บทที่ 29: การขัดเกลา

บทที่ 29: การขัดเกลา

หลินเยว่เอ่ยขึ้นว่า "ท่านอาวุโส อย่าเพิ่งมองโลกในแง่ร้ายจนเกินไปนัก แม้เรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับตัวตนระดับยอดคน แต่พวกเราก็ใช่ว่าจะต้องดับสูญไปอย่างไร้ร่องรอย ข้าเชื่อว่าวันหนึ่งพวกเราจะสามารถปัดเป่าความมืดมิดและนำพาแสงสว่างกลับคืนมาได้!"

"ถูกต้องแล้วท่านพ่อ! หลินเยว่แข็งแกร่งมากนะ!"

อวี่เอ่ยสนับสนุนอยู่ข้างๆ ด้วยความมั่นใจในตัวหลินเยว่อย่างเต็มเปี่ยม เพราะเขาเคยถูกหลินเยว่ช่วยออกมาจากสถานการณ์ที่สิ้นหวัง จึงทำให้เขามีความเชื่อมั่นในตัวชายหนุ่มผู้นี้อย่างที่สุด!

"แม้จะน่าทอดถอนใจ แต่ต่างภพนั้นทรงพลังเกินไปจริงๆ สาเหตุหลักมาจากจำนวนราชันที่มากมายมหาศาลของพวกมัน ข้าเองก็เคยถูกลอบโจมตีจนได้รับบาดเจ็บสาหัสเพียงนี้ สหายมรรคามังกรแท้ สหายมรรคาหงส์แท้ กิเลน และคนอื่นๆ ก็ประสบชะตากรรมไม่ต่างกัน! ยามที่ข้าอยู่ในภวังค์ก่อนหน้านี้ ข้าถึงขั้นมองเห็นเศษเสี้ยวของอนาคต... เก้าชั้นฟ้าจะล่มสลาย แม้แต่มรรคาก็จะแหลกสลายจนไม่สมบูรณ์!"

มดเขาสวรรค์เฒ่าทอดถอนใจ ในฐานะตัวตนระดับยอดคน เขาเคยเผชิญหน้ากับเหล่าราชันสูงสุดของต่างภพ และสัมผัสได้ว่าเก้าชั้นฟ้าในยามนี้ยังมิอาจต่อกรได้เลย!

หลินเยว่กล่าวว่า "นั่นคือสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคตเท่านั้น ตราบใดที่มันยังไม่เกิดขึ้น ย่อมยังคงมีความหวัง! ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่เรียกว่าอนาคตก็เป็นเพียงสิ่งที่ยังมาไม่ถึง ทุกวินาทีในภายภาคหน้าย่อมไม่มีผู้ใดกำหนดให้เป็นเช่นเดิมได้เสมอไป!"

"เจ้าพูดถูก หลินเยว่ เจ้านั้นพิเศษนัก บางทีเจ้าอาจจะสร้างปาฏิหาริย์ขึ้นมาได้จริงๆ! และจุดประสงค์ที่เจ้ามาที่นี่ในครั้งนี้ ก็เพื่อทำลายพันธนาการและสร้างปาฏิหาริย์เช่นกันใช่หรือไม่!"

มดเขาสวรรค์เฒ่ามองเพียงปราดเดียวก็รู้ว่าชายหนุ่มผู้นี้ไม่ธรรมดา ในวัยเพียงเท่านี้กลับสามารถสัมผัสถึงขอบเขตสุดขั้วมรรคาได้แล้ว ช่างพิเศษยิ่งนัก! ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมิอาจมองออกว่าอีกฝ่ายหลอมรวมกับเมล็ดพันธุ์โบราณชนิดใด และดูเหมือนว่าหนทางที่เดินอยู่จะเน้นไปที่การฝึกฝนกายาเนื้อ คล้ายคลึงกับเผ่ามดเขาสวรรค์ของพวกเขาอยู่บ้าง!

หากจะว่าไป ร่างกายเนื้อของเจ้าหนุ่มนี่ช่างน่าหวาดหวั่นราวกับสัตว์ประหลาด! มันแข็งแกร่งยิ่งกว่ากายาเนื้อของบุตรทั้งสองของเขาเสียอีก! หากเขาเป็นบุตรชายของตนเองจริงๆ คงจะยอดเยี่ยมไม่น้อย!

หลินเยว่ถามว่า "ถูกต้องแล้วท่านอาวุโส ท่านพอจะมีวิธีการดีๆ บ้างหรือไม่!"

"มีสิ แต่เจ้าตัดสินใจแน่แล้วหรือ? พันธนาการยอดคนห้าร้อยปีไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ!"

