WS บทที่ 456 พ่อมดแทมเบิร์ต

“พ่อมดดาร์คไนท์!”

“พ่อมดดาร์คไนท์กลับมาแล้ว!”

เมื่อเห็นพ่อมดดาร์คไนท์พุ่งเข้าหาพวกเขา นักเวทย์จำนวนมากบนหุบเขาราตรีนิรันดร์ต่างก็เข้ามาด้วยความยินดี

"นายท่าน!"

พ่อมดดาร์คไนท์ไม่สนใจนักเวทย์ร่ายเหล่านี้ เขาโค้งคำนับเล็กน้อยและทักทายเมอร์ลินแทน นักเวทย์ทั้งหมดบนหุบเขาราตรีนิรันดร์ตกตะลึงในชั่วขณะหนึ่ง

“พ่อมดดาร์คไนท์ พ่อมดผู้นี้คือ…?”

หนึ่งในนักเวทย์ระดับสี่อดไม่ได้ที่จะถาม ในสายตาของเขา พ่อมดดาร์คไนท์นั้นทรงพลังอย่างแท้จริง แม้แต่ในเมืองรอบ ๆ ก็ยังยากที่จะหานักเวทย์ที่มีพลังมากกว่าพ่อมดดาร์คไนท์

เขาแค่เดินทางลงจากภูเขาไปไม่กี่วัน พ่อมดดาร์คไนท์กลับมาพร้อมกับนายท่านได้อย่างไร?

“รีมัส คีเวลล์ นี่คือพ่อมดเมอร์ลิน เขาเป็นนายท่านของฉันซึ่งฉันพบระหว่างการเดินทางลงเขา ฉันลงนามสัญญาทาสกับนายท่านแล้ว! พวกแกควรจะขอบคุณนายท่าน ถ้าไม่ใช่เพราะนายท่าน นักเวทย์ชุดแดงพวกนั้นคงจะหนีไปถึงเมืองบิสค์แล้ว พวกแกคิดไหมว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับหุบเขาราตรีนิรันดร์หลังจากนั้น?”

แม้ว่าดาร์คไนท์จะให้ความเคารพต่อเมอร์ลินมาก แต่เขาไม่ได้ขยายความเคารพเหล่านั้นไปยังเหล่านักเวทย์บนหุบเขาราตรีนิรันดร์ เนื่องจากพวกเขาเหล่านี้เป็นลูกน้องของเขา อำนาจปกติของเขาจึงเริ่มแสดงออกมาอย่างดุเดือด ทำให้นักเวทย์ระดับสี่สองคนสั่นสะท้านด้วยความกลัว

ทั้งคู่ไม่ได้มาที่หุบเขาราตรีนิรันดร์ด้วยเจตจำนงเสรี เหตุผลที่พวกเขามาที่นี่ล้วนเพราะพวกเขาพ่ายแพ้ต่อพ่อมดดาร์คไนท์และจะถูกฆ่าหากพวกเขาไม่ตกลงที่จะติดตามเขา ดังนั้นพวกเขาจึงถูกบังคับให้เข้าร่วมหุบเขาราตรีนิรันดร์และกลัวพ่อมดดาร์คไนท์อย่างแท้จริง

“ขอขอบคุณท่านพ่อมดเมอร์ลินที่ช่วยเหลือพวกเรา!”

นักเวทย์เหล่านี้รีบไปข้างหน้าเพื่อขอบคุณเมอร์ลิน อย่างไรก็ตาม เมอร์ลินเพียงแค่โบกมือให้และพูดว่า “ดาร์คไนท์ พาฉันไปดูพื้นที่ลับบนหุบเขาราตรีนิรันดร์ที”

“นายท่าน ที่แห่งนั้นอยู่อีกด้านหนึ่งของหุบเขาราตรีนิรันดร์ ตามฉันมาขอรับ”

