บทที่ 128 รางวัลภารกิจ: วิชามาร · ดัชนียันต์

【เจ้าได้พบกับความท้าทายที่สาหัสที่สุดในประวัติศาสตร์!】

【หอกวนเทียน หนึ่งในสิบแดนศักดิ์สิทธิ์ กำลังจะส่งทูตมาเยือนเมืองไท่หัว หากได้รับการยอมรับจากทูต โอกาสที่จะได้เข้าเป็นศิษย์ของสิบแดนศักดิ์สิทธิ์ก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมาก!】

【สิบแดนศักดิ์สิทธิ์เชียวนะ! นั่นคือสำนักฝ่ายธรรมะที่จอมมารนับไม่ถ้วนอยากจะทำลายแต่ทำได้เพียงมองตาปริบๆ เจ้าเองก็ย่อมไม่มีข้อยกเว้น】

ไอ้ระบบหมาๆ นี่ใส่ร้ายกันอีกแล้ว

ฉันจะไปตีสิบสำนักเซียนใหญ่เนี่ยนะ? เอาจริงดิ!

【เจ้าตระหนักได้ทันทีว่า หากต้องการชนะการประลองแปดสำนักนี้ จะต้องกำเหล่าอัจฉริยะแห่งสำนักไท่หัวทั้งสามสิบเจ็ดคนที่เข้าร่วมการประลองไว้ในกำมือให้มั่นเสียก่อน!】

【เจ้าสำนักไท่หัวถูกผลประโยชน์หลังการชนะการประลองแปดสำนักครอบงำจนหน้ามืดตามัว นี่จะเป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่เจ้าจะกัดกร่อนและทำให้เหล่าอัจฉริยะฝ่ายธรรมะรุ่นนี้ของสำนักตกต่ำลงอย่างเปิดเผย】

【หากสำเร็จ อนาคตของสำนักไท่หัวจะถูกฝังไว้ในมือเจ้าอย่างสมบูรณ์ ทำให้การสืบทอดขาดตอน แผนการ 'ทำลายล้างไท่หัว' ก็จะถือว่าสำเร็จในทางปฏิบัติ】

【ภารกิจสุดท้ายของซีรี่ส์ "แผนการทำลายล้างไท่หัว" ได้รับการอัปเดต!】

【ภารกิจ: อำนาจในกำมือ (กำลังดำเนินการ)】

【จงใช้วิธีการใดก็ได้ไม่จำกัด เปลี่ยนอัจฉริยะฝ่ายธรรมะระดับหัวกะทิของสำนักไท่หัวให้กลายเป็นทหารที่ภักดีที่สุดของเจ้าภายในสามวัน!】

【ความคืบหน้าภารกิจ: กัดกร่อนอัจฉริยะสำนักไท่หัว (3/37)】

【รางวัลภารกิจ: วิชามาร · ดัชนียันต์】

【หมายเหตุ: ความยากในการคว้าชัยชนะสูงสุดในการประลองแปดสำนักนั้นสูงมาก ทว่าวิชามาร · ดัชนียันต์ สามารถเพิ่มโอกาสชนะให้เจ้าได้กว่าสามส่วน! หลังจากชนะการประลอง จะเปิดซีรี่ส์ภารกิจ "แดนศักดิ์สิทธิ์"!】

โอ้? ถึงกับเป็นภารกิจสุดท้ายของซีรี่ส์ "แผนการทำลายล้างไท่หัว" เลยเหรอ!

หลังจากเห็นรายละเอียดภารกิจ ซูหยวนก็แปลกใจเล็กน้อย

เงื่อนไขการผ่านภารกิจไม่ได้บอกว่าต้องได้ที่หนึ่งในการสอบร่วมแปดโรงเรียน แต่แค่ทำให้เด็กห้องพิเศษทั้งหมดตกสู่ด้านมืดก็โอเคแล้ว

สามคนที่ถูกกัดกร่อนไปแล้ว น่าจะหมายถึง เฉินนั่วยี, ฉู่หลานซี และ อูสื่ออิง ซึ่งเป็นผู้บำเพ็ญมารและอัจฉริยะฝ่ายธรรมะที่ตกสู่ด้านมืดที่ระบบรับรองแล้ว

แต่ดูจากหมายเหตุภารกิจ เจ้าระบบหมาๆ นี่ส่งภารกิจนี้มาก็เพื่อจะให้เขาชนะการสอบร่วมแปดโรงเรียน และยื่นหนวดแห่งความมืดเข้าไปในสิบสำนักเซียนใหญ่ชัดๆ

แจกคะแนนฟรีว่างั้นเถอะ

หลังจากแปลกใจเล็กน้อย ซูหยวนก็รับภารกิจนี้ด้วยความพึงพอใจ

จิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้ายของซีรี่ส์วิชามาร · เบญจดัชนี ในที่สุดก็จะมาอยู่ในมือแล้ว