"ใช่แล้ว! หลินเยว่! อย่าบุ่มบ่ามจะดีกว่า ค่อยเป็นค่อยไปย่อมปลอดภัยกว่า ในอนาคตเจ้าจะต้องได้เป็นราชันวิถีอมตะอย่างแน่นอน! ไม่เห็นต้องรีบร้อนเลย!" เหยียนเอ่ยเตือนหลินเยว่ มิอยากให้เขาสุ่มเสี่ยงจนเกินไป!

"ข้าไม่รู้ว่าสิ่งที่เรียกว่าพันธนาการยอดคนนั้นมาจากที่ใด! ใครเป็นผู้กำหนด หรือเกิดขึ้นได้อย่างไร! ในสายตาของข้า มันก็แค่เรื่องไร้สาระ เหตุผลที่มีคำสาปหรือพันธนาการยอดคนเหล่านี้ อาจเป็นเพราะยังไม่เคยมีใครทำสำเร็จมาก่อน! หรือจะพูดให้ถูกคือ ยังไม่มีใครสามารถทะลวงข้ามขีดสุดของขอบเขตนั้นได้ เพียงเพราะยังไม่มีใครทำสำเร็จ พวกเราจำเป็นต้องใช้มันเป็นเกณฑ์มาตรฐานเพื่อตัดสินทุกยุคสมัยและทุกสรรพชีวิตเชียวหรือ?"

"นี่มัน...!"

ไม่เพียงแค่มดเขาสวรรค์เฒ่า แม้แต่เหล่าผู้อาวุโสผู้ทรงความรู้หลายท่านต่างก็นิ่งเงียบไปพลางตกอยู่ในห้วงความคิด

"สิ่งที่เรียกว่าพันธนาการ เป็นเพียงมาตรฐานที่มรรคาผู้ยิ่งใหญ่ใช้เพื่อผูกมัดสรรพชีวิตเอาไว้เท่านั้น! โดยสมมติว่าสิ่งมีชีวิตทั่วไปจำเป็นต้องใช้เวลาฝึกฝนเพียงนั้นจึงจะบรรลุถึงความสมบูรณ์เพื่อก้าวข้ามสู่ขอบเขตถัดไป นั่นคือเหตุผลที่มันทะลวงผ่านได้ยาก! ทว่าย่อมต้องมีผู้ที่มาทำลายสถิตินี้เสมอ ข้าคิดว่าก่อนหน้านี้ การจะทะลวงขอบเขตอาจต้องใช้เวลานับพันปี แต่มันก็ถูกทำลายลงทีละขั้นด้วยยอดอัจฉริยะ จนกลายเป็นคำสาปห้าร้อยปีอย่างที่เห็นในทุกวันนี้"

"ฮ่าๆๆ...! วาจาคมคายนนัก บางทีอาจเป็นปัญหาที่ตัวพวกเราเอง ที่มักจะถูกประวัติศาสตร์ตีกรอบความเข้าใจเอาไว้ หลินเยว่ เจ้าจะต้องประสบความสำเร็จแน่นอน ตามข้ามา!"

มดเขาสวรรค์เฒ่ามองดูชายหนุ่มผู้เปี่ยมด้วยความฮึกเหิมด้วยความเอ็นดูที่เพิ่มมากขึ้น ชายผู้นี้รักที่จะท้าทายขีดจำกัดไม่ต่างจากคนในเผ่าของเขาเลย!

ทุกคนเดินลึกเข้าไปในส่วนใน ราวกับกำลังก้าวเข้าสู่เขตลับ ทันใดนั้น หม้อยักษ์ใบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นท่ามกลางค่ายกลขนาดใหญ่บนยอดเขาเบื้องหน้า!

หม้อยักษ์นั้นถูกปกคลุมด้วยม่านหมอก เลือนรางประดุจภาพฝัน แผ่ซ่านอำนาจที่ส่งผลกระทบต่อมิติว่างเปล่า และปลดปล่อยพลังที่บิดเบือนห้วงอากาศออกมาอย่างต่อเนื่อง!

หม้อปราณมารดา! ศาสตราประจำเผ่ามดเขาสวรรค์ หรือที่รู้จักกันในนามอาวุธที่หนักที่สุดในใต้หล้า ซึ่งมีเพียงคนในเผ่ามดเขาสวรรค์เท่านั้นที่สามารถกวัดแกว่งมันได้

"นี่คืออาวุธของเผ่าเรา มันสามารถใช้ในการรบ ใช้ในการหลอมสร้างศาสตรา และแน่นอน... ใช้ในการหลอมคน!"

