WS บทที่ 466 เผชิญเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน

*ครึ่ก!*

ในชั่วพริบตา สถานที่ประมูลทั้งหมดถูกแช่แข็ง ไอเย็นที่ไร้ขอบเขตได้โจมตีทุกคนที่อยู่ตรงนั้นอย่างรวดเร็ว ดูเหมือนว่าไม่มีใครสามารถต้านทานมันได้เลย แต่เมื่อไอเย็นขยายไปถึงประตูห้องสวีต พวกมันก็หยุดอยู่แค่ตรงนั้นโดยไม่ขยับไปไหน ดูเหมือนว่าพวกมันถูกแขกผู้มีเกียรติบางคนขวางไม่ให้ไอเย็นเข้ามา

อย่างไรก็ตาม พวกเขาส่วนใหญ่ถูกแช่แข็ง รวมทั้งแขกผู้มีเกียรติด้วย!

*แคร่ก!*

ผลึกน้ำแข็งก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วภายในห้องหมายเลข 28 ดาร์คไนท์และท่านหญิงฟิลลีแสดงสีหน้าเคร่งขรึมเมื่อเห็นผลึกน้ำแข็งที่เริ่มบุกเข้ามาในห้อง

"ฮึ!"

เมอร์ลินพึมพำอย่างเย็นชา การระเบิดความเย็นยะเยือกนี้น่าประทับใจจริง ๆ แต่เขามีนครเกล็ดน้ำแข็งจึงไม่จำเป็นต้องกลัวพวกมัน เขาได้ร่ายนครเกล็ดน้ำแข็งในทันที เมื่อแสงสีขาวโปร่งใสลงมา ไอเย็นจากนอกห้องได้หยุดลงในทันที

นอกจากห้องของเมอร์ลินแล้ว ยังมีห้องอื่น ๆ อีกเจ็ดหรือแปดห้องที่ไม่ได้ถูกแช่แข็งด้วยไอเย็นเหล่านี้

*หวู่ม*

พ่อมดชุดขาวนั้นเร็วมาก หลังจากคลายไอเย็นที่เขาปล่อยออกมา เขาก็ตรงไปคว้าผลึกความทรงจำจากเวทีด้วยการปัดเพียงครั้งเดียว จากนั้นเขาก็ถอยกลับไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว

“วางผลึกความทรงจำลงซะ!”

"ใครกันที่กล้าก่อเรื่องเช่นนี้? แกเป็นใครถึงกล้ามาขโมยของจากโรงประมูลเมืองดาร่า?”

ดูเหมือนว่านักเวทย์หลายคนยังคงตกอยู่ในความกลัว นี่เป็นเรื่องที่น่าตกใจเกินไป มีพ่อมดเพียงเจ็ดหรือแปดคนในการประมูลที่สามารถระงับคาถาที่ร่ายโดยพ่อมดชุดขาวก่อนหน้านี้ได้ แม้แต่แม่มดระดับเจ็ดทรงเสน่ห์บนเวทีก็ยังถูกแช่แข็ง เธอไม่สามารถต้านทานได้แม้แต่น้อย

การจู่โจมที่ไม่คาดคิดเช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นในการประมูลครั้งใดในเมืองดาร่า

“บ้าเอ๊ย! มันหนาวอะไรอย่างนี้ มันต้องเป็นไอ้บ้าโอเรสนั่นแน่!”

