บทที่ 18 - มนต์เสน่ห์ของน้ำอัดลมแห่งความสุขแช่เย็นเจี๊ยบ คุณหนูอันซาน่า หอมไหมครับ?

บทที่ 18 - มนต์เสน่ห์ของน้ำอัดลมแห่งความสุขแช่เย็นเจี๊ยบ คุณหนูอันซาน่า หอมไหมครับ?

ชุดคลุมจอมเวทราคาแพงระยับสวมอยู่บนร่างของเธอ ขับเน้นบุคลิกที่ดูบริสุทธิ์สูงส่งเหนือมนุษย์ออกมาได้อย่างลงตัว

พอมองเห็นมินา แววตาของเธอก็เป็นประกาย กระโดดโลดเต้นจนผมสีทองปลิวไสว

สาวน้อยโบกไม้โบกมือตะโกนเรียกอย่างตื่นเต้น เหมือนจะเร่งให้มินารีบไปหา

ท่าทางแบบนั้น สีหน้าแบบนั้น หรือว่าจะเป็นแฟนใหม่ของมินา...

เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้

ไม่มีทาง แค่มินาเนี่ยนะ...

เอ๊ะ ลองคิดดูดีๆ ด้วยชาติตระกูลและพรสวรรค์ของมินา ก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้

เอาเป็นว่า ต่อให้ไม่ใช่แฟน ก็ต้องเป็นเพื่อนสนิทแน่ๆ

แต่มินาไม่เคยสนใจผู้หญิงคนอื่นนอกจากเซลีน่ามาหลายปีแล้ว คนนี้เป็นใครกัน?

เธอคือใคร?

ไม่ใช่แค่นักเรียนพวกนั้น แม้แต่เซลีน่าเองก็เหม่อมองสาวน้อยคนนั้น

ทั้งหน้าตา บุคลิก ชาติตระกูล ดูเหมือนเธอจะแพ้ราบคาบ... เซลีน่าสูดหายใจลึก

เธอมั่นใจในความลุ่มหลงที่มินาเคยมีต่อเธอ

ตอนนี้ ต่อให้เกิดเรื่องขึ้นบ้าง แต่ขอแค่เธอใช้มารยานิดหน่อย ตัดขาดกับผู้หญิงโง่ๆ อย่างบีฟรีซะ ทุกอย่างก็จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม

ผลการประเมินระดับ B รางวัลที่ได้คงไม่ใช่น้อยๆ ถ้าเขาเข้า ดวงตามังกรขาว ได้อีก ก็จะเป็นเครื่องมือชั้นดี

พอคิดได้ดังนั้น ความสำคัญของมินาก็พุ่งสูงขึ้นในใจเซลีน่าทันที

เธอต้องใช้ลูกไม้นิดหน่อย

มือเสยผมสีทอง เผยรอยยิ้มที่มินาเคยหลงใหลที่สุด ใช้น้ำเสียงที่มินาเคยคลั่งไคล้ที่สุด เรียกชื่อมินา

"มินา..."

ฉึบ!

คมมีดน้ำแข็งพุ่งเฉียดเส้นผมของเซลีน่าไป ทำเอาเซลีน่าใจหายวาบ กลืนคำพูดที่เหลือลงคอไปทันที

จิ้งจอกอัญมณีมองมนุษย์เพศเมียที่ทำท่าทางยั่วยวนคนนั้นด้วยความขยะแขยง

ไม่รู้ทำไม เห็นผู้หญิงแบบนี้แล้วรู้สึกคลื่นไส้

มินาจับจิ้งจอกอัญมณีมาวางบนไหล่ วิ่งไปหาอันซาน่า "มาแล้วๆ..."

"คนพวกนั้นใครอ่ะ?"

อันซาน่ามองไปที่มินาอย่างสงสัย

มินายิ้ม "ปัญหาเล็กๆ น้อยๆ ที่ต้องจัดการห้าอย่าง แต่จัดการไปแล้วอย่างหนึ่ง จริงสิ ไหนบอกว่าจะไปเจอกันที่บ้านผมไง ทำไมมาที่นี่ล่ะ?"

