บทที่ 531 เมื่อกี้ฉันประมาทไปหน่อย ไม่ทันหลบ(ฟรี)

บทที่ 531 เมื่อกี้ฉันประมาทไปหน่อย ไม่ทันหลบ

แม้ว่าภูมิประเทศในชุมชนเมืองเก่าจะซับซ้อนอย่างยิ่ง จนคนที่มาครั้งแรกอาจหลงทางได้ง่ายๆ แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาสำหรับสวีโม่ผู้มีระบบช่วยเหลือ

เขาหาที่พักของอวี๋เสี่ยวเฟยเจอโดยแทบไม่ต้องออกแรง

"ตรอก 431 เลขที่ 66 หลังนี้แหละ"

ทั้งสองคนสบตากัน จากนั้นสวีโม่ก็เอื้อมมือไปเคาะประตู

"ก๊อก ก๊อก ก๊อก" เสียงเคาะประตูดังขึ้น

"อาหารมาส่งครับ!"

เสียงผู้ชายที่ฟังดูหงุดหงิดดังออกมาจากในห้องทันควัน

"จะตะโกนหาพ่องเรอะ! เคาะอะไรนักหนาวะ? ไม่รู้หรือไงว่าลูกค้าคือพระเจ้า? เชื่อไหมว่าเดี๋ยวให้หนึ่งดาวเลย? สัสเอ๊ย!"

ชายหัวล้านเปิดประตูออกมาพร้อมคำด่าทอ "เอาของมา แล้วก็ไสหัว..."

ทันทีที่เปิดประตู เขาก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ—มีคนยืนอยู่ที่หน้าประตูถึงสองคน!

คำว่า "ไป" ที่กำลังจะหลุดจากปากถูกกลืนลงคอไปอย่างยากลำบาก

อวี๋เสี่ยวเฟยสั่งอาหารมาส่งตั้งกี่ครั้ง ไม่เคยเจอสถานการณ์ที่มีคนมาส่งอาหารพร้อมกันสองคนแบบนี้

ยิ่งไปกว่านั้น เขาสัมผัสได้ถึงรังสีความยุติธรรมและเคร่งขรึมแผ่ออกมาจากชายวัยกลางคนที่หน้าประตู ไอ้แก่นี่ต้องเป็นตำรวจแน่ๆ!

ส่วนไอ้หนุ่มอีกคนที่ถือถุงอาหาร น่าจะเป็นคนส่งอาหาร ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด มันนั่นแหละที่พาตำรวจมาที่นี่

แม้อวี๋เสี่ยวเฟยจะเคยก่อคดีฆ่าคนและใจกล้าบ้าบิ่นแค่ไหน แต่ต่อให้ใจกล้ายังไง เขาก็ไม่กล้าปะทะกับตำรวจตรงๆ หรอก

เขาเล็งเห็นว่า "คนส่งอาหาร" สวีโม่ เป็นจุดอ่อนที่จะฝ่าวงล้อมออกไปได้ทันที

เขาจึงรวบรวมแรงทั้งหมดผลักสวีโม่สุดแรง เตรียมจะวิ่งหนีออกไป

อวี๋เสี่ยวเฟยตัวใหญ่มาก ปัจจุบันเขาเป็นเทรนเนอร์ฟิตเนส สูง 185 เซนติเมตร หนักเกือบ 170 กิโลกรัม ร่างกายเต็มไปด้วยมัดกล้าม คนธรรมดาไม่มีทางต้านแรงผลักสุดตัวของเขาได้แน่

ทว่า ภาพที่อวี๋เสี่ยวเฟยจินตนาการไว้ว่าสวีโม่จะกระเด็นล้มคว่ำกลับไม่เกิดขึ้น

ในทางตรงกันข้าม ตัวเขาเองที่ทุ่มสุดตัวผลักสวีโม่ กลับกลายเป็นฝ่ายลงไปนอนกองกับพื้น มองดู "คนส่งอาหาร" สวีโม่ด้วยสีหน้างุนงง

เดี๋ยวนี้คนส่งอาหารร่างกายแข็งแรงขนาดนี้เลยเหรอ?!

