- หน้าแรก
- ข้าบำเพ็ญเซียนถูกกฎหมาย ทำไมพรี่ชายถึงบอกว่าข้าเป็นมาร
- บทที่ 77 เราไปดูเฉินนั่วยีที่อยู่ตรงโน้น กันเถอะทุกคน!
บทที่ 77 เราไปดูเฉินนั่วยีที่อยู่ตรงโน้น กันเถอะทุกคน!
บทที่ 77 เราไปดูเฉินนั่วยีที่อยู่ตรงโน้น กันเถอะทุกคน!
ยี่สิบนาทีต่อมา ภาพโมเสกในจอของซูหยวนก็หายไป
ไท่ป๋ายเทียนจีและเหล่าผู้บริหารโรงเรียนก็ได้เห็นสถานการณ์ในสนามอย่างชัดเจน แล้วพวกเขาก็ต้องตกอยู่ในความเงียบ
ในสนามมีคนยืนอยู่สองคน หนึ่งคือซูหยวนที่ตัวเปื้อนเลือด
อีกคนคือจินฮ่าวที่หัวถูกต่อกลับเข้าไปใหม่ แววตาไร้ชีวิตชีวา ดูเหมือนศพแต่ขยับได้
“พี่จิน ตอนนี้เราเป็นเพื่อนร่วมทีมกันแล้ว ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะจ๊ะ”
ซูหยวนตบไหล่จินฮ่าว ดีดนิ้วดังเปาะ เสียงดีดนิ้วที่ใช้แทนกระดิ่งเรียกวิญญาณกระตุ้นจินฮ่าวทันที
ซอมบี้สดใหม่ตัวนี้กระโดดดึ๋งๆ ไปข้างหน้าซูหยวน คอยเปิดทางฝ่าพงหญ้าหนาทึบ ไล่งูเงี้ยวเขี้ยวขอให้ซูหยวน
จากการต่อสู้ครั้งนี้ นอกจากซูหยวนจะได้ศพเดินได้ระดับชั้น 9 ที่แข็งแกร่งมาเป็นผู้ช่วยแล้ว เขาก็ไม่ได้คะแนนเลย
คาดว่าเป็นเพราะระบบแดนมายาไท่ซูตัดสินว่าจินฮ่าวยังไม่ตายสนิท จึงไม่ได้ล็อกเอาท์ออกจากแดนมายา
บั๊กเล็กน้อยแค่นี้ไม่ใช่ปัญหา เดี๋ยวพอใช้งานจินฮ่าวเสร็จค่อยฆ่าทิ้งให้ตายจริงๆ ก็ได้
แต่ในระบบของซูหยวนเองถือว่าจินฮ่าวตายไปแล้ว
กระบี่ชื่อหยวนที่บั่นคอจินฮ่าวด้วยตัวเอง ค่าความหิวลดลงไปถึง 20%
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ฟันเพื่อนร่วมชั้นอีกไม่กี่คนก็น่าจะทำภารกิจสำเร็จ
ภายนอกแดนมายา ผู้บริหารโรงเรียนที่เห็นฉากนี้ต่างตกอยู่ในความเงียบงัน
ครูคนหนึ่งที่ชอบไปอุดหนุนข้าวหน้าห่านย่างเกล็ดมังกร พูดขึ้นมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ ว่า:
“สภาพของจินฮ่าวตอนนี้ ดูคล้ายกับห่านย่างเกล็ดมังกรขยับได้ที่ซูหยวนเปิดตัวในโรงอาหารเมื่อช่วงก่อนเลยนะครับ”
เยว่หลินในฐานะครูประจำชั้นของซูหยวนถอนหายใจแล้วพูดว่า:
“ซูหยวน เจ้าเด็กคนนี้ชักจะเหลวไหลใหญ่แล้ว จะเอาวิชาที่ใช้กับอาหารมาใช้กับคนได้ยังไง?”
“นั่นสิ!”
ครูอีกคนก็พูดด้วยความไม่พอใจ:
“มั่วซั่วไปหมด จนแดนมายาไท่ซูเกิดบั๊กเลย จินฮ่าวตอนนี้คงติดอยู่ในร่างตัวเองและกำลังทรมานน่าดู!”
ไท่ป๋ายเทียนจี: “...”
เป็นไปได้ไหมว่าวิชาหลอมศพนี่เดิมทีมันเอาไว้ใช้กับคน แต่ซูหยวนดันอุตริเอาไปใช้กับอาหาร?
