใช้เวลาไม่ถึงยี่สิบนาที ยานพาหนะพลังงานก็มาจอดที่หน้าทางเข้าชุมชนตงเจียง ที่เขาอาศัยอยู่

"เครดิตสากลถูกหัก: 10 แต้ม ยอดคงเหลือในบัญชี: 2,413,543 แต้ม"

ทันทีที่ก้าวลงจากรถ สายรัดข้อมืออัจฉริยะก็ส่งแจ้งเตือนการชำระเงินมาให้ ขณะมองดูยอดคงเหลือในบัญชี สีหน้าของซ่งฉือยังคงเรียบเฉย แต่ถ้าคนนอกมาเห็นเข้า คงจะเก็บอาการไม่อยู่อย่างแน่นอน

ในฐานะสกุลเงินสากลของราชรัฐเฉินซิง เครดิตมีอำนาจการซื้อที่แข็งแกร่งมาก

เงินเดือนเฉลี่ยของคนทั่วไปอยู่ที่ประมาณสามพันเครดิตต่อเดือน หากหักค่าใช้จ่ายประจำวัน จะสามารถเก็บออมได้มากที่สุดสองพันแต้มต่อเดือน จากการคำนวณนี้ คนธรรมดาต้องใช้เวลาอย่างน้อยร้อยปีกว่าจะสะสมได้ 2.4 ล้านเครดิต

การเป็นนักเรียนที่ยังไม่จบการศึกษา แต่มีเงินเก็บในมือมหาศาลขนาดนี้ เป็นเรื่องที่น่าตกใจทีเดียว—เงินจำนวนนี้พ่อแม่ไม่ได้ให้มา แต่เขาหามาได้ด้วยตัวเองตลอดสามสิบปีที่ผ่านมา

ส่วนที่มาของเงินนั้น ในชาติก่อนเขาเป็นนักเขียนนวนิยายออนไลน์มือฉมัง จึงมี "พรสวรรค์ติดตัว" ด้านงานเขียนอยู่บ้าง ตลอดสองทศวรรษที่ผ่านมา เขาได้สร้างสรรค์ผลงานออกมาไม่น้อย

ผลงานที่โด่งดังที่สุดของเขาคือ "คบเพลิงทลายสวรรค์" และ "วิญญาณยุทธ์แห่งแผ่นดินลอยฟ้า" น่าเสียดายที่หลังจากอารยธรรมมนุษย์คบเพลิงพัฒนามานับหมื่นปี วงการวรรณกรรมออนไลน์ไม่ได้ว่างเปล่า และผลงานทั้งสองเรื่องของเขาก็ได้รับความนิยมในระดับปานกลางเท่านั้น ค่าลิขสิทธิ์ที่สะสมมาจนถึงตอนนี้รวมแล้วประมาณสองล้านกว่าแต้ม ซึ่งเขาไม่อยากพูดถึงมันนัก

ชุมชนตงเจียง ตึก 5 ห้อง 403

ทันทีที่ก้าวเข้าประตู สายตาของพ่อซ่งเฉาและแม่เฉินลี่เซี่ยก็พุ่งตรงมาที่เขาแทบจะพร้อมกัน

“ลูกกลับมาแล้ว! มานี่เร็ว แม่ทำปลาตาเดียวทะเลลึกตุ๋นน้ำแดงของโปรดลูกไว้ให้แล้ว” เฉินลี่เซี่ยร้องเรียก

ดวงตาของซ่งฉือเป็นประกาย เขารีบวางกระเป๋าเป้ลงและตรงไปที่โต๊ะอาหาร หลังจากซดซุปปลาจนหมดชาม เขาก็รู้สึกถึงกระแสความอบอุ่นที่แผ่ซ่านจากท้องไปทั่วร่างกาย ใบหน้าแสดงความพึงพอใจอย่างแท้จริง

อันที่จริง ปลาตาเดียวทะเลลึกรสชาติไม่ได้ดีขนาดนั้น จริงๆ แล้วอาจเรียกว่าไม่อร่อยเลยด้วยซ้ำ ถ้าเป็นเด็กคนอื่นคงจัดให้อยู่ในอันดับต้นๆ ของเมนูที่คนเลือกกินจะเขี่ยทิ้ง แต่ซ่งฉือกินมันอย่างสม่ำเสมอมาตลอดกว่ายี่สิบปี

สิ่งที่ดึงดูดเขาคือพลังงานโลหิตอันเข้มข้นที่อยู่ในเนื้อปลา ซึ่งช่วยส่งเสริมการฝึกฝนเคล็ดวิชานำทางได้อย่างมาก นี่เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้เขาฝึกฝนเคล็ดวิชานำทางจนถึงระดับ 4 ได้ภายในเวลาเพียงยี่สิบกว่าปี

เพื่อนร่วมรุ่นวัยเดียวกันส่วนใหญ่ยังติดอยู่ที่ระดับ 2 ของเคล็ดวิชานำทาง และมีเพียงคนที่มีพรสวรรค์พอสมควรเท่านั้นที่จะไปถึงระดับ 3

ยิ่งเคล็ดวิชานำทางระดับสูงเท่าไร ก็ยิ่งฝึกยากขึ้น และความก้าวหน้าก็จะยิ่งช้าลง—นี่เป็นเรื่องที่รู้กันทั่วไปในดินแดนของอารยธรรมมนุษย์คบเพลิง

เขากางมือออก เคล็ดวิชานำทางภายในร่างกายค่อยๆ ทำงาน เริ่มดูดซับพลังงานโลหิตจากซุปปลาอย่างรวดเร็วเพื่อเร่งการบำเพ็ญเพียร

แน่นอนว่าตอนนี้ต้องเรียกว่า เคล็ดวิชานำทางพลังภูต หลังจากเสร็จสิ้นการแปลงสภาพพลังภูตและร่างกายกลายเป็นกายาพลังภูตแล้ว เคล็ดวิชานำทางของเขาก็ยกระดับเป็นเคล็ดวิชานำทางพลังภูตโดยอัตโนมัติ ซึ่งฝึกฝนได้รวดเร็วกว่าเคล็ดวิชานำทางทั่วไป

เมื่อเห็นเส้นสายพลังภูตสีดำปรากฏขึ้นรอบตัวซ่งฉือ สีหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลของซ่งเฉาและเฉินลี่เซี่ยก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว ทั้งสองต่างก็เคยปลุกเมล็ดพันธุ์คบเพลิงมาแล้ว จึงคุ้นเคยกับพลังงานภูตเป็นอย่างดี

เมื่อเห็นลูกชายสามารถใช้พลังงานภูตได้แล้ว พวกเขาจึงเข้าใจทันทีว่าซ่งฉือปลุกพลังสำเร็จแล้ว

“ปลุกเมล็ดพันธุ์คบเพลิงไร้สีได้แล้วครับ ผสานกระสวยเงาภูตเรียบร้อย พรุ่งนี้แปดโมงเช้าจะเริ่มการสำรวจลุ่มน้ำดวงดาวต่างถิ่นครั้งแรก” เขารายงานในขณะที่ยังคงดูดซับและเปลี่ยนพลังงานโลหิตในร่างกาย

เมื่อได้ยินดังนั้น พ่อแม่ของเขา ซ่งเฉาและเฉินลี่เซี่ยพยักหน้าเล็กน้อย แววตาไร้ซึ่งความผิดหวัง

ตอนที่ซ่งฉือเกิด ทั้งสองคนก็มีเมล็ดพันธุ์คบเพลิงไร้สี ด้วยข้อจำกัดทางสายเลือด พวกเขาพอใจมากแล้วตราบเท่าที่ลูกชายสามารถปลุกเมล็ดพันธุ์คบเพลิงได้สำเร็จ

พวกเขาไม่เคยหวังว่าจะปลุกได้เมล็ดพันธุ์คบเพลิงคุณภาพสีขาวหรือสูงกว่านั้น—โอกาสมันน้อยเกินไป

…

“อาฉือ มานี่หน่อย”

หลังมื้อเที่ยง พ่อซ่งเรียกซ่งฉือเข้าไปในห้องทำงานทันที

ในห้องทำงาน ซ่งเฉามีสีหน้าจริงจัง หลังจากกำชับสั่งสอนอยู่พักใหญ่ แสงภูตก็สว่างวาบขึ้นระหว่างคิ้ว และลูกบอลแสงสองลูกก็ลอยออกมาจากคบเพลิงบรรพกาลของเขา ลอยอยู่ตรงหน้าซ่งฉือ

“นี่เป็นทรัพยากรเริ่มต้นที่พ่อกับแม่ให้ลูก แก่นแผ่นดินลอยฟ้าระดับศูนย์ 1,000 เส้น และชิ้นส่วนพิเศษคุณภาพสีขาว ‘ต้นทหารหุ่นเชิดโบตั๋นเพลิง’ สำหรับเรือรบคบเพลิงของลูก”

ซ่งฉือดีใจจนเนื้อเต้น ทรัพยากรอาจดูไม่มาก แต่สำหรับคนที่เพิ่งเริ่มต้นอย่างเขา มันมากเกินพอที่จะใช้เสริมแกร่งและอัปเกรดกระสวยเงาภูตคบเพลิงในเบื้องต้น เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพต่างๆ ของกระสวย และเพิ่มขีดความสามารถในการต่อสู้และการเอาตัวรอด

ด้วยสิ่งนี้ จุดเริ่มต้นของเขาก็ล้ำหน้าเพื่อนรุ่นเดียวกันส่วนใหญ่ไปแล้ว อย่าดูถูกก้าวเล็กๆ นี้ ดังคำกล่าวที่ว่า "ก้าวแรกนำหน้า นำหน้าทุกก้าว" ความได้เปรียบเล็กน้อยนี้อาจเป็นกุญแจสำคัญสู่การทะยานขึ้นสู่ความยิ่งใหญ่ในอนาคต