จ้าวลมกรดในห้องหมายเลข 13 แขนขาของเขาถูกแช่แข็งทั้งหมด โชคดีที่เขามีพละกำลังมหาศาลและไม่นานก็หลุดพ้นจากพันธนาการได้ อย่างไรก็ตาม เขาก็รู้ในทันทีว่าคนที่กล้าพอที่จะขโมยสมบัติจากการประมูลเป้นใคร

*หวู่ม*

ดังนั้น จ้าวลมกรดจึงรีบเปิดประตูอย่างรวดเร็วและบินออกจากสถานที่ประมูลและไล่ตามพ่อมดชุดขาว มีนักเวทย์หลายคนที่ทำสิ่งเดียวกันกับจ้าวลมกรดซึ่งส่วนใหญ่เป็นแขกผู้มีเกียรติที่ลึกลับและน่าเกรงขาม

“นายท่าน พวกเราจะทำอย่างไรดี? นั่นต้องเป็นนักเวทย์ที่อยู่จุดสูงสุดของระดับแปด โอเรส เขาเป็นพ่อมดที่ทรงพลังเทียบเท่าพ่อมดดาร่า มีเพียงเขาเท่านั้นที่กล้าทำอะไรอุกอาจในการประมูลของพ่อมดดาร่า”

พ่อมดดาร์คไนท์รู้ดีและจำพ่อมดชุดขาวได้ในคราวเดียว

“พวกคุณทุกคนควรรออยู่ที่นี่ ผลึกความทรงจำถูกแย่งชิงไป นี่อาจเป็นโอกาสที่ดี!”

รอยยิ้มปรากฏขึ้นเหนือริมฝีปากของเมอร์ลิน หากผลึกความทรงจำอยู่ในการประมูล เขาคงไม่มีทางเลือกอื่นคงต้องปล่อยมันไป อย่างไรก็ตาม ตอนนี้มันถูกปล้นไปแล้ว มันเป็นโอกาสที่เมอร์ลินจะยึดมันไว้เองโดยหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็นมากมาย

*หวู่ม*

ดังนั้น เมอร์ลินจึงรีบออกจากห้องสวีตและไล่ตามพ่อมดโอเรสในชุดขาวไป

ทันทีที่เขาออกจากการประมูล เมอร์ลินก็เห็นว่ามีคลื่นของพลังธาตุที่ผันผวนมากมายบนท้องฟ้าซึ่งกำลังเร่งไปข้างหน้า พวกนักเวทย์คงกำลังตามล่าโอเรสไป

“โอเรส แกช่างกล้าหาญเสียนี่กระไร! หลังจากที่แกได้ขโมยของไปแล้ว แกคิดว่าจะอออกไปได้ง่าย ๆ อย่างงั้นเหรอ!?”

ทันใดนั้น ก็มีเสียงดังก้องทั่วท้องฟ้า ราวกับว่าส่งมาจากทุกทิศทุกทาง ในเวลาเดียวกัน มือขนาดใหญ่ที่ก่อตัวขึ้นจากเปลวไฟพุ่งเข้าใส่พ่อมดโอเรสในชุดขาว

*บูม!*

พ่อมดชุดขาวดูเหมือนเตรียมพร้อมรับมือ เขายกมือข้างหนึ่งและชี้ ท้องฟ้ากลายเป็นผลึกน้ำแข็งและเวทมนตร์ทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรง

แม้ว่าจะเป็นการปะทะกันระหว่างไฟกับน้ำแข็งแต่น้ำแข็งไม่มีทีท่าจะละลาย เหรอากห้องสวีตั่น มันมีครบทั้งในทางกลับกัน ความผันผวนของธาตุทั้งสองปะทะกันทำให้เกิดการระเบิดที่รุนแรงออกมา

“พ่อมดดาร่าเคลื่อนไหวแล้ว!”

“ความผันผวนของธาตุที่รุนแรงอะไรเช่นนี้ พ่อมดดาร่ากำลังเข้าใกล้การเป็นนักเวทย์ระดับเก้าแล้ว เขาอาจมีโอกาสเป็นนักเวทย์ผู้รุ่งโรจน์ในปราสาทเจิดจรัสในเร็ววันนี้!”

