อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของฉันคือเหวลึกอันไร้ขอบเขต ตอนที่ 20
อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ของฉันคือเหวลึกอันไร้ขอบเขต ตอนที่ 20
บทที่ 20 สายเลือด, ตำนาน... และความบังเอิญ
แม้ว่าการทดสอบจำลองครั้งที่สองจะยังไม่สิ้นสุดลง แต่ข้อมูลบางส่วนภายในห้วงอเวจีไร้สิ้นสุดก็ได้ถูกอัปโหลดไปยังเอกสารของฉู่ฮ่าวแล้ว
“ดูนั่นสิ เกิดอะไรขึ้น!”
หนึ่งในอาจารย์สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของดีแลนและเหล่านักรบสายเลือดมังกรในห้วงอเวจี
“พวกผู้บุกรุกที่ถูกโยนเข้าไปนั่นเกิดวิปลาสกันรึไง?”
อาจารย์ท่านหนึ่งสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงเป็นคนแรก
เขารีบใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ของตนฉายภาพสถานการณ์ของดีแลนขึ้นบนจอขนาดใหญ่ในห้องสังเกตการณ์
ในภาพฉายที่คมชัด ปรากฏร่างของดีแลน ผู้ซึ่งกำลังจะก้าวเข้าสู่ระดับตำนาน กำลังอยู่ในสภาวะ “คลุ้มคลั่ง”
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น? โลกของฉู่ฮ่าวสร้างเวทมนตร์สภาพแวดล้อมที่ทำให้ศัตรูเข้าโจมตีกันเองได้ด้วยงั้นรึ?”
อาจารย์อีกท่านที่มองอย่างพินิจพิเคราะห์มากกว่าได้แย้งขึ้น
“ไม่ใช่ นี่ไม่เหมือนผลของเวทมนตร์สภาพแวดล้อม!”
อาจารย์ท่านนั้นคลิกเบาๆ และขยายแบบจำลองเบื้องหน้าให้ใหญ่ขึ้นอีกหลายเท่า
“เจ้าคนนี้ตกอยู่ในสภาวะคลุ้มคลั่ง แต่ทหารสายเลือดมังกรคนอื่นๆ ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย...”
“เดี๋ยวนะ เกิดอะไรขึ้น? สายเลือดของเจ้าคนนี้เปลี่ยนไป!”
ในภาพฉายแบบจำลองของเอกสาร ดีแลนกำลังกรีดร้องและคำรามอย่างบ้าคลั่ง
ผิวหนังทุกตารางนิ้ว, กระดูกทุกชิ้น, และกล้ามเนื้อทุกมัดใต้เกล็ดของมันกำลังสั่นสะท้าน!
เนื้องอกอัปลักษณ์นับไม่ถ้วนค่อยๆ งอกออกมาจากใต้ผิวหนังและแผ่ขยายไปทั่วร่างของดีแลนอย่างรวดเร็ว!
ความเจ็บปวดสุดขีดทำให้มันปลดปล่อยเวทมนตร์ภาษามังกรอันน่าสะพรึงกลัวออกมาโดยไม่ตั้งใจ ทำลายทุกสิ่งที่มันมองเห็น
ไม่ว่าจะเป็นสิ่งของ, ศัตรู, หรือแม้กระทั่ง...
คนของมันเอง!
ในเวลาเพียงไม่กี่นาที ดีแลนที่คลุ้มคลั่งได้สังหารทหารสายเลือดมังกรและทาสไปหลายร้อยคนอย่างง่ายดาย
ยิ่งไปกว่านั้น การสูญเสียอย่างหนักหน่วงนี้ยังทำให้ทหารสายเลือดมังกรโดยรอบรีบหนีออกจากที่นี่อย่างรวดเร็ว
พวกเขายืนมอง “ท่านดีแลน” ที่เสียสติจากระยะไกลด้วยความหวาดผวา
เหล่าอาจารย์ดูเหมือนจะเข้าใจสถานการณ์และอดถอนหายใจออกมาไม่ได้
“เจ้าคนนี้น่าสงสารนัก! สายเลือดของมันถูกรบกวน ร่างกายคงใกล้จะพังทลายเต็มทีแล้ว!”