"หลอมคน! ข้าเข้าใจแล้ว! ท่านอาวุโสต้องการให้ข้าเข้าไปข้างในเพื่อขัดเกลากายาใช่หรือไม่?"

หลินเยว่ไม่ได้ประหลาดใจนัก วิถีมรรคาบู๊คือการขัดเกลาคนอยู่แล้ว เพียงแต่ครั้งนี้เปลี่ยนมาใช้วิธีที่ต่างออกไปเท่านั้น!

"การจะบรรลุการก้าวกระโดดขั้นสูงสุดนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย จำเป็นต้องใช้วิธีการที่ไม่ธรรมดา!"

"ดีครับ จะเริ่มกันเมื่อไหร่?"

"อีกไม่กี่วัน ข้าจะเตรียมวัสดุและโอสถวิญญาณให้พร้อม! ส่วนเจ้าก็จงพักผ่อนให้เต็มที่ในช่วงนี้เสียเถอะ!"

ในวันต่อๆ มา หลินเยว่และสหายต่างพักผ่อนกันอยู่ในถ้ำอมตะ บางครั้งก็แวะไปให้ความอบอุ่นแก่ทารกมดเขาสวรรค์ที่ยังไม่ลืมตาดูโลกพร้อมกับสองพี่น้อง

"ดูสิๆ! น้องเล็กตอบสนองต่อข้าด้วยล่ะ เขาได้รับรู้ถึงพวกเราแล้ว!"

เห็นได้ชัดว่าอวี่เอ็นดูน้องชายที่ยังไม่เกิดผู้นี้มาก ทุกวันเขาจะคอยสัมผัสและเฝ้าสังเกตความเคลื่อนไหวของสายเลือดอยู่เสมอ! เจ้าตัวเล็กที่อยู่ข้างในก็สัมผัสถึงผู้คนที่อยู่ภายนอกได้เช่นกัน ทั้งสองฝ่ายต่างเล่นสนุกกันอย่างเพลิดเพลิน!

หากมารดาของพวกเขาไม่สิ้นชีพไปเสียก่อน มดเขาสวรรค์น้อยตัวนี้คงถือกำเนิดขึ้นมาในยุคนี้แล้ว! ทว่ายามนี้รากฐานต้นกำเนิดของมันได้รับความเสียหาย จึงทำได้เพียงหล่อเลี้ยงเอาไว้ในครรภ์ต่อไป

ไม่นานนัก มดเขาสวรรค์เฒ่าก็ตื่นขึ้นอีกครั้งและเรียกตัวหลินเยว่มาพบ เพื่อแจ้งว่าการเตรียมการเสร็จสิ้นและสามารถเริ่มพิธีได้แล้ว!

หลินเยว่มองไปยังหม้อยักษ์ก่อนจะทะยานร่างกระโดดลงไปข้างในโดยไม่ลังเล!

ภายในหม้อปราณมารดา เพลิงเทพที่น่าหวาดหวั่นยิ่งกว่าเตาเทพของชื่อเซี่ยกำลังแผดเผาขัดเกลาหลินเยว่ ทว่าชายหนุ่มหาได้หวั่นเกรงไม่!

ทารกเทพมรรคาบู๊และร่างสัจธรรมสีดำขาวทั้งสามบนแท่นวิญญาณได้แปรเปลี่ยนเป็นร่างจำลองขนาดเล็กประทับอยู่เหนือศีรษะของหลินเยว่ เพื่อรับการขัดเกลาจิตดั้งเดิมไปพร้อมกัน!

สิ่งเหล่านี้คือตัวแทนแห่งเจตจำนงของร่างสัจธรรมหยางขั้นสุดและหยินขั้นสุด ประดุจสีขาวและสีดำ ความดีและความชั่ว กาลเวลาล่วงเลยไป ร่างสัจธรรมหยินหยางค่อยๆ จารึกรูปลักษณ์ของหลินเยว่ออกมาอย่างช้าๆ จนเริ่มแจ่มชัดขึ้นเรื่อยๆ! เส้นชีพจรเทพทั้งสิบสองสายในร่างกายเริ่มขยายตัวจนดูราวกับสายน้ำที่โหมกระหน่ำ ถ้ำสวรรค์และจุดรวมจักรวาลเทพเริ่มเปล่งแสงเจิดจ้า มุ่งมั่นที่จะก้าวข้ามขีดจำกัดไปให้ได้!