นักเวทย์บางคนจำพ่อมดดาร่าได้ ที่นี่คือเมืองดาร่าที่ซึ่งพ่อมดดาร่าได้เปรียบอย่างยิ่ง มีเพียงเขาเท่านั้นที่สามารถหยุดโอเรสได้

“ฮ่าฮ่าฮ่า ดาร่า มันก็นานมากแล้ว ดูเหมือนว่าแกไม่มีความคืบหน้าใด ๆ เลย ดังนั้นฉันจะเอาผลึกความทรงจำนี้ไปเอง ฮ่าฮ่า!”

โอเรสคำรามด้วยเสียงหัวเราะ เขาไม่ได้รับอันตรายจากมือเปลวเพลิงยักษ์และถอยออกมาอย่างปลอดภัย ตัวเขาเบาราวกับขนนก และความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นหลายครั้งในขณะที่เขาบินออกจากเมืองดาร่าราวกับลำแสงสีรุ้ง

*หวู่ม*

บนท้องฟ้า เปลวเพลิงค่อย ๆ รวมตัวเป็นรูปร่าง ความผันผวนของธาตุที่รุนแรงเล็ดลอดออกมาจากมัน นี่ต้องเป็นพ่อมดดาร่าที่จัดการประมูลครั้งนี้

พ่อมดดาร่าซึ่งเป็นเจ้าภาพการประมูล เมื่อเหตุการณ์เช่นนี้ได้เกิดขึ้นแล้ว ถ้าเขาไม่รีบเร่งจัดการปัญหา มันจะส่งผลกระทบร้ายแรงต่อการประมูล

ดังนั้นสีหน้าของพ่อมดดาร่าจึงมืดมน ดวงตาของเขาจ้องมองไปที่ร่างที่อยู่ห่างไกลของโอเรส

“โอเรส แกกล้าทำลายการประมูลของฉัน ฉันจะตามล่าแกไปจนสุดขอบโลก!”

พ่อมดดาร่าเต็มไปด้วยความโกรธ ตัวเขามีเรื่องขุ่นเคืองกับโอเรสเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ดังนั้น เขาจะไม่มีทางปล่อยให้โอเรสลอยนวลได้เป็นอันขาด

ในเวลาเดียวกัน จ้าวลมกรดและคนอื่น ๆ เห็นว่าการต่อสู้ของพ่อมดโอเรสกับพ่อมดดาร่านั้นอยู่เหนือระดับของนักเวทย์ระดับเจ็ดโดยสิ้นเชิง มันเป็นการต่อสู้ของนักเวทย์ที่อยู่จุดสูงสุดของระดับแปด

*หวู่ม*

ร่างของเมอร์ลินปรากฏขึ้นกลางอากาศ จ้าวลมกรดหรี่ตาลงเล็กน้อย พร้อมกับเปล่งจิตสังหารอันเย็นยะเยือกไปทั่วร่างกายของเขา เขาหัวเราะอย่างเย็นชา

“อย่างนี้นี่เอง แกไม่ใช่แทมเบิร์ต ดูเหมือนว่าเจ้าโง่นั่นจะถูกแทนที่โดยแก! อย่างน้อยตอนนี้แกยังพอมีโชคอยู่บ้างนี้ที่สามารถยืดเวลาตายของแกไปได้ หลังจากที่ฉันได้รับผลึกความทรงจำมา ฉันจะไปกวาดล้างเมืองบิสค์ให้สิ้นซาก!”

จ้าวลดกรดรู้ได้ในทันทีว่าเมอร์ลินไม่ใช่แทมเบิร์ตแห่งเมืองบิสค์ ดังนั้นเขาจึงเดาได้ทันทีว่าเมอร์ลินเข้ามาแทนที่แทมเบิร์ตและได้ครอบครองเมืองบิสค์ใหม่อีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม จ้าวลมกรดกำลังรีบไปเอาผลึกความทรงจำ สำหรับ ‘เรื่องเล็กน้อย’ ระหว่างเขากับเมอร์ลิน เขาจะไปสะสางหลังจากที่เขาได้รับผลึกความทรงจำแล้ว