ดังนั้นดาร์คไนท์จึงบินไปข้างหน้าและนำทางไปยังอีกด้านหนึ่งของหุบเขาราตรีนิรันดร์

ไม่นานพวกเขาก็มาถึงอีกด้านหนึ่ง จากยอดเขาสูงชัน พวกเขาบินตรงลงไปและมาถึงก้นหุบเขาอย่างรวดเร็ว ตรงด้านล่างเป็นน้ำตกที่มีน้ำเย็นจัดซึ่งแต่งแต้มด้วยสีเขียวของแมกไม้ มันเป็นทิวทัศน์ที่ดูแปลกตา

ชายฝั่งของน้ำตกอุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชพรรณอันล้ำค่า แค่มองผ่าน ๆ อย่างรวดเร็วก็เพียงพอที่จะทำให้เมอร์ลินประหลาดใจ สิ่งเหล่านี้บางส่วนเป็นวัสดุปรุงยาล้ำค่าที่ยากจะได้ครอบครองในดินแดนอันรุ่งโรจน์

หากหุบเขานี้ปรากฏขึ้นในดินแดนอันรุ่งโรจน์ คงจะทำให้เกิดการต่อสู้ที่ดุเดือดมากมาย

“นายท่าน ที่นี่คือพื้นที่ลับของพวกเรา ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เราอาศัยวัสดุปรุงยาที่หายากและล้ำค่ามากมายในหุบเขาแห่งนี้เพื่อแลกเปลี่ยนกับหินธาตุหรือคาถา ในทุกครั้ง เราระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งที่จะไม่ดึงดูดความสนใจที่ไม่จำเป็นจากเมืองบิสค์ ท้ายที่สุด พ่อมดแทมเบิร์ตเป็นคนโลภมาก โชคไม่ดีที่พ่อมดแทมเบิร์ตเรื่องระแคะระคายในเรื่องนี้  แม้ว่านายท่านจะจัดการพวกนักเวทย์ชุดแดงได้ทันเวลาแต่มันก็ยื้อได้เพียงชั่วคราวเท่านั้น ฉันเกรงว่าหลังจากผ่านไปสักพัก พ่อมดแทมเบิร์ตจะยิ่งสงสัย…”

พ่อมดดาร์คไนท์มั่นใจว่าหลังจากที่แทมเบิร์ตจับตามองหุบเขาราตรีนิรันดร์แล้ว มันก็ยากที่จะดำรงอยู่อย่างสงบสุขเหมือนเมื่อก่อน

“หุบเขาแห่งนี้กำลังไปได้สวย ครั้งหน้าฉันจะมอบทั้งหุบเขาราตรีนิรันดร์และเหมืองให้คุณจัดการ!”

ดูเหมือนว่า เมอร์ลินไม่ได้ยินความกังวลที่พ่อมดดาร์คไนท์กล่าวออกมา

"เหมือง? เหมืองที่ว่านั่นคืออะไรขอรับ?”

รีมัสและคีเวลล์ที่เดินตามหลังพวกเขา ได้เงี่ยหูฟังเมื่อได้ยินเมอร์ลินพูดคำว่า ‘เหมือง’ คำว่าเหมืองมักจะหมายถึงเหมืองหินธาตุ

ใบหน้าของดาร์คไนท์มืดลง เขาพูดอย่างเย็นชาว่า “อย่าถามคำถามที่ไม่จำเป็น!”

เหมืองหินธาตุสามารถส่งผลกระทบขนาดใหญ่ได้ หากพวกเขาไม่ระวัง พวกเขาอาจเผชิญกับอันตรายจากรอบด้าน ดังนั้น พ่อมดดาร์คไนท์จึงต้องระมัดระวังทุกคำพูด เพื่อไม่ให้ใครรู้เรื่องนี้มากเกินไป

ในทางกลับกัน เมอร์ลินก็ดูสบาย ๆ เขาพูดอย่างใจเย็นว่า “ดาร์คไนท์ จงนำนักเวทย์ไปด้วยในวันพรุ่งนี้ ตามฉันไปที่เมืองทากัน!”

