บทที่ 17 - การแก้แค้นของมินา (15) ศึกแรก จิ้งจอกอัญมณี

บทที่ 17 - การแก้แค้นของมินา (15) ศึกแรก จิ้งจอกอัญมณี

จิ้งจอกอัญมณีหันขวับ

ตอนนี้เจ้าตัวเล็กไม่มีเค้าความไร้เดียงสา ตะกละตะกลาม ขี้เกียจสันหลังยาวหลงเหลืออยู่เลย

ขนทั่วร่างลุกชัน

เธอ สัมผัสได้ถึงภัยคุกคาม สัมผัสได้ถึงจิตสังหาร

จิตสังหารนี้ พุ่งเป้าไปที่มินา

เดิมทีเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับจิ้งจอกน้อย

แต่ความโกรธเกรี้ยวอันมหาศาล ระเบิดตูมขึ้นในใจของจิ้งจอกน้อย

ให้อภัยไม่ได้!

โดยไม่ต้องคิด ร่างกายขยับไปเองตามสัญชาตญาณ

จิ้งจอกน้อยดีดตัวลงพื้น ร่างไหววูบ พุ่งสวนออกไปทันที

ก้าวพริบตา

ฉึบ! สัตว์เลี้ยงสองตัวสวนกันกลางอากาศ ลิงหญ้าแทง คมมีดใบไม้ ที่รวบรวมไว้ตรงหน้าออกไปอย่างเด็ดขาด

แต่จิ้งจอกน้อยเพียงแค่บิดตัวนิดเดียว ก็เปลี่ยนทิศทางกลางอากาศในขณะใช้ ก้าวพริบตา ความเร็วสูง หลบการโจมตีนี้ไปได้อย่างเฉียดฉิว

โผล่มาที่ด้านข้างของลิงหญ้า เอียงตัวถีบเปรี้ยง ส่งลิงหญ้ากระเด็นออกไป

ก้าวพริบตา

ก้าวพริบตาต่อเนื่องครั้งที่สอง อัดเข้าใส่ลิงหญ้าเต็มรัก จนมันรู้สึกเหมือนไส้จะทะลัก ปลิวกระเด็นไปทางบีฟรี

จิ้งจอกน้อยไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายตั้งตัว

ในป่า ถ้าเจอศัตรูแล้วไม่จัดการให้เด็ดขาด คนที่จะซวยคือตัวเธอเอง

ในเมื่อกล้ามีจิตสังหารต่อมินา

งั้นก็ตายซะเถอะ

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!

คมมีดน้ำแข็ง สามเล่ม ก่อตัวขึ้นในพริบตา

ยิงออกไปด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเดิม คมมีดพุ่งถึงเป้าหมายในชั่วอึดใจ

ลิงหญ้าที่ลอยคว้างอยู่กลางอากาศไม่มีโอกาสหลบ ทำได้แค่ยกแขนป้องกันหัว

แต่คมมีดน้ำแข็งสามเล่ม เล็งจุดตายสามจุด กันได้จุดหนึ่ง แล้วอีกสองจุดล่ะ?

เคร้ง!

ฉึก!

ในวินาทีเป็นตาย ไกเซอร์ปัดคมมีดน้ำแข็งออกไปได้สองเล่ม แต่ก็ยังมีอีกเล่มหนึ่ง ทะลวงไหล่ของลิงหญ้า พุ่งเฉียดหูบีฟรีไป

ตัดปอยผมสีชาของเธอขาดไปกระจุกหนึ่ง

บนแก้ม มีรอยเลือดปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน

ไกเซอร์กำดาบแน่น มองจิ้งจอกอัญมณีด้วยสีหน้าเคร่งเครียด คมมีดน้ำแข็งสองเล่มเมื่อกี้ รุนแรงมาก!

จิ้งจอกอัญมณีตัวนี้ไม่ใช่แค่สัตว์เลี้ยงระดับสองธรรมดาๆ แน่

มินาไปเอาสัตว์เลี้ยงเก่งกาจขนาดนี้มาจากไหน?

