บทที่ 78 ผู้หญิงคนนี้ไม่ค่อยฉลาดจริงๆ ด้วย!

นอกจากเฉินนั่วยีและจางจวินแล้ว ตอนนี้ผู้เข้าสอบที่ทำผลงานโดดเด่นก็มีแต่นักเรียนใหม่

ในตารางคะแนน เซียวคงครองอันดับหนึ่งด้วยคะแนนสูงลิ่วถึง 2400 ร้อยคะแนน

แค่การสังหารจางจวินที่มีพลังชั้น 9 ก็ได้ไปหนึ่งพันคะแนนแล้ว

ต้องรู้ก่อนว่าการสอบเพิ่งเริ่มไปได้แค่ครึ่งชั่วโมงกว่าๆ เท่านั้น

รองลงมาคืออู่สื่ออิงและเฉินนั่วยี

ส่วนอันดับสี่ในตารางคะแนนคือซูหยวน

ในระบบของแดนมายาไท่ซู วัวป่าหลังดำที่ถูกโมเสกบังไว้นั้นถือว่าตายแล้ว วัวชั้น 7 ตัวนี้ทำคะแนนให้ซูหยวนไปเจ็ดร้อยแต้ม

ถ้านับรวมจินฮ่าวที่สามารถเปลี่ยนเป็นคะแนนได้ทุกเมื่อ คะแนนของซูหยวนจะพุ่งขึ้นไปอยู่อันดับสองทันที

ส่วนนักเรียนโรงเรียนเดียวกันอย่างฉู่หลานซี อู๋ซิงฉี ฯลฯ ยังอยู่ในช่วงสำรวจสนามสอบ แทบจะไม่ได้คะแนนเลย

ดังนั้นดูจากอันดับคะแนน คนที่จะกู้หน้าให้เด็กโรงเรียนเดิมได้ ก็มีแค่ซูหยวน

แม้จะรู้สึกว่าซูหยวนทำตัววิปริตแค่ไหน แต่พอโมเสกในจอของซูหยวนหายไป ผู้บริหารโรงเรียนก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองเขา

ภาพที่เห็นคือซูหยวนกำลังนั่งอยู่บนหลังวัวเลือดที่มีรูปร่างหน้าตาเหมือนวัวป่าหลังดำเปี๊ยบ เพียงแต่ตัวเล็กลงหน่อย

มือข้างหนึ่งจูงจินฮ่าว อีกข้างขี่วัวเดินไปข้างหน้าอย่างสบายใจ

จะอธิบายภาพนี้ยังไงดี?

เอาเป็นว่าแรงกระแทกใจมันน้อยกว่าตอนเห็นจินฮ่าวกลายเป็นศพเดินได้นิดหน่อย

แต่สิ่งที่ผู้บริหารและไท่ป๋ายเทียนจีไม่ทันสังเกตคือ ซากหนังวัวและโครงกระดูกวัวที่กระจัดกระจายอยู่ตรงนั้น ไม่มีสสารพลังวิญญาณหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย

เพราะเมื่อกี้ตอนซูหยวนหลอมสัตว์โลหิต เขาได้ใช้วิชามาร·ดัชนีวิญญาณ ควบคู่ไปด้วย

ยาเม็ดที่หลอมมาจากวัวป่าหลังดำ ตอนนี้ไม่ได้อยู่ที่ซูหยวน แต่ถูกป้อนให้จินฮ่าวที่อยู่ข้างๆ ไปแล้ว

ผิวหนังของจินฮ่าวตอนนี้มีสีเขียวคล้ำจางๆ ที่สังเกตยาก เมื่อต้องแสงในมุมเฉพาะจะเห็นประกายโลหะแวววาว

สรรพคุณของยาเม็ดนั้นคือ:

[ยาเม็ดสีดำที่ยังไม่ตั้งชื่อ: หลังรับประทานจะเพิ่มความทนทานของผิวหนังอย่างมหาศาล เพิ่มพละกำลังและความอึดอย่างมหาศาล ต่อเนื่อง 12 ชั่วโมง!]

วัวป่าหลังดำดรอปยาดีใช้ได้ แทบยังสืบทอดความถึก แรงเยอะ อึดทนทายาด แบบฉบับวัวควายมาครบถ้วน

แต่ในเมื่อมีจินฮ่าวที่เป็น 'วัวควาย' ชั้นดีอยู่แล้ว ซูหยวนย่อมไม่กินยานี้เอง แต่เอาไปอัปเกรดให้จินฮ่าวแทน

จากนี้ก็โกยคะแนนต่อ พัฒนากองทัพวัวควายบริวารของตัวเอง

ดูเหมือนเพราะบริวารวัวควายทั้งสองตัวของเขามีกลิ่นเลือดคลุ้ง ไม่นานก็มีสัตว์อสูรตามกลิ่นมา