ภายในหม้อปราณมารดาเริ่มปรากฏนิมิตที่น่าตกตะลึง บางครั้งก็ดูศักดิ์สิทธิ์จนมิอาจล่วงละเมิด บางครั้งก็ดูราวกับหมู่มวลปีศาจมารวมตัวกันจนดูสยดสยองยิ่งนัก อาณาเขตที่เกิดจากพละกำลังของกายาเนื้อกดทับไปทั่วทั้งพื้นที่ หากที่นี่มิใช่หม้อปราณมารดา มันคงจะแตกร้าวไปนานแล้ว ถึงกระนั้นตัวหม้อก็ยังส่งเสียงคำรามกึกก้อง!

โอสถวิญญาณระดับยอดนับไม่ถ้วนถูกโยนลงไป ก่อเกิดเป็นหม้อโอสถที่เคี่ยวกรำหลินเยว่ กลิ่นหอมของยาตลบอบอวลไปทั่ว เพียงแค่สูดลมหายใจเดียวก็แทบจะสมานบาดแผลตามร่างกายได้จนสิ้น!

รากฐานของเผ่ามดเขาสวรรค์ช่างล้ำลึกและเกรียงไกรยิ่งนัก!

เวลาผ่านไป เพลิงเทพในหม้อขัดเกลาหลินเยว่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนทั่วทั้งร่างของเขากลายเป็นสีแดงฉาน!

ในที่สุด หม้อปราณมารดาก็เริ่มก่อเกิดอสนีบาต เข้าบดขยี้กายาเนื้อของหลินเยว่ นี่คือการที่มรรคาผู้ยิ่งใหญ่สัมผัสได้ว่ากายาเนื้อนี้บรรลุถึงขีดจำกัดแล้ว จึงส่งสายฟ้าลงมาเพื่อทำลายล้างสังขารของหลินเยว่! มรรคามิปรารถนาจะให้กายาเนื้อที่ฝืนลิขิตสวรรค์เช่นนี้ถือกำเนิดขึ้นมา!

มดเขาสวรรค์เฒ่าที่เฝ้ามองหลินเยว่ถูกอสนีบาตเคี่ยวกรำอยู่ด้านข้างถึงกับสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว กายาเนื้อของเจ้าหนุ่มนี่มันเหนือมนุษย์เกินไปแล้ว ร่างกายเริ่มก่อเกิดอาณาเขตขึ้นเองโดยธรรมชาติเช่นเดียวกับเขา นั่นหมายความว่ากายาเนื้อในยามนี้เกือบจะทัดเทียมกับตัวตนในวิถีอมตะแล้ว! ต้องรู้ว่าเขายังมิได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตสุดขั้วมรรคาเลยด้วยซ้ำ ช่างเหมือนสัตว์ประหลาดโดยแท้! การโจมตีของอสนีบาตถูกอาณาเขตกายาของเขาบดขยี้จนมลายหายไปสิ้น บุคคลเช่นนี้หาพบได้ยากยิ่งตลอดหมื่นกัป!

หรือเป็นเพราะเก้าชั้นฟ้าจวนจะล่มสลาย โชคชะตาทั้งมวลจึงเริ่มมารวมตัวกัน เพื่อเค้นเอาแสงสว่างสุดท้าย และให้กำเนิดบุคคลที่จะมาสยบยุคสมัยเช่นนี้ขึ้นมา?

ยามมองดูหลินเยว่ในหม้อ สองพี่น้องเผ่ามดเขาสวรรค์จากเดิมที่เป็นกังวลก็เริ่มเปลี่ยนเป็นความสงบนิ่ง! พวกเขามองหน้ากันก่อนจะเริ่มกระบวนการเปลี่ยนผ่านของตนเองเช่นกัน! พวกเขาไม่อยากจะถูกหลินเยว่ทิ้งห่างไปไกลจนเกินไป!

"ไปกันเถอะ! ปล่อยให้เขาขัดเกลาตัวเองไป นี่คือกะบวนการที่ต้องใช้เวลานาน! ต่อไป ถึงตาของพวกเจ้าแล้ว!"

มดเขาสวรรค์เฒ่าเอ่ยกับบุตรทั้งสอง เขาค่อนข้างพึงพอใจในตัวลูกๆ ของเขายิ่งนัก! กายาเนื้อของพวกเขาไม่ได้อ่อนแอกว่าตัวเขาในชู่วงเวลาเดียวกันเลย และอาจจะแข็งแกร่งกว่าด้วยซ้ำ ในอนาคตเมื่อพวกเขาเติบโตเต็มที่ ย่อมสามารถต่อสู้กับเหล่าราชันได้ และหากพวกเขาสามารถทะลวงระดับได้ไกลกว่าเดิมจนก้าวเข้าสู่อาณาเขตของราชันได้อย่างแท้จริง เมื่อนั้นพวกเขาก็จะเป็นบุคคลในระดับยอดคนผู้ยิ่งใหญ่!