EP.12 : ต้นหลิวกลายพันธุ์

แม้เย่จงหมิงจะแอบภาคภูมิใจอยู่บ้างที่สามารถก้าวขึ้นเป็นผู้วิวัฒนาการ 1 ดาวได้ตั้งแต่เริ่มวันสิ้นโลก แต่ประสบการณ์ผ่านความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วนก็ไม่ได้ทำให้เขาลำพองจนขาดสติ ในวินาทีที่สัมผัสได้ถึงอันตราย เขาก็ตัดสินใจตอบโต้อย่างถูกต้องทันที

เย่จงหมิงบิดกายวูบพลางทิ้งตัวลงกับพื้นตามสัญชาตญาณ ส่งผลให้แรงโจมตีนั้นพุ่งเข้าใส่กำแพงด้านหลังที่เขาเพิ่งกระโดดข้ามมาจนอิฐและปูนแตกละเอียดกระจายไปทั่ว เศษซากเหล่านั้นกระเด็นมาถูกตัวเย่จงหมิงจนเขาเผลอครางออกมาเบาๆ เขารู้สึกได้ถึงกระแสความร้อนที่ไหลซึมออกมาจากบาดแผล

สัญชาตญาณสั่งให้เขากระทำการโต้กลับ เย่จงหมิงตวัดดาบฟันออกไปทันทีทว่ากลับรู้สึกเหมือนดาบถูกอะไรบางอย่างรั้งเอาไว้ ในวินาทีนั้นเองที่เขาได้เห็นสิ่งที่ลอบโจมตีเขาชัดๆ

มันคือต้นหลิวในลานกว้างนั่นเอง ใบหลิวที่หนาและใหญ่กว่าปกติกำลังโบกสะบัดเพื่อสลัดดาบของเย่จงหมิงให้หลุดออก

ดาบของเขาฟันจมลงไปในใบไม้นั้น ทว่านอกจากจะฟันไม่ขาดแล้ว ตัวดาบยังติดหนึบอยู่ข้างในอีกด้วย

เย่จงหมิงเบิกตากว้างด้วยความตกแตะลึง "ต้นหลิวกลายพันธุ์งั้นเหรอ?!"

เขาเพิ่งจะฟัดกับตัวเรือดกลายพันธุ์มา แล้วตอนนี้ยังต้องมาเจอกับพืชกลายพันธุ์อีกอย่างนั้นหรือ?

ดูเหมือนดวงของเขาจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่

เพราะไม่ว่าจะเป็นตัวเรือดหรือพืชพวกนี้ การกลายพันธุ์ในระยะเริ่มต้นของพวกมันจะแข็งแกร่งกว่าซอมบี้เสมอ ดังนั้นพวกมันจึงเป็นภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่สำหรับเขาในตอนนี้

อย่างไรก็ตาม ปฏิกิริยาตอบโต้ของเย่จงหมิงนั้นอยู่ในระดับยอดเยี่ยม เขาตัดสินใจทิ้งดาบเล่มนั้นทันทีแล้วชักปืนพกที่ได้มาจากกาชาปองออกมาแทน

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!

เสียงปืนดังสนั่นห้านัดต่อเนื่อง นอกจากนัดแรกที่พลาดเป้าไป อีกสี่นัดที่เหลือเข้าเป้าที่ลำต้นหลักของต้นไม้กลายพันธุ์อย่างแม่นยำ

หญิงสาวที่ตามมาเพิ่งจะปีนกำแพงขึ้นมาทันได้เห็นของเหลวสีเขียวเข้มไหลทะลักลงมาตามลำต้นหนา เมื่อเห็นต้นไม้นั้นสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง เธอก็รู้สึกว่ามันดูเหมือนคนมากกว่าต้นไม้เสียอีก

เย่จงหมิงไม่หยุดมือเพียงแค่นั้น เขาพุ่งตัวเข้าหาต้นหลิว ชูขวานขึ้นสูงแล้วจามลงไปที่จุดนั้นอย่างแรง

ซี้ด!

