บทที่ 34 - สรุปผลดันเจี้ยน!

หลังจากตรวจเช็คอย่างละเอียด จอนก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ร่างกายของเรอาไม่ได้บาดเจ็บอะไร การที่เธอสลบไปเป็นเพราะหมดแรงล้วนๆ ใช่ หมดแรง เหมือนกับตอนที่เขามาถึงโลกนี้ใหม่ๆ และสู้กับจิ้งจอกหิมะยักษ์จนหมดสภาพนั่นแหละ เรอาก็คงทุ่มสุดตัวสู้กับแมงป่องหินจนหมดก๊อก แล้วสลบเหมือดไป

ตอนนี้เขาหันกลับไปมองซากแมงป่องที่ถูกสับเละเทะและรอยคราบน้ำยาระเบิดที่กระจายอยู่รอบๆ ผนังถ้ำ ก็พอจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้ แมงป่องหินตัวหนึ่งคงถูกกลิ่นซากพวกพ้องดึงดูดเข้ามา แล้วบังเอิญมุดเข้ามาในที่ซ่อน มาเจอกับเรอาที่กำลังขวัญเสีย เด็กสาวจนตรอก ไม่มีที่ให้หนี เลยปาระเบิดกรดที่เขาให้ไว้ใส่หน้าแมงป่องเต็มๆ แล้วพุ่งเข้าไปสับด้วยมีดสั้นอย่างบ้าคลั่งไม่ยั้งมือ ในเมื่อเรอาไม่มีระบบแจ้งเตือนว่า "มอนสเตอร์ตายหรือยัง ได้ XP หรือเปล่า" เธอก็คงกลัวว่ามันยังไม่ตาย เลยสับแล้วสับอีก สับจนหมดแรงข้าวต้ม แล้วก็หนีไปขดตัวที่มุมห้อง สลบไปเพราะความเหนื่อยและความกลัว

เรื่องราวฟังดูตลกปนน่าเอ็นดู แต่สำหรับคุณหนูขุนนางที่ไม่เคยจับอาวุธสู้รบตบมือกับใครมาก่อน ถือว่าใจเด็ดมาก จริงอยู่ที่แมงป่องหินเป็นมอนสเตอร์ระดับต่ำที่เชื่องช้า คนธรรมดาถ้าใจกล้าหน่อยก็พอสู้ไหว แต่ความกล้าที่จะลุกขึ้นสู้ ไม่ใช่ทุกคนจะมี ทหารที่ฝึกมาอย่างดี พอลงสนามจริง ขาสั่นฉี่ราด โดนศัตรูที่อ่อนกว่าฆ่าตายมีให้เห็นถมเถ! คนพวกนั้นสู้เด็กผู้หญิงตรงหน้านี้ไม่ได้ด้วยซ้ำ! ต้องไม่ลืมว่า ก่อนหน้านี้เรอาเป็นแค่คุณหนูที่พ่อแม่ประคบประหงม อยู่ในสังคมผู้ดีที่มีแต่มารยาทงาม (ถึงจะมีการเชือดเฉือนกันบ้างก็เป็นแบบผู้ดี) การที่วันเดียวต้องมาเจอทั้งโจรดักปล้น ทั้งแมงป่องยักษ์ไล่ฆ่า คงเป็นฝันร้ายที่สุดในชีวิตของเธอแล้ว

"สุดท้ายก็ยังเป็นเพชรที่รอการเจียระไนสินะ—" จอนมองใบหน้ายามหลับใหลที่ซีดเซียวของเด็กสาว ช่วยจัดผ้าคลุมให้เข้าที่ แล้วถอนหายใจเบาๆ "แต่ด้วยใจสู้และความกล้าขนาดนี้ ทำอะไรก็สำเร็จ..." "สมกับเป็น [ธิดาแห่งเปลวเพลิง]... อนาคตไกลแน่นอน..."

...

