บทที่ 14: ของดีมาอีกแล้ว - พิมพ์เขียวแอร์ปรับอากาศ

บทที่ 14: ของดีมาอีกแล้ว - พิมพ์เขียวแอร์ปรับอากาศ

ของดี!

ของดีระดับเทพ!

ไม่ต้องพูดเยอะเจ็บคอ สำหรับ พิมพ์เขียวสร้างอาวุธ ใบแรก มันการันตีอาวุธ ระดับสีเขียว ให้ซูหยางได้แน่นอน

ส่วนวัสดุที่ต้องใช้ในการตีบวก ซูหยางมีเหล็กในแมงป่องและเขี้ยวพิษงูตุนไว้เพียบ วัสดุพวกนี้จะได้เอามาใช้ประโยชน์ก็คราวนี้แหละ

ถ้าพิมพ์เขียวอาวุธทำให้ซูหยางดีใจจนเนื้อเต้น ม้วนคัมภีร์ขยายช่องเก็บของ ก็ถือเป็นน้ำทิพย์ชะโลมใจที่มาได้ถูกจังหวะเวลาพอดี

สาเหตุที่เขาต้องรีบเปิดกล่องสมบัติรอบที่แล้วก็เพราะช่องเก็บของมันเต็มเนี่ยแหละ แต่ตอนนี้หายห่วงได้แล้ว เพราะม้วนคัมภีร์นี้ช่วยเพิ่มช่องได้จริงๆ และถ้ามีม้วนคัมภีร์ระดับสีเขียว ก็แปลว่าต้องมีระดับสีน้ำเงิน ระดับสีม่วงในอนาคตแน่ๆ...

ซูหยางกดใช้ม้วนคัมภีร์ทันที ช่องเก็บของของเขาขยายเพิ่มขึ้นอีก 5 ช่องในพริบตา!

หนึ่งชั่วโมงต่อมา...

ซูหยางสตาร์ทรถสามล้อไฟฟ้าอีกครั้ง พร้อมกับกริชเล่มงามที่เหน็บอยู่ที่เอว

[ไอเทม: กริชเขี้ยวพิษ]

[ประเภท: อาวุธ]

[ระดับ: เขียว]

[คุณสมบัติ 1: คมกริบ สามารถเป่าผมขาดได้ ]

[คุณสมบัติ 2: พิษร้ายแรง เมื่อโจมตีโดนเป้าหมาย จะทำให้เป้าหมายเสียพลังชีวิต 1 หน่วยต่อวินาที เป็นเวลา 3 นาที]

นี่คืออาวุธที่สร้างจากพิมพ์เขียวใบนั้น

แม้ระบบจะกำหนดให้ใช้วัสดุได้แค่ 3 ชนิด แต่ซูหยางจัดเต็มด้วยการเลือก เขี้ยวพิษงูหางกระดิ่ง และ เหล็กในแมงป่องทะเลทราย ผสมกับ หนามยาว ที่รวบรวมมาจากอสูรกระบองเพชรอีก 1 อัน

ในส่วนของเขี้ยวและเหล็กใน เนื่องจากเขามีเยอะ ซูหยางเลยอัดเข้าไปชนิดละ 10 อันแบบจัดเต็ม ผลลัพธ์ที่ได้คือกริชสุดโหดเล่มนี้

ความคมของมันไม่ต้องพูดถึง ซูหยางลองดึงเส้นผมออกมาเป่าผ่านคมมีด ปรากฏว่าเส้นผมขาดสะบั้นทันที สมฉายา "เป่าผมขาด" จริงๆ

ส่วนเรื่องพิษร้ายแรง แม้จะยังไม่ได้ลองกับเหยื่อ แต่แค่ดูสเปกก็สยองแล้ว

ลดเลือด 1 หน่วยต่อวินาที นาน 3 นาที... เท่ากับลดไป 180 หน่วย! ต่อให้เป็นตัวเขาเอง ถ้าโดนพิษนี้เข้าไปก็ยืนระยะไม่ไหวเหมือนกัน นี่มันอาวุธสังหารชัดๆ

สาเหตุที่ซูหยางเสียเวลาไปหนึ่งชั่วโมง ก็เพราะเขามัวแต่จัดการกับ กล่องสมบัติสีขาว 100 ใบ

ถ้าแยกส่วนกล่องแบบปกติจะได้แค่ไม้ 3 แผ่น แต่ซูหยางใช้ สกิลรวบรวม ทำให้ได้ไม้มากล่องละ 5 แผ่น บางทีฟลุคๆ ก็ได้ถึง 9 แผ่น ทำให้ตอนนี้ซูหยางมีไม้ตุนไว้กว่าพันแผ่น