แต่สุดท้ายไท่ป๋ายเทียนจีก็เลือกที่จะเงียบ
ให้ครูในโรงเรียนเข้าใจผิดไปเถอะ ดีแล้ว เพราะใครบ้างล่ะที่ไม่เคยกินห่านย่างเกล็ดมังกร
ถ้ารู้มากไป เดี๋ยวจะอ้วกแตกเอา
ภายในแดนมายา ซูหยวนที่ได้ผู้ช่วยสุดแกร่งมา ไม่ได้รีบร้อนออกไปล่าผู้เข้าสอบคนอื่น แต่กลับตั้งใจสำรวจป่า
เขารู้ขีดความสามารถของตัวเองดี การชนะจินฮ่าวได้นับว่าถึงขีดสุดแล้ว
นี่ยังอยู่บนสมมติฐานที่ว่าจินฮ่าวไม่อยู่ในสภาพสมบูรณ์ พลังต่อสู้จริงเหลือแค่ชั้น 8
ถ้าให้ไปเจอกับพวกท็อป 3 ของโรงเรียนอย่างเซียวคง, อู่สื่ออิง หรือจางจวิน ด้วยพลังตอนนี้ งัดทุกกระบวนท่าออกมาใช้อย่างมากก็คงทำได้แค่หนี
สู้ใช้ทรัพยากรในป่าทึบฟาร์มของให้เต็มที่ก่อนดีกว่า
อย่างเช่น...
“จินฮ่าว ฉันเลือกนาย! ใช้ท่ากระโจนเถี่ยซานเร็ว!”
เมื่อเห็นวัวป่าหลังดำตัวมหึมาพลังระดับชั้น 7 กำลังก้มดื่มน้ำอยู่ไม่ไกล ซูหยวนก็สั่งการโจมตีใส่ซอมบี้ของตัวเองทันที
จินฮ่าวคำรามลั่น พุ่งทะยานเข้าใส่วัวป่าหลังดำอย่างไม่กลัวตาย!
หลังจากกลายเป็นศพเดินได้ จินฮ่าวก็ใช้วรยุทธ์ตอนมีชีวิตไม่ได้แล้ว
แต่ศพเดินได้มีสัญชาตญาณกระหายเลือดและโจมตี ประกอบกับในตำราหลอมศพโบราณมีวิธีควบคุมศพในการต่อสู้อยู่มากมาย ดังนั้นพลังของจินฮ่าวจึงไม่ได้ด้อยไปกว่าตอนมีชีวิตเท่าไหร่นัก
เมื่อจินฮ่าวปะทะกับวัวป่าหลังดำ เขาก็ใช้เขี้ยวเล็บอันแหลมคมเฉพาะตัวของศพเดินได้เจาะทะลุหนังวัวอย่างรุนแรง พิษศพแล่นเข้าสู่ร่างกายวัวป่าอย่างรวดเร็ว
วัวป่าหลังดำเจ็บปวดทรมาน ดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง ใช้เขาคู่ที่หนาและแหลมคมขวิดใส่จินฮ่าวไม่ยั้ง
หลังการต่อสู้จบลง ท้องของจินฮ่าวถูกแทงจนเป็นรูโหว่ แต่วัวป่าหลังดำก็ถูกทรมานจนร่อแร่ใกล้ตาย
ตอนนั้นเอง ซูหยวนที่ดูการต่อสู้มานานก็ลุกขึ้นช้าๆ ใช้กระบี่ชื่อหยวนตัดเส้นเอ็นตามร่างกายของวัวป่า เพื่อให้แน่ใจว่ามันจะแว้งกัดไม่ได้ แล้วเริ่มลงมือรีดเลือด
หน้าจอของซูหยวนถูกปกคลุมด้วยโมเสกอีกครั้ง ผู้บริหารโรงเรียนเห็นเพียงสีแดงฉานที่เต็มหน้าจอ
สำหรับการกระทำต่างๆ ของซูหยวนในแดนมายา เหล่าผู้บริหารโรงเรียนไท่หัวต่างพากันนิ่งเงียบ
ซูหยวนเก่งไหม?
เก่งแน่นอน เขาเป็นหนึ่งในนักเรียนที่โดดเด่นที่สุดของโรงเรียนไท่หัว
แต่วิธีการของเจ้าเด็กนี่มันช่าง... วิปริตเกินไปหน่อย!