เมอร์ลินจ้องมองกลับไปโดยไม่กระพริบตา จากนั้น ร่างของจ้าวลมกรดก็หายตัวไป ดวงตาของเขาดูเคร่งขรึมและเต็มไปด้วยการฆ่าฟัน แต่เขาก็ยับยั้งตัวเองไว้อย่างรวดเร็ว เขาเห็นว่านักเวทย์หลายคนได้เริ่มไล่ล่าแล้ว ในจำนวนนี้มีนักเวทย์ที่อยู่บนจุดสูงสุดของระดับแปดอย่างพ่อมดดาร่าด้วย

ดังนั้น เมอร์ลินจึงไม่อืดอาดอีกต่อไปและความผันผวนของพลังธาตุลมที่รุนแรงก็เพิ่มขึ้นทั่วร่างกายของเขา

“สายลมแสงวาบ!” เมอร์ลินปลดปล่อยสายลมแสงวาบออกมาอย่างเต็มกำลัง ด้วยคาถาธาตุลมระดับห้า วายุไร้ลักษณ์ ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นจนไม่มีใครสามารถเทียบได้

*หวู่ม*

เมอร์ลินเป็นเหมือนลูกศรที่ความเร็วสูงสุดและเขาก็แซงหน้านักเวทย์ที่อยู่ข้างหน้าเขาอย่างรวดเร็ว เขากลายเป็นผู้นำและเป็นคนแรกในการไล่ล่า ทำให้นักเวทย์หลายคนมองไปที่เขาอย่างงุนงง

ในแง่ของความเร็ว เมอร์ลินปัจจุบันเป็นคนแรกในกลุ่มนักเวทย์เหล่านี้อย่างแน่นอน แม้แต่โอเรสที่หนีออกไปไกลโพ้นก็ไม่เร็วเท่ากับเมอร์ลิน ช่องว่างระหว่างคนทั้งสองแคบลงเรื่อย ๆ

“เขาจะเร็วขนาดนี้ได้ยังไง? นั่นไม่ใช่ตาเฒ่าดาร่า แล้วเขาเป็นใคร?”

เมื่อสัมผัสถึงนักเวทย์ที่อยู่ข้างหลังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ โอเรสก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาไม่รู้ว่าคนๆ นั้นเป็นใครและทำได้เพียงยืนยันได้ว่าไม่ใช่พ่อมดดาร่าอย่างแน่นอน

โอเรสคุ้นเคยกับพ่อมดดาร่าเป็นอย่างดีและรู้ดีว่าความเร็วของพ่อมดดาร่าสู้เขาไม่ได้ มีไม่กี่คนที่มีความเร็วเท่าเขา

อย่างไรก็ตาม คนที่ตามมาไม่ใช่คนที่โอเรสรู้จักแถมคน ๆ นี้ ยังมีความเร็วมากกว่าเขาด้วยซ้ำ

โอเรสไม่หยุด เขายังมุ่งหน้าต่อไป เขาบินไปยังพื้นที่รกร้างห่างไกล โอเรส คิดว่าพ่อมดดาร่าและคนอื่น ๆ ต้องใช้เวลาพอสมควรก่อนที่พวกเขาจะตามทัน ดังนั้นเขาจึงหยุดและหันหลังกลับ ลอยอยู่ในอากาศอย่างเงียบ ๆ

เขาต้องการรู้ว่าใครคือนักเวทย์คนนี้ ผู้ที่สามารถไล่ตามเขาได้ด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อนี้

"หื้ม? เขาหยุดแล้วเหรอ?”

เมอร์ลินเห็นว่าโอเรสหยุดอยู่ข้างหน้า ดังนั้นเขาจึงเริ่มลดความเร็วของเขาในระยะไกล หยุดกลางอากาศขณะที่เขาเผชิญหน้ากับโอเรส

"แกเป็นใคร? ฉันรู้จักนักเวทย์ระดับเจ็ดและแปดส่วนใหญ่ที่เข้าร่วมการประมูลในเมืองดาร่าแต่แกเป็นคนเดียวที่ฉันไม่รู้จัก!”