ต้นหลิวแผดเสียงร้องออกมา แม้เสียงจะต่ำทุ้มแต่มันก็คือเสียงร้องจริงๆ นั่นทำให้หญิงสาวผมยาวที่นั่งอยู่บนกำแพงถึงกับตัวสั่นจนร่วงหล่นลงมา ในใจของเธอเต็มไปด้วยความสยดสยอง จนรู้สึกเหมือนตัวเองหลุดเข้าไปอยู่ในหนังผีสยองขวัญไม่มีผิด

แต่หลังจากแผดร้อง ต้นหลิวก็เริ่มเคลื่อนไหวช้าลง ใบสีเขียวที่เคยดูสดใหม่เริ่มแห้งเหี่ยวและกิ่งก้านก็ลู่ตกลงสู่พื้น ใครๆ ก็ดูออกว่าต้นไม้ต้นนี้ตายสนิทแล้ว

เย่จงหมิงเหวี่ยงขวานจามลำต้นอีกครั้งเพื่อเปิดทาง จนเผยให้เห็นคริสตัลอสูรสีเทาเลเวล 1 อยู่ข้างใน

พืชกลายพันธุ์นั้นแตกต่างจากสัตว์อสูร คริสตัลอสูรของพวกมันจะฝังอยู่ตามส่วนต่างๆ ของลำต้น นอกจากส่วนรากแล้วพวกมันแทบจะไม่มีจุดอ่อนที่ชัดเจนเลย ยิ่งเมื่อมันมีรากยึดโยงอยู่กับผืนดิน มันจึงเป็นสิ่งที่โจมตีได้ยากที่สุด นั่นคือเหตุผลที่พืชกลายพันธุ์มักจะแข็งแกร่งกว่าสิ่งอื่นในระดับเดียวกัน

ถ้าไม่ใช่เพราะประสบการณ์ที่ทำให้เขารู้ว่าคริสตัลอสูรไม่ได้ถูกซ่อนไว้มิดชิดนัก และเขาไม่ได้อาศัยความช่างสังเกตจนเห็นแสงสะท้อนจากคริสตัลที่ถูกปกปิดอยู่ เขาก็คงทำได้เพียงแค่หนีไปเท่านั้น ไม่อย่างนั้นเขาคงต้องตายและกลายเป็นปุ๋ยให้ต้นหลิวต้นนี้ไปแล้ว

หญิงสาวผมยาวลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปใกล้ต้นไม้ด้วยความระมัดระวัง เธอสังเกตเห็นซากศพสองร่างที่อยู่ด้านหลัง สภาพของพวกเขานั้นแห้งเหี่ยวราวกับมัมมี่ในทะเลทราย

เธอตกใจจนอยากจะกรีดร้องออกมา แต่เมื่อเห็นแผ่นหลังของเย่จงหมิง เธอจึงไม่กล้าและทำได้เพียงกัดมือตัวเองไว้แน่น เธอเบือนหน้าหนีพลางปล่อยให้ร่างกายสั่นสะท้อนด้วยความหวาดกลัว

รากที่มีลักษณะคล้ายหลอดสองเส้นเสียบคาอยู่ที่ศีรษะของศพเหล่านั้น ต่อให้เป็นคนโง่ก็คงดูออกว่าเกิดอะไรขึ้น ภาพต้นหลิวที่กินคนได้นั้นทำให้โลกทัศน์ของเธอพังทลาย ในคืนที่เต็มไปด้วยคราบเลือดและหยาดน้ำตานี้ เธอถูกครอบงำด้วยความกลัวอย่างสมบูรณ์

“มาช่วยกันหน่อย!”

เสียงของเย่จงหมิงดังก้องเข้าหู ทำให้เธอขยับตัวเข้าหาผู้ชายที่เคยตบหน้าเธอโดยสัญชาตญาณ

ในโลกที่น่าสะพรึงกลัวใบนี้ เขาคือคนเดียวที่เธอรู้สึกว่าจะมอบความปลอดภัยให้เธอได้

“เห็นตรงนี้ไหม ใช้ขวานจามมันซะ”

เย่จงหมิงยื่นขวานให้เธอแล้วชี้ไปยังบริเวณที่ลำต้นและกิ่งก้านเชื่อมต่อกัน

พืชและสัตว์กลายพันธุ์นั้นแข็งแกร่งกว่าซอมบี้ในระดับเดียวกันเสมอ เมื่อฆ่าพวกมันได้ ผลตอบแทนที่ได้รับจึงคุ้มค่ากว่ามาก ร่างกายของพวกมันมีหลายส่วนที่สามารถนำมาใช้เป็นวัสดุสำหรับสร้างอุปกรณ์หรือใช้เป็นยารักษาได้

