ตอนที่ 1360 สิ้นสุดความฝัน

ในวงกตมิติเวลา เจ้าอ้วนไห่และเย่คงกับพวกยังคงต่อสู้

ทางข้างหน้า

พวกเขาไม่รู้ตัวว่าอยู่ในเกมให้คนอื่นปั่นหัว  เป้าหมายของการต่อสู้ของพวกเขาเป็นเพียงภูตผีปีศาจในโลกเขาวงกต  ศัตรูตัวจริงได้หลบหนีไปแล้วภายใต้ทักษะแฝงเร้นโลกหมากรุกของตงฟาง ได้กระจายรอยต่อที่สำคัญที่สุดออกไปและพวกเขาไม่จำเป็นต้องเล่นจนถึงช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด

ตอนนั้นพวกนักสู้จากเขากวงหมิงมองดูภูตผีฝ่ายตนเองทำสงครามกับนักรบหอทงเทียน

“มันน่าเกลียดจริงๆ!” จางเว่ยมองเห็นภูตผีฝ่ายตนเองถูกฝ่ายศัตรูเข่นฆ่าหลายครั้งสีหน้าของเขาน่าเกลียดทันที

แม้ว่าจะเป็นภาพฉายของมิติเวลาแต่ความแข็งแกร่งไม่ได้ห่างไกลจากตัวจริงเลย

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ถ้าจางเว่ยที่แท้จริงปรากฏตัวในสนามรบต่อสู้กับนักรบหอทงเทียนที่กำลังวิ่งผ่านประตูมิติเวลาบางทีเขาอาจตายด้วยความเกลียดชัง

ใบหน้าของจางเว่ยดูไม่ดีนักถูซื่อและคนอื่นๆ ก็เหมือนกัน เพราะพวกเขาพบว่า พวกเขาไม่เห็นนางพญาเฟ่ยเหวินหลีหรือเย่ว์ไตตัน ไม่มีจื้อจุนชาวมนุษย์และจักรพรรดิแห่งวังเทียนหลัววงกตมิติเวลาไม่สามารถส่งผลต่อพวกนักรบหอทงเทียนได้  พวกนี้คือแมลงสาบที่ไม่มีวันตายพวกเขาคิดว่านี่คือประสบการณ์การต่อสู้ หลายคนเคยเห็นผ่านภาพลวงตา แต่พวกเขายังคงวิ่งไปข้างหน้าด้วยความจงใจพวกเขาไม่มีแผนจะหลบเลี่ยงหรือทำลายเกมวงกต ตอนนี้ถูซื่อและเทพอื่นก็ดูจะเข้าใจเช่นกัน เข้าใจว่าพวกเขาไม่สามารถขัดขวางคุณชายสามตระกูลเย่ว์ได้  การต่อสู้ของเขาจะอยู่ในระดับที่สูงขึ้น เป้าหมายการต่อสู้ของเขาก่อนหน้านี้ยังไม่เด่นชัด แต่ในความเป็นจริงก็คล้ายกับนักรบหอทงเทียนที่มีร่างกายเป็นอมตะ

ดี ยังไงก็ตามตงฟางคงจะมีแผนล่อหลอก

ดำเนินตามแผนของเขาต่อไป

จนกว่าจะได้ชัยชนะสุดท้าย

กระบวนการนี้ไม่สำคัญเลย!

จางเว่ย ถูซื่อและพวกพ้องคิดเช่นนี้  ที่แตกต่างจากพวกเขาคือในอีกโลกหนึ่งบุคคลที่สามที่เฝ้าดูการต่อสู้ไม่พอใจอย่างมากกับพฤติกรรมปฏิปักษ์ของพวกเขาโดยเฉพาะเด็กหนุ่มหัวดื้อ เขารู้ดีอยู่แล้วว่าทั้งหมดนี้คือวงกตมิติเวลา  แต่เมื่อเห็นเจ้าอ้วนไห่ เย่คงและคนอื่นต่อสู้ได้ดี เขาก็ต้องการเข้าร่วมและท้าทายไปด้วยกัน

การเข่นฆ่าไล่ล่าสังหารโดยเฉพาะ เมื่อเลือดหลั่งไหลเสียงร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวดของศัตรู ทำให้เขารู้สึกดีต่อหัวใจ

แต่ที่น่าเสียใจก็คือ

ไม่มีใครให้โอกาสเช่นนั้นกับเขา...

