บทที่ 5: หมั่นโถวของคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวสุดหล่อเริ่มขายและกลายเป็นกระแสฮิตติดเทรนด์

บทที่ 5: หมั่นโถวของคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวสุดหล่อเริ่มขายและกลายเป็นกระแสฮิตติดเทรนด์

หม่าเฉียนหยวนเป็นคนขับรถบรรทุกขนส่งสินค้าทางไกลที่ต้องมาส่งของที่ตลาดสดไป๋ซาเป็นประจำ

โดยปกติแล้ว พวกเขาจะนอนตอนกลางวัน ขนสินค้าขึ้นรถตอนหัวค่ำ แล้วขับมาส่งที่ตลาดค้าส่งสินค้าเกษตรไป๋ซาในช่วงเช้ามืด

นาฬิกาชีวิตของคนขับรถขนส่งอย่างหม่าเฉียนหยวนจึงกลับตาลปัตรอยู่ตลอดเวลา ต้องวิ่งรถข้ามวันข้ามคืนไม่หยุดหย่อน

แต่สิ่งที่เขาเกลียดที่สุดก็คือปัญหาเรื่องท้องไส้นี่แหละ

การกินอาหารสามมื้อไม่เป็นเวลาบวกกับนาฬิกาชีวิตที่รวนไปหมด ทำให้การจะหากินข้าวดีๆ สักมื้อเป็นเรื่องยากแสนเข็ญ

บางครั้งเขาก็อยากจะเข้าร้านอาหารไปนั่งกินดีๆ สักมื้อ แต่เพราะขับรถอยู่ดื่มเหล้าไม่ได้ จะให้กินแบบจัดเต็มก็ไม่สุด

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนตีสี่ตีห้า จะไปหาอะไรกินได้ที่ไหน

ทำได้แค่ต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกิน หรือไม่ก็แทะขนมปังประทังชีวิตไปวันๆ

นานๆ ทีจะเจอร้านบะหมี่เปิดสักร้านสองร้าน แต่ราคาก็แพงระยับ

แพงหน่อยไม่ว่า แต่ประเด็นคือมันดันไม่อร่อยนี่สิ

คนขับรถบรรทุกทางไกลส่วนใหญ่จึงมักจะป่วยเป็นโรคกระเพาะกันถ้วนหน้า

พวกเขามักจะเบื่ออาหารและเกลียดการกินหมั่นโถวหรือขนมปังเข้าไส้ แต่ของพวกนี้กลับเป็นสิ่งที่พวกเขากินบ่อยที่สุด

มันช่วยไม่ได้จริงๆ เพราะมันหากินง่ายที่สุด แถมอาหารจำพวกแป้งยังย่อยง่าย สบายท้องกว่าอย่างอื่น

แต่พอกินมากๆ เข้าก็เอียนจนแทบทนไม่ไหว บางทีแค่เห็นก็เกิดปฏิกิริยาสะท้อนกลับจนกลืนแทบไม่ลง

วันนี้ หม่าเฉียนหยวนไม่ได้ตั้งใจจะซื้อหมั่นโถวเลย แต่พอเดินผ่านแผงของถังเหรินแล้วได้ลองชิมเข้าไปคำหนึ่ง ต่อมรับรสของเขาก็ตื่นตัวขึ้นมาทันที

ไม่น่าเชื่อว่า คนที่เคยกลืนหมั่นโถวแทบไม่ลงแม้แต่ลูกเดียวอย่างเขา วันนี้กลับฟาดรวดเดียวไปสี่ลูกจนอิ่มแปล้

จากนั้นเขาก็เอาหมั่นโถวถุงที่ซื้อมาแบ่งให้เพื่อนคนขับรถคนอื่นๆ ได้ลองชิมกัน

งานนี้ทำเอาแก๊งคนขับรถถึงกับตะลึงตาค้าง

มันอร่อยมาก กลืนคล่องคอสุดๆ พอได้ชิมแล้วหยุดปากไม่ได้เลยจริงๆ

แถมยิ่งกินยิ่งเพลิน ไม่รู้สึกเลี่ยนสักนิด!

ที่สำคัญกว่านั้น คือพอกินเข้าไปแล้ว ท้องไส้ของพวกเขากลับไม่รู้สึกปั่นป่วนทรมานเลยสักนิด ตรงกันข้าม กลับรู้สึกสบายท้องอย่างบอกไม่ถูก

คนขับรถหลายคนที่เป็นโรคกระเพาะ มักจะมีอาการแสบร้อนท้องทุกครั้งที่กินอาหาร!

