บทที่ 2 กำเนิดรูปลักษณ์

บทที่ 2 กำเนิดรูปลักษณ์

"ราชันเทพ..." อูรานอสหนุ่มพึมพำสองคำนี้ จิตใจที่เคยสงบนิ่งกลับลุกโชนไปด้วยความปรารถนาอันแรงกล้า

ทว่าครู่ต่อมา เขาก็เกิดความสงสัย เอ่ยถามราวกับพูดกับตัวเอง "แต่ข้าจะเป็นราชันเทพได้อย่างไร?"

"อูรานอสที่รัก เจ้าคือเทพผู้กล้าหาญที่สุดในโลกหล้า ไม่ว่าเจ้าจะเป็นราชันเทพหรือไม่ก็ตาม"

ไกอาปลอบประโลมเทพหนุ่มผู้เยาว์วัยอย่างอ่อนโยน รัศมีแห่งความเป็นมารดาเปล่งประกายถึงขีดสุดในห้วงเวลานี้ เป็นความนุ่มนวลที่พร้อมจะโอบอุ้มสรรพสิ่งในโลกหล้า

อูรานอสมองไปยังไกอา ซึมซับความอ่อนโยนของนาง แล้วก้มศีรษะลง ราวกับแผ่นฟ้าทั้งผืนกำลังโน้มต่ำลงมา

วินาทีนี้ ฟ้าและดินหลอมรวมกันอีกครั้ง จนมิอาจแยกแยะออกจากกัน โลกหวนคืนสู่ความโกลาหลอีกครา

และท่ามกลางความสลัวรางนี้ สตรีในชุดดำนางหนึ่งได้มาปรากฏกาย ณ ที่ซึ่งทาเรนดำรงอยู่

นางเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นใบหน้าที่ถูกความมืดมิดปกคลุมจนมิดชิด ไม่อาจเห็นรูปโฉม แต่จากเงาร่างภายใต้อาภรณ์สีดำนั้น บ่งบอกชัดเจนว่านางเป็นสตรีที่มีทรวดทรงงดงามสมบูรณ์พูนสุขยิ่งนัก

ทาเรนตกใจกับการมาเยือนของนาง แต่ขณะเดียวกันก็ตระหนักถึงตัวตนของนางได้ทันที

หนึ่งใน 'ปฐมเทพ' ผู้ถือกำเนิดพร้อมกับเอเรบัส... เทพีแห่งราตรี 'นิกซ์'

ฝาแฝดชายหญิงคู่นี้ถือกำเนิดขึ้นพร้อมกัน เอเรบัสคือนิกายแห่งความมืดมิดอันบริสุทธิ์ ส่วนนิกซ์คือความสลัวรางที่ไหลเวียน

เอเรบัสนำมาซึ่งความเงียบงันแห่งราตรียาวนาน และทุกที่ที่ชายกระโปรงของนิกซ์สะบัดพริ้ว วิถีโคจรของดวงดาราจะเริ่มกะพริบไหว

การถือกำเนิดของสองพี่น้องคู่นี้มอบแนวคิดเรื่อง 'กาลเวลา' ให้แก่ความโกลาหล... การสลับสับเปลี่ยนระหว่างความมืดและแสงสว่างก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบในลมหายใจของพวกเขา และประกายสายฟ้าที่ระเบิดออกเมื่อทั้งสองสอดประสานกัน ได้กรีดรอยแยกแรกในความว่างเปล่า กลายเป็นต้นแบบของทางช้างเผือกในอนาคต

"ปฐมเทพผู้ทรงพลังอีกองค์หนึ่ง"

ทาเรนคิดอย่างจนปัญญา สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันทรงพลังของอีกฝ่าย ยิ่งทำให้รู้สึกว่าตนเองช่างเล็กจ้อยเหลือเกิน

หากพลังเทพของปฐมเทพอยู่ที่ระดับสิบ สถานะปัจจุบันของเขาคงไม่ถึงระดับหนึ่งด้วยซ้ำ อ่อนแอกว่าเหล่าทวยเทพยุคใหม่ที่ถือกำเนิดจากปฐมเทพเหล่านี้เสียอีก

เช่นเดียวกับไกอา ปฐมเทพองค์อื่นๆ ก็สัมผัสได้ถึงการมีอยู่และสายตาของทาเรนยามที่พวกเขาถือกำเนิด

ทว่านอกจากไกอาแล้ว เทพองค์อื่นๆ ส่วนใหญ่ไร้รูปร่างและไร้ลักษณ์ ปราศจากอารมณ์ความรู้สึกซับซ้อน จึงไม่ได้ให้ความสนใจในตัวทาเรน

ดังนั้น ทาเรนจึงประหลาดใจกับการมาเยือนของนิกซ์ เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะสื่อสารออกไปผ่านจิตสำนึก:

"ท่านหญิงแห่งราตรีผู้สูงส่ง มีสิ่งใดให้ข้ารับใช้หรือ?"