“ไม่มีอะไรน่าสนใจเลย ยกเว้นทางด้านจักรพรรดินีราตรี  ส่วนคนอื่นๆ ไม่คู่ควรแก่การเอ่ยอ้าง”  ขณะที่จักรพรรดิอสูรไม่เข้าร่วมสังเกตการณ์เขาหาวอย่างเบื่อหน่าย

“ใครเห็นบ้างว่าอสูรพิทักษ์ของจื้อจุนชาวมนุษย์วิ่งไปทางไหนแล้ว?”  จักรพรรดิทองที่อยู่อีกด้านหนึ่งขมวดคิ้ว

“นางติดตามเบื้องหลังคอยคุ้มกันให้น้องสาวของเย่ว์ไตตันไม่ใช่หรือ?”  ราชามังกรสองหัวตกใจ

“นั่นน่าจะเป็นเงาปีศาจกระมัง!”  สายตาของเด็กหนุ่มอสูรหัวดื้อดีกว่าเขา

“อะไรนะ?” ราชินีเหม่ยเยี่ยนอยากเป็นลมเจ้าแม่จันทราซึ่งมีลักษณะบางส่วนคล้ายกับเงาปีศาจ นางบินหัวเราะพูดคุยสนทนากับน้องสาวของเย่ว์ไตตันเป็นครั้งคราว  ขณะต่อสู้แม้ว่านางจะไม่ได้ลงมืออะไรเลยแต่น้องสาวของเย่ว์ไตตันไม่พลาดเลยแม้แต่น้อย นางคงใช้พลังเทพอวยพรและจะเป็นเงาปีศาจไปได้อย่างไร?

“ไม่เพียงแต่เทพธิดานั้นเท่านั้น  แต่น้องสาวของเย่ว์ไตตันพวกนางก็มีเงาปีศาจอยู่ด้วยจริงๆ” จักรพรรดิอสูรไม่ยืนฟันธง “ข้าไม่เข้าใจทั้งหมด  แต่แน่ใจว่าสตรี อสูร ของวิเศษที่เกี่ยวข้องกับเขาหายไปหมด บางทีอาจเป็นสาวน้อยที่สืบทอดความรู้ของเทพีปัญญา บางทีอาจมีคนอื่นฝึกฝนร่วมกันในช่วงระยะเวลาสั้นๆสามวันที่ผ่านมาคนเหล่านี้ถูกแทนที่ด้วยเงาปีศาจ และสุดท้ายที่เป็นร่างจริงก็คืออสูรพิทักษ์ของจื้อจุนชาวมนุษย์  นางหลอกสายตาพวกเราด้วยพลังจันทรานิรันดรภายใต้การบดบังของนาง สตรีอสูรศึกและของวิเศษทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับเย่ว์ไตตันหายไปเหลือแต่สหายกลุ่มเจ้าเด็กอ้วนที่ยังคงตะลุยผ่านด่านทดสอบนั้น”

“ทั้งหมดนี้ปลอมหรือ?” มังกรสองหัวที่มีพลังอยู่ในระดับสวรรค์บนแทบไม่อยากเชื่อเห็นได้ชัดว่าทุกสิ่งที่เห็นอยู่ข้างหน้าล้วนมีชีวิต!

“พวกเขาหายไปไหน?” บุรุษหนุ่มอสูรผู้ดึงดันถาม

“บางทีอาจเป็นกลยุทธ์ บางทีเย่ว์ไตตันอาจไปเจอศัตรูที่แข็งแกร่งพวกเขาจึงไม่ยินดีจะอยู่ในวงกตมิติเวลานี้อีกต่อไปดังนั้นทุกคนจึงออกไปอยู่ใกล้เขาเพื่อช่วยเหลือเขา  อย่างหลังมีโอกาสมากเนื่องจากตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่ดีที่สุดในการทำลายเกมของพวกเขา พวกเขาออกไปอย่างรวดเร็วเกินไปซึ่งมันไม่สมเหตุสมผล”  จักรพรรดิอสูรคาดเดาอย่างกล้าหาญ

“มีเหตุผล แต่ก็ยังมีความเป็นไปได้อย่างอื่นอีก ข้ามักคิดว่าการประลองปัญญาระหว่างตงฟางกับเย่ว์ไตตันไม่ง่ายขนาดนั้น”  จักรพรรดิทองมีสีหน้าครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง

“แล้วจักรพรรดินีราตรีที่กำลังต่อสู้อยู่กับราชันย์ไร้พ่ายเล่า  นางเป็นตัวปลอมด้วยหรือเปล่า?”