ผอ. จางโหย่วเต๋อตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่า ผลงานของซูหยวนในการสอบวัดระดับครั้งนี้ห้ามรั่วไหลออกไปเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นภาพลักษณ์โรงเรียนมัธยมฝ่ายธรรมะของไท่หัวคงพังพินาศ!
เมื่อเทียบกันแล้ว นักเรียนคนอื่นน่าสบายใจกว่าเยอะ
อย่างเช่นจางจวินและเฉินนั่วยี นักเรียนหัวกะทิของโรงเรียน สองคนนี้ทำตัวเรียบร้อยมาตลอด ไม่เคยทำเรื่องให้โรงเรียนหนักใจ
จางจวินเน้นความมั่นคง ล่าสัตว์อสูรในป่าดงดิบ คะแนนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
โอ๊ะ? จางจวินเจอกับเซียวคงแล้ว!
อันดับหนึ่งในการสอบรายเดือนเจอกับอันดับสาม จะปะทะกันดุเดือดแค่ไหนนะ?
อะไรนะ จางจวินลุกขึ้นมา แล้วโดนท่าเดียวจอด?
เอาเถอะ งั้นไปดูเฉินนั่วยีดีกว่า
เฉินนั่วยีไลฟ์สดอยู่เหรอ?
ไลฟ์สดก็ไม่เป็นไร พื้นเพครอบครัวเด็กคนนี้ซับซ้อนหน่อย หาเงินพิเศษพร้อมโปรโมทภาพลักษณ์โรงเรียนไปด้วย ก็เป็นเรื่องดีไม่ใช่เหรอ?
ซูหยวนกับเฉินนั่วยี คนหนึ่งสร้างผลกระทบด้านลบ อีกคนเป็นหน้าเป็นตาให้โรงเรียน
บอกสิว่า ทำงานพิเศษโรงอาหารเหมือนกันแต่ทำไมถึงต่างกันราวฟ้ากับเหวขนาดนี้?
เมื่อเห็นเฉินนั่วยีใช้กระบี่แต้มเบาๆ ปลิดชีพหมีดำชั้น 8 ได้อย่างง่ายดาย ผู้บริหารโรงเรียนก็รู้สึกว่าจิตใจได้รับการเยียวยา
หลายคนถึงกับเปิดแอปเมี่ยวอิน หาห้องไลฟ์ของเฉินนั่วยี แล้วก็เจอไลฟ์ของเธอผ่านไอดีของซูหยวน
แต่ในขณะนั้นเอง เฉินนั่วยีที่ยืนอยู่หน้าหมีดำกลับนิ่งไปครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็พูดขึ้นว่า:
“ทุกคนคะ หนูเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า หมีดำตัวนี้ดูเหมือนจะเอามาทำวัตถุดิบเนื้อย่างได้เหมือนกัน”
“และถ้ายังไม่ผ่านการย่าง หมีดำที่ขยับได้ก็สามารถเอามาเป็นโล่เนื้อช่วยหนูต่อสู้ได้ด้วยค่ะ”
หน้าจอไลฟ์สดเต็มไปด้วยคอมเมนต์ 666 (สุดยอด) ทันที
เฉินนั่วยีรีบหาท่อนไม้ที่มีไอหยินจากแถวนั้นก่อนที่วิญญาณหมีดำจะสลายไป
เหลาท่อนไม้ให้มีขนาดเท่าแขน แล้วตอกลงไปกลางกระหม่อมของหมีดำเพื่อผนึกวิญญาณ
จากนั้นสาวน้อยก็รวบรวมเครื่องเทศสำหรับย่าง (หลอมศพ) จากป่าที่อุดมสมบูรณ์ แล้วลงมือผ่าท้อง หมัก (หลอม) วัตถุดิบ (ศพ) อย่างชำนาญ
พอทำไปได้ครึ่งทาง เฉินนั่วยีถึงนึกเรื่องความเป็นส่วนตัวของวิชาลับได้ จึงรีบใส่โมเสกให้ทั้งแดนมายาและหน้าจอไลฟ์
ผู้บริหารโรงเรียนที่เห็นเหตุการณ์กับตา: “...”
นึกไม่ถึงว่าเฉินนั่วยีที่ดูใสซื่อ จะถูกซูหยวนล้างสมองไปตั้งแต่เนิ่นๆ แล้ว!
ถึงจะไม่ชั่วร้ายเท่าซูหยวนที่ใช้กับคนเป็นๆ แต่ก็ถือว่าวิปริตพอๆ กันเลยนะเฮ้ย!
โรงเรียนไท่หัวดูท่าจะเกินเยียวยาแล้ว!