บทที่ 13: ม้วนคัมภีร์ขยายช่องเก็บของ

บทที่ 13: ม้วนคัมภีร์ขยายช่องเก็บของ

ระดับเหล็กไหลทมิฬ เลเวล 1!

ซูหยางจ้องมองหน้าต่างสถานะอยู่ครู่หนึ่ง ถึงได้เข้าใจว่าการเลื่อนจาก ระดับทั่วไป เลเวล 10 สู่ ระดับเหล็กไหลทมิฬ เลเวล 1 นั้นไม่ต้องใช้ค่าประสบการณ์ แต่ต้องทำภารกิจเลื่อนขั้นให้สำเร็จแทน

ภารกิจเลื่อนขั้นจากระดับทั่วไปสู่ระดับเหล็กไหลทมิฬนั้นง่ายมาก สังหารเป้าหมายที่มีระดับตั้งแต่เหล็กไหลทมิฬขึ้นไป โดยนับรวมสถิติการฆ่าก่อนหน้านี้ด้วย

ชัดเจนว่าเจ้า อสูรกระบองเพชร ที่ซูหยางจัดการไปนั้นตรงตามเงื่อนไขเป๊ะๆ เขาจึงผ่านภารกิจนี้ตั้งแต่ยังไม่ออกเดินทางด้วยซ้ำ

อีกสิ่งที่ซูหยางค้นพบคือ หลังจากเลื่อนขั้นเป็นระดับเหล็กไหลทมิฬแล้ว ทุกครั้งที่เลเวลอัปจะได้ แต้มสถานะอิสระ 2 แต้ม ส่วนแต้มสกิลยังคงได้ 1 แต้มเท่าเดิม

ซูหยางไม่รอช้า เทแต้มสถานะอิสระทั้ง 3 แต้มที่มีลงค่า ความว่องไว จนหมด

สำหรับเขาในตอนนี้ ความเร็วคือสิ่งสำคัญที่สุด ยิ่งเร็วมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งจัดการแมงป่องและงูหางกระดิ่งที่ดักอยู่ทุกๆ 10 กิโลเมตรได้ไวขึ้นเท่านั้น

และก็เป็นไปตามคาด หลังจากความเร็วเพิ่มขึ้น จากเดิมที่ต้องเสียเวลาหลายนาทีในการจัดการมอนสเตอร์ 5 ตัว ตอนนี้ซูหยางใช้เวลาแค่ 3 นาทีก็กวาดเรียบ

ซูหยางตั้งใจแน่วแน่ว่าจะไปให้ถึง สถานีเริ่มต้น ภายในวันนี้ให้ได้

เพิ่งผ่านไปแค่ 3 ชั่วโมงหลังจากออกเดินทาง แต่เขามาได้ไกลถึง 90 กิโลเมตรแล้ว

ระยะทางที่เหลืออีก 310 กิโลเมตร ถ้าเหยียบมิดไมล์ก็น่าจะใช้เวลาแค่ 5 ชั่วโมงนิดๆ รวมเวลาแวะตบมอนสเตอร์อีกหน่อย ก็คงประมาณ 6 ชั่วโมงกว่า

"7 ชั่วโมงน่าจะเอาอยู่!"

ซูหยางคำนวณในใจ แต่ไม่นานเขาก็รู้ซึ้งว่า... แผนนี้คงล่มไม่เป็นท่า

เหตุผลนั้นง่ายมาก หลังจากเก็บกล่องสมบัติสีเขียวที่ระยะ 200 กิโลเมตรแล้ว ซูหยางรีบบึ่งรถออกมาโดยไม่เปิดกล่องทันที

ทว่าอีกสิบนาทีต่อมา เมื่อมาถึงระยะ 210 กิโลเมตร ซูหยางก็ต้องกุมขมับ เพราะนอกจากเลเวลของแมงป่องทะเลทรายและงูหางกระดิ่งจะเพิ่มขึ้นแล้ว... จำนวนของพวกมันยังเพิ่มเป็นสองเท่าอีกด้วย!

10 ตัว!

แถมเป็นเลเวล 3 ทั้งหมด!