“นางเป็นตัวจริง” จักรพรรดิอสูรยิ้ม

เป็นตัวจริงเพียงคนเดียว

จักรพรรดินีราตรี

อย่างไรก็ตามอาวุธเทพชะตาในมือของนางได้หายไปเมื่อสามวันก่อนตอนนี้เขาสงสัยว่าจักรพรรดินีราตรีได้รับของวิเศษมากับมือด้วยความตั้งใจ แต่ดูเหมือนว่าอาวุธเทพชะตาในมือนางคงกลับไปอยู่ในมือของเย่ว์ไตตันเจ้าของเดิม...  เมื่อเป็นเช่นนี้เขากล้าคาดเดาได้เลยว่าเย่ว์ไตตันคงพบกับนักสู้ระดับเทพที่มีฝีมือน่ากลัวคนหนึ่งหรือหลายคนและยากจะต้านทานได้ด้วยกำลังเพียงคนเดียว นอกจากนี้ถ้าไม่ใช้อาวุธเทพชะตาก็คงไม่สามารถต้านทานอันตรายระดับนั้นได้

จักรพรรดินีราตรีเป็นตัวจริงและการต่อสู้ของนางกับราชันย์ไร้เทียมทานก็สิ้นสุดลง

ราชันย์ไร้เทียมทานมีทักษะแฝงเร้นหยั่งรู้ล่วงหน้า

ดังนั้นตราบใดที่เขาหยั่งรู้ก่อน  เขาจะไร้พ่ายในสงครามตลอดไป

ในกรณีนี้ราชันย์ไร้พ่ายตามทฤษฎีเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะพ่ายแพ้  เว้นแต่...

จักรพรรดิอสูรและจักรพรรดิทองมองหน้ากันเองและได้คำตอบและการยอมรับในสายตาของกันและกัน  จะต้องเอาชนะราชันย์ไร้พ่ายให้ได้นั้นไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้!

“ข้าชนะ ในที่สุดข้าก็ชนะ” ในขณะนั้นราชันย์ไร้พ่ายร่างโชคเลือดและตามตัวเต็มไปด้วยรอยแผลใบหน้าที่หล่อเหลาที่เคยทำให้สาวๆ ลุ่มหลงมีบาดแผลกากบาทอีกด้วย  เขาเหน็ดเหนื่อยแทบตายแต่ยิ่งตื่นเต้นเช่นกันเพราะผลการต่อสู้ในที่สุดนี้ผู้ชนะยังคงเป็นเขาผู้มีทักษะแฝงเร้นหยั่งรู้ล่วงหน้า ทักษะของเขาไม่เคยผิดพลาด ชื่อของราชันย์ไร้พ่ายยังจะได้รับการจารึกไว้และคงอยู่ตลอดไป

“.....” จักรพรรดินีราตรีไม่มีความเสียหายอะไรมีแต่ดวงดาวสลัวลงเล็กน้อย

พลังดวงดาวของนางในช่วงสามวันนี้ถูกใช้ไปจนถึงขีดจำกัด

ไม่สามารถรองรับการต่อสู้ที่มีความเข้มข้นอย่างมากได้อีกต่อไป

ราชันย์ไร้พ่ายใช้เจตจำนงที่แข็งแกร่งที่สุดเขาถูกศัตรูทรมานและเริ่มฟื้นตัวกลับมาทีละน้อยแม้ว่าเขาเกือบจะตายด้วยอาวุธเทพชะตาในมือของจักรพรรดินีราตรีแต่อาวุธเทพชะตาก็หายไปไม่เหลือร่องรอยอย่างรวดเร็ว จักรพรรดินีราตรีไม่ได้เหนือกว่าเขาเหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว  การต่อสู้ครั้งนี้ยากลำบากแต่ในที่สุดเขาก็กลับมาได้และได้หัวเราะในที่สุด

จักรพรรดินีราตรีไม่สามารถต่อสู้ได้อีกนางเปลี่ยนเป็นแสงดาว

และหายตัวไป

ถ้าตงฟางไม่ได้จัดให้สนามรบมีท้องฟ้าที่สว่างปลอดโปร่งแจ่มใสไว้ให้พวกเขาซึ่งจะส่งผลยากลำบากต่ออีกฝ่ายหนึ่งทั้งราชันย์ไร้พ่ายยังได้รับความช่วยเหลือจากกระแสพลังแห่งภูเขากวงหมิงถ้าเป็นอย่างนั้นคงเป็นไปไม่ได้ที่จะพลิกฟื้นการต่อสู้