“ใช่แล้ว เลือดในกายของมันก็ไม่ใช่สายเลือดมังกรบริสุทธิ์มาตั้งแต่แรก ในสภาวะเช่นนี้ มันย่อมไม่อาจกลับมาเสถียรได้อีก”
เผ่าพันธุ์สายเลือดมังกรที่บุกรุกห้วงอเวจีไร้สิ้นสุดคือสิ่งมีชีวิตที่พิเศษอย่างยิ่ง
พวกเขาและมังกรที่แท้จริงคือสิ่งมีชีวิตสองชนิดที่มีรูปแบบชีวิตแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
เผ่าพันธุ์ต้นกำเนิดของพวกเขา ซึ่งก็คือเผ่าพันธุ์มังกร มีลักษณะพิเศษทางเผ่าพันธุ์ที่ทำให้พวกมันมีความสัมพันธ์กับสปีชีส์อื่นได้โดยง่าย
ในบรรดานั้น ลูกหลานที่เกิดจากสปีชีส์อื่นเหล่านี้จะถูกเรียกรวมกันว่าเผ่าพันธุ์สายเลือดมังกร
เผ่าพันธุ์สายเลือดมังกรเป็นเผ่าพันธุ์ทาสของเผ่ามังกร พวกที่อ่อนแอในหมู่พวกเขาจะรับผิดชอบทำความสะอาดขยะในรังมังกรและสร้างอาคารต่างๆ บางครั้งก็กลายเป็นอาหารยามฉุกเฉิน
ในขณะเดียวกัน เผ่าพันธุ์สายเลือดมังกรที่แข็งแกร่งกว่าจะกลายเป็นนักรบภายใต้การนำของเผ่ามังกร รับผิดชอบการขยายอาณาเขตของเผ่ามังกร
อย่างไรก็ตาม พวกมันอ่อนแอกว่ามังกรที่แท้จริงหลายร้อยหรือหลายพันเท่า และยังคงเป็นเพียงเบี้ยล่างในกองทัพ
สำหรับดีแลน ซึ่งเป็นตัวตนที่ค่อนข้างพิเศษ...
เมื่อพวกเขาถือกำเนิดขึ้น ก็จะกลายเป็นสายเลือดมังกรที่มีความบริสุทธิ์สูงกว่า
ยิ่งสายเลือดมังกรบริสุทธิ์มากเท่าไหร่ พวกเขาก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น
แม้แต่ผู้ที่ยอดเยี่ยมที่สุดในหมู่พวกเขาก็สามารถใช้เวทมนตร์ภาษามังกรได้เล็กน้อย
เป็นเรื่องปกติที่พวกเขาจะได้เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาโดยตรงของเผ่ามังกร คอยควบคุมกองทัพและทาสให้
เพียงแต่...
ไม่ว่าสายเลือดของพวกเขาจะ “บริสุทธิ์” เพียงใด พวกเขาก็ยังไม่ใช่มังกรเลือดบริสุทธิ์
เผ่ามังกรที่อ่อนแอที่สุดก็ยังเป็นเผ่าพันธุ์ทรงพลังที่ “ถือกำเนิดขึ้นมาในระดับตำนาน” การกดขี่ทางสายเลือดเช่นนี้คือช่องว่างที่มิอาจก้าวข้ามได้ในกรณีส่วนใหญ่
แต่วันนี้ บางสิ่งกำลังจะเปลี่ยนไป...
เพราะในห้วงอเวจีไร้สิ้นสุด สายเลือดของสิ่งมีชีวิตใดๆ ก็ตามจะไม่มีวันคงเดิม!
——————————
ในห้วงอเวจี...
“โฮกกก!”
ดีแลนทรุดตัวลงคุกเข่าด้วยความเจ็บปวดอย่างรุนแรง ร่างกายทั้งร่างกระตุกเกร็ง
ในยามนี้ ทั่วทั้งร่างของมันปกคลุมไปด้วยเนื้องอกอันน่าสยดสยอง และอวัยวะที่ผิดรูปต่างๆ ก็กำลังก่อตัวขึ้นในร่างกาย
โลหิตนับไม่ถ้วนพวยพุ่งออกจากทวารทั้งห้า
เมื่อเห็นเช่นนี้ เหล่าผู้แข็งแกร่งคนอื่นๆ ในกองทัพก็ตัดสินโทษประหารของดีแลนในใจได้ในที่สุด
“ไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ท่านดีแลนคลุ้มคลั่งไปแล้ว พวกเราต้องหาทางจัดการเขา!”