ยกตัวอย่างเช่นต้นไม้ต้นนี้ นอกจากคริสตัลอสูรแล้ว กิ่งไม้ที่กลายพันธุ์ยังสามารถนำมาทำเป็นอาวุธได้ดีพอๆ กับอาวุธพื้นฐานจากกาชาปองเลยทีเดียว

แต่น่าเสียดายที่ต้นไม้ต้นนี้เพิ่งจะเริ่มกลายพันธุ์ จึงมีกิ่งไม้ที่ใช้งานได้เพียงกิ่งเดียวเท่านั้น หากมันวิวัฒนาการอย่างสมบูรณ์ มันจะมีมูลค่ามหาศาลแม้แต่ในสายตาของเย่จงหมิงก่อนที่จะย้อนเวลากลับมาก็ตาม

เมื่อมองดูผู้หญิงคนนี้กัดฟันใช้ขวานจามเข้าที่ลำต้นที่สูงกว่าตัวเธอ เย่จงหมิงก็ลอบทึ่งในใจว่า สภาพแวดล้อมที่โหดร้ายนั้นสามารถขัดเกลาและเปลี่ยนแปลงผู้คนได้รวดเร็วถึงเพียงนี้ ผู้หญิงที่สวยขนาดนี้ควรจะสวมชุดกระโปรงสวยๆ ไปงานเลี้ยงและกลายเป็นจุดสนใจของทุกคน แต่ในตอนนี้เธอต้องใช้มือที่นุ่มนวลมาเหวี่ยงขวานเพื่อแลกกับความปลอดภัย

นี่แหละคือวันสิ้นโลก... นี่แหละคือนรก

"ยินดีต้อนรับสู่นรก" เย่จงหมิงคิดในใจก่อนจะใช้ดาบที่เพิ่งดึงออกมาได้เลาะเอาเปลือกไม้สีเข้มของต้นไม้ออก

นี่คือของมีค่าอีกอย่างจากต้นไม้ต้นนี้

เปลือกไม้ส่วนนี้ที่เคยปกคลุมคริสตัลอสูรอยู่นั้นมีความเหนียวแต่ก็ยืดหยุ่น คนธรรมดาไม่สามารถทำลายมันได้แม้จะใช้ดาบฟัน ดังนั้นมันจึงเหมาะมากสำหรับนำมาทำเป็นชุดเกราะ ต้นไม้ต้นนี้โชคร้ายที่ต้องมาเจอกับเย่จงหมิงระดับ 1 ดาว เพราะนอกจากเขาจะรู้จุดอ่อนของมันแล้ว เขายังใช้ปืนทำให้มันบาดเจ็บก่อนจะจามเปลือกไม้นี้เพื่อตัดขาดการเชื่อมต่อระหว่างคริสตัลและลำต้นของมัน

สิ่งที่เย่จงหมิงรู้สึกเสียดายคือมันวิวัฒนาการมาได้เพียงไม่นาน เปลือกไม้ที่ได้จึงมีขนาดใหญ่กว่ากะละมังล้างหน้าเพียงเล็กน้อยเท่านั้น แถมเขายังทำมันแตกออกเป็นสองส่วนอีกด้วย

หลังจากเก็บเปลือกไม้ไว้เรียบร้อย เขาก็ช่วยหญิงสาวตัดกิ่งไม้ออกมา จากนั้นเย่จงหมิงก็รีบพาเธอออกจากที่นั่นทันที เพราะเสียงปืนได้ดึงดูดฝูงซอมบี้กลุ่มใหญ่มาแล้ว พวกมันกรูกันเข้ามาทางประตูด้านหลังของโรงอาหารและเผยให้เห็นใบหน้าที่หิวกระหาย

ในเวลาเดียวกัน บนอาคารที่อยู่ไม่ไกล กลุ่มคนจำนวนหนึ่งกำลังจับจ้องมาที่เย่จงหมิง และใบหน้าของพวกเขาก็เต็มไปด้วยแสงแห่งความหวัง