บทที่ 26 สิบปีแห่งการเฝ้ามอง ผู้ตัดสินในเงามืด

บทที่ 26 สิบปีแห่งการเฝ้ามอง ผู้ตัดสินในเงามืด

"อีธาน ข้ามาที่นี่ตามคำบัญชา" เซราฟิน่าเอ่ยเสียงเรียบเย็นดุจน้ำแข็งในสระมรณะ แววตาของนางหรี่ลงด้วยความผิดหวัง

"เดิมทีข้าหวังจะสะสางเรื่องราวในอดีตด้วยสันติวิธี แต่ดูท่าสิบปี ณ ทะเลสาบกระจกใส จะมิได้ช่วยชะล้างความดื้อรั้น และจองหองในสันดานของเจ้าให้สิ้นไปได้เลย"

นางก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว กลิ่นอายรอบกายแผ่ซ่านความหนาวเหน็บประหนึ่งคำสั่งจากสวรรค์

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ วันนี้ข้าคงต้องสั่งสอนให้เจ้ารู้จักที่ต่ำที่สูงเสียบ้าง!"

ไอเย็นแผ่กระจายไปทั่วสารทิศ แต่อีธานเพียงแต่พยักหน้าเล็กน้อยด้วยท่าทีสงบนิ่ง

"แบบนี้ค่อยคุยกันรู้เรื่องหน่อย" น้ำเสียงของเขาแหบพร่าแต่ทว่ามั่นคง "ข้าก็อยากจะรู้นักว่า นาม 'สตรีศักดิ์สิทธิ์' ที่ใครต่อใครเทิดทูน จะมีค่าสักเท่าไรเมื่ออยู่ต่อหน้าการต่อสู้ที่แท้จริง"

หากเซราฟิน่ามิใช่ศิษย์เอกที่สถาบันทะนุถนอมราวกับไข่ในหิน อีธานคงไม่เสียเวลาเตือนนางให้เสียมารยาท ความอดทนที่บ่มเพาะมาตลอดสิบปีพังทลายลง ประกายในดวงตาของเขาบ่งบอกชัดแจ้งว่าเขากำลังรอคอยข้ออ้างที่จะคิดบัญชีแค้นนี้อยู่พอดี

ทว่าก่อนที่เขาจะลงมือ ร่างหนึ่งก็ถลันเข้ามาแทรกกลาง เคนก้าวเข้ามาด้วยฝีเท้าที่ตัดผ่านบรรยากาศอันตึงเครียด เขาหยัดยืนบังหน้าเซราฟิน่าไว้ มือข้างหนึ่งกุมกระบี่เตรียมพร้อม

"ท่านสตรีศักดิ์สิทธิ์ ให้ข้าจัดการเองเถิด คนพรรค์นี้ไม่คู่ควรให้ท่านต้องเปลืองมือ" เคนเค้นเสียงกร้าว พยายามข่มขวัญอีกฝ่าย

อีธานกระตุกยิ้มหยันที่มุมปาก

"เจ้าหรือ เคน? ยังจะแสร้งทำเป็นผู้กล้าอีกรึ? เจ้าแมลงตัวน้อยที่ข้าเหยียบย่ำมาสามปีซ้อนอย่างเจ้าเนี่ยนะ ช่างน่าขันสิ้นดี"

คำถากถางนั้นปักลึกกลางใจจนใบหน้าของเคนแดงก่ำด้วยเพลิงโทสะ

"เจ้าหาที่ตาย!" เคนคำราม

พลังวิญญาณระเบิดออก กลิ่นอายของยอดฝีมือ ระดับก่อเกิดวิญญาณ (Nascent Soul) พลุ่งพล่านรอบกาย หากเป็นเมื่อสิบปีก่อน เคนอาจเป็นเพียงคนขลาดเขลาที่แอบซ่อนความอัปยศไว้ แต่ยามนี้เขาเปี่ยมไปด้วยพลัง ทั้งระดับการบำเพ็ญเพียร ความทะเยอทะยาน และศักดิ์ศรีที่ถูกหยามเหยียด

แต่ทว่าอีธานเองก็ถูกหล่อหลอมด้วยกาลเวลา ทั้งร่างกาย และจิตวิญญาณถูกเคี่ยวกรำจนแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า

ในวิถีแห่งผู้บ่มเพาะกายา พลังที่แท้จริงมิอาจวัดได้ด้วยเกณฑ์ทั่วไป แม้ระบบจะประเมินให้อีธานอยู่ในระดับกลางของ ระดับรังสรรค์วิญญาณ (Soul Formation) แต่ความจริงแล้ว ความสามารถในการต่อสู้ข้ามระดับของเขานั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