บีฟรีตาเบิกกว้าง มองมินากับจิ้งจอกอัญมณีด้วยความเหลือเชื่อ

ความโกรธ ความไม่ยินยอมในแววตา เปลี่ยนเป็นความหวาดกลัวในพริบตา

"นะ นะ นะ นาย"

เธอยกมือขวาที่สั่นเทา ลิงหญ้าตกลงมาตรงหน้าเธอ ดิ้นพราดๆ ด้วยความเจ็บปวด เลือดไหลนอง

บีฟรีชี้หน้ามินาด้วยความสั่นกลัว "นายกล้าทำ..."

มินาจะปล่อยให้อีกฝ่ายมีโอกาสพูดได้ยังไง

เขาอ้าปากค้าง ถอยหลังสองก้าว ยกมือขึ้นทำท่าสั่นเทาเหมือนคนเป็นพาร์กินสันที่เคยเห็นในทีวี ชี้ไปที่บีฟรี น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

"บีฟรี" มินาทำท่าเหมือนตกใจสุดขีด และแสร้ง... ราวกับเจ็บปวดรวดร้าว ตัดบทบีฟรีทันควัน

ตอนนี้มินาทำหน้าเหมือนไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง "เธอ... เธอกล้าลงมือกับอดีตเพื่อนร่วมทีมงั้นเหรอ?"

"ทำไม?"

"ทำไมกัน?!!"

เขาถอยหลังไปอีกสองก้าว เหมือนพยายามรักษาระยะห่างเพื่อความปลอดภัย ตะโกนลั่น "ฉันยอมรับ ตอนอยู่ในดันเจี้ยน ฉันทำได้แค่ปั้นขนมปัง เสกน้ำ เวลาสู้ก็ทำได้แค่ปาบอลเพลิงลูกจ้อยไปสองสามลูก แต่ฉันเป็นแค่จอมเวทสายดำรงชีพนะ!"

"เธอจะให้จอมเวทสายดำรงชีพทำอะไร? เธอโหวตไล่ฉันออกฉันก็ไม่ว่าอะไรแล้ว ตอนนี้ยังไม่อยากให้ฉันพูด ถึงขั้นลงมือกับฉันกลางที่สาธารณะแบบนี้ บีฟรี เธอคิดจะฆ่าปิดปากเหรอ?"

เสียงของมินาดังสนั่น ฟังชัดกันถ้วนหน้าทุกคน

หน้าของบีฟรีขาวซีดจนไม่รู้จะซีดยังไงแล้ว แม้แต่ราทที่อยู่ข้างๆ ก็กำหมัดแน่น

อาจารย์และนักเรียนเกือบทั้งโรงเรียนต่างชี้ไม้ชี้มือมาที่พวกบีฟรี

ไม่นึกเลยว่าบีฟรีจะเป็นคนแบบนี้

ก่อนหน้านี้ตอนประลองในหอประชุมยังดูเป็นคนดีอยู่เลย รู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ

บ่นว่าจอมเวทสายดำรงชีพไม่มีความสามารถในการต่อสู้ในดันเจี้ยน งั้นพวกเธอจะพาจอมเวทสายดำรงชีพลงดันเจี้ยนไปทำไมตั้งแต่แรก!

เมื่อกี้ยังบ่นว่ามินาไม่ช่วยอะไร นึกว่าเรื่องเป็นยังไง ที่แท้พอสู้ไม่ได้ ก็โยนความผิดให้สายซัพพอร์ตที่ไม่มีทางสู้แล้วถีบหัวส่งงั้นสินะ!

บีฟรียืนโงนเงน เสียงรอบข้างเหมือนห่างไกลออกไปทุกที

ใช่ ตอนนั้นเธอเคยพูดว่ามินาไร้ประโยชน์ในดันเจี้ยน แต่...

ไกเซอร์ส่ายหน้า "บอกแล้วไงมินา นายเข้าใจผิด"

มินามองไกเซอร์ "ไกเซอร์ ฉันรู้ ในดันเจี้ยน นายเป็นคนเดียวที่ไม่โหวตตามน้ำ แต่ตอนนี้ นายกล้าสาบานไหม ว่าเมื่อกี้บีฟรีไม่ได้มีความคิดจะฆ่าฉัน?"