แต่วันนี้ พอกินหมั่นโถวของถังเหรินเข้าไป อาการปวดแสบปวดร้อนในกระเพาะไม่เพียงแต่ไม่กำเริบ แต่กลับรู้สึกผ่อนคลายราวกับปาฏิหาริย์ แถมยังเจริญอาหารขึ้นมาทันตาเห็น!

ทุกคนเลยเกิดความสงสัยใคร่รู้ว่าหมั่นโถวพวกนี้ซื้อมาจากที่ไหน

หม่าเฉียนหยวนไม่พูดพร่ำทำเพลง พาพวกพ้องแห่กันมาที่ร้านทันที

ถังเหรินเองก็คาดไม่ถึงว่าหม่าเฉียนหยวนจะเป็นตัวนำโชคของเขา

นอกจากจะพาคนมาอุดหนุนแล้ว เขายังช่วยจัดระเบียบ ให้ทุกคนเข้าแถวแล้วสแกนคิวอาร์โค้ดจ่ายเงินทีละคนอย่างเป็นระเบียบอีกต่างหาก

"น้องชายคนนี้เป็นคนดี ถึงบริษัทจะเจ๊ง เมียจะหนีไปมีชู้ ต้องเลี้ยงลูกสาวคนเดียว แต่เขาก็ยังสู้ชีวิตขนาดนี้!"

หม่าเฉียนหยวนพูดพลางชี้ไปที่หน้าต่างรถ ให้ทุกคนดูถังจื่อซานที่กำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่ในรถ

ด้วยเหตุนี้ แถวยาวเหยียดจึงค่อยๆ ก่อตัวขึ้นที่หน้าแผงหมั่นโถวของถังเหริน

บรรดาคนขับรถต่างยกนิ้วโป้งชื่นชมรสชาติหมั่นโถวไปพลางเคี้ยวตุ้ยๆ

คนเรามักมีพฤติกรรมอุปทานหมู่ พอเห็นคนขับรถสามสิบสี่สิบคนมาต่อแถวซื้อหมั่นโถว ไทยมุงก็เริ่มแห่กันมาดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น

หม่าเฉียนหยวนเลยช่วยแจกหมั่นโถวให้ทุกคนลองชิม!

พอได้ลองชิมเท่านั้นแหละ ลูกค้าก็ไม่ต้องให้พูดซ้ำ ต่างพากันมาต่อแถวซื้อด้วยความเต็มใจ

สถานการณ์พลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือ เทียบกับเมื่อกี้ที่ต้องอ้อนวอนให้คนมาชิมแล้วไม่มีใครสนใจเลย

มิน่าล่ะ พวกธุรกิจถึงชอบจ้างหน้าม้ามาต่อคิวสร้างกระแส ที่แท้มันเป็นแบบนี้นี่เอง

ของดีแค่ไหน ถ้าไม่มีคนรู้จักก็ขายไม่ออกจริงๆ!

ลูกค้าคนหนึ่ง พอกัดหมั่นโถวเข้าไปคำแรก ถึงกับน้ำตาไหลพรากออกมา แล้วพูดว่า "รสชาติเหมือนรสมือแม่ผมเลย..."

แม่ของชายคนนี้เสียชีวิตไปหลายปีแล้ว เขาไม่คิดเลยว่าจะได้ลิ้มรสชาติที่คุ้นเคยแบบนี้อีกครั้งที่แผงของถังเหรินในวันนี้

ระหว่างที่รอคิว ลูกค้าบางคนเริ่มเบื่อ เลยหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายคลิปเล่น

"คุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวพาลูกสาวมาขายหมั่นโถวแต่เช้าตรู่; ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น!"

"พ่อค้าหมั่นโถวที่หล่อที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา!"

"มีแม่ค้าเต้าหู้ไซซีได้ ก็ต้องมีพ่อค้าหมั่นโถวพานอัน (หนุ่มหล่อในตำนานจีน) ได้เหมือนกัน!"