ข่าวดีคือ ตอนนี้เขากอบโกยได้ถึง 30 ค่าประสบการณ์ และกล่องสมบัติสีขาว 11 ใบ ทุกๆ 10 กิโลเมตร

แต่ข่าวร้ายคือ วันนี้เขาคงไปไม่ถึงสถานีเริ่มต้นแน่ๆ

เพราะเจ้ามอนสเตอร์พวกนี้ไม่ได้กระจุกตัวอยู่จุดเดียว พวกมันกระจายตัวกันอยู่คนละทิศคนละทาง

ถึงจะมองเห็นหลอดเลือดและระบุตำแหน่งได้ แต่การไล่เก็บทั้ง 10 ตัวก็ยังกินเวลาหลายนาทีอยู่ดี

ต่อให้เสียเวลาเพิ่มแค่ 1-2 นาทีต่อจุด แต่ถ้ารวมระยะทาง 100 กิโลเมตร (10 จุด) ก็เสียเวลาเพิ่มไป 15-20 นาทีแล้ว

นี่แค่ระยะ 210 กิโลเมตรนะ ถ้าไปถึง 310 กิโลเมตร จำนวนมันอาจจะเพิ่มขึ้นอีกก็ได้

"ดูทรงแล้ว วันนี้คงไปไม่ถึงสถานีเริ่มต้นแล้วล่ะ"

เมื่อยอมรับความจริงข้อนี้ได้ ซูหยางก็เลิกรีบร้อน ปล่อยใจจอยๆ ไปกับการเดินทางช่วงที่เหลือ

สองชั่วโมงครึ่งต่อมา หลังจากจัดการฝูงมอนสเตอร์ที่ระยะ 300 กิโลเมตรเสร็จ ซูหยางไม่ได้ไปต่อ แต่เลือกที่จะจอดพัก

เขาจำเป็นต้องหยุด

[ผู้ใช้: ซูหยาง]

[เลเวล: เหล็กไหลทมิฬ เลเวล 2 (120 / 300)]

[พลังชีวิต: 80 / 80]

[มานา: 10 / 10]

[พละกำลัง: 5]

[ความอึด: 9]

[ความว่องไว: 7]

[จิตวิญญาณ: 1]

[สกิล: สกิลรวบรวม (LV6)]

[แต้มสกิล: 6]

[แต้มสถานะอิสระ: 0]

[ช่องเก็บของ (10 / 10): กล่องสมบัติสีน้ำเงิน * 1, กล่องสมบัติสีเขียว * 4, กล่องสมบัติสีขาว * 99, กล่องสมบัติสีขาว * 99, กล่องสมบัติสีขาว * 99, กล่องสมบัติสีขาว * 2...]

หลังจากสังหารแมงป่องและงูหางกระดิ่งไปกว่าร้อยตัว ซูหยางเลเวลอัปอีกครั้ง รอบนี้เขาลงแต้มสถานะอิสระทั้ง 2 แต้มไปที่ พละกำลัง 

แต่ซูหยางเริ่มรู้สึกเหนื่อยล้าทางจิตใจ มันคืออาการสมองล้าจากการเพ่งสมาธิมากเกินไป

ซูหยางวางแผนว่าครั้งหน้าจะเอาแต้มไปลงค่า จิตวิญญาณ บ้างแล้ว

แต่สาเหตุที่เขาหยุดรถไม่ใช่เพราะสมองล้า อาการแค่นั้นแค่อ้าปากหาวสักหน่อยก็หาย ไม่ได้กระทบอะไรมาก

ปัญหาจริงๆ คือ ช่องเก็บของเต็ม!

ซูหยางดองกล่องสมบัติสีขาวไว้ร้อยกว่าใบ ซึ่งกินพื้นที่ช่องเก็บของไปถึง 4 ช่องเต็มๆ

เขาเอาดาบใหญ่เล่มหนึ่งที่เคยเก็บไว้ในช่องออกมาวางหน้ารถแล้วด้วยซ้ำ

แต่ช่องเก็บของก็ยังเต็มเอี๊ยดอยู่ดี

สถานการณ์ไม่ค่อยดีนัก ซูหยางตัดสินใจว่าต้องเคลียร์ของบางส่วนออกไป

วิธีเคลียร์ก็คือ เปิดกล่องสมบัติ แล้วใช้สกิลรวบรวมย่อยของบางอย่างทิ้งซะ

งานนี้กินเวลาแน่ๆ เพราะมีกล่องสีขาวให้เปิดเป็นร้อยใบ

อ้อ แล้วยังมีกล่องสีเขียวอีก 2 ใบด้วย

ซูหยางเอาเทกล่องสมบัติสีขาวทั้งหมดออกมากอง แล้วเริ่มมหกรรมเปิดกล่องรัวๆ จนมือชา

ต้องขอบคุณค่าความอึด 9 แต้ม ที่ทำให้เขาไม่ต้องกังวลเรื่องตะคริวกินมือ ไม่งั้นป่านนี้มือคงหงิกงอใช้การไม่ได้ไปแล้ว

กล่องสมบัติสีขาวกว่าร้อยใบมอบไอเทมมหาศาลให้แก่ซูหยาง

ซูหยางรวบรวมแท่งเหล็กได้ถึง 100 แท่ง ซึ่งเทียบเท่ากับเศษเหล็ก 1,000 ชิ้น!