"อ๋อ ฉันกลับมาเอาของที่โรงเรียนหลวงน่ะ เดี๋ยวเข้าไปดูในโรงเรียนหลวงกับฉันหน่อยสิ จะแนะนำคนคนหนึ่งให้รู้จัก"

ทั้งสองเดินจากไปโดยไม่สนใจใคร ทิ้งให้คณาจารย์และนักเรียนสถาบันตะวันฉายยืนอ้าปากค้าง

มินาดูเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย

"มินา!!!!"

เซลีน่ากัดฟันกรอด

ไกเซอร์แววตาวูบไหว

ความโกรธเกรี้ยวเมื่อกี้ของมินา เป็นเรื่องจริงหรือแค่การแสดง?

ระดับ B... ทำได้ยังไงกัน

ด้วยการแนะนำของอันซาน่า ในที่สุดมินาก็สมหวัง ได้เข้ามาเดินชมโรงเรียนหลวง

พูดจริงๆ แค่ประตูทางเข้าก็กินขาดตึกเรียนสถาบันตะวันฉายไปครึ่งตึกแล้ว

อันซาน่าวิ่งไปทำเรื่อง

มินาเลยถือโอกาสนี้ อุ้มจิ้งจอกอัญมณีขึ้นมาฉีกยิ้มกว้าง

"ใช้ได้นี่เจ้าจิ้งจอกน้อย วันนี้ทำผลงานได้ดีมาก"

จิ้งจอกน้อยสะบัดหน้าหนี ฉันแค่ไว้หน้านายหรอกนะ อย่าได้ใจไปหน่อยเลย

ถึงจะคิดแบบนั้น แต่พอได้ยินคำชมจากมินา หางน้อยๆ ก็กระดิกไม่หยุด

จริงๆ เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมวันนี้จู่ๆ ถึงโกรธขึ้นมา

ทำไมร่างกายถึงขยับไปเอง

พอคนอื่นมีจิตสังหารต่อมินาแม้แต่นิดเดียว เธอก็รู้สึกเหมือนตัวเองโดนคุกคาม

ทั้งที่เขาเป็นแค่พ่อครัวเหม็นๆ ของเธอแท้ๆ!

จิ้งจอกอัญมณีเงยหน้าขึ้น สบตาเข้ากับมินาที่กำลังมองมาพอดี

ด้วยความรู้สึกผิดเล็กๆ เลยเผลอหลบตา แต่พอลองคิดดู ตัวเองก็ไม่ได้ทำอะไรผิดนี่นา!

จ้องกลับไปเลย มองอะไร!

มินายิ้ม "เป็นไง มาทำสัญญากับฉันไหม"

คำพูดนี้มาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย

ไม่มีการปูทาง

ไม่มีการเตรียมใจ

ทำเอาเจ้าตัวเล็กอึ้งกิมกี่ไปเลย

ก่อนหน้านี้มินาไม่เคยพูด

จริงๆ จิ้งจอกอัญมณีน้อยก็รู้อยู่แล้ว

มินามีช่องพันธสัญญาว่างอยู่หนึ่งช่อง

แต่ปล่อยว่างมาตลอด

เธอพอจะรู้สึกได้ลางๆ

ว่าช่องพันธสัญญานั้น เก็บไว้ให้เธอ

แต่ทว่า

เธอไม่อยากทำสัญญา

เธอคือจิ้งจอกที่รักอิสระ

แค่ได้ดื่มน้ำค้างกินผลไม้ป่าทุกวันก็พอใจแล้ว...

จิ้งจอกน้อยคิดต่อไม่ไหว หลบสายตามินา

อันซาน่ากลับมาแล้ว

"มินา มินา~ เข้าไปข้างในกันเถอะ~"