"บอกเลยว่านี่คือหมั่นโถวที่อร่อยที่สุดในสามโลก ไม่รับความเห็นต่าง"

"นี่แหละความรัก! พ่อค้าบอกว่าลูกสาวชอบกินสตรอว์เบอร์รีกับลูกอมแอลเพน เลยทำหมั่นโถวรสสตรอว์เบอร์รีผสมลูกอมแอลเพนออกมาขาย เชื่อเขาเลย"

...หลายคนถ่ายคลิปวิดีโอ บางคนถึงกับถ่ายติดถังจื่อซานที่นอนหลับปุ๋ยอยู่ในรถไปด้วย

"ถ่ายผมขายหมั่นโถวได้ครับ แต่รบกวนอย่าถ่ายลูกสาวผมนะครับ!"

"ถ้าถ่ายติดไป รบกวนช่วยเบลอหน้าให้หน่อยก่อนโพสต์นะครับ ขอบคุณทุกคนมากครับ!"

ถังเหรินพูดขอบคุณทุกคนด้วยความเกรงใจ

ยังไงซะพวกเขาก็เป็นลูกค้า จะไปดุด่าว่ากล่าวแรงๆ ก็คงไม่ได้

"เถ้าแก่ ลูกสาวคุณน่ารักขนาดนี้ ถ้าพวกเราโพสต์คลิปไป เผลอๆ คุณกับลูกสาวอาจจะกลายเป็นคนดังในเน็ตก็ได้นะ" ลูกค้าคนหนึ่งแซว

"ขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วงครับ ผมกับลูกสาวไม่อยากดังหรอกครับ เราแค่คนธรรมดา!" ถังเหรินยังคงยืนยันคำเดิมและขอบคุณทุกคนจากใจจริง

มีคนอัดคลิปตอนถังเหรินพูดประโยคนี้ไปลงเป็นวิดีโอสั้นด้วย

"คุณพ่อทัศนคติดีมาก!"

ถังเหรินเองก็ตกใจกับแถวลูกค้าที่ยาวเหยียด

ตลาดสดไป๋ซามีแผงค้ากว่าพันแผง และมีคนเข้าออกตลาดวันละกว่าแสนคน

ทั้งพ่อค้าแม่ค้า คนมาจ่ายตลาด ปากต่อปากบอกต่อกันไป บวกกับการกินหมั่นโถวมันทั้งง่ายและสะดวกที่สุดในการรองท้อง

ยิ่งหมั่นโถวของถังเหรินอร่อยขนาดนี้ แถวก็ยิ่งยาวขึ้นเรื่อยๆ

และทุกคนก็ซื้อทีละถุง 10 ลูก หรือบางคนก็เหมา 2-3 ถุง แทบไม่มีใครซื้อทีละลูกสองลูกเลย

ด้วยยอดขายที่ถล่มทลาย หมั่นโถวห้าชุด รวมหนึ่งหมื่นลูกของถังเหริน ขายหมดเกลี้ยงในพริบตา

แต่ยังมีคนต่อคิวรอซื้อหมั่นโถวชุดที่หกอีกเพียบ

ตอนแรกไม่มีใครสนใจหรอกว่าถังเหรินเอาหมั่นโถวมาจากไหน แต่พอคนเริ่มเยอะ ความอยากรู้อยากเห็นก็เริ่มทำงาน

เมื่อกี้มันมืด มองอะไรไม่เห็น

แต่ตอนนี้ฟ้าเริ่มสว่างแล้ว บางคนก็ตาดีเห็นถังเหรินหยิบหมั่นโถวออกมาจากกล่องใบหนึ่ง

ถังเหรินไม่ได้เปิดให้ใครดูว่ากล่องในท้ายรถเป็นแบบไหน เพราะเขาเอาผ้าคลุมปิดไว้อย่างมิดชิด

ยังไงซะ ทุกคนก็แค่มาต่อแถวซื้อหมั่นโถว พอได้ของก็แยกย้าย ไม่ได้มีใครมานั่งจับผิดอะไรมากนัก

"ทำอะไรกันเนี่ย? ห้ามมาเร่ขายของตรงนี้นะ!"

ทันใดนั้น รถของเจ้าหน้าที่ดูแลตลาดก็ขับเข้ามาจอดเทียบหน้าแผงของถังเหรินอย่างช้าๆ แล้วเริ่มไล่คน

ถังเหรินที่กำลังยื่นหมั่นโถวให้ลูกค้าอย่างคล่องแคล่ว รีบตอบกลับด้วยรอยยิ้ม "คุณเจ้าหน้าที่ครับ ผมเข้าใจแล้วครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้แหละ"

พูดจบ ถังเหรินก็เริ่มเก็บข้าวของ เตรียมจะขับรถออกไป

แต่ลูกค้าที่ยืนรอคิวมาตั้งนานเริ่มไม่พอใจ

ชายวัยกลางคนคนหนึ่งควักมือถือขึ้นมาถ่ายคลิป พลางบ่นอุบ "นี่มันถนนสาธารณะ ไม่ใช่ในตลาดสด พวกคุณมีสิทธิ์อะไรมาไล่เขา?!"