เขาสามารถทำลายยอดฝีมือ ระดับหลอมรวมความว่างเปล่า (Void Amalgamation) ได้ด้วยพละกำลัง และเทคนิคล้วน ๆ หากวัดตามมาตรฐานของ 'สำนักวิถีต้นกำเนิดฟ้า' พัฒนาการของเขาคงถูกตราหน้าว่าเป็น 'ปีศาจ' ไปแล้ว

บรรยากาศทวีความตึงเครียด เซราฟิน่ายังคงยืนนิ่งเย็นชา เคนหอบหายใจหนักหน่วง ส่วนอีธานนั้นยืนหยัดอย่างมั่นคงทว่าอากาศรอบตัวกลับเริ่มปริแตก

กระบี่ และเคียวเกือบจะถูกชักออกมา พลังอำนาจหลั่งไหลออกมาปะทะกัน หิมะม้วนตัวเป็นเกลียวคลื่น ความกดดันบิดเบี้ยวจนคล้ายกับมีขุมพลังโบราณบางอย่างกำลังจะตื่นจากการหลับใหล

ทว่าก่อนที่เลือดจะนองแผ่นดิน น้ำเสียงทุ้มต่ำทว่ากังวานกลับสอดแทรกขึ้น

"พอได้แล้ว"

จากปลายทางเดิน สตรีในชุดกำมะหยี่สีดำขลับก้าวเข้ามา ท่าทางองอาจดุจลมเหนือ นางมีทรวดทรงเย้ายวนทว่าแฝงไว้ด้วยพละกำลังที่น่าเกรงขาม เรือนผมสีทองตัดสั้นรับกับใบหน้าที่สวมหน้ากากมิดชิด ผ้าคลุมของนางปักด้วยด้ายอาคมเรืองรอง ภายใต้หน้ากากนั้น ดวงตาสีน้ำเงินเข้มเป็นประกายฉายแววพินิจพิจารณาและงดงามอย่างประหลาด ความมั่นใจ และอำนาจแผ่ออกมาเป็นระลอกคลื่น บรรยากาศรอบกายนาเฉียบคมดุจกระบี่ที่ออกจากฝัก

แม้จะไม่เคยพบหน้า แต่อีธานสัมผัสได้ทันทีถึงพลังที่ซ่อนเร้น และความอันตรายที่อาบอยู่ภายใต้ความสงบนิ่งนั้น

กล้ามเนื้อทุกส่วนของนางผ่านการเคี่ยวกรำจากสมรภูมินับไม่ถ้วน ท่าทางการยืนดูผ่อนคลายทว่าพร้อมปลิดชีพศัตรูในชั่วพริบตา กลิ่นอายของนางกดข่มจนทุกสรรพสิ่งดูเหมือนจะหยุดหายใจ

เคนโพล่งถามออกไปอย่างลืมตัวด้วยความระแวง "เจ้าเป็นใคร?" แม้ตบะของเขาจะข่มขวัญคนได้ทั่ว แต่มารู้สึกตัวอีกที เขากลับดูเล็กจ้อยลงไปทันตาเมื่ออยู่ต่อหน้านาง

เซราฟิน่าตวัดสายตาปรามเขา ราวกับกำลังดุเด็กที่เสียมารยาท

"สำรวมหน่อย นางคือแม่ทัพลำดับสามแห่ง ภาคีพันธสัญญาทมิฬ (Black Oath)"

สีหน้าของเคนเปลี่ยนจากต่อต้านเป็นตื่นตะลึงในทันใด

ภาคีพันธสัญญาดำ... หน่วยรบยอดฝีมือภายใต้สังกัดโดยตรงของจักรพรรดินี ผู้ซึ่งเปรียบเสมือนเงาเร้นลับ แม้แต่ศิษย์สายในของสำนักยังยากที่จะได้พบเห็น

หลายคนเชื่อว่าพวกเขาเป็นเพียงตำนานแห่งการลงทัณฑ์ มีเพียงผู้ภักดีที่สุดเท่านั้นที่จะได้รับคำสั่งจากองค์จักรพรรดินีโดยตรง จำนวนและพลังที่แท้จริงของพวกเขายังคงเป็นความหวาดหวั่นที่ผู้คนได้แต่กระซิบถาม

เล่ากันว่าแม่ทัพทั้งสี่ของภาคีคือเหล่านักรบที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในสำนักวิถีต้นกำเนิดฟ้า ไร้เทียมทานในการสังหาร เฉียบขาดในการบัญชา และห้อมล้อมไปด้วยตำนานนับร้อย ใครก็ตามที่กล้าขัดขวางย่อมพบกับความพินาศ

เคนรีบละล่ำละลักเอ่ยคำ "ศิษย์เคนขอคารวะท่านแม่ทัพ! ข้ามีตาหามีแววไม่ โปรดประทานอภัยที่ล่วงเกิน!"

