บทที่ 16 - บีฟรี: มินา ทำไมนายถึงไม่ตายไปซะ!

บทที่ 16 - บีฟรี: มินา ทำไมนายถึงไม่ตายไปซะ!

"ระดับ C ไม่ใช่เรื่องเหนือความคาดหมาย ถ้ามีมินาอยู่ตรงนี้ พวกเราต้องได้ระดับ B แน่นอน ผมเชื่ออย่างนั้นมาตลอด"

ไกเซอร์ส่ายหน้า ทำท่าเสียดายสุดซึ้ง

แต่ปฏิกิริยาของคนข้างล่าง ดูเหมือนจะผิดคาดไปหน่อย

เดิมทีควรจะมีเสียงร้องไห้กระซิกๆ ด้วยความเศร้า แต่ทำไมมีแต่เสียงซุบซิบ

ตอนนั้นเองเซลีน่าก็เริ่มเอะใจ ว่ามีอะไรผิดปกติ

แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร ก็มีเสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นมาจากข้างล่าง

น้ำเสียงเรียบเฉย แต่คำพูดที่เปล่งออกมาทำเอาคนบนเวทีสะดุ้งโหยง

"มินายังไม่ตาย มีคนเห็นมินามาโรงเรียนวันนี้ แต่พวกคุณบอกว่าเขาตายแล้ว ตกลงมันยังไงกันแน่"

พอมีคนเปิดประเด็น คนที่สองก็ตามมา

"ใช่ๆ พวกคุณยืนยันแล้วไม่ใช่เหรอ? เรื่องมินายังมีชีวิตอยู่เป็นเรื่องจริงเหรอ?"

ส่วนใหญ่เต็มไปด้วยความสงสัย อยากรู้อยากเห็น

พวกไกเซอร์ยืนอึ้ง

มินายังไม่ตาย?

ก็มีคนเก็บป้ายชื่อมินามาได้แล้วไม่ใช่เหรอ ยืนยันแล้วว่ามินาโดนก็อบลิน...

เป็นไปได้ยังไง

จู่ๆ ก็มีเสียงดังมาจากหน้าประตูหอประชุม

"ได้ยินว่ามินาได้ผลประเมินระดับ B หัวหน้าฝ่ายปกครองกับท่านผู้อำนวยการคุยกัน ฉันได้ยินมาจากทางเดิน แถมยังมีรองหัวหน้าหน่วย ดวงตามังกรขาว มาด้วย ฉันเห็นพวกเขาเดินออกมาส่งมินาหน้าห้องผู้อำนวยการ"

"ระดับ B? เป็นไปไม่ได้มั้ง?"

"ดูนั่น มินากำลังเดินออกไปข้างนอก?"

ทันใดนั้นก็มีคนวิ่งออกไป มองลงไปจากระเบียงทางเดิน ก็เห็นเงาร่างที่กำลังจะเดินพ้นประตูโรงเรียนไป

"บนไหล่เขามีจิ้งจอกอัญมณีด้วย! พระเจ้า คนนั้น มินาจริงๆ ด้วย!"

คนพูดคือนักเรียนหญิงที่เห็นมินาบนถนนสายสถาบันทุกวัน

หลายวันมานี้ เฝ้ามองแผ่นหลังนั้นมาตลอด ไม่นึกเลยว่าจะเป็นเขาจริงๆ!

ในที่สุด ผู้คนในหอประชุมก็เริ่มทยอยวิ่งออกไปดู

เดิมทีมินาก็เป็นอัจฉริยะของสถาบันตะวันฉายอยู่แล้ว

ทำลายสถิติมาไม่น้อย แต่ตอนหลังดันเงียบหายไป

หายตัวไปในดันเจี้ยน เพื่อนร่วมทีมออกมายืนยัน การบรรยายวันนี้ก็แทบจะเป็นงานไว้อาลัยกลายๆ อยู่แล้ว

แต่จู่ๆ วันนี้เจ้าตัวดันโผล่มาดื้อๆ

แบบนี้จะไม่ให้ไปดูได้ยังไง

ชั่วพริบตา การบรรยายของไกเซอร์ก็คนหายไปเกินครึ่ง แห่กันไปดูเรื่องสนุก

ถ้ามีมินาอยู่ตรงนี้ เราต้องได้ระดับ B แน่นอน

ผลคือมินาได้ระดับ B มาจริงๆ

"นี่... นี่มันเรื่องจริงเหรอ?"

"ผลการทดสอบระดับ B เชียวนะ โหดเกินไปแล้ว"

มินาทำได้ยังไง?

ทุกคนต่างสงสัย บ้างก็กังขา แต่ไปดูให้เห็นกับตาดีกว่า

ไกเซอร์กับพวกเซลีน่ามองหน้ากัน

"ไป!"

เรื่องนี้ต้องรีบเคลียร์ ไม่งั้น...

เซลีน่าวิ่งนำออกไปก่อน เธอต้องหาทางกล่อมมินาให้ได้...