“ข้ารู้ว่าทักษะแฝงเร้นหยั่งรู้ของข้าจะไม่มีการผิดพลาดความไร้พ่ายของข้าจะยังไม่หยุดเพียงเท่านี้ ฮ่าฮ่า”  ราชันย์ไร้พ่ายในตอนนี้มีอารมณ์ที่ดียิ่ง

ถ้าไม่ใช่เพราะความจริงที่ว่าเขาไม่มีพลังเพียงพออย่างนั้นเขาต้องการจะไล่ตามจักรพรรดินีราตรีศัตรูที่แข็งแกร่งผู้นี้

เป็นเรื่องที่น่าเสียใจอยู่บ้าง

อย่างไรก็ตามสามารถเอาชนะได้ก็เพียงพอแล้วที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของตงฟางและราชันย์ไร้ใจ!

“ท่าทางข้าตลกนักหรือ? จักรพรรดิอสูร, จักรพรรดิทอง  พวกเจ้าช่างไร้เดียงสาเกินคาดจริงๆ  เพราะข้ายังรักษาสถิติไร้พ่ายอยู่เสมอข้าเป็นผู้ไร้พ่ายอย่างไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์แดนสวรรค์!” ราชันย์ไร้พ่ายแค่นเสียงใส่ภาพฉายที่ขอบฟ้า

“ข้ามีคำถาม” จักรพรรดิอสูรหยุดเล็กน้อย“ เจ้าไม่ได้เรียกคัมภีร์อัญเชิญของเจ้าออกมานานแค่ไหนแล้ว?”

“หมายความว่ายังไง?” ราชันย์ไร้พ่ายตะลึง

“สิ่งที่เขาหมายถึงก็คือ ขณะที่เจ้าต่อสู้กับเย่ว์ไตตันเจ้าเปิดคัมภีร์อัญเชิญอีกครั้งสังเกตเห็นทักษะแฝงเร้นหยั่งรู้ของเจ้าบ้างหรือไม่? เป็นไปได้ว่าทักษะแฝงเร้นหยั่งรู้ของเจ้าก่อนนั้นอาจตัดสินได้ถูกหรืออาจจะผิดก็ได้ หากเจ้าไม่แก้ไขให้ทันเวลา เจ้าอาจเข้าใจผิดกับการหยั่งรู้ก่อนหน้านี้  ช่างเถอะ ข้าพูดจบแล้ว” หลังจากจักรพรรดิทองพูดจบเขาไม่มองราชันย์ไร้พ่ายอีกต่อไป  ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที เขารู้คำตอบแล้ว

“เจ้าเป็นคนตายแล้ว” จักรพรรดิอสูรกล้าพูดและยืนยัน  “ก่อนเย่ว์ไตตันจะต่อสู้ ข้ายังสงสัยอยู่แต่ตอนนี้ด้วยเหตุผลบางประการ ข้าเชื่อว่าเจ้าตายด้วยทักษะแฝงเร้นของเจ้าเอง”

“เป็นไปไม่ได้ ข้าเป็นผู้ไร้พ่าย การหยั่งรู้ของข้าต้องถูกต้องตลอดไป” สีหน้าของราชันย์ไร้พ่ายซีดเผือดขณะที่เขาคิดถึงความเป็นไปได้ที่น่ากลัว

เขาเหยียดมือออกไปข้างหน้าต้องการจะเรียกคัมภีร์อัญเชิญ

คัมภีร์อัญเชิญไม่ตอบสนอง

ราชันย์ไร้พ่ายร้องโหยหวนด้วยความผิดหวัง   “ไม่, ข้าคือราชันย์ไร้พ่าย  ความหยั่งรู้ของข้าถูกต้อง  เป็นไปไม่ได้ที่จะผิดพลาด...  คัมภีร์อัญเชิญเป็นไปไม่ได้ที่จะหายไปนี่เป็นภาพลวงตา นี่คือภาพลวงตาที่ศัตรูใช้กับข้า ไม่ ข้ายังอยู่ในการต่อสู้แน่นอน นี่เป็นการทรมานผีสางของศัตรู   ข้าคือยอดฝีมือไร้พ่ายแห่งแดนสวรรค์บน...”