หลังจากจัดการเรื่องเรอาเสร็จ จอนก็ไม่อยากเสียเวลา อาศัยช่วงที่ฤทธิ์ [ยาโลหิตคลั่ง] ยังอยู่ ไล่ฆ่าแมงป่องหินที่เหลือในเหมืองจนเกลี้ยง แล้วลากซากราชินีแมงป่องกลับมาที่โซนตื้นจุดแรกที่เขาพักอยู่กับเรอา

พอฤทธิ์ยาหมด ความอ่อนเพลียจากการที่พละกำลังเสริมหายไป และความเจ็บปวดจากพิษที่กัดกินร่างกายก็ประดังเข้ามาพร้อมกัน ทำเอาจอนไม่อยากขยับแม้แต่นิ้วก้อย ยังดีที่มี [โลหิตแห่งปฐพี] กับสารสกัดหญ้าโลหิตอ่อนช่วยฮีลเลือด ทำให้เขายังพอมีแรงแล่เนื้อเถือหนังราชินีแมงป่องไหว

ทริป [เหมืองร้าง] ครั้งนี้ นอกจากเครื่องประดับยูนิค [โลหิตแห่งปฐพี] แล้ว ของรางวัลชิ้นใหญ่ที่สุดก็คือซากราชินีแมงป่องตัวมหึมานี่แหละ เกราะที่แข็งดุจเหล็กกล้าแต่เบาหวิว เป็นวัสดุชั้นยอดสำหรับทำชุดเกราะ ก้ามยักษ์ที่บดหินได้ และเปลือกหุ้มหางค้อน เป็นวัตถุดิบชั้นดีสำหรับทำอาวุธ แม้แต่แร่ธาตุผลึกบนหลังที่มันใช้เลี้ยงลูกอ่อน ก็เป็นของที่ช่างตีเหล็กทุกคนใฝ่ฝัน! เรียกได้ว่าเจ้านี่ "ทั้งตัวคือสมบัติ"!

เป้าหมายหลักที่จอนมาดันเจี้ยนนี้ ก็เพื่อเอาผลึกแร่บนหลังมันไปฝากลุงซัตตัน เพื่อใช้ในการวิจัย และถือโอกาสฟาร์ม XP ไปด้วย และตอนนี้ เพราะราชินีแมงป่องดันกิน "โลหิตแห่งปฐพี" เข้าไป กลายร่างจากแมงป่องเงินเป็นแมงป่องทองคำ มูลค่าวัสดุก็ยิ่งพุ่งสูงขึ้นไปอีก! ดูจากชิ้นส่วนที่แล่ออกมาก็รู้!

— [เกราะผลึกแข็งแกร่ง (ยอดเยี่ยม · วัตถุดิบ): อุปกรณ์ที่สร้างจากวัสดุนี้จะได้รับคุณสมบัติ "ตกผลึก", เพิ่มค่าป้องกัน 30%, และมีโอกาสเล็กน้อยที่จะได้รับเอฟเฟกต์พิเศษ] [เกราะท้องผลึกยืดหยุ่น (ยอดเยี่ยม · วัตถุดิบ)] [ก้ามยักษ์ผลึกสมบูรณ์ (ยอดเยี่ยม · วัตถุดิบ)] [ขาผลึกสมบูรณ์ (ยอดเยี่ยม · วัตถุดิบ)] ... —

ทั้งตัวมีแต่ระดับยอดเยี่ยม (Excellent/สีเขียว)! สูงกว่าระดับทั่วไป (Common/สีขาว) ของราชินีแมงป่องเงินปกติหนึ่งขั้น! ในเกม 'อีโน' อุปกรณ์ที่สร้างเสร็จมักจะมีระดับสูงกว่าวัตถุดิบหนึ่งขั้น นั่นหมายความว่า ถ้าจอนหาช่างฝีมือดีๆ ได้ และลงทุนเพิ่มวัตถุดิบเสริมอีกหน่อย เขาสามารถเอาชิ้นส่วนพวกนี้ไปทำชุดเซ็ตระดับหายาก (Rare/สีฟ้า) ได้เลย!

