บทที่ 532 หัวหน้าทีมฮาน(ฟรี)

บทที่ 532 หัวหน้าทีมฮาน

หลังจากหยูเสี่ยวเฟยถูกนำตัวกลับมาที่สถานีตำรวจ ฮานเฟยและสวีโม่ก็เริ่มการสอบสวนเขาทันที

การสอบสวนหมอนี่ค่อนข้างยาก แม้แต่สวีโม่ยังอดรู้สึกปวดหัวไม่ได้

เมื่อเช้า สวีโม่สามารถทำให้ชิวหยวนหางสารภาพได้อย่างง่ายดาย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะชิวหยวนหางรู้สึกผิดต่อการฆ่า ซึ่งเห็นได้จากการที่เขาบริจาคเงินส่วนใหญ่ที่หามาได้ให้กับการกุศล

ยิ่งไปกว่านั้น ชิวหยวนหางก็เป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง เขาแตกต่างจากหยูเสี่ยวเฟยอย่างสิ้นเชิง

ภายใต้แรงกดดันสูงในห้องสอบสวน จิตใจของคนธรรมดาย่อมอ่อนแอและพังทลายได้ง่าย ยิ่งสวีโม่ 'อนุมาน' เรื่องราวทั้งหมดในตอนนั้นออกมาต่อหน้าชิวหยวนหาง มันก็ยิ่งทำให้จิตใจที่ว้าวุ่นของชิวหยวนหางหยุดชะงักไปชั่วขณะ ทำให้เขาเชื่อว่าตำรวจมีหลักฐานการฆ่าของเขาครบถ้วนแล้ว เขาจึงยอมสารภาพออกมา

แต่หยูเสี่ยวเฟยไม่เหมือนกัน เขามีประวัติอาชญากรรม นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเข้าสถานีตำรวจ อันที่จริง หลังจากพ่อแม่จากไป เขาก็กลายเป็นขาประจำของสถานีตำรวจ

แน่นอนว่าไม่ใช่ขาประจำของสถานีตำรวจหยางเฉิง แต่เป็นสถานีตำรวจในบ้านเกิดของเขา

อย่าว่าแต่ห้องสอบสวนเลย เขาเคยติดคุกมาแล้วด้วยซ้ำ!

เขาเป็นอาชญากรตัวจริงเสียงจริง คุ้นเคยกับวิธีการของตำรวจเป็นอย่างดี และด้วยความที่พ่อแม่จากไปเร็ว ไม่มีคนอบรมสั่งสอนมาตั้งแต่เด็ก หยูเสี่ยวเฟยจึงเป็นเซียนด้านการโกหก คำโกหกพรั่งพรูออกมาจากปากได้อย่างคล่องแคล่ว

จะให้มาแสดงความอ่อนแอในห้องสอบสวนงั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ!

"ผมกลับตัวกลับใจแล้วจริงๆ! ทำไมพวกคุณไม่เชื่อผมบ้าง? แค่เพราะผมมีประวัติอาชญากรรม พวกคุณก็จะมากล่าวหาว่าผมเป็นฆาตกรส่งเดชเหรอ? นี่มันเลือกปฏิบัตินี่หว่า! ผมจะฟ้องพวกคุณ!" นอกจากหยูเสี่ยวเฟยจะไม่ยอมรับสารภาพแล้ว เขายังยัดข้อหาเลือกปฏิบัติต่ออดีตนักโทษให้สวีโม่และฮานเฟยอีกต่างหาก

ใกล้เวลาเลิกงานแล้ว ฉันไม่มีเวลามาเสียเวลากับแกหรอกนะ... สวีโม่เหลือบมองเวลา ตัดสินใจทำให้จบเร็วๆ เขาจะฉีด 'เซรุ่มความจริง' ให้หยูเสี่ยวเฟยสักเข็ม จะได้เลิกพูดมาก

หลังจากสอบสวนต่อเนื่องมากว่าหนึ่งชั่วโมง หยูเสี่ยวเฟยยังคงยืนกรานปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา ไม่ยอมรับว่าเขาคือฆาตกรในคดีเมื่อห้าปีก่อน

มีเพียงสองวิธีที่จะเอาผิดเขาได้ หนึ่งคือหาหลักฐานที่แน่นหนา และสองคือให้เขาสารภาพด้วยตัวเอง

หลักฐานไม่มีแน่นอน เพราะผ่านมาตั้งห้าปีแล้ว และถ้ามีหลักฐานจริงๆ ตำรวจก็น่าจะเจอตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว คดีนี้คงไม่ยืดเยื้อมาจนถึงตอนนี้

ตอนแรกสวีโม่ไม่ได้ใช้เซรุ่มความจริงทันทีเพราะเขาเหลืออยู่แค่เข็มเดียว เลยอยากจะประหยัดไว้ถ้าทำได้ แต่ดูท่าตอนนี้คงจะประหยัดไม่ได้แล้ว ต้องใช้ ไม่งั้นจะเลิกงานไม่ตรงเวลา!