เมื่อเขาพังทลาย ร่างเทพของเขาก็เริ่มหายไป

เขากำมือ

การสลายเป็นไปอย่างช้าๆ แต่ไม่อาจต้านทานได้ระหว่างโลกและสวรรค์ ยิ่งราชันย์ไร้พ่ายกังวลมากขึ้นบ้าคลั่งมากขึ้นพลังเทพก็สลายออกไปรวดเร็วมากขึ้น

“ข้ายังไม่แพ้ ข้ายังไม่ล้มเหลว พลังแห่งเขากวงหมิงน้ำพุแห่งชีวิตสามารถสนับสนุนข้าได้ ชัยชนะสุดท้ายต้องเป็นของข้าแน่นอน จุดนี้จะไม่มีทางผิดไปได้!” เมื่อราชันย์ไร้พ่ายตื่นตัวและกลัว เขาพบว่าด้านหลังของเขามีพลังเทพสนับสนุนอยู่เบื้องหลังนั่นเป็นความช่วยเหลือจากราชันย์ไร้ใจ

ความเร็วในการสลายช้าลง

แต่โดยการสนับสนุนของพลังเทพอย่างต่อเนื่อง น่าจะสนับสนุนราชันย์ไร้พ่ายได้อย่างน้อยหนึ่งปี

แต่ชัยชนะสุดท้ายใช้เวลาไม่ถึงปี ตราบเท่าที่สิบวัน ไม่สิเจ็ดวัน การต่อสู้ทั้งหมดจะถูกกำหนดอย่างสมบูรณ์ฝ่ายตำหนักกลางศักดิ์สิทธิ์ภูเขากวงหมิงจะเป็นฝ่ายชนะ และเย่ว์ไตตันแห่งหอทงเทียนจะเป็นผู้พ่ายแพ้!

แม้ว่าเขาไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเรียกคัมภีร์อัญเชิญออกมาไม่ได้แต่ราชันย์ไร้พ่ายเชื่อว่าเขาจะเป็นผู้ชนะในที่สุด

ข้าจะไม่แพ้

เพราะข้าไม่เคยพ่ายแพ้นอกจากนั้นยังเป็นราชันย์ไร้พ่ายตลอดไป...

ราชันย์ไร้พ่ายยืนกรานในความเชื่อเช่นนี้เขาถูกจักรพรรดินีราตรีทรมานอย่างเจ็บปวดถึงสามวัน  เขาสามารถอยู่รอดได้ด้วยวิธีนี้  เขาเชื่ออย่างเต็มเปี่ยมว่าตราบใดที่เขายังคงยึดมั่นต่อไป ชัยชนะสุดท้ายจะเป็นของเขา!

“มากเกินไป มันมากเกินไป น่ากลัวมากเหลือเกิน!” มังกรสองหัวกู่อั๋งและนักสู้แดนสวรรค์บนอดตกใจจนปัสสาวะแทบราดไม่ได้

พวกเขาไม่โง่

แม้แต่คนโง่ก็ยังเข้าใจว่าหมายความว่าอย่างไร นักสู้ระดับเทพไม่สามารถเรียกคัมภีร์เทพได้

ในใจของราชันย์ไร้พ่ายก็เช่นกัน เขาย่อมเข้าใจแน่นอนเพียงแต่เขาไม่สามารถยอมรับความเป็นจริงนี้ได้

ผู้ยิ่งใหญ่แห่งตำหนักกลางศักดิ์สิทธิ์ซึ่งไม่เคยพ่ายแพ้เป็นหนึ่งในสามสุดยอดผู้อาวุโส กลับเป็นคนไม่กล้ายอมรับความพ่ายแพ้และยังทำให้เขากลายเป็นคนตายภายใต้สายตาของทุกคนนี่คือพลังที่แท้จริงของเย่ว์ไตตัน คุณชายสามตระกูลเย่ว์หรือ?  เขาทำอย่างนั้นได้อย่างไร?  ยิ่งไปกว่านั้นทำไมเขาถึงทำเช่นนี้?  เนื่องจากราชันย์ไร้พ่ายถูกฆ่าอย่างง่ายดายเหตุใดเขาถึงต้องตามใจให้จักรพรรดินีราตรีทรมานอีกฝ่ายหนึ่งถึงสามวัน?

