WS บทที่ 425 เปาโล PART 2

“ตึง ตึง ตึง ตึง*

ย่างก้าวของโฮมุนครุสนั้นเร็วมากจนดูเหมือนบินได้ แม้จะมีรูปร่างที่ใหญ่โตแต่การเคลื่อนไหวที่คล่องตัวมาก มันกลายเป็นภาพเบลอและทิ้งกลุ่มควันดำที่หลงเหลืออยู่เล็กน้อย ควันนี้เป็นพิษอย่างยิ่ง  หากสัมผัสเพียงเล็กน้อยก็อาจทำให้เสียชีวิตได้

ใบหน้าของเปาโลตอนนี้ดูจริงจังมาก มันประสานมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกัน กระแสลมเย็นที่ไม่มีที่สิ้นสุดก็เริ่มไหลออกมา การควบคุมพลังธาตุน้ำแข็งของมันนั้นเทียบเท่าจ้าวแห้งน้ำแข็งแต่เหนือกว่านักเวทย์ในระดับเดียวกัน

*แคร็ก แคร็ก แคร็ก*

พื้นดินเกือบกลายเป็นผลึกน้ำแข็งแต่ในชั่วพริบตา ผลึกน้ำแข็งสีขาวกลับกลายเป็นสีดำอีกครั้ง เป็นเพราะว่าโฮมุนครุสทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วและด้วยพิษรอบตัวมัน ทำให้กัดกร่อนผลึกน้ำแข็งพวกนั้น

“แบล็กเมิร์ก ข้าอยากจะรู้จริง ๆ ว่าโฮมุนครุสของเจ้าจะแข็งแกร่งแค่ไหนกัน?” เปาโลกล่าวอย่างเฉยเมย

หลังจากถูกสัตว์เล่นแร่แปรธาตุบังคับให้ล่าถอยหลายครั้งจนไปอยู่ที่มุมหนึ่ง มันก็เผยความโกรธเกรี้ยวออกมา มันได้กระโดดถอยหลังและร่างกายของมันเริ่มขยายตัวอย่างรวดเร็ว

เช่นเดียวกับ จ้าวแห่งน้ำแข็ง เปาโลได้เปิดเผยรูปร่างที่แท้จริงของมันอย่างรวดเร็ว ร่างกายของมันเริ่มบวมอย่างรวดเร็วและสูงขึ้นและใหญ่กว่าโฮมุนครุส นอกจากนี้ ร่างกายของเปาโลยังมีกล้ามเนื้อเป็นคลื่นและล้อมรอบด้วยรัศมีอันโหดร้าย

เมื่อเปิดเผยรูปร่างที่แท้จริง การควบคุมธาตุน้ำแข็งของเปาโลก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น แท่งน้ำแข็งขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในอากาศด้วยมือของเขา มันหนาราวกับเสาและเหวี่ยงไปทางโฮมุนครุส

*ตูม*

แท่งน้ำแข็งกระแทกโฮมุนครุสเต็มแรง โชคดีที่มันได้รับการแปลงร่างโดยพ่อมดแบล็กเมิร์กด้วยความพยายามอย่างพิถีพิถัน ดังนั้นความสามารถในการฟื้นฟูของมันจึงแข็งแกร่งมาก อาการบาดเจ็บเล็กน้อยนี้จะหายเร็วและจะไม่สร้างความเสียหายให้กับโฮมุนครุสมากนัก

อย่างไรก็ตาม นี่ยังเร็วไปที่จะตัดสินผลแพ้ชนะ เนื่องจากเปาโลในรูปแบบที่แท้จริงนั้นสามารถควบคุมองค์ประกอบน้ำแข็งได้อย่างน่าสะพรึงกลัว อันที่จริง เปาโลอาจมีพลังมากกว่าจ้าวแห่งน้ำแข็งด้วยซ้ำ