ฮานเฟยจนปัญญาแล้วจริงๆ ไอ้เด็กนี่สอบสวนยากเกินไป ตอนนี้เขาทำได้แค่ฝากความหวังไว้ที่สวีโม่

ถามอยู่นานสองนาน หยูเสี่ยวเฟยก็เอาแต่ปฏิเสธหรือไม่ก็เงียบไปเลย

สงสัยไปเรียนวิชารับมือตำรวจมาจากเพื่อนร่วมห้องขัง หยูเสี่ยวเฟยรู้ดีว่าถ้าตำรวจไม่มีหลักฐานมัดตัว ตราบใดที่เขายืนกรานไม่สารภาพ พอถึงเวลาเขาก็จะถูกปล่อยตัวไป

เทคนิคการฉีดเซรุ่มความจริงของสวีโม่พัฒนาขึ้นเรื่อยๆ ทำให้เขาสามารถฉีดเซรุ่มเข้าสู่ร่างกายคนร้ายได้อย่างง่ายดาย โดยหลบเลี่ยงกล้องวงจรปิดในห้องสอบสวนและสายตาของฮานเฟยไปได้

พอโดนเซรุ่มความจริงเข้าไป หยูเสี่ยวเฟยก็ให้ความร่วมมือดีขึ้นทันตาเห็น ถามอะไรก็ตอบหมด

สวีโม่ทำให้หยูเสี่ยวเฟยเล่าเหตุการณ์ในตอนนั้นออกมาต่อหน้าฮานเฟยได้อย่างง่ายดาย

"ทำไมฉันถึงฆ่ามันเหรอ?"

"ก็เพราะมันโกงเงินฉันไง... เมื่อประมาณเจ็ดปีก่อน ฉันเพิ่งออกจากคุก พอออกมาก็หางานไม่ได้ เลยไปตั้งแผงลอยขายของ ขายอยู่สองปี เก็บเงินได้เกือบห้าแสนหยวน"

"เดิมทีฉันกะจะเอาเงินก้อนนี้ไปเช่าตึกแถวเปิดร้านเล็กๆ ทำมาหากิน แต่ตอนนั้นฉันดันไปเจอไอ้สิบแปดมงกุฎนั่น มันบอกให้ฉันเอาเงินให้มัน แล้วมันจะเอาไปลงทุนให้ ให้เงินต่อเงิน มันบอกว่าฉันจะได้กำไรเป็นล้านภายในปีเดียว ตอนนั้นฉันมันโง่ พอฟังมันพูดก็เชื่อสนิทใจ เลยเทหมดหน้าตักให้มัน เหลือเงินไว้แค่พอจ่ายค่าเช่าห้องไม่กี่เดือน"

"กว่าจะรู้ตัวก็ผ่านไปนานแล้วว่ามันไม่ได้เอาเงินฉันไปลงทุนอะไรเลย แต่เอาเงินไปถลุงเล่นสบายใจเฉิบ นั่นมันเงินเก็บทั้งชีวิตของฉันนะ! เงินที่ฉันเก็บหอมรอมริบมาตั้งสองปี ทำงานหามรุ่งหามค่ำ ไม่กล้าใช้สักแดงเดียว"

"ฉันไปทวงเงินคืน ใครจะรู้ว่านอกจากมันจะไม่คืนแล้ว มันยังพาคนมารุมกระทืบฉันอีก มันบอกว่าเงินใช้หมดแล้ว อย่ามายุ่งกับมัน ไม่งั้นเจอหน้าเมื่อไหร่จะกระทืบเมื่อนั้น ฉันทำใจไม่ได้ที่เงินที่หามาด้วยหยาดเหงื่อแรงงานตลอดสองปี ทั้งวันทั้งคืน โดนมันโกงไปผลาญเล่น ฉันเลยไปดักรอมันตรงทางเดินแคบๆ ที่มันใช้กลับบ้านทุกวัน แล้วก็ฆ่ามันซะ"

สวีโม่รู้เหตุผลที่หยูเสี่ยวเฟยฆ่าคนจากถุงแพรมานานแล้ว แต่รู้คนเดียวก็ไร้ประโยชน์ หยูเสี่ยวเฟยต้องพูดออกมาเองในห้องสอบสวน ถึงจะเอาผิดเขาได้

"คุณฆ่าเขาเพราะเขาโกงเงินคุณเหรอ?" ฮานเฟยอึ้งไป "ถ้าโดนโกงทำไมไม่แจ้งตำรวจล่ะ? ทำไมต้องเอาตัวเองเข้าไปเสี่ยงด้วย?"