ถ้าซูหยางไม่กดรวมไอเทมให้เป็นกองเดียวกัน ต่อให้ขยายช่องเก็บของมาแล้วก็คงยัดไม่พอ

ไม่นานนัก ซูหยางก็มาถึงหลักกิโลเมตรที่ 310

เป็นไปตามคาด แมงป่องทะเลทรายและงูหางกระดิ่งแถวนี้อัปเกรดเป็น มอนสเตอร์เลเวล 4 กันหมดแล้ว จำนวนยังคงเท่าเดิมคือ 10 ตัว และกระจายตัวอยู่คนละทิศคนละทาง

ถ้าซูหยางไม่เสียเวลาฆ่าพวกมัน แล้วเหยียบคันเร่งมิดไมล์ เขาก็คงไปถึง สถานีเริ่มต้น ได้ภายในวันนี้

แต่มันไร้ความหมาย แถมยังโง่เขลามากด้วย

การค่อยๆ เก็บเลเวล กอบโกยกล่องสมบัติ และตุนเสบียงให้เพียบพร้อมต่างหาก คือวิธีที่ฉลาดที่สุด

อีกอย่าง มันก็ไม่ได้ทำให้ช้าลงสักเท่าไหร่ อย่างช้าสุดพรุ่งนี้ก็ถึง

คิดได้ดังนั้น ก่อนตะวันจะตกดิน ซูหยางก็ตัดสินใจจอดพัก

ตอนนี้เขามาถึงหลักกิโลเมตรที่ 400 แล้ว กล่องสมบัติสีเขียวถูกเก็บเรียบร้อย มอนสเตอร์ 10 ตัวถูกกำจัดเกลี้ยง ซูหยางพักมันตรงนี้แหละ ไม่ต้องหาทำเลตั้งแคมป์ให้วุ่นวาย เพราะคืนนี้เขานอนในรถได้

กองไฟถูกจุดขึ้น ระหว่างเตรียมมื้อเย็น ซูหยางเปิดหน้าต่างระบบเช็กค่าสถานะปัจจุบัน

[ผู้ใช้: ซูหยาง]

[เลเวล: เหล็กไหลทมิฬ เลเวล 3 (220/400)]

[พลังชีวิต: 78/90]

[มานา: 30/30]

[พละกำลัง: 5]

[ความอึด: 9]

[ความว่องไว: 7]

[จิตวิญญาณ: 3]

[สกิล: สกิลรวบรวม (LV6)]

[แต้มสกิล: 7]

[แต้มสถานะอิสระ: 0]

[ช่องเก็บของ (11/15): กล่องสมบัติสีน้ำเงิน * 1, กล่องสมบัติสีเขียว * 6, กล่องสมบัติสีขาว * 99, กล่องสมบัติสีขาว * 99, กล่องสมบัติสีขาว * 99, กล่องสมบัติสีขาว * 10...]

เลเวลอัปอีกแล้ว!

รอบนี้ซูหยางเทแต้มสถานะอิสระ 2 แต้มลงค่า จิตวิญญาณ ทำให้เขารู้สึกกระปรี้กระเปร่า สมองแล่นปรู๊ดปร๊าด บวกกับค่าความอึด 9 แต้ม ตอนนี้ซูหยางรู้สึกว่าตัวเองแข็งแกร่งจนอยากจะตะโกนว่า "ขอสิบคน!" แบบอาจารย์ยิปมันเลยทีเดียว!

ซูหยางหยิบเครื่องปรุงที่ได้จากกล่องสมบัติใส่ลงในหม้ออัดแรงดัน ตามด้วยเนื้องูธรรมดาที่รวบรวมมาได้อีกหลายชิ้น พอหม้อเกือบเต็มเขาก็ปิดฝา

จากนั้น เขาหยิบไม้แผ่นหนึ่งออกมา ใช้มีดเหลาเป็นไม้เสียบลูกชิ้นสิบกว่าอัน เอาเนื้อแมงป่องเสียบไม้ แล้วย่างข้างกองไฟ

เมนูคืนนี้ สตูว์เนื้องู กับ บาร์บีคิวเนื้อแมงป่อง!

แกล้มด้วยเบียร์เย็นๆ อีก 2 ขวด!

หมอนี่... จะสบายเกินไปแล้ว!