ความบังเอิญนี้ทำให้จอนอดทึ่งในชะตากรรมไม่ได้ขณะที่แล่เปลือกแมงป่อง "ไอ้เดรัจฉานนี่กินหินเข้าไป ทำฉันลำบากแทบตาย... แต่ถ้ามันไม่กิน ฉันก็คงไม่ได้วัตถุดิบระดับนี้..." "นี่สินะที่คนแก่เขาว่า 'ในโชคร้ายมีโชคดี ในโชคดีมีโชคร้าย'?"

จากนั้นเขาก็มองไปที่กองผลึกแร่แวววาวที่เลาะออกมาจากหลังมันเป็นอย่างแรก กองอยู่ข้างกองไฟ จำนวนไม่น้อย สีสันหลากหลาย แต่ชื่อเหมือนกันหมด — [ผลึกแร่ปริศนา] เป็นไอเทมกล่องสุ่มชัดๆ ถ้าไม่ใช้สกิลตรวจสอบ ก็ไม่มีใครรู้ว่าดีหรือร้าย คล้ายๆ กับพวก [สมุนไพรกลายพันธุ์ปริศนา] หรือ [ชิ้นส่วนเนื้อกลายพันธุ์ปริศนา] ที่มักจะดรอปในสถานการณ์พิเศษ แต่จอนเดาว่า ด้วยอานุภาพของ [โลหิตแห่งปฐพี] ผลึกแร่พวกนี้น่าจะมีคุณภาพสูงขึ้นเหมือนชิ้นส่วนร่างกายแมงป่อง แต่จะดีแค่ไหน เขาไม่ใช่ช่างตีเหล็ก คงฟันธงไม่ได้ ต้องเอาไปให้ลุงซัตตันดู ยังไงก็ตั้งใจจะให้แกอยู่แล้ว

หลังจากจัดการซากราชินีแมงป่องเสร็จ ก็ถึงเวลาปิดจ็อบทริป [เหมืองร้าง] นักรบหนุ่มมือยังทำงาน แต่สายตามองไปที่หน้าต่างระบบ [กำจัดบอสใหญ่เหมืองร้าง - ราชินีแมงป่องสำเร็จ ต้องการเข้าสู่หน้าสรุปผลหรือไม่?]

ใช้ความคิดกดตกลง เริ่มการคำนวณผล หน้าต่างข้อมูลเด้งขึ้นมารัวๆ

[กำลังคำนวณ...] [เคลียร์ดันเจี้ยน "เหมืองร้าง" สำเร็จ] [คุณสังหารราชินีแมงป่องที่กลายพันธุ์โดยบังเอิญ และกวาดล้างแมงป่องหินทั้งหมดจนเกลี้ยง แม้อีกหลายปีให้หลังอาจมีสัตว์ประหลาดมาทำรังที่นี่อีก แต่ ณ เวลานี้ คุณได้นำความสงบสุขกลับคืนสู่ดินแดนที่ถูกลืม...] [ระดับความสำเร็จดันเจี้ยน: S, ตัวคูณรางวัล 6.0] [ได้รับค่าประสบการณ์ทั่วไป 3000 แต้ม (500 พื้นฐาน x 6.0 ตัวคูณ)]

"เคลียร์แบบเพอร์เฟกต์ ได้ 3000 XP... ฟินเลย..." เห็นบรรทัดสุดท้าย ความเหนื่อยล้าและความเจ็บปวดก็หายเป็นปลิดทิ้ง เหนื่อยแทบตายกวาดล้างทั้งเหมือง ได้มา 7,800 XP พอสรุปผลปุ๊บ ได้แถมอีก 3,000 รวมกับ XP ที่เหลือจากตอนอัปเวล ตอนนี้เขามีสต็อก XP อยู่ที่ 7,848 แต้ม! ต่อให้หักลบ 3,200 แต้มที่จะใช้อัปนักรบฝึกหัดเลเวล 5 ก็ยังเหลืออีก 4,648 แต้ม พอให้ทำอะไรได้อีกเยอะ จะเอาไปอัปเลเวลนักเวทฝึกหัด หรืออัปเกรดสกิลที่มีอยู่ ก็เป็นตัวเลือกที่ไม่เลว!