คราวนี้เป็นเสือโคร่งดำตัวใหญ่ ปล่อยออร่าดุร้าย ดูทรงแล้วอย่างต่ำก็ชั้น 8

ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง ซูหยวนสั่งให้บริวารวัวควายของตัวเองพุ่งเข้าไปรุมทึ้งทันที

สิบนาทีต่อมาการต่อสู้จบลง โมเสกเต็มหน้าจอ

ยี่สิบนาทีต่อมา เสือโลหิตกลายเป็นบริวารใหม่ของซูหยวน ส่วนซอมบี้จินฮ่าวก็ได้บัฟพละกำลังเสือเพิ่ม

ซูหยวนประเมินว่าตอนนี้แรงของศพเดินได้ตัวนี้น่าจะไม่ด้อยไปกว่านักศึกษามหาวิทยาลัยระดับชั้น 9

วิญญาณของจินฮ่าวที่ยังติดอยู่ในร่างศพแล้วได้สัมผัสชีวิตมหาลัยก่อนวัยอันควรคงดีใจเนื้อเต้น

ส่วนซูหยวนได้คะแนนมาแปดร้อยแต้ม อันดับพุ่งขึ้นไปที่ 3

แต่ระหว่างจัดการซากเสือดำ เพราะอ้อยอิ่งอยู่นาน จุดแสงจุดหนึ่งในบริเวณใกล้เคียงจึงมุ่งหน้ามาทางซูหยวน

เห็นมีคนกล้าเข้ามารบกวนการฟาร์มของตัวเอง ซูหยวนไม่ตกใจแต่กลับดีใจ

ตบ NPC มันจะไปสนุกอะไร บริวารวัวควายของเขากำลังขาดแคลนการต่อสู้แบบเนื้อๆ เน้นๆ หวังว่าคนที่มาจะเป็นยอดฝีมือนะ

ถ้าเป็นนักเรียนใหม่มาก็จะดีมาก

เพราะการถูกจับมาหลอมเป็นศพเดินได้มันค่อนข้างทรมาน ถ้าเป็นนักเรียนโรงเรียนเดียวกัน ซูหยวนก็ลำบากใจที่จะทำ คงได้แค่เชือดให้ตายๆ ไป

แต่สำหรับนักเรียนใหม่ที่ชอบรังแกเพื่อนของเขา ซูหยวนลงมือได้แบบไม่ตะขิดตะขวงใจ

เขา ซูหยวน เป็นคนดีที่แยกแยะบุญคุณความแค้นชัดเจนแบบนี้แหละ

จากนั้น ซูหยวนที่ซุ่มอยู่ในพงหญ้าก็เห็นสาวสวยผมยาวสีม่วงใบหน้าเย็นชาปรากฏตัวขึ้นในสายตา

อู่สื่ออิง!

อันดับสองของโรงเรียน รองแค่เซียวคง ยอดฝีมือขั้นขัดเกลาพลังปราณสูงสุด!

ทำไมเปิดมาก็เจอบอสใหญ่เลยวะ?

และสิ่งที่ทำให้ซูหยวนตกตะลึงยิ่งกว่าคือ เกล็ดสีดำเหลือบสีรุ้งขนาดเท่าฝ่ามือที่ห้อยอยู่ที่เอวของฝ่ายหญิง

นั่นมันเหมือนเกล็ดย้อนของมังกรเจียวหินดำ ส่วนความเก่งกาจของมังกรเจียวหินดำน่ะเหรอ... ต่อให้เป็นตัวไม่เต็มวัยก็มีพลังระดับขัดเกลาพลังปราณสูงสุด และสามารถจัดการมนุษย์ระดับเดียวกันที่มีอาวุธธรรมดาๆ ได้อย่างง่ายดาย 3-5 คนพร้อมกัน

(มังกรเจียวหรือมังกรน้ำ / มังกรวารีครับ)

ซูหยวนรีบดูตารางคะแนนอีกครั้ง เห็นคะแนนของอู่สื่ออิงพุ่งไปถึงสามพันเจ็ดร้อยแต้มตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

แม่คนนี้ เมื่อกี้ต้องเพิ่งฆ่ามังกรเจียวหินดำมาแน่ๆ

เชี่ย! สู้ไม่ได้เว้ย!

ซูหยวนหดหัวกลับทันที อดไม่ได้ที่จะมองไปที่กระบี่ชื่อหยวน

ข่าวดีคือ ถึงจะสู้ไม่ได้ แต่เขาก็สามารถใช้ท่า 'คนกระบี่รวมเป็นหนึ่ง' เหยียบกระบี่ชื่อหยวนหนีได้

แม้อู่สื่ออิงจะเก่งกว่าเขา แต่อาวุธของเธอก็แค่กระบี่บินมาตรฐาน ถ้าไม่โอเวอร์คล็อก ต่อให้ใช้แรงกินนมแม่มาก็ไล่เขาไม่ทัน

ทำไมรู้สึกเหมือนฉาก "ข้าโดนจักรพรรดิยุทธ์ไล่ล่า แต่ข้าไม่ตื่นตระหนก เพราะม้าของจักรพรรดิยุทธ์ไม่เร็วเท่าม้าของข้า" ชอบกล?