กินอิ่มแล้ว! ต่อไปคือช่วงเวลาสำคัญ!

ซูหยางสะบัดมือ พริบตาเดียว กล่องสมบัติที่ดร็อปตลอดระยะทาง 100 กิโลเมตรที่ผ่านมาก็กองพะเนินอยู่ตรงหน้า

กล่องสมบัติสีเขียว 2 ใบ!

กล่องสมบัติสีขาว 108 ใบ!

เฮ้อ ชีวิตกรรมกรชัดๆ!

มองดูกองภูเขากล่องสมบัติ ซูหยางส่ายหน้าแสร้งทำเป็นระอา ก่อนจะก้มหน้าก้มตาเปิดกล่องอย่างขะมักเขม้น โชคดีที่ไม่มีใครเห็นภาพนี้ ไม่งั้นซูหยางคงโดนน้ำลาย (จากความอิจฉาริษยา) ท่วมตายแน่ๆ

สงสัยจะเริ่มชำนาญ รอบนี้ซูหยางใช้เวลาแค่สิบกว่านาทีก็เปิดกล่องทั้ง 110 ใบจนหมดเกลี้ยง

หลังจากเก็บกล่องเปล่าสีขาว 99 ใบเข้าช่องเก็บของ ซูหยางก็เริ่มตรวจสอบของที่ได้ รอบนี้มีพิมพ์เขียวโผล่มาหลายใบ ส่วนใหญ่เป็นพวกล้อช่วยพยุงกับล้อรถ แล้วก็วัสดุพื้นฐานอย่างเศษเหล็กกับแผ่นทองแดง

แต่สิ่งที่ทำให้ซูหยางเซอร์ไพรส์สุดๆ คือ กล่องสมบัติสีขาว ใบหนึ่ง ดันดร็อปพิมพ์เขียวที่เขาคิดว่ามีประโยชน์โคตรๆ ออกมา

[ไอเทม: พิมพ์เขียวเครื่องปรับอากาศกินไฟต่ำ]

[ประเภท: พิมพ์เขียว]

[ระดับ: ขาว]

[การใช้งาน: ใช้สร้างเครื่องปรับอากาศระดับสีขาว สามารถทำงานได้ปกติในอุณหภูมิตั้งแต่ -10 ถึง 50 องศาเซลเซียส]

[วัสดุที่ต้องการ: เศษเหล็ก * 10, แผ่นทองแดง * 10, พลาสติก * 10, ยาง * 5, ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ * 5]

พิมพ์เขียวแอร์บ้านดร็อปจากกล่องสีขาวเนี่ยนะ? เซอร์ไพรส์ตาแตกจริงๆ ต้องบอกก่อนว่าซูหยางไม่เคยเห็นใครเอาพิมพ์เขียวแอร์มาขายในหอการค้าเลยสักคน

"ชิ ใช้ของเยอะชะมัด"

นี่เป็นพิมพ์เขียวระดับสีขาวที่ใช้วัสดุเปลืองที่สุดเท่าที่ซูหยางเคยเจอ แต่เขาไม่ลังเลเลยสักนิด กดสร้างทันที

[คุณได้รับ เครื่องปรับอากาศกินไฟต่ำระดับสีขาว 1 เครื่อง]

[ตรวจพบว่าคุณมีชิ้นส่วนพาหนะใหม่ และมีช่องชิ้นส่วนว่าง คุณต้องการติดตั้งหรือไม่?]

ติดตั้ง!

ต้องถามด้วยเหรอ?

ซูหยางกดติดตั้งทันที ข้อมูลพาหนะของเขาเปลี่ยนแปลงในพริบตา

[พาหนะ: รถสามล้อไฟฟ้า]

[ระดับ: เขียว 2 ดาว]

[ความเร็ว: 60 กม./ชม.]

[ชิ้นส่วน (2/3): มอเตอร์ไฟฟ้า (เขียว), เครื่องปรับอากาศกินไฟต่ำ (ขาว)]

แค่ติดแอร์ แถมเป็นแอร์ระดับสีขาว ระดับดาวของรถพุ่งขึ้นมา 1 ดาวเลยเหรอ?

ซูหยางแปลกใจมาก ถ้ารถเขาเป็นระดับสีขาว แล้วดาวเพิ่มก็คงไม่แปลก แต่นี่รถเขาเป็นระดับสีเขียวแล้วนะ

ดูเหมือนว่า "ความสะดวกสบาย" ของพาหนะ จะมีผลต่อระดับของรถอย่างมากเลยทีเดียว