ดวงตาของดาร์คไนท์เป็นประกายด้วยความตื่นเต้นและพยักหน้า ดูเหมือนว่าเมอร์ลินจะบุกไปที่เมืองทากันในวันพรุ่งนี้ หากทุกอย่างเป็นไปตามแผน เหมืองหินธาตุขนาดใหญ่นั้นจะตกไปอยู่ในมือของเมอร์ลินในไม่ช้า

เมื่อถึงเวลานั้น ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ในฐานะทาสของเมอร์ลิน ดาร์คไนท์จะเก็บเกี่ยวผลประโยชน์มหาศาลอย่างแน่นอน

…

รุ่งเช้า คนแปลกหน้าหลายคนเริ่มรุมล้อมเมืองทากัน คนแปลกหน้าเหล่านี้ล้วนสวมชุดคลุมพ่อมดสีแดงยาวและร่างกายของพวกเขาได้เปล่งรัศมีอันน่าเกรงขามออกมา นักเวทย์ในเมืองสามารถสัมผัสได้ถึงความผันผวนของพลังธาตุเหล่านี้อย่างชัดเจน

ระดับสี่ ระดับห้า ระดับหก…นักเวทย์ชุดคลุมสีแดงยาวเหล่านี้ล้วนแต่ทรงพลังอย่างยิ่ง โดยปกติแล้ว นักเวทย์ระดับสี่จะถือว่าเป็นสิ่งที่หายากแต่นั่นไม่ใช่กับพวกนักเวทย์ชุดแดง เพราะพวกเขาประกอบด้วยนักเวทย์ระดับห้าและหกที่ทรงพลังยิ่งกว่า

อย่างไรก็ตาม นักเวทย์ระดับสี่ ห้าและหกเหล่านี้ล้วนแออัดอยู่หน้าบ้านของเวสตันราวกับว่าพวกเขากำลังต้อนรับใครซักคนอยู่ ด้านนอกประตู มีผู้สูงอายุสองสามคนที่เดินออกมาด้วยท่าทางสั่นคลอน สายตาของพวกเขาทอดยาวไปยังที่ห่างไกล

“คน ๆ นั้นกำลังมาถึงแล้ว!”

หลายคนในเมืองทากันรู้ว่ามีคนสำคัญคนหนึ่งมาถึงแล้วและจากการแต่งกายของนักเวทย์เหล่านี้ พวกเขาสามารถคาดเดาได้ว่าคน  ๆ นั้นเป็นใคร

คนเดียวที่ได้รับความเคารพอย่างมากจากนักเวทย์ระดับสี่, ห้าและแม้แต่ระดับหกจากเมืองบิสค์ เขาคือนักเวทย์ระดับเจ็ดที่ทรงพลัง พ่อมดแทมเบิร์ต!

ชื่อเสียงของพ่อมดแทมเบิร์ตได้กระจายไปหลาย ๆ เมือง นั่นเพราะเขาโลภมากเกินไป เพื่อรวบรวมหินธาตุ เขาได้สร้างหายนะให้กับเมืองเล็ก ๆ หลายแห่งและนักเวทย์หลายคนต้องหนีตายจากเมืองเล็ก ๆ พอเอาชีวิตรอด

สิ่งนี้สร้างความเสียหายอย่างร้ายแรงต่อกิจกรรมการค้าของเมืองโดยรอบ ท้ายที่สุด บรรยากาศการซื้อขายที่ยอดเยี่ยมไม่เพียงแต่ประกอบด้วยกิจกรรมการค้าเท่านั้น แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือสภาพแวดล้อมที่มั่นคง ตอนนี้ไม่มีใครแน่ใจได้ว่าแทมเบิร์ตจะตัดสินใจที่จะเก็บภาษีที่หนักกว่านี้ในเมืองต่าง ๆ หรือไม่

อย่างไรก็ตาม แม้เขาจะมีชื่อเสียงฉาวโฉ่ แต่มันก็ไม่ได้ทำลายอำนาจของเขา ภายใต้การควบคุมของเขา เมืองบิสค์มีอิทธิพลมากขึ้นเรื่อย ๆ และเตรียมพร้อมที่จะบุกโจมตีเมืองอื่น ๆ