เพียงแต่ถ้าทำแบบนั้น ทรัพยากรที่สั่งสมมาก่อนหน้านี้ก็เสียเปล่าหมด ต้องเริ่มฟาร์มใหม่

เสียดายของจะตายชัก!

ส่วนความคิดของไท่ป๋ายเทียนจีและผู้บริหารโรงเรียนที่เห็นซูหยวนเจอกับอู่สื่ออิงน่ะเหรอ?

ถึงจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ในใจพวกเขาก็แอบหวังให้ซูหยวนโดนเล่นงานบ้าง

บางทีนี่อาจจะเป็นความรับผิดชอบตามธรรมชาติของผู้ฝึกตนฝ่ายธรรมะในการปราบปรามคนชั่วกำจัดคนเลว

ภายในแดนมายา อู่สื่ออิงมองแผนที่เล็ก แล้วตวัดสายตาเย็นชาไปทางพงหญ้าที่ซูหยวนซ่อนอยู่

“ฉันไม่สนว่าแกเป็นใคร ออกมาซะ”

ในพงหญ้าเงียบกริบ

อู่สื่ออิงขมวดคิ้ว พูดเสียงเย็น:

“ถ้าไม่อยากเสียหน้า ฉันก็จะได้ช่วยสงเคราะห์ให้”

พูดจบ กระบี่บินมาตรฐานด้านหลังก็ลอยขึ้นกลางอากาศ ปลายกระบี่ชี้ไปทางพงหญ้า พลังมหาศาลรวมตัวอยู่ในตัวกระบี่ พร้อมจะพุ่งออกไปทุกเมื่อ

ในที่สุด ร่างหนึ่งก็ค่อยๆ ลุกขึ้นจากพงหญ้า:

“เจ๊อู่! อย่าเพิ่งแทง ผมเอง!”

ร่างนั้นลุกขึ้นยืน พร้อมกับเสียงอู้อี้ดังขึ้น

อู่สื่ออิงชะงักเล็กน้อย มองไปที่ใบหน้าซูบตอบแต่คุ้นตาของอีกฝ่าย

“จินฮ่าว?”

“ใช่ ผมเอง! พวกเดียวกันครับ!”

“จินฮ่าว” น้ำเสียงจริงใจ

อู่สื่ออิงเหลือบมองแผนที่เล็กอีกครั้ง พบว่าตรงหน้ามีจุดแสงแทนผู้เข้าสอบแค่จุดเดียว ในเมื่อจินฮ่าวยืนตัวเป็นๆ อยู่ตรงนี้ จุดแสงนี้ก็ต้องเป็นจินฮ่าว

แต่ว่า ทำไมเธอถึงรู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ นะ?

เธอพิจารณาอีกฝ่ายอย่างละเอียด ถามอย่างระแวดระวัง:

“จินฮ่าว ทำไมหน้านายถึงเขียวๆ ซีดๆ เหมือนคนตายแบบนั้น?”

“ก็เพราะผมกำลังโดนไล่ล่า หนีตายมาได้หวุดหวิด เลยตกใจจนหน้าซีดไงครับ”

“แล้วทำไมตัวนายถึงมีแต่กลิ่นคาวเลือด?”

“ผม... ผมก็บอกแล้วไงว่าโดนไล่ล่ามาจนบาดเจ็บ มีกลิ่นหน่อยก็เรื่องปกติ”

“แล้วทำไมเสียงนายถึงแหบพร่าอู้อี้แบบนั้น?”

“ตอนโดนไล่ฆ่าผมตะโกนเสียงดังไปหน่อย คอเลยอักเสบ...”

ฟังคำอธิบายจบ อู่สื่ออิงก็รู้สึกว่ามีเหตุผล พยักหน้า ความสงสัยในใจหายไปเกือบหมด

ซูหยวนที่ซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้าด้านหลังจินฮ่าว และพากย์เสียงแทนจินฮ่าว ถอนหายใจอย่างโล่งอก

ช่วงเวลาวิกฤต โชคดีที่เขานึกถึงคำวิจารณ์ของอู๋ซิงฉีที่มีต่ออู่สื่ออิงได้

ผู้หญิงเก่งแต่สมองทึบ

อู๋ซิงฉีหลอกให้อู่สื่ออิงเหมาขนมปังขนมหวานที่บ้านเธอไปได้หมด แล้วทำไมเขาจะหลอกแม่นี่ไม่ได้?

และดูจากผลลัพธ์ เขาทำสำเร็จ ผู้หญิงคนนี้ไม่ค่อยฉลาดจริงๆ

ผู้ชมบนอัฒจันทร์อย่างไท่ป๋ายเทียนจีและเหล่าผู้บริหาร ต่างตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง