บทที่ 12 - เซอร์ไพรส์! ปลดล็อค 【อาชีพรอง】!

เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อจอนตื่นจากภวังค์ พายุหิมะด้านนอกก็สงบลงแล้ว

กองไฟในกระท่อมมอดดับไปนานแล้ว แต่เขาไม่รู้สึกหนาวเหน็บอย่างที่ควรจะเป็น กลับกัน ร่างกายชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะไฟหนุ่มยังแรง หรือเพราะฤทธิ์ของสารสกัดหญ้าโลหิตอ่อนกันแน่

จอนเหลือบมองแถบสถานะ พบว่าทั้งพลังชีวิตและพลังเวทฟื้นขึ้นมาอยู่ที่ 155 แต้ม เกินครึ่งหลอดแล้ว...

"หือ? 155?"

ชายหนุ่มคำนวณในใจ แล้วพบว่าตัวเลขมันไม่ตรงกัน

ก่อนนอนเมื่อคืน เขาเหลือเลือด 116 กินยาเข้าไป ระบบบอกว่าฟื้นฟูชั่วโมงละ 10 แต้ม นาน 6 ชั่วโมง ก็คือได้เลือดคืนมา 60 แต้ม พอโดน [หัวใจแห่งสมดุล] เกลี่ยไปครึ่งหนึ่ง ก็จะเหลือเลือดฟื้นมาจริงๆ 30 แต้ม

ดังนั้น เลือด 116 + 30 ก็ควรจะอยู่ที่ 146 แต้ม

แล้วไอ้ 155 นี่มาจากไหน?

งอกเกินมา 9 แต้มได้ยังไง?

คิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ร้องอ๋อ

ความเปลี่ยนแปลงนี้มาจากการเปลี่ยนอาชีพเป็น [นักเวทฝึกหัด]!

ตามเนื้อเรื่องของ 'อีโน' ผู้ใช้เวทมนตร์สามารถสื่อสารกับธาตุอิสระในธรรมชาติ และดูดซับพวกมันมาเปลี่ยนเป็นพลังเวทของตนเองได้โดยไม่รู้ตัว

หรือก็คือความสามารถ "ลับ" ของสายอาชีพเวทมนตร์ — การฟื้นฟูมานาตามธรรมชาติ!

ความสามารถนี้ปกติมีอยู่แค่ในคำอธิบายเนื้อเรื่อง ไม่เคยโชว์ตัวเลขให้เห็นในหน้าต่างสถานะ

สำหรับผู้เล่น มันก็แค่สิ่งที่ทีมงานใส่มาเพื่อชดเชยให้สายเวทที่มานาหมดง่ายในช่วงต้นเกม เป็นแค่กลไกสมดุลเกมแบบหนึ่ง

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า มันไม่ใช่แค่การตั้งค่าหรือการสมดุลเกมธรรมดาๆ ซะแล้ว!

ความต่างระหว่างเกมและความจริง ปรากฏให้เห็นตรงหน้าจอนอีกครั้ง

เขาลองกะเวลาคร่าวๆ เมื่อคืนเขานอนยาวถึงเช้า น่าจะราวๆ 9 ชั่วโมง

และเพราะมี [หัวใจแห่งสมดุล] การฟื้นฟูมานาเลยถูกแชร์มาให้เลือดด้วย

จากเดิมมานาเด้งชั่วโมงละ 2 แต้ม ก็กลายเป็นเลือดเด้ง 1 มานาเด้ง 1

หมายความว่าตั้งแต่วินาทีที่เขาเป็น [นักเวทฝึกหัด] ต่อให้ไม่กินยา วันๆ หนึ่งเขาก็ได้เลือดและมานาฟรีๆ อย่างละ 24 แต้มจากการฟื้นฟูตามธรรมชาติ!

จอนลูบคางอย่างอารมณ์ดี ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกว่าเลือก [หัวใจแห่งสมดุล] มานี่คิดถูกจริงๆ

ของฟรีใครจะไม่ชอบ?

เยี่ยม ยอดเยี่ยมกระเทียมดอง!

พอหายสงสัย ชายหนุ่มก็ต้มน้ำอีกรอบ กินสารสกัดหญ้าโลหิตอ่อนเพิ่ม เพื่ออบอุ่นร่างกายและเร่งเลือดให้เต็ม

จากนั้นก็คว้าดาบ สวมโล่แขน จัดเกราะหนังให้เข้าที่ แล้วผลักประตูผุๆ ดัง แอ๊ด ออกไปอย่างมาดมั่น

"ลุย!"

—

ป่าต้นฤดูหนาวมักจะดูมีชีวิตชีวากว่าปกติ

ช่วงเวลานี้ ไม่ใช่แค่มนุษย์ที่ต้องเตรียมตัวรับลมหนาว สัตว์ป่าก็เหมือนกัน

สัตว์กินพืชต้องเร่งกินเพื่อสะสมไขมัน สัตว์กินเนื้อต้องเร่งล่าเพื่อตุนเสบียง ทุกชีวิตต่างดิ้นรนเพื่อผ่านพ้นฤดูหนาวอันยาวนานและอดอยาก

ยิ่งเมื่อคืนพายุเพิ่งหยุด ป่าเช้านี้เลยยิ่ง "คึกคัก" เป็นพิเศษ

จอนเดินเข้าป่ามาตลอดทาง เจอร่องรอยการล่าสังหารที่ถูกหิมะกลบจางๆ ไปแล้วสี่ห้าจุด นอกจากรอยเลือดแล้ว กระดูกสักชิ้นยังไม่เหลือ

เป็นสัญญาณเตือนว่า — แถวนี้มีนักล่า!

แต่เขาไม่ได้เกรงกลัว พื้นที่นี้เป็นแค่ป่าชั้นนอก ทั้งร่างเดิมและตัวเขาเองคุ้นเคยดี

ต่อให้มีหมีหรือหมาป่าหลงเข้ามาสักตัวสองตัว ด้วยอาวุธในมือตอนนี้ เขาสู้ได้สบาย หรืออย่างแย่ที่สุดก็ป้องกันตัวได้แน่นอน!

เดินมาราวชั่วโมงกว่า ชายหนุ่มก็มองเห็นผาหินรูปทรงคล้ายตะขออยู่ไกลๆ เขาเทียบกับความทรงจำแล้วพยักหน้า

"น่าจะเป็นแถวนี้แหละ..."

เป้าหมายหลักเช้านี้คือเก็บสมุนไพร

หนึ่งเพื่อลองปลดล็อคหน้าต่างอาชีพรอง สองคือจะเอาความรู้จากเกมมาปรุง "ยาแรง" สักหน่อย ไว้เตรียมตัวลงดันเจี้ยน

และบริเวณนี้แหละ คือจุดเกิดของสมุนไพรหลายชนิดในความทรงจำ

จอนมองซ้ายมองขวา แล้วเดินไปที่ใต้ต้นเบิร์ชต้นหนึ่ง ทิ้งตัวลงนอนราบกับพื้นโดยไม่ห่วงหล่อ ใช้มือค่อยๆ ปัดหิมะออกอย่างเบามือ

ใต้หิมะมีพืชบางชนิดที่ยังดูสดชื่น ก้านเรียวเล็ก ใบอ่อนนุ่ม แต่ขึ้นกันเป็นแพ ช่วยกันต้านน้ำหนักหิมะ

เสียดาย ไม่ใช่สมุนไพรมีราคา

แต่จะทิ้งก็เสียของ

ด้วยจิตวิญญาณผู้เล่นสายงก "ตั๊กแตนบินผ่านยังถอนขนขา ขูดพื้นลึกลงไปสามศอก" จอนเลยถอนหญ้าพวกนี้มาหมด มัดด้วยลำต้นของมันเองแล้วเหน็บไว้ที่เอว

แผนการล่าสัตว์บ่ายนี้ ต้องพึ่งเจ้าพวกนี้แหละ

ต้นแรกคว้าน้ำเหลว จอนไม่ท้อ เดินไปต้นต่อไป

งานเก็บสมุนไพรต้องใจเย็น

และตอนนี้สิ่งที่เขามีมากที่สุดก็คือความอดทน

ยังไงสมุนไพรมันก็อยู่แถวนี้แหละ มันวิ่งหนีไม่ได้สักหน่อย

ต้นที่สอง... ต้นที่สาม... จนถึงต้นที่ห้า ในที่สุดก็เจอดี

จอนปัดหิมะออก เผยให้เห็นพืชสีเขียวอมดำ ใบแหลมคมดั่งกระบี่

"หญ้าใบดาบนี่เอง... ใบมีพิษ ต้องระวังหน่อย..."

เขาเป่าลมร้อนใส่มือ ถูมือไปมาจนนิ้วหายแข็ง แล้วลงมือ

ถอนหญ้ารอบๆ ขุดหน้าดินออก แล้วใช้ปลายดาบตัดฉับที่โคนต้น เก็บเกี่ยวส่วนเหนือดินมาในคราวเดียว!

พอทำเสร็จ เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้น

[ความสมบูรณ์ในการเก็บเกี่ยว: 100%, ได้รับค่าประสบการณ์ทั่วไป 10 แต้ม]

ได้ XP ด้วย!

ใช่แล้ว ในทวีปอีโน กิจกรรมที่เกี่ยวกับอาชีพรองอย่างเก็บสมุนไพร ขุดแร่ ปรุงยา ตีบวก ล้วนได้ XP ทั้งนั้น เป็นทางเลือกให้สายรักสงบเก็บเลเวลได้โดยไม่ต้องฆ่าแกงกัน

เพียงแต่สปีดการเก็บเวลย่อมช้ากว่าไปไล่ฆ่ามอนเยอะ

แต่จุดสนใจของจอนไม่ได้อยู่ที่ข้อความแจ้งเตือน แต่อยู่ที่หน้าต่างระบบของตัวเอง

หน้าต่าง [อาชีพรอง] ที่เคยเป็นสีเทากดไม่ได้ ตอนนี้เปิดออกแล้ว!

"จริงๆ ด้วย แค่ได้ทำกิจกรรมที่เกี่ยวข้อง ก็ปลดล็อคฟังก์ชันได้!"

ข้อมูลที่คุ้นเคยไหลพรั่งพรู!

หน้าต่างอาชีพรองแบ่งเป็นซ้ายขวา ฝั่งซ้ายเป็นธีมเครื่องจักรฟันเฟือง ตอนนี้ว่างเปล่า ส่วนฝั่งขวาเป็นธีมดอกไม้และขวดแก้ว กำลังส่องแสงวิบวับ!

— [นักปรุงยา LV.1 (ความชำนาญ 0/1000), สายเลือดเนื้อ (ล็อค)] [สกิลที่เชี่ยวชาญ: เก็บเกี่ยว LV.1, สกัด LV.1, ปรุงผสม LV.1... คลิกเพื่อดูเพิ่มเติม] [สูตรที่เชี่ยวชาญ: ผงห้ามเลือด, สารสกัดหญ้าโลหิตอ่อน, น้ำยาบุปผาราตรี, ระเบิดกรด... คลิกเพื่อดูเพิ่มเติม] —

"เยี่ยม! ถึงเลเวลอาชีพรองจะรีเซ็ต... แต่สูตรยายังอยู่ครบ!"

จอนกดดูรายการสูตรยา รายชื่อยาวเหยียดทำเอามุมปากเขากระตุกยิ้ม

ต้องรู้ก่อนนะว่า สูตรพวกนี้สำหรับผู้เล่นอาจจะหาได้ดาษดื่น แค่เปิดเว็บบอร์ดดูโพสต์สรุปของสายอาชีพรองก็หามาลองทำจนครบได้ง่ายๆ แต่นั่นมันเรื่องในอนาคต!

ในยุคที่ NPC นักปรุงยายังใช้ระบบศิษย์-อาจารย์สุดคร่ำครึ ยังไม่โดนคลื่นผู้เล่นถาโถมเข้ามาปฏิวัติวงการ สูตรยาในมือเขาที่ผ่านการปรับปรุงและพิสูจน์สรรพคุณโดยผู้เล่นนับล้าน แค่สูตรเดียวก็ทำเงินมหาศาลได้แล้ว!

เงินไม่ใช่พระเจ้า แต่ไม่มีเงินก็เหมือนพระเจ้าทอดทิ้ง!

ยิ่งเขาเล่นสองอาชีพ ทรัพยากรที่ต้องใช้ยิ่งเยอะกว่าชาวบ้าน ไหนจะเรื่องวิจัยพลังกาลเวลาและมิติในอนาคตอีก นั่นมันหลุมดำดูดเงินชัดๆ

ไม่มีเงินจะอยู่ยังไง?

หาเงิน! ต้องหาเงินให้หนัก!

แน่นอน จะรวยได้ก็ต้องมีพลังมากพอจะปกป้องสมบัติ

เรียกว่าเป็นสองเส้นทางที่ต้องเดินคู่กัน ขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไม่ได้!

ตอนนี้ทุกอย่างกำลังไปได้สวย!

จอนปิดหน้าต่างระบบ พ่นลมหายใจออกจมูกอย่างฮึกเหิม

"ลุยให้ยับ! ตั้งเป้าหมายเล็กๆ ไว้ก่อน วันนี้ต้องเวล 2 ให้ได้!"