ข้าง ๆ เปาโล พลังธาตุน้ำแข็งจำนวนนับไม่ถ้วนได้รวมตัวกันซึ่งเพียงพอสำหรับเมอร์ลินและคนอื่น ๆ ที่จะสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงการสะสมของธาตุน้ำแข็งรอบ ๆ ตัวทีละน้อย

เปาโลมองที่เมอร์ลินและคนอื่น ๆ ด้วยสายตาเยือกเย็นและพูดขึ้นว่า “จ้าวแห่งน้ำแข็ง ตอนนั้นเจ้ากับข้าโตมาด้วยกัน เจ้าคิดว่าข้าไม่รู้เหรอว่าเจ้าคิดอะไรอยู่ คำพูดที่ฟังดูมีเกียรติของเจ้าสามารถหลอกพวกภูตหิมะได้เท่านั้น ฮิฮิ เจ้าได้รวบรวมภูตหิมะจำนวนมากในอาณาจักรของเจ้าไม่ใช่เพื่อปกป้องพวกมันแต่สิ่งที่เจ้าต้องการจริง ๆ คือให้พวกมันวิวัฒนาการเป็นภูตหิมะระดับเจ็ดเพื่อที่จะได้กินพวกมัน!

น่าเสียดายที่ไม่มีตัวไหนสามารถวิวัฒนาการได้ ดังนั้นตอนนี้เจ้าทำได้แค่ตามล่าข้าเท่านั้น เจ้าคิดว่าเจ้าสามารถจัดการข้าด้วยการพานักเวทย์สองคนนี้มาอย่างงั้นหรือ? ฝันไปเถอะ!”

ในตอนท้าย เปาโลเกือบจะคำรามด้วยความโกรธ ในอากาศรอบตัวพวกเขา พายุเริ่มก่อตัว พายุที่เต็มไปด้วยผลึกน้ำแข็งจำนวนมาก

*แคร่ก*

ในที่สุด พื้นดินและอากาศก็เริ่มกลายเป็นน้ำแข็ง หนึ่งในเป้าหมายแรกที่จะถูกแช่แข็งคือโฮมุนครุสของพ่อมดแบล็กเมิร์ก หากเปาโลปล่อยให้มันเคลื่อนไหวตามใจชอบ ฝ่ายเขาก็จะยิ่งเสียเปรียบมากขึ้นเรื่อย ๆ

ผลึกน้ำแข็งหนาทำให้โฮมุนครุสของแบล็กเมิร์กถูกแช่แข็ง แม้ว่าชั้นน้ำแข็งจะสั่นอย่างรวดเร็วและแตกออกทีละชั้นแต่ชั้นน้ำแข็งใหม่ก็ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว การควบคุมธาตุน้ำแข็งของเปาโลนั้นช่างน่าเกรงขามอย่างแท้จริง แม้จะมีการผลาญพลังเวทย์อย่างมหาศาล แต่ก็ดูเหมือนจะไม่ส่งผลกระทบต่อเปาโล อันที่จริง เปาโลยังคงหันเหความสนใจไปยังการต่อสู้กับนักเวทย์คนอื่น ๆ ด้วย

แม้จ้าวแห่งน้ำแข็งจะไม่ได้ทรงพลังน้อยกว่านักเวทย์ระดับเจ็ดขั้นสูงสุด แต่มันก็ยังจำเป็นต้องเชิญเมอร์ลินและพ่อมดแบล็กเมิร์กมาเพื่อเอาชนะเปาโล มันเป็นความจริงที่เปาโลเอาชนะได้ยากมาก

“ฮิฮิ แกคิดว่าถ้าฉันไม่มีโฮมุนครุส แล้วฉันจะทำอะไรไม่ได้งั้นเหรอ?”

ใบหน้าของพ่อมดแบล็กเมิร์กเปลี่ยนไปเล็กน้อยและเปลี่ยนเป็นสีแดงสด เขาโบกมือใหญ่และลมพายุก็พัดออกมา อย่างไรก็ตาม พายุนี้เป็นลางร้ายมากเนื่องจากมีสีดำ

พายุเป็นสีดำเพราะเต็มไปด้วยสารพิษ เวทมนตร์ทั้งหมดของพ่อมดแบล็กเมิร์กมีพิษบางอย่างและคาถาของเขานั้นแข็งแกร่งมาก แม้ว่าพวกมันจะไม่มีพลังปีศาจแพนโดร่าแต่ความแข็งแกร่งของคาถาของเขานั้นน่าประทับใจมาก

เมอร์ลินหรี่ตาลงเล็กน้อย เขารู้ว่าการโจมตีของพ่อมดแบล็กเมิร์กไม่มีพลังปีศาจแพนโดร่า แต่เขามีพลังปีศาจแพนร่าประเภทป้องกัน ดังนั้น พ่อมดแบล็กเมิร์กจึงใช้พลังปีศาจแพนโดร่าอันทรงพลังของเขาเพื่อปกป้องชีวิตของเขาและใช้โฮมุนครุสเพื่อเสริมคาถาระดับเจ็ดของเขาซึ่งทำให้เขาเกือบจะไร้เทียมทานและไม่มีใครเทียบได้

*ชิ ชิ ชิ*

เกล็ดน้ำแข็งจำนวนนับไม่ถ้วนที่ควบคุมโดยเปาโลได้กระพือในอากาศและบินตรงไปยังเมอร์ลินและจ้าวแห่งน้ำแข็ง ด้วยความสามารถของเผาโล เขาจึงต่อสู้กับเมอร์ลิน จ้าวแห่งน้ำแข็งและพ่อมดแบล็คเมิร์กได้ในคราวเดียว

จ้าวแห่งน้ำแข็งคำรามและเปิดเผยรูปร่างที่แท้จริงของมัน อุณหภูมิลดลงไปอีกในทันที แม้แต่เมอร์ลินก็รู้สึกหนาวเล็กน้อย

การต่อสู้ที่ดุเดือดระหว่างจ้าวแห่งน้ำแข็งและเปาโลด้วยความช่วยเหลือของพ่อมดแบล็กเมิร์กโดยไม่มีโฮมุนครุส ลำพังแค่พวกเขาสามคนไม่เพียงพอในการจัดการเปาโล

ตรงกันข้าม ความแข็งแกร่งของเปาโลดูเหมือนจะเพิ่มขึ้น ระยะการกระจายของผลึกน้ำแข็งของเขาดูเหมือนจะขยายออกไปเรื่อย ๆ เกือบจะคุกคามพ่อมดแบล็กเมิร์กให้ถอยห่างออกไป ยิ่งกว่านั้น แม้ว่าโฮมุนครุสจะดิ้นรนเพื่อหลุดพ้นจากพันธนาการน้ำแข็งของเปาโล แต่ชั้นน้ำแข็งก็ดูเหมือนเพิ่มขึ้นอีกชั้นหนึ่งอย่างต่อเนื่อง โฮมุนครุสถูกแช่แข็งอย่างสมบูรณ์และไม่สามารถหลุดพ้นได้ภายในเวลาอันสั้น

คงเป็นเรื่องยากที่จะพึ่งพาพ่อมดแบล็กเมิร์กเพื่อจัดการเปาโล

“อวตารเพลิงทมิฬ แกวางแผนแค่ยืนดูเฉย ๆ หรือไง!?”

พ่อมดแบล็กเมิร์กเริ่มเดือดดาล เนื่องจากเขามีความขัดแย้งกับเมอร์ลินอยู่แล้ว เขาจึงไม่อนุญาตให้เมอร์ลินดูการต่อสู้ในขณะที่เขาต่อสู้กับเปาโลอย่างดุเดือด

แบล็กเมิร์กยังคำราม “พ่อมดเมอร์ลิน ลงมือเร็วเข้า อย่าลืมสิ่งที่แกได้ลงนามสัญญาไว้!”