สิ่งที่เขาไม่รู้คือ ร่างกายของสวีโม่เพิ่งได้รับการอัปเกรดจากระบบ พละกำลังของเขาเหนือกว่าคนทั่วไปมาก แม้แต่อวี๋เสี่ยวเฟยที่เป็นเทรนเนอร์ฟิตเนสกล้ามโตก็ยังเทียบไม่ติด

ฮานเฟยที่ยืนอยู่ข้างๆ สวีโม่ก็อึ้งไปชั่วขณะ

อวี๋เสี่ยวเฟยคนนี้เป็นพวกบ้ากล้ามตัวจริงเสียงจริง

ตอนที่อวี๋เสี่ยวเฟยพุ่งเข้าใส่สวีโม่ ฮานเฟยเตรียมจะเข้าไปช่วยสวีโม่จัดการกับไอ้ยักษ์นี่แล้ว ใครจะไปคิดว่ายังไม่ทันได้ช่วย อวี๋เสี่ยวเฟยก็ลงไปนอนแผ่หรากับพื้นซะแล้ว?

สวีโม่ยังไม่ได้ขยับตัวเลยด้วยซ้ำ แล้วไอ้หมอนี่ล้มได้ไง?

หรือว่าอวี๋เสี่ยวเฟยคนนี้จะมีดีแค่รูปร่าง มีกล้ามแต่ไม่มีแรง เป็นพวกดีแต่เปลือกงั้นเหรอ?

ไม่มีเวลาให้คิดมาก ฮานเฟยดึงกุญแจมือออกจากเอวอย่างคล่องแคล่ว เตรียมจะใส่กุญแจมือและคุมตัวอวี๋เสี่ยวเฟยที่ล้มอยู่บนพื้น

ผิดคาด พละกำลังของหมอนี่มหาศาลอย่างน่าตกใจ ไม่ใช่พวกมีแต่กล้ามไร้แรงอย่างที่ฮานเฟยคิดเลยสักนิด

ผลก็คือ ฮานเฟยคุมสถานการณ์ไม่ได้เลย เพียงแค่ปะทะกันยกแรก ฮานเฟยก็ถูกไอ้ยักษ์นี่เล่นงานจนอยู่หมัด แถมกุญแจมือที่ถืออยู่ก็โดนแย่งไป เสียง "กริ๊ก" ดังขึ้น ฮานเฟยที่ตั้งใจจะจับอวี๋เสี่ยวเฟยใส่กุญแจมือ กลับกลายเป็นฝ่ายถูกใส่กุญแจมือซะเอง

ฮานเฟยที่กะจะมาจับคนร้าย ไม่เคยนึกฝันว่าจะมีวันที่ตัวเองโดนคนร้ายจับใส่กุญแจมือแบบนี้ ชั่วขณะหนึ่งเขาถึงกับทำอะไรไม่ถูก

เขาจับโจรมาทั้งชีวิต ไม่นึกว่าจะมาเสียท่าให้โจรซะเอง!

โชคดีที่ภารกิจนี้ฮานเฟยพาเมพสวีโม่มาด้วย ไม่อย่างนั้นวันนี้เขาคงแย่แน่ๆ...

ทันทีที่ฮานเฟยเสียท่าให้อวี๋เสี่ยวเฟยและกำลังจะถูกใส่กุญแจมือ สวีโม่ก็พุ่งเข้ามาช่วยฮานเฟยแล้ว

อวี๋เสี่ยวเฟยเพิ่งจะจัดการฮานเฟยได้ ยังไม่ทันจะได้ใช้ฮานเฟยเป็นตัวประกันขู่สวีโม่ กำปั้นขนาดเท่ากระสอบทรายก็พุ่งเข้าใส่ใบหน้าเขาเต็มๆ

อวี๋เสี่ยวเฟยโดนหมัดเข้าไปถึงกับเห็นดาว กว่าจะตั้งสติได้อีกที สวีโม่ก็กดหน้าเขาแนบลงกับพื้นแน่นสนิท

อวี๋เสี่ยวเฟยพยายามดิ้นรน แต่แรงของสวีโม่มหาศาลเกินไป เขาขยับตัวไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

"หัวหน้าทีมฮาน เป็นอะไรไหมครับ?" สวีโม่ถามฮานเฟยที่ถูกใส่กุญแจมืออยู่ข้างๆ หลังจากสยบอวี๋เสี่ยวเฟยได้แล้ว