ลิลิธ สตรีภายใต้หน้ากากเพียงโบกมือเบา ๆ น้ำเสียงของนางนุ่มนวลขึ้นแต่ยังคงไว้ซึ่งอำนาจ

"ข้าไม่ถือสา"

นางเบนสายตาไปที่อีธาน แววตาคู่นั้นสั่นไหวด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะอ่านออก ดูเหมือนนางจะขบขันเล็กน้อย หรืออาจจะ... โล่งใจ

หากนางมาช้ากว่านี้เพียงหนึ่งนาที ผืนหิมะแห่งนี้คงต้องชุ่มไปด้วยเลือด ยิ่งกว่าทุ่งสังหารที่ยอดเขาหมอกโลหิตเสียอีก

เป็นเวลานานแล้วที่อีธานรู้สึกเหมือนมีใครบางคนเฝ้ามองเขาอยู่ ลึกลับ ห่างไกล แต่ก็จับจ้องทุกฝีก้าว

ยิ่งเขาแข็งแกร่งขึ้น สัมผัสถึง 'ผู้เฝ้ามอง' ในเงามืดก็ยิ่งชัดเจน ตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาเคยสงสัยว่าอาจเป็นผู้คุมหรือคู่ปรับที่ถูกส่งมาเพื่อหยั่งเชิงพลังหรือจิตใจของเขา

จนกระทั่งเมื่อห้าปีก่อน เขาจึงมั่นใจ

มีใครบางคนสะกดรอยตามเขา ไม่เพียงแต่ศึกษาพฤติกรรม แต่บางทีอาจล่วงรู้ไปถึงแก่นแท้ของการบำเพ็ญเพียรของเขาด้วย

แต่เขาก็มิได้เคลื่อนไหว และผู้เฝ้ามองก็มิได้จู่โจม

มันคือการประลองความอดทน ซึ่งเขาก็ผ่านมันมาได้ด้วยความแน่วแน่

บัดนี้ เมื่อเห็นลิลิธปรากฏกายขึ้นท่ามกลางหิมะ อีธานก็เข้าใจความจริงทั้งหมดในทันที

นางนี่เองที่เป็นผู้ตัดสินเขาอย่างเงียบเชียบ เป็นคมดาบเร้นลับของสำนักที่พร้อมจะฟาดฟันลงมาหากเขาข้ามเส้นที่มองไม่เห็น การเฝ้าสังเกตทุกท่วงท่า แววตาที่เย็นเยียบ และความอดทนอันยาวนาน ทั้งหมดนั้นคือหน้าที่ของนาง

ทว่า... เพราะเหตุใดกัน? เหตุใดหนึ่งในผู้พิทักษ์ที่แข็งแกร่งที่สุดของสำนักถึงต้องมาเฝ้าติดตามนักโทษเนรเทศนานถึงสิบปีโดยไม่แทรกแซง เพียงแค่เฝ้ามองอย่างเดียวงั้นหรือ?

ปมคำถามพันผูกอยู่ในใจของอีธาน นางมาเพื่อรับประกันว่าเขาจะได้รับโทษอย่างสาสม? หรือเพื่อคุ้มกันภัยเร้นลับที่อาจคุกคามสำนัก? หรือว่า ซึ่งเป็นไปได้ยาก พละกำลังที่เขาสั่งสมมาอย่างเงียบเชียบนั้น ถูกมองว่าเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญของอนาคตสำนักมานานแล้ว?

ลิลิธสบตาเขา ดวงตาสีน้ำเงินเข้มคู่นั้นราวกับมีดวงดาราพราวแสง หน้ากากของนางทำให้ทุกอย่างดูลึกลับเกินหยั่งถึง

และเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่อีธานยอมรับในใจว่า นี่คือคู่ปรับที่คู่ควร ผู้ที่มิได้เกลียดชัง และมิได้ปกป้อง มีเพียงการเฝ้าสังเกตเท่านั้น

เกล็ดหิมะโปรยปวนอีกครั้ง กลิ่นอายพลังมหาศาลอบอวลในอากาศอันหนาวเหน็บ ทุกจังหวะหัวใจเต็มไปด้วยคำขู่และคำสัญญา

อีธานอดไม่ได้ที่จะตั้งคำถามในใจ

นางเฝ้ามองเขามาเนิ่นนานเพื่อสิ่งใด และต่อจากนี้นางจะลงมือเช่นไร?

จบตอนแล้วนะครับ ขอบคุณที่ยังติดตามกันอยู่นะครับ หลังจากนี้จะพยายามอัพให้ได้ทุก ๆ วันนะครับ

ติดตามพวกเราเพิ่มเติมได้ที่ facebook : MysteryBox

https://www.facebook.com/share/17XxkhHdQg/?mibextid=wwXIfr