บทที่ 17 - แผนการเล็กๆ ของจ้าวฮัง ทะลวงสู่ขอบเขตสะพานเทพ!

บทที่ 17 - แผนการเล็กๆ ของจ้าวฮัง ทะลวงสู่ขอบเขตสะพานเทพ!

"ในที่สุดก็ได้เห็นดวงอาทิตย์อีกครั้ง! ถึงจะไม่ใช่ดวงเดิม แต่ฉันก็อยากจะตะโกนดังๆ ว่า ฉันรอดตายแล้วโว้ย!" ผางปั๋วยืนอยู่ข้างๆ เย่ฟ่าน ตะโกนด้วยความตื้นตัน

พายุฝนที่ผ่านพ้นไป ในที่สุดก็จบลง

ทันใดนั้น ซากมังกรยักษ์เก้าตัวที่อยู่ด้านหลังพวกเขาก็ค่อยๆ ไหลลื่นลงไปทางหน้าผา เสียงดังครืนครืน ผ่านไปไม่กี่อึดใจ ซากมังกรทั้งเก้าพร้อมกับโลงศพสัมฤทธิ์ก็ร่วงลงสู่หุบเหว

ผ่านไปสักพักใหญ่ ทุกคนถึงได้สังเกตด้วยความตกใจว่า โลงศพที่ตกลงไปกลับไม่มีเสียงกระแทกพื้นสะท้อนกลับมาเลย หน้าผานั้นลึกจนหยั่งไม่ถึง!

"พวกนายดูสิ ที่นี่ไม่มีแท่นบูชาห้าสี ดูเหมือนพวกเราจะตกลงมาจากฟ้าตรงๆ ไม่ได้เดินออกมาจากประตูแห่งดวงดาว" เย่ฟ่านสังเกตเห็นอะไรบางอย่าง จึงคาดเดาออกมา

ไม่นานนัก ก็มีเพื่อนสังเกตเห็นว่า บนหน้าผาหินไม่ไกลมีตัวอักษรเขียนไว้ว่า "ดินแดนต้องห้ามบรรพกาล" (หวงกู่จิ้น) สามคำ

หารู้ไม่ว่า ฟันเฟืองแห่งโชคชะตาของทุกคน ได้เริ่มหมุนอย่างเงียบเชียบในวินาทีนี้

ตัดภาพมาอีกด้าน ขณะที่พวกเย่ฟ่านกำลังงุนงง และค่อยๆ สำรวจดินแดนต้องห้าม จ้าวฮังได้พาเหล่าศิษย์มาถึงเมืองเล็กๆ ใกล้กับดินแดนต้องห้าม และหาที่พักชั่วคราว

"พวกเจ้าทั้งห้าคน ไปติดต่อทางการในพื้นที่ บอกพวกเขาว่าถ้ำสวรรค์หลิงซูเปิดรับศิษย์ ใครที่อายุต่ำกว่าสิบหกปีสามารถมาทดสอบพรสวรรค์ได้ ถ้าพรสวรรค์ถึงเกณฑ์ ก็จะได้รับเป็นศิษย์สายในของถ้ำสวรรค์หลิงซู ส่วนคนที่อายุเกินสิบหกปี ถ้าอยากทดสอบ ต้องมีค่าใช้จ่าย"

จ้าวฮังนั่งอยู่ในโถงของโรงเตี๊ยม คีบหมูสามชั้นตุ๋นเข้าปาก แล้วสั่งการศิษย์ทั้งห้าคน

ศิษย์ระดับทะเลทุกข์รับคำสั่ง รีบคารวะจ้าวฮัง ก่อนจะมีคนหนึ่งถามขึ้น

"ผู้ดูแลจ้าว ที่ท่านบอกว่าต้องมีค่าใช้จ่าย แบบนี้จะไม่ผิดกฎสำนักเหรอครับ?"

ได้ยินคำถาม จ้าวฮังยิ้มจางๆ "คนเราย่อมมีความไม่ยินยอมพร้อมใจ อายุเกินสิบหกแต่คิดว่าตัวเองแน่ ข้าก็แค่อยากมอบโอกาสให้คนพวกนี้ได้ลองดู หรือพวกเจ้าไม่อยากได้น้ำยาบุปผาร้อยชนิดเพิ่ม?"