"ไม่... ไม่เป็นไร ฉันจะเป็นอะไรได้?" ฮานเฟยรู้สึกหน้าแตกยับเยิน พยายามรักษาหน้าต่อหน้ารุ่นน้องอย่างสวีโม่ด้วยคำแก้ตัว "เมื่อกี้ฉันประมาทไปหน่อย ไม่ทันระวังตัว ไม่งั้นไอ้หนูนี่ไม่มีโอกาสหรอก"

"ครับๆๆ ผมดูออกครับ" สวีโม่พยักหน้า "กุญแจมือกุญแจอยู่ไหนครับ? เดี๋ยวผมช่วยไขออกให้"

"อยู่ในกระเป๋ากางเกง ระวังด้วยนะ อย่าให้มันหนีไปได้ แรงมันเยอะใช่เล่น"

มือของฮานเฟยถูกไพล่หลังไว้ ขยับตัวลำบากมาก แม้กุญแจจะอยู่ที่ตัว แต่ก็ไขเองไม่ได้

ทันทีที่พูดจบ สวีโม่ก็ใช้มือซ้ายรวบข้อมือทั้งสองข้างของอวี๋เสี่ยวเฟยไว้ กดให้อยู่หมัด แล้วใช้มือขวาล้วงหากุญแจกุญแจมือจากกระเป๋ากางเกงของฮานเฟย มาไขกุญแจมือให้ฮานเฟย

ในระหว่างนั้น อวี๋เสี่ยวเฟยเหมือนเห็นช่องทางรอด เพราะสวีโม่ต้องละมือข้างหนึ่งไปช่วยไขกุญแจมือให้เพื่อน เหลือมือแค่ข้างเดียวที่กดเขาไว้

แต่ถึงจะเหลือมือเดียว แรงของสวีโม่ก็ยังมากเกินกว่าที่อวี๋เสี่ยวเฟยจะดิ้นหลุดได้

เห็นสวีโม่กดคู่ต่อสู้จนอยู่หมัดด้วยมือข้างเดียว ฮานเฟยก็ต้องอึ้งอีกครั้ง

ใช้มือเดียวเนี่ยนะ?!

เมื่อกี้ฮานเฟยเพิ่งซาบซึ้งกับพละกำลังของอวี๋เสี่ยวเฟยมาหมาดๆ เขารู้สึกว่าไอ้หมอนี่แรงเยอะอย่างกับควาย จนทำให้ฮานเฟยพ่ายแพ้อย่างหมดรูปในการปะทะแค่ครั้งเดียว

หลังจากไขกุญแจมือออกแล้ว ฮานเฟยก็จัดการใส่กุญแจมืออวี๋เสี่ยวเฟย

"อยู่นิ่งๆ!"

ภารกิจจับกุมครั้งนี้สำเร็จได้เพราะสวีโม่ แม้จะมีเรื่องขลุกขลักกลางคันบ้าง แต่สุดท้ายก็ปลอดภัย

ระหว่างทางกลับ

"เอ่อ... เรื่องเมื่อกี้นี้ กลับไปอย่าไปเล่าให้ใครฟังนะ" ฮานเฟยเจรจากับสวีโม่

ยังไงเขาก็เป็นถึงหัวหน้าทีมสืบสวนคดีอาชญากรรม ฮานเฟยต้องรักษาภาพลักษณ์ต่อหน้าลูกน้องบ้าง

ขืนลูกน้องรู้ว่าเขาจับคนร้ายพลาด แถมยังโดนคนร้าย "จับ" ซะเอง มีหวังอายแทบแทรกแผ่นดินหนี!

ตำรวจไปจับผู้ร้ายแต่ดันโดนผู้ร้ายจับใส่กุญแจมือซะเองเนี่ยนะ?

ถ้าเรื่องนี้รู้ถึงหูคนอื่น ฮานเฟยคงไม่มีหน้าไปมองลูกน้องอีกต่อไป

"เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ? มีอะไรเกิดขึ้นเหรอ?"

คุยกับคนฉลาดนี่มันง่ายจริงๆ! ฮานเฟยค่อยๆ ถอนหายใจด้วยความโล่งอก "เปล่า ไม่มีอะไร!"