มินาชี้ไปที่จิ้งจอกน้อยข้างเท้า แล้วชี้ไปที่ลิงหญ้าที่นอนเจ็บหนักอยู่

"ฉันโดนโจมตี เกือบตาย แล้วยังจะบอกว่าเข้าใจผิดอีกเหรอ?"

มินาตะโกน

"ถ้าฉันไม่ได้เพิ่งเลี้ยงจิ้งจอกอัญมณีตัวนี้มา ป่านนี้คงกลายเป็นศพไปแล้ว"

"เอาล่ะ" ตอนนั้นเอง ผู้อำนวยการเฒ่าก็เดินเข้ามา

ต่อหน้าคณาจารย์และนักเรียนทุกคน ผู้อำนวยการยังคงรักษาภาพลักษณ์ใจดี

เขาตบไหล่มินา ส่งสัญญาณให้ใจเย็นๆ

เรื่องนี้เขาจะจัดการให้อย่างเหมาะสม

พร้อมกับยื่น ใบไม้คู่ ให้มินาอีกใบ

"เจ็ดวัน ไม่สิ ภายในสามวัน เหตุการณ์ที่บีฟรีทำร้ายร่างกายศิษย์เก่าดีเด่นรุ่นเดียวกันในโรงเรียน จะต้องได้รับบทสรุปที่ชัดเจน"

คำพูดของผู้อำนวยการถือเป็นการตัดสินเหตุการณ์ครั้งนี้

มินาต้องไว้หน้าผู้อำนวยการอยู่แล้ว จึงพยักหน้าทันที

อุ้มจิ้งจอกอัญมณีขึ้นมา ไม่มองบีฟรีที่นั่งหมดสภาพแววตาเลื่อนลอยอยู่ที่พื้นอีกเลย

"งั้นผมจะรอฟังข่าวดีครับ"

มินากำลังจะจากไป เครกกับจอมเวทฝึกสัตว์อสูรระดับสูงก็เดินเข้ามา

เขามองจิ้งจอกอัญมณีที่หมอบนิ่งอยู่ในอ้อมกอดมินาแวบหนึ่ง แล้วมองหน้ามินา "ข้อเสนอที่ฉันพูดไปก่อนหน้านี้ยังมีผลทุกอย่าง แถมฉันรับประกันว่า ถ้าเธอมาอยู่ ดวงตามังกรขาว กับพวกเรา เราจะสนับสนุนทรัพยากรทั้งหมดให้จิ้งจอกอัญมณีจนถึงระดับสาม"

มินาชะงัก หูจิ้งจอกน้อยกระดิก

คณาจารย์และนักเรียนข้างหลังอ้าปากค้าง

วันนี้มินาสร้างความตื่นตะลึงให้พวกเขามากเกินไปแล้ว

นึกว่ามินาแค่รอดตายมาได้ ไม่นึกว่าจะเอาใบรับรองอาชีพระดับ B กลับมาด้วย

กองอัศวินระดับท็อปอย่าง ดวงตามังกรขาว ที่ใครๆ ต่างใฝ่ฝัน ถึงกับยื่นไมตรีจิตให้มินาขนาดนี้

เขาไม่ใช่ว่าหมดอนาคตไปแล้วเหรอ? ทำไมจู่ๆ ถึงรุ่งโรจน์ขึ้นมาได้?

สาวๆ บางคนที่เคยผิดหวังในตัวมินา ตอนนี้มองมินาด้วยแววตาตื่นเต้น

ตอนนี้มินากลับมาผงาดอีกครั้ง แถมยังตัดขาดกับเซลีน่าแล้วด้วย

งั้นแสดงว่าพวกเธอก็มีโอกาส...

"มินา มินา~ ทางนี้ ทางนี้~" จู่ๆ ก็มีเสียงเรียกดังมาจากหน้าประตูโรงเรียน

ทุกคนหันไปมองตาถลน

ที่หน้าประตูโรงเรียน มีร่างงดงามในชุดคลุมจอมเวทสีฟ้าน้ำทะเล ยืนรออยู่

[จบแล้ว]