บีฟรีตัวสั่นเทา เธอมองไปที่จอมเวทฝึกสัตว์อสูรระดับสูงท่านนั้น

โดยเฉพาะตอนที่พูดถึงมินา แววตาของจอมเวทท่านนั้นเป็นประกาย

ใจของบีฟรีเหมือนโดนหนามทิ่มแทงอย่างจัง

เขา... รู้จักมินา?

เขา... รู้ผลคะแนนของมินาอยู่แล้ว?

เขา... สนใจมินา?

แล้วเธอล่ะ?

ถ้ามินาแฉเรื่องพวกนั้นออกมา

ชีวิตของเธอจบเห่แน่ใช่ไหม?

เธอจะหมดสิทธิ์เข้าดวงตามังกรขาวใช่ไหม...

ทำไม!

ทำไมมินาต้องออกมา?

ทำไมมินาต้องมาโรงเรียนเวลานี้!

ทำไม!

เขาไม่ได้ไป...

ไม่ว่าคนพวกนี้จะคิดยังไง ก็ไม่เกี่ยวกับมินาแล้ว

เขาได้ใบจบการศึกษาที่ต้องการมาเรียบร้อย

ต้องยอมรับว่าท่านผู้อำนวยการทำงานไวมาก

แค่ยี่สิบกว่านาทีก็จัดการทุกขั้นตอนเสร็จสรรพ

ต่อไปก็ต้องไป หัตถ์สีเงิน

อ้อ ก่อนหน้านั้น ต้องทำขนมปังให้อันซาน่าก่อน

เรื่องนี้ลืมไม่ได้เด็ดขาด

"มินา"

จู่ๆ ก็มีเสียงเรียกดังมาจากด้านหลัง

คุ้นหูมาก

แต่ก็ฟังดูแปลกหูชอบกล

เวร เป็นเสนียดหูชะมัด

หันกลับไปมอง

เป็นสาวสวยหุ่นเซ็กซี่ ผมทองเป็นลอน

เซลีน่า

สายตาของมินาเรียบเฉย

"นายยังไม่ตาย"

เซลีน่าเอามือปิดปาก ดูตื่นเต้นดีใจสุดขีด

มินายืนมองการแสดงของเซลีน่าด้วยสายตาว่างเปล่า

คนเริ่มมุงเข้ามาเยอะขึ้นเรื่อยๆ

ไกเซอร์ ราท บีฟรี และบรรดาคณาจารย์นักเรียนสถาบันตะวันฉาย ต่างจ้องมองมินาเป็นตาเดียว

จอมเวทสายดำรงชีพในตำนานที่ตายแล้วฟื้น... เอ้ย รอดชีวิตกลับมา แถมยังได้ผลประเมินระดับ B

เขาออกจากดันเจี้ยนมาได้ยังไง แล้วได้ระดับ B มาได้ยังไง?

พวกขาเผือกยิ่งจ้องเขม็ง อยากรู้ว่าระหว่างเขากับเซลีน่าเกิดอะไรขึ้นในดันเจี้ยนกันแน่

ทำไมมินาถึงแยกตัวออกมา

ความรักปักอกที่มินามีต่อเซลีน่า ใครๆ เขาก็รู้กันทั่ว

จังหวะนี้มินาจะวิ่งเข้าไปกอด...

เซลีน่าดูเหมือนจะเก็บอาการไม่อยู่ กางแขนออกกว้าง เตรียมจะโผเข้ากอด

"ไม่นึกเลยว่านายจะออกมาได้ในที่สุด ทำไมไม่ติดต่อมาเลย พวกเราเป็นห่วงแทบแย่ ตอนนั้นเพราะเรื่องเข้าใจผิด นายเลยแยกตัวออกไป หลายวันมานี้พวกเราเป็นห่วงนายจริงๆ นะ"

ในความคิดของเธอ ถ้าเป็นมินาล่ะก็ ต่อให้เข้าใจผิดแค่ไหน ขอแค่เธอเป็นฝ่ายเข้าหาก่อน เขาต้องยอมวางทิฐิลงแน่...

เดี๋ยวค่อยกำชับอีกสักสองสามประโยค สัญญาว่าจะให้ผลประโยชน์ เรื่องบางเรื่องเดี๋ยวก็ผ่านไปเอง

แต่มินามองเธอแวบหนึ่ง

ยังคิดจะตกเขาไปเป็นควายให้หลอกใช้อีกเหรอ?

