บทที่ 35 - โอกาสสร้างสกิลเอง & ความพ่ายแพ้ยับเยิน

หลังจากจัดการซากราชินีแมงป่องทองคำเรียบร้อย จอนก็อัปเลเวลนักรบฝึกหัดเป็นเลเวล 5 ปลดล็อคสกิลใหม่สองสามอย่าง เพื่อเตรียมพร้อมรับมือการโจมตีจากภาคีเนตรโลหิตที่อาจเกิดขึ้น

— [โล่กระแทก LV.1 (ทั่วไป): ใช้ค่ากำลังกาย 15 หน่วย ยกโล่กระแทกใส่ศัตรูในระยะประชิด สร้างความเสียหาย 200% ของอาวุธ มีโอกาสผลักศัตรูให้ถอยหลัง คูลดาวน์ 10 วินาที] [เปลี่ยนกระบวนท่า LV.1 (ทั่วไป): ใช้ค่ากำลังกาย 5 หน่วย เปลี่ยนระหว่างท่าโจมตี, ท่าป้องกัน, และท่าพลิ้วไหว หลังเปลี่ยนท่า ผลของท่าเดิมจะคงอยู่ 4 วินาที และผลของท่าใหม่จะเพิ่มขึ้น 10% เป็นเวลาสั้นๆ คูลดาวน์ 2 วินาที] [ท่าโจมตี: พลังโจมตี +2%, อัตราคริติคอล +2%] [ท่าป้องกัน: ลดความเสียหาย +2%, ค่าการบล็อก +4%] [ท่าพลิ้วไหว: โอกาสหลบหลีก +2%, ความเร็วการโจมตี +2%] —

สกิลโล่กระแทกไม่มีอะไรพิเศษ เป็นสกิลพื้นฐานธรรมดาๆ แต่สกิลเปลี่ยนกระบวนท่าและสามท่าที่เกี่ยวข้องนี่สิของจริง

นักรบแทบทุกสายล้วนมีท่าร่างเฉพาะตัว แต่ทั้งหมดล้วนพัฒนามาจากสามท่าพื้นฐานนี้ และมีความต้องการความชำนาญสูงมาก เรียกได้ว่า การชำนาญท่าร่างต่างๆ และสลับใช้พลิกแพลงตามสถานการณ์ คือวิชาบังคับของนักรบทุกคน! จอนก็เช่นกัน ในฐานะอดีตตัวแทงค์หลักของทีม ท่าที่ใช้บ่อยสุดคือท่าป้องกันและท่าขั้นสูงที่ต่อยอดขึ้นไป แต่กับอีกสองท่าเขาก็ไม่ได้ด้อย เรียกว่าชำนาญพอตัวเลยทีเดียว แหม ก็ตัวแทงค์มันก็ต้องมีจังหวะทำดาเมจบ้างสิ...

นอกจากสกิลทั่วไปสองอันนี้ ยังมีอีกสกิลหนึ่งที่ไม่ธรรมดา

— [เพลงดาบมนุษย์มังกร · ปรับปรุง LV.1 (หายาก)] [ผลติดตัว 1: เพิ่มผลลัพธ์กระบวนท่าเพลงดาบมนุษย์มังกรทั้งหมด 20%] [ผลกดใช้ 1: ใช้ค่ากำลังกาย 30 หน่วย เข้าสู่สถานะ "พลังมังกรปะทุ" เพิ่มผลลัพธ์กระบวนท่าเพลงดาบมนุษย์มังกรครั้งต่อไป 30%] [กระบวนท่าที่เชี่ยวชาญปัจจุบัน: กรงเล็บมังกรตวัด] [กรงเล็บมังกรตวัด: ใช้ค่ากำลังกาย 20 หน่วย ตวัดโจมตีศัตรูในระยะ สร้างความเสียหาย 200% ของอาวุธ เจาะเกราะ +20 สามารถต่อคอมโบกับท่าอื่นได้อิสระ] —