กล่องสีขาวเดี๋ยวนี้เริ่มดร็อปแท่งเหล็กกับแท่งทองแดงบ้างแล้ว

ตอนนี้ซูหยางขาดแท่งทองแดงอีกแค่ 30 กว่าแท่ง หรือเศษทองแดง 300 กว่าชิ้น ก็จะสร้าง โครงสร้างตัวถังรถยนต์ระดับสีน้ำเงิน ได้แล้ว

เขามีพิมพ์เขียวรถสามล้อ พิมพ์เขียวล้อช่วยพยุง และพิมพ์เขียวกระบะรถอีกหลายใบ

ซูหยางคิดๆ ดูแล้ว ตัดสินใจสร้างพวกมันออกมาทั้งหมด แล้วเอาไปวางขายใน หอการค้า ในราคา 3 เท่าของต้นทุนวัสดุ

ถ้าใครเอาเศษทองแดงมาแลก เขาจะลดราคาให้หน่อย

เหตุผลหลักที่เอามาขายก็เพื่อเคลียร์พื้นที่นั่นแหละ

แถมยังได้พิมพ์เขียวเครื่องกลั่นน้ำมาอีกใบ

ซูหยางโยนลงหอการค้าทันที ตั้งเงื่อนไขขอแลกกับพิมพ์เขียวอุปกรณ์ชาร์จไฟ เช่น แผงโซลาร์เซลล์

ส่วนพวกเสบียงอาหาร ยิ่งไม่ต้องพูดถึง เยอะจนกินทั้งชาติก็ไม่หมด

แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังไม่มีไอเทมระดับ "ว้าว" โผล่มาเลย ทำให้ซูหยางแอบผิดหวังนิดๆ

ความหวังสุดท้ายฝากไว้ที่กล่องสมบัติสีเขียว 2 ใบนี้แหละ

ขอของดีๆ ทีเถอะวะ!

[คุณเปิดกล่องสมบัติสีเขียว ได้รับไอเทมดังนี้:]

[แท่งทองแดง * 10!]

[แก้ว * 10 ชิ้น!]

[บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปมาสเตอร์คอง * 10 ลัง!]

เห็นของในกล่องแรก ซูหยางถึงกับอึ้ง

ดวงกุดอะไรเบอร์นี้?

ถึงแท่งทองแดง 10 แท่งจะช่วยให้เข้าใกล้เป้าหมายการสร้างรถสีน้ำเงิน แต่ไอเทมอีกสองอย่างนี่มันแทบไร้ค่าสำหรับซูหยาง

จริงๆ จะบอกว่าดวงกุดก็ไม่ถูกซะทีเดียว...

บะหมี่ 10 ลัง!

240 ซอง!

นี่มันเลี้ยงคนคนหนึ่งได้เป็นปีๆ ถ้าเป็นคนอื่นได้ไปคงดีใจจนเนื้อเต้น

แต่ซูหยางไม่ได้ขาดแคลนของพวกนี้ไง!

การที่มันดร็อปจากกล่องสีเขียว ซูหยางเลยรู้สึกว่า "เสียของ" ชะมัด

ในขณะที่ซูหยางเริ่มปลงว่ารอบนี้คงเกลือแน่ๆ กล่องสมบัติสีเขียวใบสุดท้ายกลับทำให้หัวใจของเขาเต้นแรง

[คุณเปิดกล่องสมบัติสีเขียว ได้รับไอเทมดังนี้:]

[พิมพ์เขียวสร้างอาวุธสีเขียว * 1!]

[ม้วนคัมภีร์ขยายช่องเก็บของสีเขียว * 1!]

แม้กล่องนี้จะดร็อปของแค่ 2 ชิ้น แต่มันคือพิมพ์เขียวทั้งคู่!

และเป็นพิมพ์เขียวระดับเทพซะด้วย!

[ไอเทม: พิมพ์เขียวสร้างอาวุธ]

[ประเภท: พิมพ์เขียว]

[ระดับ: เขียว]

[การใช้งาน: สามารถใช้วัสดุ 3 ชนิด เพื่อสร้างอาวุธระดับสีเขียวได้ 1 ชิ้น]

[หมายเหตุ: วัสดุที่ใช้จะมีผลต่อประเภทและพลังของอาวุธ]

...

[ไอเทม: ม้วนคัมภีร์ขยายช่องเก็บของ]

[ประเภท: ม้วนคัมภีร์]

[ระดับ: เขียว]

[การใช้งาน: เพิ่มช่องในช่องเก็บของ จำนวน 5 ช่อง]

...