เขาไม่คิดเลยว่าเหตุผลในการฆ่าคนของหยูเสี่ยวเฟยจะเรียบง่ายขนาดนี้

เดิมทีเขาเป็นผู้เสียหาย แต่ทำแบบนี้กลายเป็นฆาตกรไปซะงั้น ขาดทุนย่อยยับ

"ฉันให้เงินสดมันไปหมด ไม่ได้โอน หลักฐานว่ามันโกงฉันก็ไม่มี แถมฉันยังมีประวัติอาชญากรรมอีก ต่อให้ฉันแจ้งความ พวกคุณจะเชื่อฉันเหรอ?"

ฮานเฟยพยักหน้าอย่างไม่ลังเล

"เชื่อสิครับ เราเชื่อทุกคนที่มาแจ้งความ เราไม่สงสัยความจริงเท็จของคำพูดคนจากสถานะของเขาหรอกครับ นี่เป็นจรรยาบรรณวิชาชีพพื้นฐานที่สุดของตำรวจ"

"นี่คือคำให้การของคุณ ลองอ่านดูนะครับ ถ้าไม่มีปัญหาอะไรก็เซ็นชื่อได้เลย"

หยูเสี่ยวเฟยเปิดดูคำให้การผ่านๆ แล้วหยิบปากกาเซ็นชื่อลงไป

ถือว่าปิดคดีลงได้เรียบร้อย

คดีค้างเก่าเพียงสองคดีในสถานีตำรวจได้รับการคลี่คลายด้วยความช่วยเหลือของสวีโม่

"คุณประสบความสำเร็จในการจับกุมผู้หลบหนีและได้รับรางวัล — เซรุ่มความจริง x 10!"

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหัวของสวีโม่ เซรุ่มความจริงของเขาเพิ่งหมดพอดี ระบบช่างรู้ใจเติมของให้ทันเวลา

หลังการสอบสวน ทันทีที่ฮานเฟยเดินออกมาจากห้องสอบสวน เขาก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายจากด้านนอก

ด้วยความสงสัย ฮานเฟยรีบเดินเข้าไปดูทันที

เขาเห็นชายร่างผอมบางคนหนึ่งกำลังเล่าประสบการณ์ของตัวเองให้ตำรวจฟัง

"คุณตำรวจครับ คุณต้องให้ความเป็นธรรมกับผมนะ ต้องจับเธอให้ได้!"

"เกิดอะไรขึ้นครับ?" ฮานเฟยเดินเข้าไปถาม

"หัวหน้าทีมฮาน มาพอดีเลยครับ คุณหลี่ท่านนี้แจ้งว่าถูกทำร้ายร่างกาย และคนร้ายเป็นผู้หญิงครับ"

ฮานเฟย: "?"

ผู้ชาย ถูกผู้หญิงทำร้าย... เป็นไปได้ยังไง?

คนแจ้งความเมาหรือเล่นยามาหรือเปล่า? ฮานเฟยกำลังลังเลว่าจะพาคนแจ้งความไปตรวจฉี่ดีไหม

"อะแฮ่ม... หัวหน้าทีมฮาน ลืมที่เพิ่งพูดกับหยูเสี่ยวเฟยในห้องสอบสวนไปแล้วเหรอครับ?" ขณะที่ฮานเฟยกำลังคิดอยู่นั้น สวีโม่ที่อยู่ข้างๆ ก็มองความคิดของฮานเฟยออกทะลุปรุโปร่ง จึงกระแอมเตือนสติไปสองที

"ผมพูดอะไร?" ฮานเฟยยังไม่เข้าใจความหมายของสวีโม่ในทันที

สวีโม่: "???"

เมื่อกี้ใครนะที่บอกว่าจะเชื่อคนแจ้งความอย่างแน่นอน ไม่ว่าเขาจะมีสถานะอะไร? และบอกว่าเป็นจรรยาบรรณวิชาชีพพื้นฐานที่สุดของตำรวจ?

หัวหน้าทีมฮาน จรรยาบรรณวิชาชีพของคุณหายไปไหนหมดครับ?