นักรบสายเลือดมังกรผู้ทรงพลังคนหนึ่งกล่าวกับคนอื่นๆ
แม้ว่าพละกำลังของพวกเขาจะไม่เทียบเท่าดีแลนในช่วงที่อยู่จุดสูงสุดของขั้นที่สิบ แต่การร่วมมือกันสังหารดีแลนในตอนนี้ยังถือว่าเป็นเรื่องที่ค่อนข้างง่าย
เมื่อได้ยินเช่นนั้น คนอื่นๆ ก็ไม่ลังเลอีกต่อไป พวกเขาหยิบอาวุธขึ้นมาและชี้ไปยังดีแลน
ทว่า ทันทีที่พวกเขากำลังจะลงมือ ดีแลนก็พลันเงยหน้าขึ้นและมองมาที่พวกเขา
เพียงแค่การสบตาครั้งเดียวนี้ก็ทำให้เหล่านักรบผู้แข็งแกร่งสั่นสะท้านไปทั้งตัว
เพราะดีแลนได้แผ่ “บารมีมังกร” ออกมา!
บารมีมังกรที่มีเพียงมังกรที่แท้จริงเท่านั้นที่จะครอบครองได้!
“ซี้ด...” “ฮะ...ฮะ” “...”
ภายใต้บารมีมังกรอันน่าสะพรึงกลัว เหล่านักรบผู้แข็งแกร่งไม่กล้าขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
พวกเขาเป็นดั่งกระต่ายที่ยืนอยู่ปากถ้ำมังกร แม้แต่ความกล้าที่จะหลบหนีก็เหือดหายไปจนสิ้น!
“ข้า...ไม่เป็นไรแล้ว!”
ทันใดนั้น บารมีมังกรก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
เหล่านักรบสายเลือดมังกรถอนหายใจอย่างโล่งอกทันที
ดีแลนค่อยๆ ลุกขึ้นจากพื้นและพูดอย่างอ่อนแรง
“ท่าน... อ๊ะ ไม่ใช่ ท่านไม่เป็นไรแล้วหรือขอรับ?”
เมื่อคนอื่นๆ ได้ยินเช่นนั้น ก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออก
เหตุใดดีแลนที่เมื่อครู่ยังร้องโหยหวนว่าสายเลือดของตนกำลังเสื่อมสลายและฉีกกระชากผู้คนนับร้อยราวกับคนบ้า บัดนี้กลับไม่เป็นอะไรแล้ว?
อย่างไรก็ตาม คำพูดถัดมาของดีแลนทำให้ทุกคน ณ ที่นั้น รวมถึงเหล่าอาจารย์ที่กำลังแอบดูอยู่...
แทบไม่เชื่อหูของตัวเอง หัวใจเต้นระรัว!
“ไม่เพียงแต่ข้าจะไม่เป็นอะไรแล้ว แต่...”
“เมื่อครู่นี้ ข้าได้ก้าวข้ามขีดจำกัดแห่งสายเลือดและวิวัฒนาการอีกครั้ง!”
“ข้าได้กลายเป็น....ตำนาน!”
เมื่อพูดจบ ดีแลนก็ยื่นแขนออกไปให้ทุกคนดู
เป็นจริงดังว่า เกล็ดบนแขนของดีแลนกลับมามีรูปร่างปกติแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น บนผิวของเกล็ดที่แขนของมันยังปรากฏลวดลายที่มีเพียงมังกรเลือดบริสุทธิ์เท่านั้นที่จะมี!
“แม้ข้าจะไม่รู้ว่าเหตุใดโลกใบนี้จึงแปลกประหลาดเช่นนี้ แต่ข้ามั่นใจได้อย่างหนึ่ง...”
ประกายแห่งความละโมบปรากฏขึ้นในแววตาของดีแลน!
“โลกใบนี้ช่างเป็นดินแดนแห่งพรสำหรับข้าโดยแท้!”
“โลกใบนี้มีความลับในการยกระดับสายเลือดซ่อนอยู่!”
นัยน์ตาของมันแดงก่ำ
สิ่งที่ไม่มีผู้ใดสังเกตเห็นก็คือ ที่บริเวณเท้าของดีแลน
แมลงหน้าตาอัปลักษณ์หลายตัวกำลังกัดกินโลหิตที่ดีแลนหลั่งรินลงสู่พื้นดินก่อนหน้านี้อย่างตะกละตะกลาม!
เรื่องบังเอิญทั้งหมดในห้วงอเวจีไร้สิ้นสุด ดูราวกับว่าถูกลิขิตไว้แล้ว!
หัตถ์คู่หนึ่งที่เรียกว่า 'ความโกลาหล' กำลังควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างอย่างเงียบงัน