จริงของเขา รถของถังเหรินไม่ได้จอดในตลาด แต่จอดในช่องจอดรถริมถนนข้างตลาดต่างหาก

ถนนเส้นหลักนี้ไม่ได้อยู่ในเขตความรับผิดชอบของตลาดสด

"ใช่ ถ้าจะมีคนมาไล่ ก็ต้องเป็นเทศกิจสิ"

เจ้าหน้าที่ดูแลตลาดกับรปภ. ได้ยินเข้าก็หน้าตึง พูดสวนกลับไปว่า "แถวของพวกคุณมันล้ำเข้ามาขวางทางเดินในตลาดเรา เพราะงั้นมันก็อยู่ในเขตรับผิดชอบของเรา"

เพราะคนต่อคิวเยอะมาก หางแถวเลยยาวเฟื้อยจากรถของถังเหรินลามไปจนถึงทางเข้าออกของตลาดสด

แต่ลูกค้าทุกคนก็มีมารยาทดี ไม่ได้ยืนขวางทางเข้าออกตลาด แต่ยืนเข้าแถวชิดริมฟุตบาทเป็นรูปตัว L

"พวกคุณนี่ไม่มีเหตุผลเลย คนเขาขายของอยู่ริมถนน พวกเราก็มาต่อคิวเข้าตลาดตรงนี้ ไม่ได้ขวางทางรถซะหน่อย มีสิทธิ์อะไรมาไล่!"

"ใช่ๆๆ! เจ้าหน้าที่ตลาดทำแบบนี้ได้ไง? เขาแค่ขายหมั่นโถวไม่กี่ลูก ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสักหน่อย ทำไมต้องทำตัวกร่างขนาดนั้นด้วย"

ลูกค้าที่อดซื้อหมั่นโถวเริ่มโวยวาย ต่างพากันลุกขึ้นมาประจันหน้ากับรปภ. ตลาด

ลูกค้าที่ไม่กลัวมีเรื่องก็ยังคงถ่ายคลิปด้วยมือถือต่อไป

รปภ. ตลาดรู้ตัวว่าเป็นฝ่ายผิด พอเห็นคนถ่ายคลิปก็รีบปรี่เข้าไปเอามือปัดป้องเลนส์กล้องด้วยความร้อนรน ตะคอกว่า "ถ่ายอะไรวะ? พวกเราปฏิบัติหน้าที่ตามกฎ ลบวิดีโอนั้นเดี๋ยวนี้เลยนะ"

"ไม่ลบเว้ย! ฉันจะประจานพวกแก! พวกแกมันอันธพาลชัดๆ!"

ลูกค้าหัวร้อนคนนั้นไม่ยอมแพ้ ยืนประจันหน้ากับรปภ. หลบซ้ายทีขวาที แล้วถ่ายคลิปต่อไป

"ทำร้ายร่างกาย! พวกมันทำร้ายร่างกายประชาชน!"

ชาวบ้านที่ยืนต่อแถวอยู่เห็นท่าไม่ดี ก็พากันตะโกนโหวกเหวก

ไปๆ มาๆ ทั้งสองฝ่ายเริ่มอารมณ์ขึ้น!

ในระหว่างที่ยื้อยุดฉุดกระชากกันนั้น หมั่นโถวบนรถของถังเหรินก็ถูกปัดตกลงพื้น หมั่นโถวขาวอวบเปื้อนฝุ่นดินไปในพริบตา

ถังเหรินใจหายวาบ เขารีบพุ่งเข้าไปห้ามทัพแยกรปภ. ตลาดกับลูกค้าออกจากกัน แล้วตะโกนว่า "หยุดทะเลาะกันได้แล้ว หมั่นโถวหล่นพื้นหมดแล้วเนี่ย!"

"ทั้งหมดนี่เป็นเพราะแกมาตั้งแผงนั่นแหละ วันนี้ฉันต้องสั่งสอนแกให้เข็ด ไอ้หนู!" รปภ. ตวาดลั่น ผลักถังเหรินล้มลง แล้วพุ่งเข้ามาจะล็อกตัว

ถังเหรินที่กำลังก้มลงเก็บหมั่นโถว ไม่ทันระวังตัวว่ามีคนพุ่งเข้ามา เลยโดนรปภ. ผลักจนล้มกลิ้งไปกับพื้น!