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่ระบบบอกชัดเจนว่าวิชามาร · ดัชนียันต์ จะช่วยเพิ่มโอกาสชนะการสอบร่วมได้อย่างมาก แค่พูดถึงการที่วิชามารชุด เบญจดัชนีจะช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตัวเขาเอง ภารกิจนี้ก็ต้องทำให้สำเร็จให้ได้

บางทีหลังจากได้วิชามารนี้มา เขาอาจจะมีพลังพอที่จะรับมือกับคำขู่ของเฉินเซียนซึ่งๆ หน้าก็ได้

สรุปคือซูหยวนกระตือรือร้นกับภารกิจนี้มาก

หลังจากครุ่นคิดเล็กน้อย เขาก็ยกมือถามจางโหย่วเต๋อ:

"ผอ.ครับ ผอ.คิดว่าด้วยความแข็งแกร่งเฉลี่ยของพวกเราในตอนนี้ จะคว้าอันดับไหนในการสอบร่วมแปดโรงเรียนครับ?"

พอได้ยินคำถามแทงใจดำนี้ ไม่ว่าจะเป็นนักเรียนห้องพิเศษหรือจางโหย่วเต๋อ ต่างก็หันมามองซูหยวน

จางโหย่วเต๋อเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบเสียงขรึม:

"มีพวกเธอที่ได้รับการชี้แนะจากผู้บรรลุไท่ป๋ายอยู่ ย่อมไม่ร่วงไปอยู่อันดับท้ายสุดแน่ อาจจะอยู่ที่ห้า หรืออาจจะถึงที่สี่"

เห็นได้ชัดว่าจางโหย่วเต๋อไม่ได้ถูกชัยชนะครอบงำจนหน้ามืดตามัวอย่างที่ระบบบอก

เขายังรู้ระดับความสามารถที่แท้จริงของโรงเรียนมัธยมไท่หัวดี

ซูหยวนยิ้มบางๆ:

"ผอ.จางมองโลกในแง่ร้ายเกินไปแล้วครับ ผมมีแผนหนึ่ง สามารถทำให้ห้องพิเศษทุกคนมีพลังเพิ่มขึ้นอย่างมากภายในสามวัน และเพิ่มความสามัคคีในทีมได้อย่างมหาศาลด้วยครับ"

"ถึงเวลาสามวันจะลบช่องว่างระหว่างค่าเฉลี่ยของพวกเรากับพวกหัวกะทิของเย่าซิงไม่ได้ แต่การต่อสู้แบบทีมไม่ได้พึ่งพาแค่พลังส่วนบุคคล ความร่วมมือระหว่างทีมสำคัญกว่า"

"ขอแค่ผอ.จางมอบหน้าที่ฝึกพิเศษห้องนี้ให้ผมสามวัน ผมจะเอาที่หนึ่งในการสอบร่วมแปดโรงเรียนมาให้ครับ!"

สิ้นคำพูดนี้ นักเรียนห้องพิเศษต่างเงียบกริบ ส่วนจางโหย่วเต๋อมองซูหยวนอย่างลึกซึ้ง แล้วพูดช้าๆ ว่า:

"นักเรียนซู ความสามารถในการสอนของเธอฉันยอมรับนะ แต่คำพูดนี้มันจะดูโอ้อวดเกินไปหน่อยไหม"

"งั้นผอ.จางกล้าพนันกับผมไหมครับ?"

ซูหยวนลุกขึ้นยืนด้วยท่าทีจริงจัง:

"นับจากวันนี้ไปสามวัน ผมจะเป็นคนคุมห้องพิเศษเอง ระหว่างนี้ผมจะไม่เก็บค่าสอนสักแดงเดียว แต่ถ้าผมคว้าที่หนึ่งในการสอบร่วมมาได้ ขอให้ทางโรงเรียนมอบสวัสดิการอย่างหนึ่งให้ผมครับ"

"สวัสดิการอะไร?"

จางโหย่วเต๋อถาม

"โควตานักเรียนลดราคา 50% สำหรับซื้อรากวิญญาณระดับทั่วไปครับ!"

ซูหยวนตอบทันควัน

รากวิญญาณคือความฝันของนักเรียนทุกคนที่ต้องการสร้างรากฐานทางการย่อมมีเงินอุดหนุนให้

สำหรับโรงเรียนรัฐบาลอย่างมัธยมไท่หัว ก็คือโควตาส่วนลดนักเรียนในการซื้อรากวิญญาณประจำปี

โควตาแบบนี้มีแค่ปีละสามที่ และโควตาของปีนี้ก็แจกไปหมดแล้วหลังสอบเกาเข่าจบ

ถึงแม้ว่าถ้าเรียนไปตามเกณฑ์ ปีหน้าต้องมีโควตาของซูหยวนแน่ๆ หนึ่งที่ แต่เขาไม่อยากรอนานขนาดนั้น เขาจะใช้โอกาสนี้ให้โรงเรียนเอาโควตานั้นมาให้เขาก่อนล่วงหน้า

จางโหย่วเต๋อ: "......"

ประโยคแรกเพิ่งบอกไม่เก็บค่าเรียนสักแดง ประโยคต่อมาขอโควตาส่วนลดมูลค่าห้าล้านเลยเหรอ?