พูดจบ จ้าวฮังก็สะบัดมือขวา น้ำยาบุปผาร้อยชนิดสิบขวดวางเรียงรายตรงหน้าทั้งห้าคน

คำว่า "ค่าใช้จ่าย" ย่อมหมายถึงคนพวกนั้นต้องเอาของที่จ้าวฮังพอใจมาแลก

และน้ำยาสิบขวดนี้ ก็คือมัดจำค่าปิดปากของศิษย์พวกนี้!

พอคิดว่าออกมาทำงาน นอกจากรางวัลภารกิจแล้ว ยังมีรายได้เสริม ตามจ้าวฮังมาก็ได้น้ำยาตั้งคนละสองขวด ทั้งห้าคนย่อมยิ้มแก้มปริ

"วางใจเถอะ ข้าไม่กินรวบคนเดียวหรอก พวกเจ้าตั้งใจทำงาน ถึงเวลาส่วนแบ่งของพวกเจ้าไม่น้อยแน่" จ้าวฮังพูดจบ ก็ปลดปล่อยกลิ่นอายกดดันใส่ทั้งห้าคน!

กลิ่นอายระดับน้ำพุแห่งชีวิตกดทับจนศิษย์ทั้งห้าเงยหน้าไม่ขึ้น เหงื่อกาฬไหลพราก ตัวสั่นงันงก

ผ่านไปแค่สามลมหายใจ จ้าวฮังก็เก็บกลิ่นอายกลับ แล้วเดินออกจากโรงเตี๊ยม

ไม้เรียวกับลูกกวาด นี่แหละวิถีแห่งการปกครองคน

อีกอย่าง การรับทดสอบพรสวรรค์คนอายุเกินเกณฑ์เพื่อแลกผลประโยชน์ มันผิดกฎที่หกถ้ำสวรรค์ตั้งไว้จริงๆ แต่ในมุมมองของจ้าวฮัง เขาใกล้จะทะลวงสู่ขอบเขตสะพานเทพแล้ว พอดันเจี้ยนสุสานจักรพรรดิปีศาจจบลง แม้เรื่องนี้จะเข้าหูหกถ้ำสวรรค์ ตอนนั้นเขาก็มีทุนรอนพอที่จะหนีออกจากแคว้นเยี่ยนแล้ว!

ไม่จำเป็นต้องกลัวว่าจะล่วงเกินหกถ้ำสวรรค์ ก็แค่สำนักระดับถ้ำสวรรค์เท่านั้นเอง

การรู้จักเอาตัวรอดเป็นเรื่องหนึ่ง แต่ถ้ามีโอกาสแล้วไม่กอบโกยผลประโยชน์ นั่นก็คือคนโง่

ยิ่งไปกว่านั้น ศิษย์ทั้งห้าคนก็รับน้ำยาไปแล้ว ช่วงสั้นๆ นี้คงไม่มีใครปากโป้งไปบอกคนอื่นแน่

รอทดสอบเสร็จ ค่อยแบ่งเศษเงินให้พวกมันอีกหน่อย ก็ปิดปากสนิทแล้ว!

ออกจากเมืองเล็กๆ จ้าวฮังหาหุบเขาเงียบสงบแถวนั้น เปิดถ้ำชั่วคราว แล้วเริ่มฝึกวิชาทันที

[วิชา: คัมภีร์ปทุมเขียว (ขั้นน้ำพุแห่งชีวิต ฝึกวันละสามชั่วยาม สิบปีสำเร็จ): (105/200)]

หลอดความชำนาญใกล้จะแตะ 110 แล้ว จ้าวฮังมีสมุนไพรวิเศษในมืออีกสามต้น เขาไม่อยากเปลืองแต้มพลังงาน เลยเลือกฝึกเองก่อน

ใช้เวลาหนึ่งวัน ดูดซับสมุนไพรสามต้นจนหมด หลอดความชำนาญก็ขยับไปที่ 110 จริงๆ

จ้าวฮังไม่ลังเล กดใช้แต้มพลังงาน 9 แต้มทันที ดันหลอดความชำนาญไปจนเต็ม 200/200

ความชำนาญเพิ่มขึ้นรวดเดียว 90 หน่วย ทะเลทุกข์ของจ้าวฮังก็มีลวดลายเทพเพิ่มขึ้นมาอีกเก้าเส้น

ไม่เพียงแค่นั้น ตาน้ำพุในทะเลทุกข์ก็ขยายใหญ่กว่าเดิม พลังชีวิตที่พวยพุ่งออกมาก็รุนแรงขึ้น!