เมอร์ลินจ้องมองไปในอากาศ อันที่จริงเขารู้สึกกดดันเล็กน้อยจากสัญญาอยู่แล้ว ถ้าเขาไม่ทำตอนนี้ พลังของสัญญาจะลดลง พลังประเภทนี้จะปรากฏทุกที่ทุกเวลาตราบเท่าที่มีการลงนามในสัญญาและไม่สามารถท้าทายได้แม้แต่นักเวทย์ที่แข็งแกร่งที่สุด

“จงแผดเผา!”

เมอร์ลินสูดหายใจเข้าลึก ๆ และเปลวเพลิงสีขาวซีดเริ่มไหลออกจากร่างกายของเขา เมื่อเทียบกับเวทมนตร์แห่งความมืด คาถาธาตุไฟดูเหมือนจะมีผลกับภูตหิมะอย่างเปาโลมากกว่า

ตามที่คาดไว้ เปลวไฟที่โหมกระหน่ำเริ่มละลายผลึกน้ำแข็งและเปลี่ยนเป็นไอน้ำ ด้วยเปลวไฟที่ค่อย ๆ แผ่ขยาย มันลดภาระของพ่อมดแบล็กเมิร์กและจ้าวแห่งน้ำแข็งลงอย่างมาก

อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ใช่ทั้งหมด เมอร์ลินยังนำทางเปลวไฟไปยังผลึกน้ำแข็งที่ทำให้โฮมุนครุสแช่แข็งอยู่กับที่ ด้วยความช่วยเหลือของเปลวไฟของเมอร์ลิน มันก็สามารถหลุดพ้นจากพันธนาการของมันได้ในทันที มันเสียงคำรามดังขณะที่กระโดดออกมาจากพันธนาการของมัน

เมื่อเห็นว่าโฮมุนครุสหลุดออกมาได้ พ่อมดแบล็กเมิร์กก็ดีใจมาก ทันทีที่เขาเข้าควบคุมมัน เขาก็สั่งให้มันไปปิดล้อมเปาโลทันที

ด้วยการเพิ่มโฮมุนครุสเข้ามาในสนามรบทำให้เปาโลเสียเปรียบทันที เมื่อพิจารณาถึงคาถาเปลวเพลิงของเมอร์ลิน เปาโลก็ไม่กล้าทำอะไรมากนัก เขาทำได้เพียงตั้งรับแต่ไม่สามารถบุกโจมตีได้อีกต่อไป

จ้าวแห่งน้ำแข็งมีนิสัยละโมบมากที่สุด มันพร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้กินเปาโล มันอาจจะวิวัฒนาการเป็นระดับแปด จากนั้นมันจะกลายเป็นหนึ่งในกองกำลังที่ทรงพลังที่สุดในทุ่งหิมะเหมันต์!

สิ่งสำคัญคือต้องสังเกตว่าเมื่อจ้าวแห่งน้ำแข็งบรรลุระดับแปดแล้ว มันจะไม่เทียบเท่ากับนักเวทย์ระดับแปดทั่วไปแต่มันจะเทียบได้กับนักเวทย์ขั้นสูงที่มีพลังปีศาจแพนโดร่าแบบหลอมรวม นักเวทย์เช่นนี้ แม้แต่ในยุคทองของนักเวทย์ก็ถือว่าทรงพลังอย่างแท้จริง

ในช่วงยุครุ่งเรืองที่สุดของนักเวทย์ พวกเขาทั้งหมดมีคาถาที่มีพลังเหนือจินตนาการเพียงแค่ปลายนิ้วสัมผัส นี่เป็นเพราะว่านักเวทย์ในสมัยนั้นล้วนแต่ฝึกฝนพลังปีศาจแพนโดร่าและหลอมรวมพวกมันเข้ากับคาถาของพวกเขาด้วย