นี่เป็นวิชาดาบพิเศษที่เขาได้มาตอนไปทำภารกิจเปลี่ยนอาชีพขั้นสูง [นักรบโลหิตมังกร] ที่ราชวงศ์เกล็ดทมิฬ ดินแดนมนุษย์มังกรโพ้นทะเล บ้านเกิดของ [นักบวชมังกรโบราณ] กรูน·เนตรทอง จะเรียกว่าวิชาดาบก็ไม่เชิง จริงๆ มันคือสกิลรวมมิตรที่มีทั้งพาสซีฟและแอคทีฟ อัปจนเต็มจะได้ท่าดาบ 5 ท่า พาสซีฟ 2 แอคทีฟ 2 ถือว่าแจ่มแมวมาก น่าเสียดาย ตอนนั้นจอนมีวิชาดาบระดับสมบูรณ์แบบ (Perfect) อย่าง [ดาบมารเพลิงทมิฬ] อยู่แล้ว ซึ่งเหนือกว่าวิชาดาบดัดแปลงนี้ทุกด้าน สกิลนี้เลยถูกดองเค็ม เอาออกมาเล่นขำๆ ตอนประลองฝีมือกับเพื่อนแค่นั้นเอง

แต่ตอนนี้ พอไล่ดูสกิลที่ยังไม่ปลดล็อค จอนก็พบความจริงอันโหดร้ายว่า กว่าเขาจะเวล 50 แล้วได้เรียน [ดาบมารเพลิงทมิฬ] อีกรอบ เจ้า [เพลงดาบมนุษย์มังกร · ปรับปรุง] นี่แหละคือวิชาดาบที่ดีที่สุดที่เขาใช้ได้ในตอนนี้ ดีกว่าสกิลดาบกระจอกๆ อันอื่นตั้งเยอะ... วิชาดาบที่เคยเมิน วันนี้กลับต้องมาเป็นสกิลหลัก อนิจจัง ชีวิตคนเราเอาแน่เอานอนไม่ได้

"เฮ้อ ทำไงได้ ใช้ๆ ไปก่อน ฝึกๆ ไปเถอะ..." นี่คือทัศนคติของจอนต่อวิชาดาบนี้ แน่นอน มีแต่คนอย่างเขาที่ไม่ขาดแคลนสกิลเทพๆ ถึงจะกล้าเมินวิชาดาบระดับหายากที่เป็นระบบระเบียบแบบนี้ ซึ่งเรียนได้ตั้งแต่เป็นเด็กฝึกงานยันเป็นคลาสขั้นสูงก็ยังไม่ตกยุค ถ้าเป็นพวก NPC ที่เป็นแค่ [ทหาร] หรือ [อัศวิน] ถ้าได้วิชานี้ไปคงดังระเบิดเถิดเทิงไปแล้ว

นอกจากเรื่องสกิล ค่าพละกำลังที่พุ่งไป 10 แต้ม ความทนทาน 17 แต้ม บวกกับบัฟจากโลหิตแห่งปฐพีอีก 5 แต้ม รวมเป็น 22 แต้มนั้น ไม่ต้องพูดถึง แค่ทำให้เลือดเพิ่มเป็น 660 แต้ม ค่ากำลังกาย 160 แต้ม ยืนชนได้นานขึ้น สู้ได้อึดขึ้น จิ๊บๆ น่า ไม่คุ้มค่าจะโม้หรอก

สิ่งที่จอนสนใจที่สุด คือข้อความแจ้งเตือนที่เด้งขึ้นมาตอนเขาฟันดาบสุดท้ายใส่ราชินีแมงป่องต่างหาก

[คุณสัมผัสได้ถึงแก่นแท้แห่ง "สมดุล"] [สามารถลองใช้ค่าประสบการณ์เพื่อระลึกถึงแก่นแท้นั้น มีโอกาสเรียนรู้สกิลที่เกี่ยวข้องกับ "สมดุล"] [จำนวนครั้งที่ระลึกได้คงเหลือ: 3/3]

ในเกม 'อีโน' ข้อความแบบนี้หมายถึงสิ่งเดียว: คุณมีโอกาสสร้างสกิลเอง!