เมื่อแทมเบิร์ตมาที่เมืองทากันแห่งนี้ แสดงว่ามีเรื่องสำคัญเกิดขึ้นที่นี่ อย่างไรก็ตาม ชาวเมืองทากันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทั้งหมดที่พวกเขารู้ว่ามันต้องเกี่ยวข้องกับเวสตัน

“ผู้อาวุโส พวกเขามาถึงแล้ว ประธานเวสตันกำลังเดินนำพวกเขาเข้ามา!”

จากระยะไกล ประธานเวสตันเป็นผู้นำทางด้วยรอยยิ้มกว้าง ข้างหลังเขาเป็นรถม้าหรูที่ลอยอยู่ในอากาศ มันขับไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ

“ช่างเป็นการมาเยือนที่ดูอลังการอะไรอย่างนี้!”

"แน่นอน พ่อมดแทมเบิร์ตไม่เพียงแต่โลภอย่างไม่น่าเชื่อเท่านั้น เขายังฟุ่มเฟือยอย่างเหลือเชื่อเช่นกัน เห็นรถคันนั้นของเขาไหม? ฮี่ฮี่ มันคืออุปกรณ์เวทมนต์แต่มันมีข้อบกพร่องอยู่ อย่างดีที่สุด มันสามารถใช้บินได้ แม้ว่าความเร็วของมันจะไม่ต่างจากคลานเข่าไปก็ตาม”

นักเวทย์หลายคนซ่อนตัวในที่ลับและมองรถคันหรูอย่างเย็นชา ด้วยนักเวทย์ชุดแดงจำนวนมากและรถม้าสุดหรูคันนี้ หลายคนจึงสามารถเดาได้ว่าผู้มาเยือนเมืองทากันจะไม่ใช่ใครอื่นนอกจากบุคคลอันดับหนึ่งในเมืองบิสค์ พ่อมดแทมเบิร์ต!

“ยินดีต้อนรับ พ่อมดแทมเบิร์ต!”

ผู้เฒ่าแห่งพันธมิตรการค้าในเมืองทากันเดินไปข้างหน้าอย่างสั่นกลัวเพื่อแสดงความเคารพ ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง แม้ว่าแทมเบิร์ตจะเป็นนักเวทย์ระดับเจ็ดที่สูงส่ง แต่เขาชอบถูกสรรเสริญ ดังนั้น หากพวกเขาไม่แสดงความเคารพต่อเขา เขาจะลงโทษพวกเขาอย่างแน่นอน

ตอนนี้ เมืองตากันไม่สามารถรับมือกับความพ่ายแพ้ใด ๆ ได้อีก ดังนั้น โดยไม่คำนึงถึงความไม่เต็มใจของพวกเขา พวกเขาไม่มีทางเลือกที่จะเคารพแทมเบิร์ต

“ไม่เป็นไร นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันมาเมืองทากัน ฉันรู้สึกประทับใจกับคำร้องขอของเวสตัน เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น ฉันมั่นใจว่าเมืองทากันจะได้รับประโยชน์มากมาย”

จากรถม้าที่หรูหรา ชายคนหนึ่งสวมชุดยาวสีแดงและสีทอง ด้วยแก้มแดงก่ำและการจ้องมองอย่างแข็งกร้าว เขาได้เปล่งออร่าแห่งอำนาจที่ลึกลับ

นี่คือบุคคลอันดับหนึ่งในเมืองบิสค์ พ่อมดแทมเบิร์ต!