เสียงเอะอะโครมครามปลุกให้ถังจื่อซานที่นอนหลับอยู่ในรถตื่นขึ้น

เธอขยี้ตาที่งัวเงีย เห็นพ่อถูกผลักล้มลง ใบหน้าจิ้มลิ้มซีดเผือด น้ำตาคลอเบ้า ร้องไห้จ้าแล้ววิ่งถลาร่างเล็กลงจากรถ โผเข้ากอดถังเหรินแน่น!

"พวกคนใจร้าย! ทำไมต้องตีป๊ะป๋าหนูด้วย!"

"ป๊ะป๋าหนูเป็นคนดีนะ! อย่าตีป๊ะป๋าหนูนะ!"

ถังเหรินวางหมั่นโถวในมือลง กลัวว่าหัวใจดวงน้อยๆ ของลูกสาวจะขวัญเสีย สัญชาตญาณความเป็นพ่อทำให้เขากอดลูกสาวไว้แน่น แล้วปลอบโยนอย่างอ่อนโยน "โอ๋ๆ ไม่ต้องกลัวนะลูก ป๊ะป๋าอยู่นี่แล้ว"

"ป๊ะป๋าไม่เป็นไรครับ!"

ภาพเหตุการณ์นี้ถูกลูกค้าที่ยืนต่อคิวซื้อหมั่นโถวเห็นเข้าเต็มตา แถมยังมีการไลฟ์สดและถ่ายคลิปวิดีโอสั้นโพสต์ลงโซเชียลกันว่อน!

"เชี่ยเอ๊ย!"

"รปภ. ตลาดเดี๋ยวนี้มันใหญ่นักเหรอวะ?"

"ถนนหลวงกลายเป็นเขตปกครองของตลาดตั้งแต่เมื่อไหร่?"

"เมื่อก่อนนึกว่าเทศกิจแน่แล้วนะ เจอพวก รปภ. ตลาดเข้าไปนี่ยิ่งกว่ามาเฟียอีก!"

"ฉันเห็นด้วยกับ รปภ. นะ เกลียดพวกหาบเร่แผงลอยขวางทางจราจรชิบเป๋ง"

"เขาไปขวางทางแกตรงไหนฮะ? เขาไปขวางไม่ให้แกเดินไปซื้อผักเหรอ?"

"เขาไม่ได้ตั้งแผงในตลาดโว้ย นั่นมันช่องจอดรถริมถนน"

"คนอย่างแกคงต้องรอให้โลกนี้ไม่เหลือใครเลยมั้ง ถึงจะมองว่าโลกนี้สวยงามน่ะ?"

"ดันให้เป็นกระแสไปเลย ให้คนเห็นกันเยอะๆ ต้องจัดการไอ้ รปภ. นี่ให้หนัก!"

"เห็นน้องร้องไห้แล้วใจจะขาด!"

"เอาจริงๆ นะ พ่อค้าหมั่นโถวคนนี้หล่อวัวตายควายล้มเลยอะ!"

"น้องชายอะไรกัน? เขาเป็นคุณลุงแล้ว ไม่เห็นเหรอว่ามีลูกแล้วน่ะ?"

"มีลูกแล้วต้องเป็นลุงเหรอวะ? ใครอายุไม่ถึงสี่สิบฉันเรียกน้องชายหมดแหละ!"

"เชอะ เมื่อสองวันก่อนฉันได้ยินผู้หญิงที่ไปนัดบอดบอกว่า ผู้ชายอายุเกินสี่สิบคือตาแก่แล้วย่ะ"

"สำหรับผู้หญิงบางคน เศรษฐีวัยแปดสิบก็คือ 'น้องชาย' ส่วนคนจนวัยยี่สิบก็คือตาแก่ ไม่มีอะไรต่างกันหรอก!"

"โอ้โห พูดอีกก็ถูกอีก!"

...ในขณะที่กระแสในโลกโซเชียลกำลังเดือดปุดๆ ถังเหรินก็ไม่คาดคิดเลยว่าตัวเองจะถูกผลักให้มายืนอยู่ท่ามกลางแสงสปอตไลต์ จนติดอันดับคำค้นหายอดฮิตในท้องถิ่นภายในชั่วพริบตา!

จบบท