ไอ้หนูนี่ความโลภไม่เบาเลยนะ!

ปัญหาคือ ควรจะรับข้อเสนอของซูหยวนดีไหม?

ยังไม่ทันที่จางโหย่วเต๋อจะคิดตก เซียวคงที่ทำหน้าที่เป็นครูชั่วคราวฝ่ายธรรมะก็พูดขึ้นมาลอยๆ ว่า:

"ผอ.ครับ ผมเห็นว่ารับข้อเสนอของซูหยวนได้ครับ"

"ถึงผมจะไม่คิดว่าเขาจะดึงศักยภาพทีมของห้องพิเศษให้ขึ้นไปเป็นที่หนึ่งของเมืองไท่หัวได้ในเวลาสั้นๆ แค่สามวัน แต่ไม่ว่ายังไง ขอแค่เขาตั้งใจสอนสามวัน ประสิทธิภาพการเรียนรู้ของพวกเราจะต้องสูงกว่าเรียนปกติเกินสิบเท่าแน่นอน"

ได้ยินดังนั้น จางโหย่วเต๋อก็พยักหน้าเล็กน้อย ไม่ลังเลอีกต่อไป พยักหน้าอย่างจริงจัง:

"ถ้าอย่างนั้น นักเรียนที่จะเข้าสอบร่วมทุกคน ฝากเธอรับผิดชอบด้วย"

"คอยดูได้เลยครับ"

ซูหยวนยิ้มมุมปาก

หลังจากส่งสายตามองจางโหย่วเต๋อที่เดินจากไปแบบเหลียวหลังสามตลบจนลับตา ซูหยวนก็ปิดประตูห้องเรียนเบาๆ มองนักเรียนห้องพิเศษทุกคน แล้วกางแขนออกพร้อมรอยยิ้ม:

"เพื่อนๆ ทุกคนครับ สามวันต่อจากนี้ ผมจะเปิดโหมด 'ฝากบอท' เต็มรูปแบบ!"

"พวกนายไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น ปล่อยให้ผมสั่งการทุกอย่างก็พอ"

นักเรียนห้องพิเศษที่เคยมีประสบการณ์ถูกฝากบอทมาแล้ว ย่อมไม่มีความเห็นขัดแย้ง

แต่เมื่อหมอกดำปกคลุมทุกคน และร่างกายของทุกคนถูกซูหยวนยึดครอง จิตสำนึกหลักถูกบีบให้ถอยไปอยู่แถวหลัง พวกเขาถึงได้ค้นพบว่า...

พวกเขายังมองโลกในแง่ดีเกี่ยวกับซูหยวนเกินไป

"เอาล่ะเพื่อนๆ ออกเดินทางกันเถอะ"

สิ้นเสียงสั่งของซูหยวน เหล่านักเรียนที่ถูกสะกดจิตก็ลุกขึ้นพร้อมกัน เดินตรงออกไปนอกประตู

"ซูหยวน นายจะพาพวกเขาไปไหนน่ะ นอกจากวิชากายกระบี่อมตะ วิชาอื่นก็เรียนในห้องได้ไม่ใช่เหรอ"

เฉินนั่วยีที่รับบทผู้ช่วยสอนมองดูภาพตรงหน้าแล้วถามด้วยความสงสัย

ซูหยวนยิ้มบางๆ:

"เรียนในห้องจะไปสนุกอะไร? ต้องเรียนรู้และเติบโตในการปฏิบัติจริงเท่านั้นถึงจะเก่งขึ้นได้อย่างแท้จริง"

เขาชี้ไปที่กลุ่มนักเรียนห้องพิเศษที่ยืนรอคำสั่ง:

"นักเรียนทั้งหมดสามสิบหกคน แบ่งเป็นกลุ่มละเก้าคน!"

"พวกนายเก้าคน ไปโรงอาหารโรงเรียนเดี๋ยวนี้ เชือดห่านเกล็ดมังกรซะ! ตอกตะปูสะกดวิญญาณใส่หัววัตถุดิบซะ!"

"พวกนายเก้าคนไปส่งเดลิเวอรี่ จำไว้ว่าทุกๆ หนึ่งร้อยออเดอร์ให้แอบกินหนึ่งกล่อง!"

"พวกนายเก้าคนไปเป็น รปภ.! จับไรเดอร์ส่งอาหารทุกคนโยนออกไปซะ!"

"สุดท้าย พวกนายเก้าคน ไปเป็นคู่ซ้อมที่โรงยิมศิลปะการต่อสู้!"

"คนสี่กลุ่มสับเปลี่ยนหน้าที่ทุกสามชั่วโมง ทำงานวันละสิบแปดชั่วโมง! อีกหกชั่วโมงที่เหลือกลับมาห้องเรียนเพื่อรับการรักษาด้วยไฟฟ้า!"

"ทางโรงอาหารและกลุ่มรับจ้างฉันติดต่อไว้หมดแล้ว ออกปฏิบัติการตามข้อมูลและที่อยู่ที่ส่งให้ในมือถือได้!"