โอเรสตระหนักว่านักเวทย์แปลกหน้าคนนี้ มีพลังผันผวนของธาตุในร่างกายอยู่ที่ระดับสี่เท่านั้น นักเวทย์ระดับนี้แต่กลับไล่ตามเขามา นี่ไม่เหมือนกับการรนหาที่ตายอย่างงั้นหรือ?

ดังนั้น โอเรสจึงอยากรู้อยากเห็นมากขึ้นและไม่รีบเร่งที่จะโจมตี ในทางกลับกัน เขาจ้องมองเมอร์ลินด้วยความสนใจอย่างเต็มที่

อย่างไรก็ตาม เมอร์ลินไม่ได้สนใจโอเรสอีกเลยและเพียงพูดอย่างเย็นชาว่า

“ฉัน เมอร์ลิน จากเมืองบิสค์!”

“เมืองบิสค์? นั่นไม่ใช่เมืองที่แทมเบิร์ตยึดครองไม่ใช่เหรอ!?”

โอเรสกำลังจะพูดอย่างอื่นแต่เมอร์ลินยกมือออกไปข้างหน้า เขาเผยให้เห็นดวงตาสีแดงเลือดที่น่าขนลุกในฝ่ามือของเขาซึ่งกะพริบตาอยู่ตลอดเวลา

“สิ่งที่ฉันต้องการคือผลึกความทรงจำ!”

เสียงของเมอร์ลินเย็นยะเยือกและไม่มีร่องรอยของความกลัวใด ๆ เลย ในขณะที่เขาเผชิญหน้ากับนักเวทย์ที่จุดสูงสุดของระดับแปด โอเรส

“นี่คือคาถาอะไร? ไม่สินี่มันพลังปีศาจแพนโดร่า”

โอเรสไม่เคยเห็นดวงตาที่แปลกประหลาดเช่นนี้มาก่อน เขาไม่รู้ว่านี่เป็นพลังปีศาจแพนโดร่า แบบพิเศษ มันคือขุมพลังที่อยู่ห่างไกลจากพลังปีศาจแพนโดร่า แบบหลอมรวม

“คนอย่างแกต้องการผลึกความทรงจำอย่างงั้นเหรอ? ฮ่าฮ่า ช่างน่าสนุกจริง ๆ…”

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่โอเรสจะพูดจบ เขารู้สึกสั่นสะท้านไปทั่วร่างกายของเขา เขารู้สึกถึงภัยคุกคามที่แผ่ซ่านเข้าไปในหัวใจของเขา

“ดวงตาแห่งความมืด จงควบคุม!”

เมอร์ลินสูดหายใจเข้าลึก ๆ และดวงตาแห่งความมืดสีแดงเลือดที่น่าขนลุกก็ปลดปล่อยรูปแบบที่สี่ออกมาในทันที ในเวลาเดียวกัน ท้องฟ้าก็เต็มไปด้วยแสงสีแดงเข้มที่ขยายออกราวกับตาข่ายขนาดใหญ่และกักขังโอเรสไว้ภายใน

นอกจากนี้ ยังมีใบหน้าปีศาจขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของเมอร์ลิน ใบหน้าปีศาจระเบิดเสียงหัวเราะที่น่าสะพรึงกลัว ใบหน้าของมันกระตุกไม่หยุดหย่อน

รอยยิ้มของโอเรสหยุดชะงักทันที เขาตอบสนองอย่างรวดเร็วและไม่ลังเลใด ๆ ชั้นของผลึกน้ำแข็งที่เรียบเนียนราวกับกระจก ปรากฏขึ้นทั่วร่างกายของเขา

*ฮึ่ม*

ทันใดนั้น แสงสีแดงเลือดสาดส่องทั่วร่างของโอเรส ใบหน้าของเขาซีดเผือดอย่างเก็นได้ชัด….