…

เมื่อเทียบกับแก่นแผ่นดินลอยฟ้าระดับศูนย์ 1,000 เส้น ซ่งฉือรู้สึกอยากได้ชิ้นส่วนพิเศษ ‘ต้นทหารหุ่นเชิดโบตั๋นเพลิง’ คุณภาพสีขาวมากกว่าเสียอีก

เป็นที่รู้กันว่าชิ้นส่วนที่มีสีของเรือรบคบเพลิงจะต้องได้มาจากวัตถุประหลาดแห่งทะเลดวงดาว ทันทีที่มีคำว่า "วัตถุประหลาดแห่งทะเลดวงดาว" เข้ามาเกี่ยวข้อง มูลค่าของสิ่งของนั้นก็จะพุ่งสูงขึ้นทันที—แม้จะเป็นเพียงวัตถุประหลาดสีขาวระดับต่ำสุดก็ตาม

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงชิ้นส่วนยอดนิยมอย่าง "ชิ้นส่วนหุ่นทหาร" สำหรับเรือรบ

ท้ายที่สุดแล้ว หุ่นทหารอัตโนมัติที่พร้อมใช้งาน ไม่ว่าจะใช้เป็นยามรักษาการณ์ ช่วยในการต่อสู้ หรือแม้แต่เป็นตัวตายตัวแทน ก็สามารถเพิ่มโอกาสรอดชีวิตของกัปตันได้อย่างมาก และมักจะถูกแย่งชิงกันอย่างดุเดือดทันทีที่ปรากฏขึ้น

ดังนั้น จึงเห็นได้ชัดถึงมูลค่าของชิ้นส่วน ‘ต้นทหารหุ่นเชิดโบตั๋นเพลิง’ ที่อยู่ตรงหน้าเขา

“ขอบคุณครับพ่อ แม่”

ซ่งฉือกระตุ้นพลังงานภูตในตัว ดูดซับลูกบอลแสงทั้งสองเข้าไปในคบเพลิงบรรพกาลของตัวเอง หลังจากรับฟังคำกำชับจากพ่อแม่ร่ายยาวอีกรอบ ในที่สุดเขาก็ได้รับอนุญาตให้ขึ้นไปข้างบน

เมื่อกลับมาถึงห้องนอน แทนที่จะรีบรวมจิตสำนึกเข้ากับคบเพลิงบรรพกาลเพื่อตรวจสอบรายละเอียดของกระสวยเงาภูตที่ยังดูไม่จบ เขากลับหยิบตราทองแดงที่ห้อยอยู่หน้าอกออกมาทันที

เขาพกสิ่งของที่เป็นต้นเหตุให้เขาข้ามมิติมาติดตัวไว้ตลอดเวลา

ตรานี้มีขนาดไม่ใหญ่นัก ประมาณครึ่งหนึ่งของไฟแช็ก ด้านหน้าสลักคำว่า "ตลาดซากดารา" ซึ่งเป็นเหตุผลที่เขาเรียกมันว่า ตราตลาดซากดารา มาตลอด

ขณะพินิจดูตราตลาดซากดาราอย่างตั้งใจ ไม่นานเขาก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลง

ตลอดสามสิบปีที่ผ่านมา มันเป็นเหมือนตราทองแดงธรรมดา ไม่ว่าเขาจะทำอะไรกับมัน มันก็ไม่เคยตอบสนอง แต่ตอนนี้กลับมีประกายแสงสีดำจางๆ ปรากฏขึ้นบนตรา ประกายนี้จางมาก—หากเขาไม่สังเกตอย่างใกล้ชิด ก็อาจไม่เห็นเลย

“นี่คือ... พลังงานภูตงั้นเหรอ?”

ดวงตาของซ่งฉือเป็นประกายขึ้นมาทันที ขณะที่ตรานั้นเกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง

อาจเป็นเพราะเขาจ้องมองมันนานเกินไป หน้าต่างสถานะจึงเด้งขึ้นมาข้างๆ ตราโดยอัตโนมัติ

[ชื่อ: ตราตลาดซากดารา - พลังภูต]

[ประเภท: วัตถุประหลาดประเภทเติบโต]

[คุณภาพ: ??]

[ระดับ: lv0]

[คุณสมบัติ: ควบคุมและเชื่อมต่อกับตลาดซากดาราที่กำหนด]

[คุณสมบัติ 2: ตราตลาดซากดาราสามารถวิวัฒนาการได้เองเมื่อเงื่อนไขเฉพาะครบถ้วน]

[หมายเหตุ: อัญมณีหายากในหมู่วัตถุประหลาดที่มีศักยภาพในการเติบโตไร้ขีดจำกัด]