ด้วยการหล่อเลี้ยงของพลังชีวิต พละกำลังของจ้าวฮังก็ยกระดับขึ้นอีกขั้น!

เขาใช้เวลาสองวันปรับสมดุลพลังที่เพิ่มขึ้นมาอย่างกะทันหัน จากนั้นก็กดใช้แต้มพลังงานอีก 1 แต้ม!

ตู้ม!

ตาน้ำพุในทะเลทุกข์เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่

จากเดิมที่แค่พ่นละอองชีวิต ตอนนี้กลับมีแสงสีรุ้งพุ่งออกมาจากตาน้ำพุ อาบย้อมกงล้อทะเลจนใสกระจ่างยิ่งกว่าเดิม

พลังเทพในทะเลทุกข์ไหลเวียนไปมาเหมือนคลื่นยักษ์ ชะล้างทุกสิ่งอย่าง

พลังเทพดั่งคลื่น แสงรุ้งเต็มฟ้า!

ลวดลายเทพที่ลอยอยู่เหนือทะเลทุกข์ เริ่มค่อยๆ ก่อตัวรวมกันเหนือตาน้ำพุ จนกลายเป็น "เส้นชีพจรเทพ"

สิ่งที่เรียกว่าสะพานเทพ ก็คือเส้นชีพจรเทพเส้นนี้นั่นเอง!

ขอบเขตกงล้อทะเล ขั้นสะพานเทพ สำเร็จ!

เปิดทะเลทุกข์ กระตุ้นกงล้อชีวิตให้หมุน

สร้างน้ำพุแห่งชีวิต กงล้อชีวิตหมุนเร็วขึ้น พลังชีวิตที่พ่นออกมาผ่านตาน้ำพุจะหล่อเลี้ยงร่างกาย สร้างพลังเทพมหาศาล

ทอดสะพานเทพ สู่ฝั่งตรงข้าม เมื่อเส้นชีพจรเทพเชื่อมต่อตำหนักเต๋ากับกงล้อทะเล พลังชีวิตก็จะไปหล่อเลี้ยงห้าอวัยวะภายในตำหนักเต๋า ถึงตอนนั้นพลังต่อสู้จะพุ่งทะยาน!

จ้าวฮังลืมตาโพลง เหาะพุ่งทะลุเพดานถ้ำที่ปิดตัวอยู่

ลอยตัวอยู่กลางอากาศ เขาโบกมือวูบหนึ่ง!

ลำแสงเทพยาวกว่ายี่สิบเมตรพุ่งออกจากมือขวา กระแทกพื้นดินเบื้องล่าง!

บึ้ม!

แค่การโจมตีธรรมดาๆ จ้าวฮังก็ระเบิดพื้นดินจนเป็นหลุมลึกหลายสิบเมตร!

"นี่เหรอพลังของผู้ฝึกตนขอบเขตสะพานเทพ? ไม่เลวเลยนี่หว่า!"

จ้าวฮังกำหมัดอย่างพอใจ พลังต่อสู้ของเขาตอนนี้เหนือกว่าระดับสะพานเทพทั่วไปนิดหน่อย ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะ "คัมภีร์ปทุมเขียว"

ผู้ฝึกตนทั่วไปที่ไม่ใช่ศิษย์สำนักศักดิ์สิทธิ์ มักฝึกวิชาดาดๆ จ้าวฮังเลยได้เปรียบตรงนี้นิดหน่อย

ตอนนี้เหลือแต้มพลังงาน 3 แต้ม จ้าวฮังไม่จำเป็นต้องดองแต้มแล้ว เลยเปลี่ยนเป็นค่าพรสวรรค์ทันที

ใช้ 3 แต้ม พรสวรรค์เพิ่ม 3 แต้ม กลายเป็น 25 แต้ม!

"ป่านนี้ข่าวเรื่องถ้ำสวรรค์หลิงซูรับศิษย์คงแพร่ไปทั่วแล้ว ได้เวลาที่ฉันจะออกโรงบ้าง" จ้าวฮังคิด แล้วเหาะกลับไปยังเมืองเล็กๆ

รับศิษย์ไม่ใช่ประเด็น การดึงตัวเย่ฟ่านต่างหากคือเรื่องสำคัญ!

[จบแล้ว]