มีเพียงนักเวทย์ระดับนี้เท่านั้นที่ถือว่าเป็นนักเวทย์ตามมาตรฐานในสายตาของคนยุคนั้น หากต่ำกว่านี้จะถือว่าเป็นนักเวทย์ที่อ่อนแอหรือไม่มีศักยภาพ แม้จะมีระดับที่สูงกว่าแต่พวกเขาจะไม่ได้รับความเคารพ

เมื่อจ้าวแห่งน้ำแข็งสามารถทะลวงไปถึงระดับแปดได้ มันจะเทียบเท่ากับนักเวทย์ระดับแปดที่มีพลังปีศาจแพนโดร่าแบบหลอมรวม พลังของมันจะไม่มีใครเทียบได้ ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจเลยที่มันจะเผยความกระหายออกมาและพร้อมที่จะจ่ายทุกอย่างเพื่อเชิญให้พ่อมดแบล็กเมิร์กและเมอร์ลินเข้าร่วมการต่อสู้

*หวู่ม...*

ทันใดนั้น ลมกระโชกแรงก็ปรากฏขึ้นและพ่อมดชราก็ปรากฏตัวขึ้นข้าง ๆ เปาโล ใบหน้าของพ่อมดชราเป็นกังวลในขณะที่เขากระซิบว่า

“นายท่าน เราหนีไปกันเถอะ ท่านไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา ข้าจะรั้งพวกเขาไว้”

"เจ้า…"

จู่ ๆ เปาโลก็เห็นแม่มดน้อยที่อยู่ข้างหลังพ่อมดชราและสายตาของเธอที่มองมาค่อนข้างซับซ้อน ย้อนกลับไปในตอนนั้น เปาโลได้พบพ่อมดชราเมื่อตอนที่มันกำลังเดินเตร่ไปทั่วทุ่งหิมะเหมันต์เพียงลำพัง เปาโลได้ช่วยชีวิตพ่อมดชราและใช้เขาเพื่อซ่อนตัวตนของเขา

อย่างไรก็ตาม พ่อมดชรายังคงถือว่าเปาโลเป็นเจ้านายของเขา โดยสมัครใจเป็นทาสของตน ตอนนี้เขามาเพื่อป้องกันการโจมตีจากจ้าวแห่งน้ำแข็งแลโฮมุนครุสเพื่อปกป้องเปาโล

"ออกจากที่นี่? ฉันเกรงว่าแกจะไม่มีโอกาสทำเช่นนั้น!”

พ่อมดแบล็กเมิร์กยิ้มอย่างชั่วร้าย ด้วยการยื่นมือออกไป หมอกสีดำขนาดใหญ่ก็เข้ามาปกคลุมและปกคลุมพ่อมดชรา ทันใดนั้นร่างกายของพ่อมดชราก็เริ่มเหี่ยวเฉาอย่างรวดเร็ว คาถาป้องกันระดับเจ็ดของเขาไม่สามารถต้านทานการกัดกร่อนของพิษร้ายได้

ในไม่ช้าพ่อมดชราก็แน่นิ่งไป พ่อมดระดับเจ็ดธรรมดาไม่คู่ควรที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของพ่อมดแบล็กเมิร์ก ไม่สำคัญว่านักเวทย์ระดับเจ็ดมาช่วยเปาโลกี่คน ตราบใดที่พวกเขาไม่มีพลังปีศาจแพนโดร่า เขาก็สามารถเอาชนะได้สบาย ๆ

ใบหน้าของเปาโลปรากฏรอยยิ้มในทันใดและรัศมีอันน่าสะพรึงกลัวก็ปรากฏขึ้นจากร่างกายของเขา พลังธาตุน้ำแข็งดูเหมือนจะดุดันมากกว่าเดิม

“จ้าวแห่งน้ำแข็ง ตอนแรกข้าไม่ต้องการที่จะกินพวกเดียวกันแต่เจ้าบังคับให้ข้าต้องทำ! ฮ่า ๆ ๆ เจ้าอยากจะกลืนกินข้าแต่สุดท้ายแล้วฝ่ายไหนกันแน่ที่จะได้กลืนกิน ไม่เจ้ากับข้าต้องตายกันไปข้าง!”