ผู้อาวุโสมองไปที่เวสตันและเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา ดังนั้นพวกเขาจึงรู้ว่าการเจรจาเป็นไปตามแผน พวกเขาถอนหายใจด้วยความโล่งอกและพาแทมเบิร์ตเข้าไปในห้องโถงใหญ่

ด้านหลังแทมเบิร์ตมีนักเวทย์ระดับหกสองที่ท่าทางเย็นชา ตามหลังเขามาอย่างใกล้ชิด ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ที่ไหน พวกเขายังคงเฝ้าระวังในระดับสูงสุด

เมื่อเข้าไปในห้องโถงใหญ่ แทมเบิร์ตนั่งบนที่นั่งสูงสุดอย่างเป็นธรรมชาติ ในเวลานี้ สีหน้าของเขาแข็งกระด้างขึ้นเล็กน้อยและพูดด้วยเสียงต่ำว่า

“ก่อนฉันมาที่นี่ เวสตันกล่าวว่าดาร์คไนท์จากหุบเขาราตรีนิรันดร์อาจเข้าร่วมกองกำลังกับเมืองโบลเดอร์ ไม่น่าแปลกใจเลยที่แกไม่ใช้คู่แข่งของเมืองโบลเดอร์ แกมันโง่เกินไป!

จากแหล่งข่าวของฉันได้บอกว่า พ่อมดดาร์คไนท์ถูกควบคุมโดยพ่อมดลึกลับและถูกบังคับให้ทำสัญญาทาส นั่นคือเหตุผลที่เขาไม่สามารถฆ่าฟิลลีได้ พวกแกทุกคนคิดว่าดาร์คไนท์ได้เข้าร่วมกองกำลังกับเมืองโบลเดอร์อย่างงั้นเหรอ? ช่างโง่เง่าอะไรขนาดนี้!”

เมื่อได้ยินคำดุด่าที่รุนแรงจากแทมเบิร์ต นักเวทย์ทั้งหมดจากเมืองทากันอับอายเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ต้องประหลาดใจกับการหาข้อมูลของเขา ตัวเขาเป็นผู้ปกครองเมืองบิสค์ด้วยหมัดเหล็ก เขาจึงมีแหล่งข่าวมากมายและหาข้อมูลต่าง ๆ ได้ในช่วงเวลาสั้น ๆ

ยิ่งกว่านั้นข้อมูลเป็นสิ่งที่พวกเขาคาดไม่ถึง หากมีใครสามารถบังคับให้ดาร์คไนท์ทำสัญญาทาสได้ คนๆ นั้นต้องเป็นนักเวทย์ที่ทรงพลังมาก แน่นอนว่านักเวทย์ลึกลับน่าจะรู้เกี่ยวกับเหมืองแล้ว ดังนั้นหากพวกเขาไม่ตัดสินใจเสนอเหมืองต่อแทมเบิร์ต เมืองทากันก็จะถูกทิ้งให้เผชิญหน้ากับพ่อมดผู้ทรงพลังและลึกลับนั้นเพียงลำพัง

“คำตักเตือนของวิซาร์ดแทมเบิร์ตนั้นพวกเราจะรับไปด้วยความเต็มใจ อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เมื่อพ่อมดลึกลับรู้เรื่องเหมืองแล้ว เขาจะก่อปัญหากับเราหรือไม่?”

ผู้อาวุโสคนหนึ่งถามอย่างระมัดระวัง

"ปัญหา? ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ฉันไม่สามารถตรวจสอบได้ว่าพ่อมดลึกลับนั่นเป็นใครแต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ เราสามารถเรียกใครซักคนจากเมืองโบลเดอร์มา แล้วเราจะได้รู้ความจริงทั้งหมด”

พ่อมดแทมเบิร์ตหันกลับมาและแลกพูดกับพ่อมดชุดแดงด้านหลัง คนหลังพยักหน้าสองสามครั้งและออกจากเมืองทากันด้วยความเร็วสูงทันที

ภายในขอบเขตอิทธิพลของเมืองบิสค์ จะไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งของแทมเบิร์ต ตราบใดที่เขาออกคำสั่งแค่คำเดียว คนจากเมืองโบลเดอร์จะต้องมาหาเขาด้วยความเคารพ

ทั้งหมดที่เขาต้องทำในตอนนี้คือเฝ้ารอเท่านั้น!