“เป้าหมายของเย่ว์ไตตันไม่ใช่ราชันย์ไร้พ่ายแต่เป็นคนอื่นที่ทรงพลังมากกว่านั้น” จักรพรรดิทองมีคำตอบในใจอยู่แล้ว

“เขาสามารถกักราชันย์ไร้ใจได้” สายตาของจักรพรรดิอสูรเหมือนกับว่าสามารถเข้าใจมิติเวลา

ภายใต้ต้นสนโบราณ

โต๊ะหมากรุกหินยังคงอยู่ แต่คนเล่นหมากรุกกลับแตกต่างไป

ตงฟางที่เคยยืนอยู่เงียบๆ ไม่รู้ว่าไปทางไหนมีแต่เพียงชายชราที่กำลังจะตาย

ร่างที่ผอมแห้งราวกับไม้เชื้อฟืนเก่าไม่แสดงอาการอะไรเลยเมื่อเห็นจักรพรรดินีราตรีปรากฏสีหน้าเขาไม่มีความเปลี่ยนแปลงราวกับรู้ว่าฝ่ายตรงข้ามจะปรากฏ

“ในอดีตที่ผ่านมาตอนนั้นสาเหตุหลักของการตายขององค์หญิงประกายดาวก็คือการลอบโจมตีที่น่ารังเกียจของเจ้าราชันย์ไร้ใจ เย่อวี่ ผู้เยาว์รุ่นหลังของบันไดสวรรค์ในวันนี้  จะคืนความเกลียดชังนี้ให้กับเจ้าทั้งหมดแม้ว่าจะเป็นบทสรุปสุดท้ายสำหรับคนรุ่นก่อนก็ตาม!”

“เจ้าไม่มีคุณสมบัติพอเล่นหมากรุก” ชายชราขมวดคิ้วเล็กน้อยแต่ปฏิเสธอย่างไม่แยแส

“ไม่ใช่ข้า แต่เป็นเย่ว์ไตตัน ข้าเล่นหมากแทนเขา”จักรพรรดินีราตรีเห็นด้วย

“หมากหลายตัวไร้ประโยชน์ต่อสถานการณ์โดยทั่วไป”ชายชราส่ายศีรษะ

“ใช่ ถ้าเล่นหมากรุกเพื่อล้มผู้อาวุโสอย่างเจ้า  เจ้าก็ต้องถูกขจัดออกไป...”  หลังจากจักรพรรดินีราตรีพูดเสร็จโลกสนโบราณทั้งหมดได้เปลี่ยนไป โต๊ะหินหายไป ตัวหมากรุกหายไป และโลกก็เปลี่ยนไปเป็นลานภายในสวนของพระราชวังเทียนหลัวทันทีทหารองครักษ์ยังคงปฏิบัติหน้าที่ยืนที่ประตูด้านนอกอย่างเคร่งครัดเป็นเวลานานนางกำนัลเดินออกมาจากวังอย่างรวดเร็ว แต่การศึกษาและมารยาททำให้นางสงบอย่างรวดเร็วนางเห็นชายชรานั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น นางย่อตัวคารวะแขกที่ไม่ได้รับเชิญเล็กน้อยจากนั้นค่อยก้าวออกไปเพื่อส่งอาหารให้ราชาที่เคารพในใจนาง

“นี่คือความฝันหรือ?” ชายชราแค่นเสียงเย้ยเล็กน้อย

“นี่เป็นความฝันที่มีมาตั้งแต่วันที่องค์หญิงประกายดาวถูกฆ่าตายเป็นเวลาหลายพันปีแล้ว ความฝันนี้และคนในฝันนั้นไม่เคยตื่นขึ้นมาเลย”  เสียงของหัวซิ่วรี่ดังขึ้นเบาๆ  “ยินดีต้อนรับราชันย์ไร้ใจ ขอต้อนรับสู่จุดจบแห่งความฝัน...”

“ฮะฮะพวกเจ้าคิดว่าด้วยพลังของพวกเจ้าสองคนจะสามารถฆ่าข้าผู้มีเจตจำนงสูงสุดและมีบัลลังก์เทพได้หรือ?”  ชายชราหัวเราะ

“เจ้าแน่ใจนะว่าเจ้ามีทุกอย่างที่พูดไว้?”  จักรพรรดินีราตรีเมื่อได้ยินแล้ว นางยิ้ม

“ไม่ว่าเจ้าจะพูดหรือทำอะไรก็ไม่สามารถสั่นคลอนเจตจำนงของข้าได้เลย” ชายชราส่ายหน้าด้วยความรู้สึกดูแคลน

“โปรดรอสักครู่ หลังจากเจ้าเด็กดื้อไปนอนแล้ว  เราค่อยมาเริ่มคุยกันในหัวข้อนี้กันดีกว่าเพราะข้าอยากจะบอกเขาว่าอะไรคือความจริง” น้ำเสียงของฝ่าบาทราวกับน้ำพุไหลเย็นในป่า