แสยะยิ้ม "โหวตไล่ผมออก ทิ้งจอมเวทสายดำรงชีพไว้ให้ตายในดันเจี้ยน อื้มๆ เข้าใจผิดสินะ เข้าใจแล้ว"

มินาแค่นหัวเราะ

กวาดสายตามองพวกไกเซอร์ แล้วมองเซลีน่าที่หน้าซีดเผือดเพราะคำพูดของเขา

มินาหันหลังเดินหนี ทำท่าเหมือนโกรธจัด

พอมองหน้าพวกไกเซอร์กับเซลีน่า เขาก็มั่นใจเรื่องหนึ่ง

นั่นไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

เรื่องบางอย่างต้องค่อยๆ สืบ

มันไม่ใช่อะไรที่เรียบง่าย

การเตะจอมเวทสายดำรงชีพออกจากปาร์ตี้กลางดันเจี้ยน ไม่ใช่เรื่องที่คนปกติเขาทำกัน

แถมเวทแสงศักดิ์สิทธิ์ที่เซลีน่าใช้ล่อมอนสเตอร์นั่น ดูยังไงก็จงใจชัดๆ

อาจจะเป็นการกระทำที่หวังผลเจาะจง ทำไมกันนะ

มินาไม่เข้าใจ แต่ไม่ได้แปลว่าไม่อยากรู้ เพียงแต่แวดวงขุนนางมันซับซ้อนซ่อนเงื่อน

ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลามาแหวกหญ้าให้งูตื่นหรือล้มกระดาน น้ำในเมืองหลวงมันลึก แต่เรื่องนี้ไม่จบง่ายๆ แน่

แค่สะกิดนิดหน่อยก็พอ เดี๋ยวพอเข้า หัตถ์สีเงิน ได้รับการบรรจุ ก็จะมีเกราะคุ้มกัน

ค่อยๆ สืบ

ไกเซอร์ เซลีน่า เหอะๆ

ไกเซอร์เห็นท่าทางโกรธจัดของมินา ก็โล่งใจไปเปราะหนึ่ง

"มินา เรื่องบางเรื่อง มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด ไม่ใช่อย่างที่นายคิดนะ"

ถึงเขาจะพูดยังงั้น แต่คนรอบข้างเริ่มชี้ไม้ชี้มือ

เมื่อกี้ไกเซอร์บอกว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด แต่ดูจากสถานการณ์แล้ว เหมือนจะเป็นการโหวตไล่ออก?

แบบนี้เรียกว่าเข้าใจผิดเหรอ?

ทิ้งจอมเวทสายดำรงชีพไว้ในดันเจี้ยน เกิดอะไรขึ้นกับมินากันแน่ ถึงโดนพวกนายทำแบบนี้?

พวกนายทำลงไปได้ยังไง...

บีฟรีสังเกตเห็นว่า จอมเวทฝึกสัตว์อสูรระดับสูง ที่เคยชื่นชมเธอ ตอนนี้มองเธอด้วยสายตาผิดหวัง

คนที่โหวตไล่เพื่อนร่วมทีมออกกลางการผจญภัย สมควรได้รับความไว้วางใจงั้นเหรอ?

ตื้นลึกหนาบางเป็นยังไง คงต้องพิจารณากันใหม่

คงรับเข้าสังกัดง่ายๆ ไม่ได้แล้ว

ต้องตรวจสอบเข้มข้น

บีฟรีรู้ตัวว่า อนาคตของเธอพังทลายลงด้วยคำพูดประโยคเดียวของมินา

เดิมทีก็เครียดที่มินากลับมาอยู่แล้ว ตอนนี้เหมือนฟางเส้นสุดท้ายขาดผึง สติแตก

ตะโกนลั่น "มินา! ตอนนั้นนายมันไร้ประโยชน์สิ้นดี จนทำให้พี่ไกเซอร์บาดเจ็บ! ประโยชน์ของนายเทียบไม่ได้กับเศษเสี้ยวของจอมเวทเอลฟ์คนนั้นด้วยซ้ำ! นายมีสิทธิ์อะไรมาสั่งสอน! นายเอาหน้าไหนกลับมาโรงเรียน! นายเอาปัญญาที่ไหนไปเอาระดับ B มา!"

คำพูดของเธอแทบจะเป็นการยืนยันคำพูดของมินากลายๆ ไกเซอร์กับเซลีน่าหน้าถอดสี

แต่บีฟรีที่ถูกตามใจมาตั้งแต่เด็ก ตอนนี้สติหลุดไปแล้ว ไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น

เธอระบายอารมณ์ออกมาเสียงดัง

"พูดสิ! พูดให้รู้เรื่องก่อนจะไป!"

ทำไมนายต้องกลับมา!

ทำไมนายต้องมาทำลายเรื่องดีๆ ของฉัน!

ทำไม

ไม่ตายๆ ในดันเจี้ยนไปซะ!

มินา!

ลิงหญ้า สัตว์เลี้ยงข้างกายเหมือนจะรับรู้ถึงอารมณ์ที่พังทลายของเจ้าของ แยกเขี้ยวขู่คำรามใส่มนุษย์ตรงหน้า

เมื่อความเกลียดชังแปรเปลี่ยนเป็นความอาฆาต

ลิงหญ้าเหมือนได้รับคำสั่งบางอย่าง

กลายเป็นแสงสีเขียวพุ่งออกไป

พุ่งเข้าใส่มินากับจิ้งจอกอัญมณี

คมมีดใบไม้

[จบแล้ว]