มินายิ้ม กอดจิ้งจอกน้อยแน่นขึ้น

เดินตามอันซาน่าเข้าไปในโรงเรียนหลวง

ตอนนี้โรงเรียนหลวงปิดเทอมอยู่ คนในโรงเรียนเลยน้อยมาก

มินาเดินตามอันซาน่าชมโรงเรียน บอกเลยว่าได้บรรยากาศมหาวิทยาลัยในโลกก่อนจริงๆ

ไม่สิ สบายกว่านั้นเยอะ

ทะเลสาบกลางโรงเรียน ธารน้ำไหลใต้สะพานเล็กๆ นี่มันโรงเรียนภาษาอะไรเนี่ย

ที่ริมทะเลสาบ มินาเห็นเด็กสาวคนหนึ่งสวมชุดคลุมจอมเวทแบบเดียวกับอันซาน่า

ผมยาวสีฟ้าน้ำทะเล ปล่อยสยายลงมาบนไหล่อย่างเป็นธรรมชาติ

สายลมพัดผ่านมา เส้นผมบดบังใบหน้าครึ่งหนึ่งของเธอ

มือเรียวงามยกขึ้นทัดผมไว้ที่หลังหู เผยให้เห็นใบหน้าที่งดงามราวกับเอลฟ์

"มินา มินา"

มินาได้สติ หันไปมองอันซาน่า

"???"

เมื่อกี้คุณว่าไงนะครับ?

อันซาน่าวิ่งเข้าไป ดึงเด็กสาวคนนั้นมาหยุดอยู่ตรงหน้ามินา

แนะนำว่า "ลูเซีย นี่ไงที่ฉันเล่าให้ฟัง จอมเวทสายซัพพอร์ตที่แบกฉันในดันเจี้ยน มินา"

"มินา มินา ขอแนะนำอย่างเป็นทางการ นี่คือ..."

"สวัสดีค่ะ ฉันชื่อลูเซีย"

ลูเซียยิ้มหวาน ชิงแนะนำตัวสั้นๆ ตัดหน้า "ปกติเรียกลูเซียเฉยๆ ก็ได้ค่ะ"

ทั้งสองแนะนำตัวกันง่ายๆ แล้วยิ้มให้กัน

มีตัวฮาอย่างอันซาน่าอยู่ด้วย ไม่ต้องกลัวคำว่าบรรยากาศมาคุ

"ไปกันเถอะ กลับไปทำขนมปังที่บ้าน ฉันรอไม่ไหวแล้ว จริงสิมินา ไม่นึกเลยนะว่านายจะเลี้ยงจิ้งจอกอัญมณี ดูสิสีขนสวยใช้ได้เลยนะเนี่ย..."

ยี่สิบนาทีต่อมา อันซาน่ามองบ้านของมินาด้วยความอึ้ง

นี่มัน...

นี่ใช่บ้านมินาที่สะอาดเรียบร้อยเมื่อคราวก่อนแน่เหรอ?

กำแพงเป็นรูพรุน เต็มไปด้วยไส้หมอนอิงที่อัดกลับเข้าไปแบบลวกๆ

เหมือนเพิ่งผ่านสงครามมาหลายสมรภูมิ

มินาถอนหายใจ

จิ้งจอกอัญมณีทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ พอเข้าบ้านปุ๊บก็ไปนอนแปะอยู่บนโซฟา

ลูเซียดูเหมือนจะไม่มีความเกรงใจในการมาบ้านคนอื่นเลย พอเข้าบ้านมาก็เดินตามจิ้งจอกน้อยไปต้อยๆ

ตลอดทาง แม่คุณจ้องจิ้งจอกน้อยตาไม่กะพริบ จ้องจนจิ้งจอกน้อยเริ่มสยอง

ตอนนี้เข้าบ้านมาแล้ว ยิ่งไม่สนใจอะไรทั้งนั้น วิ่งไปจะกระชับมิตรกับจิ้งจอกน้อยท่าเดียว

น่าเสียดาย จิ้งจอกน้อยไม่สนใจลูเซียเลยสักนิด

แต่เห็นแก่มินา และอาจจะเพราะสัมผัสได้ว่าลูเซียมีแต่ความหวังดี

เลยไม่ได้แยกเขี้ยวขู่ลูเซีย

แต่ ทันทีที่มือเล็กๆ ของลูเซียกำลังจะสัมผัสตัวจิ้งจอกอัญมณี

จิ้งจอกน้อยก็สะดุ้งโหยง

วินาทีนี้ เธอกลับสัมผัสได้ถึงวิกฤตการณ์ที่ไม่เคยเจอมาก่อน

[จบแล้ว]