ร่างกายของเปาโลพองตัวขึ้นอีกครั้งและสูงเกินห้าเมตร มันกลายเป็นสัตว์ประหลาดที่น่ากลัวและดุร้ายซึ่งถูกปกคลุมไปด้วยเกราะน้ำแข็งหนาเป็นชั้น ๆ ไม่ว่าโฮมุนครุสจะพยายามมากแค่ไหน มันก็ไม่สามารถทำลายการป้องกันได้

นอกจากการโจมตีด้วยคาถาจากพ่อมดแบล็กเมิร์กแล้ว ทุกการโจมตีจากโฮมุนครุสยังอัดแน่นไปด้วยพลังอันยิ่งใหญ่แต่เปาโลก็ยังเลือกที่จะเผชิญหน้าโดยตรง เห็นได้ชัดว่าเปาโลใช้ความสามารถลึกลับที่สามารถต้านทานการโจมตีอันทรงพลังเช่นนี้ได้

อย่างไรก็ตาม มันต้องมีผลสะท้อนกลับบ้าง เพราะดูเหมือนว่าเปาโลจะบ้าคลั่งไปแล้ว ดวงตาของเขาแดงก่ำและจดจ่ออยู่กับจ้าวแห่งน้ำแข็งเพียงผู้เดียว มันมาหยุดตรงหน้าจ้าวแห่งน้ำแข็ง มันก็คว้าจ้าวแห่งน้ำแข็งขึ้นมาทันที บริเวณโดยรอบก็กลายเป็นน้ำแข็ง เมื่อเปรียบเทียบการควบคุมธาตุน้ำแข็งแล้ว จ้าวแห่งน้ำแข็งไม่ได้แข็งแกร่งเท่ากับเปาโล

ดังนั้นเมื่อเปาโลกลายเป็นบ้าคลั่งและสามารถต้านทานการโจมตีของโฮมุนครุสและพ่อมดแบล็กเมิร์กได้ มันก็จับจ้าวแห่งน้ำแข็งไว้ในมือได้อย่างราบรื่น

“เปาโล เจ้าจะกินข้างั้นรึ?”

ในขณะนี้ จ้าวแห่งน้ำแข็งรู้สึกหวาดกลัว มันไม่คิดว่าจะต้องเผชิญกับชะตากรรมของการถูกกลืนกิน จ้าวแห่งน้ำแข็งถือกำเนิดมาพร้อมกับเปาโลและเติบโตขึ้นมาและกลายเป็นภูตหิมะระดับเจ็ด แต่จ้าวแห่งน้ำแข็งกลับมีความทะเยอทะยานและมีไหวพริบมากกว่าเปาโลเสมอ จ้าวแห่งน้ำแข็งใฝ่ฝันที่จะปกครองทุ่งหิมะเหมันต์ในวันหนึ่ง

อย่างไรก็ตาม แผนการและความฝันของจ้าวแห่งน้ำแข็งก็ถูกบดขยี้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย! เช่นเดียวกับที่มันสามารถกลืนเปาโลได้ เปาโลก็สามารถกลืนกินจ้าวแห่งน้ำแข็งได้เช่นเดียวกัน

“จงหายไปพร้อมกับความฝันของเจ้าซะ…”

ดวงตาของเปาโลแดงก่ำและใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง จากนั้นปากของมันก็เปิดกว้างและปากเปื้อนเลือดขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้น มันใหญ่พอที่จะกลืนกินร่างใหญ่ของจ้าวแห่งน้ำแข็งได้ทั้งร่าง