นิกซ์กวาดสายตามองตัวตนปริศนาที่ไร้รูปไร้ลักษณ์เบื้องหน้า พยักหน้าเบาๆ น้ำเสียงของนางกังวานและว่างเปล่า ปราศจากอารมณ์ใดๆ: "ข้ามีบุตรที่ไม่สามารถให้กำเนิดได้"

มุมปากของทาเรนกระตุก เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะเจอเหตุผลเช่นนี้

หากเจ้าคลอดลูกไม่ได้ แล้วมาหาข้าทำไม? ข้าทำคลอดไม่เป็น และข้าก็ไม่มีร่างกายด้วยซ้ำ

ในความทรงจำของเขา นิกซ์ให้กำเนิดบุตรมากมาย บางองค์เกิดกับเอเรบัส บางองค์นางตั้งครรภ์ด้วยตนเอง

บุตรแต่ละองค์เป็นสัญลักษณ์ของกฎเกณฑ์ และการถือกำเนิดของกฎเกณฑ์แต่ละข้อ หมายถึงโลกใบนี้มีความสมบูรณ์ขึ้นอีกขั้น

ในบรรดาบุตรเหล่านั้น ผู้ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ เทพีแห่งทิวา 'เฮเมรา' ผู้ขับไล่ความมืดมิดในทุกวัน ก่อให้เกิดวัฏจักรกลางวันกลางคืนร่วมกับมารดา และนับแต่นั้น โลกจึงมีแนวคิดเรื่องทิวาและราตรี

และนิกซ์ แทนที่จะเรียกว่าให้กำเนิดทายาท เรียกว่านางตอบสนองต่อความต้องการของโลก โดยการให้กำเนิดกฎเกณฑ์ใหม่ที่โลกต้องการ ซึ่งเรียกว่า "การตั้งครรภ์โดยเจตจำนงแห่งสวรรค์"

แล้วคำว่า "ไม่สามารถให้กำเนิดได้" หมายความว่าอย่างไรกันแน่?

ที่สำคัญที่สุดคือ ทำไมคลอดไม่ได้แล้วต้องมาหาเขา?

ราวกับล่วงรู้ความสับสนของทาเรน นิกซ์เอ่ยขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยและว่างเปล่า:

"เป็นเพราะเจ้า"

ทาเรนงุนงงหนักกว่าเดิม นิกซ์บอกว่านางคลอดลูกไม่ได้เพราะเขา?

เขาไปทำอะไรให้? ทำไมเขาถึงไม่รู้เรื่องเลย?

เมื่อสบตากับแววตาไร้อารมณ์ของนิกซ์ ทาเรนจึงจำต้องใช้พลังเทพออันน้อยนิดตรวจสอบต้นสายปลายเหตุ

ปรากฏว่า เป็นเพราะการมาถึงของเขา เขาได้ครอบครองเทวสถานะแห่ง 'ชะตากรรม' โลกจึงไม่ต้องการเทพแห่งชะตากรรมองค์ใหม่อีกต่อไป

แต่บุตรของนิกซ์ถูกกำหนดไว้แล้วว่าจะต้องถือกำเนิด และสิ่งนี้ก็เป็นส่วนหนึ่งของชะตากรรมเช่นกัน รวมถึง 'สามเทพีแห่งโชคชะตา' (Moirai) ที่เลื่องชื่อ

สามเทพีแห่งโชคชะตา ประกอบด้วย:

โคลโธ ผู้ปั่นด้ายแห่งชีวิต

ลาเคซิส ผู้กำหนดความยาวของด้ายแห่งชีวิต

อโทรพอส ผู้ตัดด้ายแห่งชีวิต

สามเทพีรวมกันเป็นวงจรปิดที่สมบูรณ์ของวัฏจักรแห่งชะตากรรม การมีอยู่ของพวกนางทำให้มนุษย์ต้องดิ้นรนอยู่ภายใต้เส้นด้ายแห่งความจำเป็นที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง พวกเขาอาจเบี่ยงเบนออกจากเส้นทาง แต่จะไม่มีวันหลุดพ้นไปได้

แต่ตอนนี้ เนื่องจากการปรากฏตัวของทาเรน สามเทพีแห่งโชคชะตาผู้ซึ่งถูกกำหนดให้ถือกำเนิด จึงสูญเสียอำนาจเทพที่ควรได้รับ ตามหลักการแล้วพวกนางควรจะสูญสลายไป เพราะโลกไม่ต้องการพวกนางอีกแล้ว

ทว่าพวกนางได้ปฏิสนธิขึ้นมาแล้ว จึงนำไปสู่สถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกที่เรียกว่า "คลอดไม่ได้"

มองในแง่นี้ ดูเหมือนจะเป็นเพราะเขาจริงๆ นิกซ์ก็คือผู้เสียหายที่มาทวงถามความเป็นธรรม

ทาเรนรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย เขาคิดครู่หนึ่งแล้วลองเสนออย่างระมัดระวัง "ท่านหญิงนิกซ์ ข้าเห็นใจในความยากลำบากของท่านยิ่งนัก ในเมื่อขาดต้นกำเนิดจึงไม่อาจให้กำเนิดได้ บางทีข้าอาจจะช่วยลองดูได้"

นิกซ์พยักหน้า การมีตัวตนของนางในตอนนี้ยังมีข้อจำกัดมาก แทบจะไม่มีความผันผวนทางอารมณ์ใดๆ

เมื่อได้รับความยินยอมจากนิกซ์ ทาเรนจึงลองแบ่งเสี้ยวหนึ่งของต้นกำเนิดแห่งชะตากรรมด้วยพลังเทพออันน้อยนิด แล้วส่งมันไปยังร่างของนิกซ์

วินาทีถัดมา เขาสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง เสียงหึ่งๆ ของกฎเกณฑ์ดังขึ้น ราวกับโลกทั้งใบกำลังสั่นสะเทือน เส้นด้ายแห่งชะตากรรมที่มองไม่เห็นร้อยรัดกันในความว่างเปล่า และ ณ ใจกลางของเส้นด้ายเหล่านั้น ร่างงามสง่าสามร่างก็ปรากฏขึ้น

เรือนร่างอวบอิ่มสมบูรณ์ ท่วงท่าสง่างามและผ่อนคลาย ภายใต้อาภรณ์บางเบาแนบเนื้อคือส่วนเว้าส่วนโค้งของสตรีเพศที่สมบูรณ์แบบ ใบหน้างดงามหมดจด ราวกับแผ่ซ่านพลังชีวิตอันเปี่ยมล้นออกมา

"โคลโธ / ลาเคซิส / อโทรพอส คารวะพระบิดาและพระมารดา"

สามพี่น้องเอ่ยขึ้นพร้อมกัน น้ำเสียงใสกังวานไพเราะ พวกนางไม่ได้แสดงความลบหลู่ดูหมิ่นแม้ทาเรนจะดูอ่อนแอ เพราะพวกนางสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งชะตาลิขิตบนตัวเขา

นิกซ์ไม่ได้ยินดีหรือแปลกใจกับการถือกำเนิดของพวกนาง แทบไม่แสดงอารมณ์ใดๆ ขณะที่นางกำลังจะจากไป จู่ๆ นางก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่งและหันมองไปยังความว่างเปล่าที่ทาเรนอยู่

พื้นที่ที่เคยไร้รูปไร้ลักษณ์พลันเริ่มสั่นไหว เส้นด้ายลึกลับที่มองไม่เห็นจำนวนมากปรากฏขึ้น ถักทอเป็นรูปร่างของชายหนุ่ม

มันคือบุรุษเพศ ชายหนุ่มรูปงาม ใบหน้าอ่อนโยน สวมชุดคลุมสีขาว ดวงตาสีม่วงคู่หนึ่งราวกับมองทะลุปรุโปร่งทุกสรรพสิ่ง แม้ในเวลานี้ดวงตาคู่นั้นจะแฝงแววประหลาดใจอยู่บ้างก็ตาม

"ข้ามีร่างมนุษย์แล้ว?"

ทาเรนประหลาดใจอย่างยิ่งที่พบว่าตนเองดูเหมือนจะหลุดพ้นจากสภาวะไร้รูปลักษณ์แล้ว สาเหตุดูเหมือนจะมาจากการถือกำเนิดของสามเทพีแห่งโชคชะตา เพราะการปรากฏตัวของพวกนาง พลังเทพของทาเรนจึงเพิ่มขึ้นอีกครั้ง

"ไม่ ไม่ใช่แค่นั้น" ทาเรนสัมผัสได้ถึงบางอย่างอย่างรวดเร็ว และมองไปยังทะเลแห่งต้นกำเนิดอันไกลโพ้นที่ยังคงกระเพื่อมไหว การคาดการณ์หนึ่งก่อตัวขึ้นในใจ: "สิบสองไททัน กำลังจะถือกำเนิด"

ในขณะเดียวกัน เขาก็ตระหนักได้ว่า การปล่อยให้ชะตากรรมดำเนินไปเองตามธรรมชาติ ดูเหมือนจะไม่ช่วยเพิ่มพลังเทพให้เขาได้มากเท่ากับการที่เขาเข้าไปผลักดันมันด้วยตนเอง

บางทีคำทำนายจะนับว่าเป็นคำทำนายก็ต่อเมื่อมีผู้รับรู้ สิ่งที่เขาคิดอยู่คนเดียวจึงไม่นับ ดังนั้นเขาจำต้องสื่อสารกับเทพองค์อื่น

เช่นนั้นแล้ว หากเขาต้องการแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว มิใช่ว่าเขาต้องลงมือผลักดันเหตุการณ์ตามลิขิตเหล่านั้นให้เกิดขึ้นด้วยตนเองหรือ?