แต่สำหรับผู้เล่น นี่ไม่ใช่เรื่องน่ายินดีเท่าไหร่ เพราะระบบ "สร้างสกิล" นี่มันหลุมพรางชัดๆ เหมือนเกมกาชาเกลือๆ ที่หลอกแดกตังค์เป็นร้อยๆ รอบกว่าจะออกของดี ต่างกันแค่ระบบนี้แดก XP แทนตังค์ ถึงจะมีพวกเทพทรูดวงดีสุ่มได้สกิลระดับหายาก สมบูรณ์แบบ หรือระดับมหากาพย์ แต่คนส่วนใหญ่เท XP ลงไปเป็นแสน สุดท้ายได้มาแต่สกิลขยะ รกหน้าสกิลเปล่าๆ ต้องเสียตังค์ลบออกอีก...

แต่นั่นมันในเกม ผู้เล่นแค่อาจจะฟลุ๊คกดท่าสวยๆ ติด คริติคอลเปรี้ยงปร้าง แล้วระบบก็เด้งเตือนมา ต่อให้ยัด XP ลงไป ก็คุมผลลัพธ์ไม่ได้ แต่ตอนนี้ จอนไม่ได้เล่นเกม ดาบนั้นที่เขาทุ่มทั้งเลือดเนื้อและพลังเวทลงไป เขา "รู้สึก" ถึงอะไรบางอย่างที่ในเกมไม่มีทางให้ความรู้สึกได้ บางที สำหรับเขา ผลลัพธ์อาจจะต่างออกไป?

นักรบหนุ่มมองข้อความแจ้งเตือน แววตาเป็นประกาย เย้ายวนใจสุดๆ 'ขนาดทะลุมิติมาต่างโลกที่เป็นไปไม่ได้แกยังทำได้ แค่สุ่มสกิลระดับมหากาพย์โอกาสมันจะต่ำกว่าทะลุมิติรึไง?' 'แกคือพระเอกนะเว้ย แกคือ Number One เชื่อในดวงตัวเองสิ! วันนี้แหละจะบินสูง!' 'ก็แค่ XP นิดหน่อย ลองดูสักตั้ง... เผื่อฟลุ๊ค!'

สารพัดความคิดเข้าข้างตัวเองวนเวียนในหัว ล่อลวงจอนให้กดปุ่ม... "เอาวะ... ลองดู..."

กดที่ข้อความ เลือกใส่จำนวน XP พอดีเลย เศษ XP เหลืออยู่ 648 แต้ม เลขสวยเหมือนแพ็กเกจเติมเกม ลางดีชัดๆ! จัดไปดอกแรก ลองเชิง!

[ต้องการใช้ 648 ค่าประสบการณ์ เพื่อระลึกถึงแก่นแท้แห่ง "สมดุล" หรือไม่?] "จัดไป!"

จอนกดตกลงด้วยความคาดหวัง ความกระหาย และความตื่นเต้นเล็กๆ! ทันใดนั้น ความรู้สึกตอนฟันดาบนั้นก็ย้อนกลับมาในร่างกาย พลังทั่วร่างเหมือนจะหลอมรวมเป็นหนึ่ง เลือดลมและพลังเวท กายเนื้อและจิตวิญญาณ... ภายใต้การนำพาของ [หัวใจแห่งสมดุล] พวกมันพัวพัน บีบอัด นำพาจิตของจอนเข้าสู่สภาวะขั้นสูงที่ยากจะอธิบาย

"นี่มัน... หรือจะเป็นตำนานกายจิตรวมเป็นหนึ่ง!?" "ฉันกำลังจะบรรลุวิถีเซียนแล้วเรอะ!?"

ทว่า ขณะที่จอนกำลังเคลิ้มว่าตัวเองกำลังจะเหาะเหินเดินอากาศ เป็นปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่ ข้อความเย็นชาจากระบบก็ตบหน้าเขาฉาดใหญ่ ดึงสติกลับมาที่เดิม

[ไม่สามารถเรียนรู้สกิลที่เกี่ยวข้องกับ "สมดุล" กรุณาลองใหม่อีกครั้ง]

"เชี่ยเอ๊ย—!"